Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Pewnej grudniowej nocy na tyłach starej kamienicy w centrum Sztokholmu zostaje zamordowany młody socjolog, Thomas Heber. Jedynym świadkiem morderstwa jest kilkuletni chłopiec. Policja rozpoczyna śledztwo. Okazuje, że zamordowany infiltrował środowiska lewicowe, sprawą zaczynają interesować się służby bezpieczen´stwa. Sprawa staje się naprawdę poważna, gdy pojawiają się pogłoski, że wkrótce ma dojść do kolejnego zabójstwa na tle politycznym...
Zbiór opowiadań, który stał się kanwą filmu Wojciecha Smarzowskiego o Wołyniu. Polskie Kresy wytworzyły własną piękną legendę, zrodziły takich gigantów literatury jak Mickiewicz, Słowacki, Schulz i Herbert, ale stały się też ziemią kaźni i straszliwych zbrodni ludobójstwa. A zbrodnie te, dokonywane w latach 1939-1947 na Polakach, Żydach, Ormianach przez ukraińskie formacje nacjonalistyczne, odbijały się jak echo hańbą odwetu. 'Nienawiść' to książka o tamtych czasach, o rozpadzie wartości i zagładzie łacińskiej cywilizacji, o konflikcie sumienia i dramacie ludzkiej godności, a także o pamięci, o której Kardynał Stefan Wyszyński pisał: 'Gdy gaśnie pamięć ludzka, dalej mówią kamienie'. Ten zbiór wstrząsających opowiadań nie pozwala, by tylko kamienie mówiły. W pełnych głębi i prawdy obrazach Srokowski ocala świat, o którym wielu chciałoby zapomnieć. Z niezwykłą ekspresją i wrażliwością pochyla się nad każdą ofiarą, jednoczy się z każdym cierpieniem i przestrzega przed nienawiścią. Stanisław Srokowski – poeta, prozaik, dramaturg, krytyk literacki, tłumacz. Urodzony na Kresach; po wypędzeniu w 1945 r. wraz rodziną osiadł w Szczecińskiem. Studiował na WSP w Opolu (dyplom 1960), pracował w Legnicy, jako nauczyciel. Po Marcu 68 zmuszony do opuszczenia szkoły, zamieszkał we Wrocławiu, zatrudniony m.in., w Klubie Seniora i jako dziennikarz. W stanie wojennym wyrzucony z redakcji; blisko dwa lata bezrobotny. W okresie 1990-1993 wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego. Aktywny uczestnik działań na rzecz odnowy moralnej, społecznej i politycznej kraju. Założył Solidarność w redakcji 'Wiadomości', doradzał Z.W. NSZZ Solidarność R.I. we Wrocławiu; był rzecznikiem prasowym związku. Autor wielu powieści, m. in. 'Duchy dzieciństwa', 'Repatrianci', 'Lęk', 'Anioł zagłady', trylogii kresowej 'Ukraiński kochanek', 'Zdrada', 'Ślepcy idą do nieba', zbioru opowiadań 'Strach oraz tomów poezji (m. in. 'Strefa ciszy, 'Akty', 'Zjadanie', 'Miłość i śmierć', 'Liryki'), a także książek biograficznych, sztuk teatralnych i słuchowisk.
Powieściowy debiut Teodora Parnickiego z 1929 roku wraca do czytelników po ponad 85 latach zapomnienia!
Autor przenosi czytelników w egzotyczny świat Azji i odległej Mandżurii, której stolica, Harbin, w latach dwudziestych zyskała miano „Paryża Dalekiego Wschodu”. Właśnie tam rozpoczyna się historia opowiedziana na kartach „Trzech minut po trzeciej”, powieści, której narracja jest kreślona przez Parnickiego w zgodzie ze wszystkimi regułami literatury popularnej początku XX wieku.
Akcja powieści rozpoczyna się w mroźny zimowy wieczór w połowie lutego 1927 roku, gdy w ręce sowieckiego wywiadu przypadkowo dostają się dokumenty, których ujawnienie naraziłoby japońskie interesy związane z Koleją Wschodniochińską. Tajne informacje wkrótce mają być przekazane do Moskwy. Zaczyna się walka z czasem…Tajemniczy japoński „trybunał siedemnastu” daje dwóm byłym oficerom carskiej armii, przebywającym na wygnaniu w Harbinie i przypadkowo wplątanym w polityczną intrygę, ostatnią szansę – uchylenie wydanego na nich wyroku śmierci w zamian za odzyskanie dokumentów. Piotr Iwanowicz Zagorski i młodszy od niego Aleksander Aleksiejewicz Flagin podejmują nierówną walkę z agentami Kominternu w wywiadowczej grze o nieznanych im regułach.
Opowieść o ich „wielkiej przygodzie” pełna jest zaskakujących zwrotów akcji, pościgów samochodowych, walk i pojedynków, wątków romansowych (trzech pomniejszych, jednego całkiem poważnego), postaci sobowtórów, tajnych – czasem podwójnych – agentek i agentów, oddanych sprawie, ideowych, lecz przegranych komunistów, oraz pracujących dla nowego systemu sowieckiego karierowiczów.
Historia walki o odzyskanie dokumentów pozwala Parnickiemu ukazać szeroką panoramę Dalekiego Wschodu w początkach XX wieku, łącząc historię i klimat epoki z sensacyjną szpiegowską intrygą.
Autorka podjęła się wykazania, czy współcześnie ma miejsce modelowanie określonego wzorca demokracji wśród nadawców komunikatów medialnych. W zasięgu jej naukowych eksploracji znalazła się toruńska rozgłośnia Radio Maryja, dzięki czemu powstał obraz specyficznej instytucji, która ma niezwykłą moc oddziaływania na postawy i zachowania słuchaczy. [...] Na podkreślenie zasługuje dobre rozłożenie akcentów przy połączeniu wielu wątków, które doprowadzają czytelnika do konkluzji i pytania o miejsce Radia Maryja w procesie Przygotowania do demokratycznych reguł, bo jako medium rozgłośnia ta odpowiada także za przygotowanie człowieka do rozumienia otaczającej go rzeczywistości. [...] Stwierdzam, że książka jest znakomita, a ze względu na poruszaną problematykę, wagę i aktualność dla rozwoju współczesnej myśli społecznej jej publikacja jest w pełni pożądana. Wnosi ona niezaprzeczalnie spory wkład w rozwój nauki, głównie ze względu na dokumentalny charakter zawartego w niej materiału oraz niewątpliwe walory pogłębionej analizy problemów społecznych.
Z recenzji dr hab. Marii Marty Urlińskiej, prof. UMK
SERIA, KTóRA ZAINSPIROWAŁA TWóRCóW NAJPOPULARNIEJSZEGO SERIALU XXI WIEKU. OPOWIEŚĆ-FENOMEN, NAZYWANA WSPóŁCZESNYM MAKBETEM. Francis osiągnął swój cel – w wyniku politycznej gry stanął na czele rządu. Teraz jednak musi umocnić pozycję i utrzymać władzę, stawić czoła kolejnym wyzwaniom. Tymczasem stawka robi się coraz wyższa: w grze o władzę będzie się musiał zmierzyć z samym królem Anglii, który okaże się jego zaciekłym wrogiem. Czy uda mu się ograć króla? *** House of Cards. Ograć króla to kolejna odsłona mrocznej opowieści o chciwości, korupcji i nienasyconej ambicji na najwyższych szczeblach władzy. Seria powieści Sir Michaela Dobbsa, byłego doradcy Margaret Thatcher, stała się podstawą słynnego serialu i światowym bestsellerem. Znajdziesz w niej to, czego nie zobaczysz w serialu!
„Dzieło Guzego zasilają dwa źródła: osobista odraza do reżimu i przyswojenie dorobku Alberta Camusa. Krótki żywot bohatera pozytywnego nawiązuje do stylistyczno-kompozycyjnych właściwości narracji Upadku żywo w Polsce komentowanego już od roku 1956. […]
Tematem powieści Guzego jest upadek ubeka Karola Ostudy. Groteskowo tragiczny bohater pozytywny strwonił życie na posłusznym wypełnianiu instrukcji, dyrektyw i rozkazów partii, która po październiku usiłowała uwiarygodnić swoją nową więź z masami kosztem prowincjonalnych pracowników UB. Karol Ostuda, wezwany do Warszawy, postanawia się bronić. […]
Ambicje demaskatorskie Piotra Guzego wyraźnie górują nad standardowymi obrachunkami z kultem jednostki. Guzy zainteresowany był fenomenologią systemu komunistycznego w nie mniejszym stopniu niż Milovan Djilas, członek politbiura Związku Komunistów Jugosławii, który z autopsji znał wynaturzenia elit władzy partyjnej i opisał je w rozprawie politologicznej Nowa klasa. Wpływy tej rozprawy są widoczne w prozie politycznej polskiego emigranta, szczególnie wyraźne w sferze dyskursu ideologicznego, argumentacji krytycznej czy światopoglądowych uogólnień. […]
Dlatego nie sposób odmówić słuszności Marii Danilewicz-Zielińskiej, kiedy w Szkicach o literaturze emigracyjnej przekonywała wszystkich zainteresowanych o tym, że autor Krótkiego żywota bohatera pozytywnego dał nam «reprezentacyjną powieść polityczną». Zwłaszcza w porównaniu z rozrachunkowymi wytworami «doby małego realizmu» Bogusława Koguta, Tadeusza Kwiatkowskiego czy Jerzego Putramenta, którzy w latach 60. energicznie zajęli się wyjaśnianiem dramatów ludzi partii”.
z artykułu Stanisława Gawlińskiego Emigracyjne rozrachunki ze stalinizmem po 1956 r. (cz. II). Piotr Guzy: Krótki żywot bohatera pozytywnego (1966) zamieszczonego w „Dekadzie Literackiej” (1992, nr 13)
"Noc złotego motyla” to piąta i ostatnia część popularnego i wielokrotnie nagradzanego Kwintetu Muzułmańskiego, której akcja - w odróżnieniu od poprzednich tomów serii - rozgrywa się w czasach współczesnych. Tariq Ali w mistrzowski sposób łączy w powieści wątki fabularne z najnowszą historią Pakistanu oraz kwestią chińskich muzułmanów. Wyraziste postacie, polityka, religia, przyjaźń, namiętność i satyra to barwny przekładaniec stanowiący kwintesencję Nocy Złotego Motyla. Niezapomniana, wspaniała lektura.
Niniejsza publikacja stanowi zbiór rozważań dotyczących problematyki w niewielkim jeszcze stopniu rozpoznanej pod względem naukowym, a odnoszącej się do szeroko pojmowanej polityki pamięci zbiorowej oraz tożsamości kulturowej. W szczególności zagadnienia mityzacji pamięci zbiorowej, stereotypizacji tożsamości społeczno-politycznej i polityki historycznej złożyły się na interesującą pracę zbiorową 20 badaczy poszukujących nowych form w ujmowaniu tych kwestii.
Lektura książki Mity polityczne i stereotypy w pamięci zbiorowej społeczeństwa może inspirować do refleksji w zakresie myślenia politycznego, integrującego odniesienia do przeszłości, próby wytłumaczenia złożoności współczesnych realiów politycznych, a także wyobrażeń dotyczących przyszłości.
Książka zachęca do rozpoznania i wyjaśnienia tego, co określa się mianem osobliwości ludzkiego myślenia o czasoprzestrzeni społeczno-politycznej.
Prezydencki romans - Kraus Nicola, McLaughlin Emma
Miała 22 lata, ledwie trzy tygodnie wcześniej skończyła college. Sądziła, że jej życie dopiero się zaczyna. Wtedy poznała jego… Jamie McAlister właśnie skończyła studia. Jedynym, na co może liczyć, jest etat w Starbucksie, niespodziewanie jednak trafia na dziesięciotygodniowy prestiżowy staż w Białym Domu.
Flirt przeradza się w coś poważniejszego
Przypadkowe spotkanie z prezydentem Gregiem Rutlandem zapoczątkowuje flirt, który jednak szybko przeradza się w coś o wiele poważniejszego. Gdy wychodzą na jaw intymne szczegóły ich związku, Jamie wraz z najbliższymi znajdzie się w ogniu wyrachowanej publicznej nagonki prowadzonej przez politycznych wrogów Grega, a być może – bez względu na łączące ich uczucie – także przez niego samego…
Młoda kobieta w wielkiej polityce
Przejmujący portret młodej kobiety uwikłanej w wielką politykę, gorzka satyra na tabloidyzację życia, wszystko to jednak okraszone charakterystycznym dla tandemu autorek ciętym, niepozbawionym pikanterii dowcipem. Zmysłowa, niekiedy mroczna, skandalizująca przypowieść o tym, co może się zdarzyć, gdy za obiekt uczuć obierzesz sobie prezydenta Stanów Zjednoczonych. - 'Kirkus Review' Bezkompromisowe spojrzenie na cenę sławy. Ta pełna współczucia relacja z życia dziewczyny, która w życiu boleśnie zbłądziła, pochłonie cię w całości. - 'Booklist'
Arcydzieło literatury światowej. Jądro ciemności to opowieść o podróży do kresu cywilizowanego świata i wytrzymałości własnej wyobraźni. Marlow, główny bohater powieści, tak jak sam Conrad przed laty, podróżuje rzeką, niewielkim parostatkiem, przez nieogarnioną, pełną niebezpieczeństw afrykańską dżunglę, by dotrzeć do legendarnego agenta kolonii, niejakiego Kurtza. Im bliżej celu, tym świat staje się mroczniejszy, wydarzenia coraz mnie zrozumiałe, a zło bliższe i niepokojąco wytłumaczalne. Podróż do serca dżungli, pełna okrutnych epizodów nieodwołalnie zmienia bohatera, stając się w istocie wyprawą do najmroczniejszych zakątków własnej duszy. A spotkanie z umierającym Kurtzem wieńczy dotyk obłędu, zbliżając bohatera do tytułowego jądra ciemności. 'Mam wrażenie, że usiłuję wam opowiedzieć sen — a wysiłek mój jest daremny, ponieważ żadna relacja nie może dać pojęcia o sennych wrażeniach, o tej mieszaninie bez sensu, niespodzianki i oszołomienia wśród dreszczy walki i buntu — o tym poczuciu, że się jest we władzy niewiarygodnego — poczuciu, które stanowi prawdziwą istotę snu...'
Dwóch przyjaciół jest w drodze na spotkanie Ku-Klux-Klanu landu Badenia-Wirtembergia. Głupio tylko, że instrukcje w mailu nie były wystarczająco dokładne.
Historia oparta jest na prawdziwych wydarzeniach.
Na początku pierwszej dekady XXI wieku. wyszło na jaw, że dwóch niemieckich policjantów należało do grupy powiązanej z Ku-Klux-Klanem, działającej w landzie Badenia-Wirtembergia. Podczas przesłuchania w ramach późniejszego śledztwa dwaj policjanci zaprzeczyli oskarżeniom o rasizm, twierdząc, że do klanu dołączyli wyłącznie w celu poznania nowych ludzi, zwłaszcza płci przeciwnej. Skrytykowali również ceremonię inicjacyjną klanu, która odbyła się w lesie podobno była źle zorganizowana. Wobec obu funkcjonariuszy zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne, jednak z uwagi na ich rzekomą naiwność pozwolono im zachować pracę w niemieckiej policji.
Radio Maryja to nie tylko rozgłośnia radiowa, ale także fenomen społeczny, który od początku swego istnienia był obiektem tak ostrej krytyki, jak i gorącego uwielbienia. Chyba nie ulega dziś wątpliwości, że Radio Maryja dawno wyszło poza format radiowej rozgłośni i stało się czymś więcej: zaczątkiem konglomeratu medialnego i symbolem określonego świato-poglądu.
Działalność Radia Maryja otwiera przed analitykami wiele ciekawych wyzwań badawczych – lista problemów, które można poruszyć, jest bardzo szeroka. W niniejszej pracy autorka skupia się na jednym zagadnieniu, a mianowicie na sporze, jaki rozegrał się między Radiem Maryja a Krajową Radą Radiofonii i Telewizji w latach 2011-2013 i który dotyczył postępowania o tzw. „miejsce na multipleksie”. Konflikt ten był o tyle interesujący, że bardzo szybko (i na długo) znalazł się w centrum publicznej debaty, angażując
w działanie wiele środowisk i instytucji. Spór z KRRiT pokazał jednocześnie stosunek Radia Maryja do państwa, jego organów i procedur demokratycznych. Z drugiej strony był też przykładem na to, jak można manipulować opinią publiczną poprzez wielokrotne prezentowanie jednej interpretacji sytuacji. Na badawczą atrakcyjność tematu pozytywnie wpływa fakt, że wzmiankowane zdarzenia nastąpiły stosunkowo niedawno i nie zostały jeszcze szczegółowo opisane.
Dwadzieścia cztery godziny na dobę przez siedem dni w tygodniu.
Od kilku lat Departament Obrony Stanów Zjednoczonych przeznacza ogromne środki na badania nad pewnym gatunkiem ptaków. Pasówka białobrewa jest w stanie latać przez kilka dni i nocy bez przerwy na sen. Badania mają doprowadzić do odkrycia metody pozwalającej utrzymać długotrwałą, niewymagającą snu aktywność także u ludzi. Stawką jest stworzenie żołnierza, a w dalszej perspektywie również pracownika i konsumenta, który przez wiele dni może się obyć bez snu. W świecie zachodniego kapitalizmu ideałem jest nieprzerwana aktywność i dyspozycyjność - dwadzieścia cztery godziny na dobę przez siedem dni w tygodniu. W tak skonstruowanej rzeczywistości nie ma miejsca na sen; staje się on ekskluzywnym i nieco anachronicznym dobrem. Odwołując się do filozofii, filmów i dzieł sztuki, Jonathan Crary analizuje proces stopniowego zawłaszczania naszego czasu, w tym także snu, przez kapitalistyczną logikę wydajności i produktywności. Patrząc z tej perspektywy, sen okazuje się jednym z ostatnich przyczółków buntu i wolności jednostki. Śpijcie spokojnie!
Co roku wydaje się miliardy dolarów na badania nad tym, jak doprowadzić do skrócenia czasu podejmowania decyzji i wyeliminowania bezużytecznych minut poświęconych na refleksję i kontemplację. Oto, czym jest dziś postęp – polega on na coraz większym przejmowaniu kontroli nad czasem i doświadczeniem człowieka. [fragment książki]
Granica państwowa to zmyślne urządzenie. Jeśli znajdziesz się po niewłaściwej stronie, możesz w mig zmienić się z obywatela w kogoś obcego i pozbawionego praw. Tak jakby po przekroczeniu jej coś zmieniłoby cię w wybrakowany towar, niezasługujący na dobre traktowanie. Z drugiej strony granica to też gwarancja demokratycznej polityki, coś co pozwala zamkniętym nią ludziom decydować o prawach, polityce i moralności. Nie da się więc wymarzyć świata bez granic, ale też nie powinno się patrzeć jak cierpią ludzie, którzy akurat znaleźli się po niewłaściwej stronie, nielegalni emigranci, ludzie szukający schronienia przed wojną, biedą czy tacy, których państwa przestały istnieć. Seyla Benhabib w Prawach Innych proponuje jak pogodzić tę równoczesną konieczność i niemożliwość granic, jak uczynić „czymś płynnym i negocjowalnym”, różnicę między „obywatelami i obcymi, pomiędzy nami i nimi”.
Każdy z nas jest przetwórnią, w której z „prawdy”, opowieści, mitu, znaku, legendy powstaje ludzki los.
Poprzez zagmatwane losy swej rodziny bohater Przetwórni ociera się o zjawiska, które zdecydowały o kształcie XX wieku: wojnę, komunizm, Zagładę, życie w PRL-u, antysemityzm, opozycję demokratyczną, Solidarność, nową Polskę. Pośród tych żywiołów przyszło mu szukać własnej tożsamości.
Opowieść jest zbudowana z krótkich, sprawnie napisanych scen, które ukierunkowują fabułę i prowadzą do odkrywania rodzinnych tajemnic: zmiany małżonków, dzieci, które okazują się pasierbami, odkrywanie (ukrywanie) prawdziwej narodowości.
M. Grossman - godło literackie pisarza i dziennikarza urodzonego w 1974 r. na Pomorzu. Pod prawdziwym nazwiskiem publikował w tygodniku „NIE”, „Faktach i Mitach” oraz „Dzienniku Trybuna”. Debiutował skandalizującą minipowieścią erotyczną Dwanaście. Kolejną publikacją był zbiór opowiadań satyrycznych Świniaki, w którym prześmiewcze historyjki mają korzenie w polskiej rzeczywistości. Jest autorem o lekkim piórze i poczuciu humoru ocierającym się o purnonsens. Potrafi wnikliwie obserwować otaczający go świat i ludzi, dlatego jego książki są tak blisko życia.
***
Dobrze byłoby, aby Sexpolis była tylko znakomicie napisaną powieścią political fiction. Jest jednak czymś o wiele więcej. Lektura obowiązkowa przed najbliższymi wyborami i nie tylko!
Katarzyna Kozak
dziennikarka
Dostałem, przeczytałem, zachwyciłem (się), parafrazując słowa Cezara... Czyta się znakomicie - jak najlepszy kryminał. Proszę o jeszcze.
Aleksander Mikołajczak
aktor
Polityko, polityko, co z ciebie za pani, że za tobą tęsknią chłopcy malowani? Czym kusisz, co obiecujesz, jaką moc masz w sobie?... Polecam książkę boleśnie demaskatorską i odważną, która na te pytania odpowiada. Odsłania polityczną kuchnię i jej zakulisowe rozgrywki. W kuchni tej króluje siedem grzechów głównych przyprawionych na różne sposoby. Świetny rodzimy political fiction, tylko czy aby na pewno fiction? Po takiej lekturze zostanę chyba zwolenniczką monarchii.
Lidia Stanisławska
piosenkarka, aktorka, felietonistka, pisarka
Ta pozycja ma wszystkie cechy literackiego tzw. dobrego pióra – niejednoznaczny i ironiczny język, przepełnioną humorem akcję, znakomicie skomponowaną z wątków obyczajowych oraz sensacyjnych, postaci o niekiedy dziwnie znajomych cechach z „tu i teraz”. Nie dość, że dobrze się czyta, to jeszcze w inteligentny sposób uświadamia, jak przewlekle chory jest otaczający świat. Czy to powieść z kluczem? Polecam tę zagadkę!
Michał Pabian
dramaturg, literaturoznawca
Monografia, oparta na dokumentach źródłowych, stanowi podsumowanie wieloletnich badań autorów nad stosunkami polsko-francuskimi w XX w., które niezwykle ciekawie ukazano na tle zmieniającej się sytuacji międzynarodowej. Rozważanie rozszerzono o problematykę gospodarczą, kulturalną, naukową i oświatową, wiele miejsca poświęcając również wzajemnym kontaktom partii komunistycznych obu krajów.
Echa Kandałakszy pisał Przemysław Bystrzycki w latach 1995 – 1997 i nie wydał za życia. Powieść poświęcona jest pamięci ojca, Tadeusza Bystrzyckiego, uprowadzonego nocą 9/10 kwietnia 1940 roku przez NKWD i zamordowanego nocą 12/13 listopada tegoż roku w więzieniu NKWD w Kijowie. Jego los przez niemal 60 lat, do 1999 roku, pozostał nieznany.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
