Heidegger nigdy nie przestał utrzymywać bliskich kontaktów (także uczuciowych) z Żydami, nigdy też nie nawoływał do stosowania jakkolwiek pojmowanej przemocy. Schwarze Hefte, owiane złą sławą Czarne zeszyty, nie pozostawiają jednak wątpliwości – Heidegger był antysemitą. Ich publikacja wiosną 2014 roku zapoczątkowała dyskusję zogniskowaną wokół pytania: Dlaczego Heidegger zdecydował się opublikować swoje zapiski w niezmienionej formie, skoro ujawniają one jego związki z antysemityzmem? „Heidegger, myśliciel wydarzenia, oddany jednej – jedynej, zwykł podkreślać – myśli transponder zapomnianej istoty bycia, we własnym mniemaniu filozof bez biografii, sam już dawno temu stał się trwale kontrowersyjnym wydarzeniem w intelektualnej historii Zachodu – tyleż jako filozof, co jako człowiek, postać, figura (boleśnie fałszywego) zaangażowania”. Arkadiusz Żychliński

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Marqueza. Dzięki swym dziadkom znał od dziecka historię Macondo i dzieje rodziny Buendía, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone; świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by wreszcie spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że „plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi”.

Rok 1948. Siermiężne czasy stalinizmu w Polsce Ludowej. Komisarz Jan Wolak, oskarżony o kolaborację z gestapo, teraz ukrywa się wśród poszukiwanych przez Urząd Bezpieczeństwa żołnierzy antykomunistycznego podziemia. Mężczyzna pogodził się z myślą, że już nigdy nie uda mu się wrócić do ukochanej Warszawy. Zdaje sobie sprawę, że resztę życia będzie musiał spędzić, ukrywając się w lesie i uciekając przed kolejnymi obławami żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej.Tymczasem w stolicy dochodzi do tajemniczego morderstwa, którego ofiarą jest żona sekretarza Polskiej Partii Robotniczej. Tuż obok zamordowanej kobiety milicjanci znajdują nieprzytomnego mężczyznę, z którym ofiara spędziła ostatnią noc. Wszystko wskazuje na to, że to on jest mordercą. W szybkim procesie człowiek ten zostaje skazany na karę śmierci. Okazuje się jednak, że władza ludowa się pomyliła. Giną kolejne kobiety, zamordowane w sposób, w jaki zabijał tropiony przed wojną seryjny zabójca działający w stolicy. Wtedy próbował go schwytać komisarz Jan Wolak wraz ze swoim nieodłącznym towarzyszem Zygmuntem Wieczorkiem. Niestety całe archiwum dotyczące tamtej sprawy spłonęło w czasie powstania warszawskiego. Funkcjonariusze UB i MO są bezradni. Informacje o tych zbrodniach nie mogą przedostać się do opinii publicznej. Dlatego komuniści decydują się na zaoferowanie Wolakowi propozycji współpracy

Po diabelskim czasie beboka nadeszła chwila Wielkiej Korekty. Dla bohaterów umęczonych wprowadzaniem nowego ładu zaświtała nadzieja na normalne życie. Połowa lat pięćdziesiątych XX wieku. W Polsce to chwila przełomu, wiary w duchowość́ i próba poukładania świata wedle dawnych zasad. Wróciła utracona wcześniej miłość́, a głupota została zepchnięta do laboratorium, w którym wciąż żywa jest wizja stworzenia nastojaszczego człowieka superiwanuszki, geniusza obozu socjalistycznego. Adam, niczym mityczny Odys, wędruje po tym socjalistycznym świecie, prowadzony i zwodzony przez bogów. Duchowość́ i mistycyzm dają ludziom odrobinę pociechy, obiecują koniec beboczych upiorów. Do łask wracają też miłość́ i rozum, a dzięki magicznej interwencji Adama i jego wujka rzeczywistość́ trafia na właściwe tory. Omnium to uniwersalna opowieść́ o demonach sowieckiej ideologii, która zatruła dusze i serca zwykłych ludzi.

Zebrane teksty w przedstawionym do recenzji tomie Wyższej Szkoły Demokracji z Grudziądza wpisują się w bardzo ważną dyskusję dotyczącą problematyki roli i miejsca ideologii w funkcjonowaniu społeczeństwa informacyjnego (ponowoczesnego). Dyskusja ta, zapoczątkowana pracami Daniela Bella, Jeana Lyotarda i Francisa Fukuyamy, jest jednym z ciekawszych elementów debat dotyczących przyszłości naszych społeczeństw. […] Szczególnie wartościowe jest podjęcie trudnego tematu transformacji naszych społeczeństw w kontekście zmian w przestrzeni ideologicznej. Tego typu projekty mają znaczenie z punktu widzenia rozwoju badań politologicznych i mogą stanowić wartościowy wkład w rozwój nauki. Z recenzji dr. hab. Jakuba Potulskiego, prof. UG

Opowiedziane w książce historie ludzi, próbujących w powojennym koszmarze ułożyć sobie nowe życie, są lekturą poruszającą. Prześladowania i głęboka niesprawiedliwość, jakie dotknęły ludzi międzywojennego pokolenia, tych, którzy wywalczyli niepodległość, a w latach drugiej wojny światowej stanęli w jej obronie, w opowiadaniach Bohdana Królikowskiego są mocnym oskarżeniem doby stalinowskiego terroru i jej późnych owoców.

Monografia jest zbiorem tekstów, których wspólnym mianownikiem jest niezgoda na narzucone sztywne i ograniczające ramy dyskursu o polityce i polityczności, zarówno w obrębie analizy akademickiej, jak i w codziennej praktyce. Autorki i Autorzy tekstów zarówno śledzą filozoficzną i metodologiczną genezę obecnego stanu rzeczy, jak i starają się pokazać teoretyczne i praktyczne sposoby na poszerzenie pola dyskursu o polityce/polityczności.

Wolność religijna jest zagadnieniem, które ciągle wywołuje spory w dyskursie prawnym i politycznym Zachodu, zwłaszcza dziś, w obliczu takich zjawisk, jak wielkie migracje, polityzacja religii, fundamentalizm religijny czy zagrożenia związane z terroryzmem motywowanym religijnie. Książka ukazuje genezę wolności religijnej, najważniejsze jej przeobrażenia w wiekach XVII–XIX, jak również znaczenie wolności religijnej dla kształtowania się zachodniej koncepcji wolności. Jednak zasadnicza część pracy poświęcona jest współczesnym ujęciom wolności religijnej, rozwijanym przez takich autorów, jak John Rawls, Ronald Dworkin, Charles Taylor, Jocelyn Maclure, Jürgen Habermas, Lorenzo Zucca czy John Finnis. W różny sposób mierzą się oni z podstawowymi dla tej problematyki pytaniami: Czy poglądy religijne mają jakieś cechy specyficzne pozwalające na traktowanie ich odmiennie od światopoglądów niereligijnych? Czy możliwe jest jednoznaczne wydzielenie klasy przekonań religijnych od innych przekonań o charakterze światopoglądowym? Czy określone wierzenia religijne uzasadniają przyznanie osobom je wyznającym wyjątków od powszechnie obowiązujących uregulowań prawnych? Jeśli tak, jaki może być ich zakres? W monografii podjęto także zagadnienie wolności religijnej w obliczu zagrożenia terrorystycznego, autor nie skupił się tylko na refleksji teoretycznej, pisze także o wywołujących spory przyjmowanych obecnie regulacjach prawnych (np. o kontrowersyjnej austriackiej ustawie islamskiej – Islamgesetz – z 2015 r.) i ich możliwych następstwach. Praca jest adresowana do osób interesujących się prawami człowieka, miejscem religii we współczesnych społeczeństwach czy problematyką bezpieczeństwa – prawników, politologów, socjologów, religioznawców, filozofów i historyków.

Wstrząsający portret elit, które stanowią otoczenie Donalda Trumpa. Przejmująca kronika świata, który zmierza do szaleństwa. „The Daily Beast” Szokujący obraz elity amerykańskiej armii, której przyjrzał się jeden z najzdolniejszych reporterów młodego pokolenia. Generał McChrystal przez współpracowników nazywany był Gwiazdą Rocka, Papieżem, Big Stanem. Kierował operacją wojskową w Afganistanie, prowadząc pełne ekscesów życie, a jego wielkim marzeniem było zostanie celebrytą. Otoczył się ludźmi odjazdowymi, zuchwałymi i bezczelnymi, którzy ponad wszystko kochali władzę i dobrą zabawę. Michael Hastings jeździł z nimi na niebezpieczne patrole i chodził do hotelowych barów, gdzie przy jednym stole popijali wojskowi, szpiedzy i luksusowe prostytutki. Obraz ekipy generała, który Hastings przedstawił w tej książce, wstrząsnął Białym Domem i doprowadził do jednej z najbardziej spektakularnych dymisji w dziejach USA. Rzeczywistość dopisała do tej historii zaskakujące zakończenie: dziś ludzie McChrystala są ludźmi prezydenta Donalda Trumpa. Dzięki tej książce poznasz Mike’a Flynna, prezydenckiego doradcę ds. bezpieczeństwa narodowego zdymisjonowanego za podejrzane kontakty z Rosją. Sam Michael Hastings krótko po wydaniu książki zginął w wypadku, którego okoliczności budzą kontrowersje. Pośmiertnie uhonorowano go Norman Mailer Prize za „wybitne dziennikarstwo”. Na podstawie książki NETFLIX zrealizował film WAR MACHINE – w rolach głównych Brad Pitt i Tilda Swinton. Imponujący dziennikarski wyczyn „The New York Times”

Najważniejsze dzieło Vargasa Llosy.Rozmowa w Katedrze to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru w latach pięćdziesiątych w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odra. Powieść rozgrywa się na wielu płaszczyznach, ujawniając kulisy i mechanizmy władzy, a także jej wpływ na życie zwykłych ludzi. Vargas Llosa, posługując się bolesną historią własnej ojczyzny, w precyzyjny i niezwykle kunsztowny sposób kreśli złożony obraz dyktatury.Mario Vargas Llosa - noblista (2010), o którym mówi cały świat. Jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy. Polityk, w 1990 kandydował na stanowisko prezydenta Peru. Autor bestsellerowych powieści (m.in. takich jak Święto kozła, Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki i najnowszej - Dzielnica występku).

Książka z pogranicza prozy egzystencjalnej i absurdu, odzwierciedlająca jednak sowiecką rzeczywistość. Sprzeczność? Nie, to proza Platonowa, zamierzona mieszanka pustej nowomowy partyjnej, języka „chłopsko-robotniczego” i pozornie bezsensownego gaworzenia. Czytając „Wykop” trafiamy na lekcję historii stosunkowo świeżej, bo raptem sprzed 80 lat, czyli z czasów tworzenia sowieckiego socjalizmu, pierwszego planu pięcioletniego, „rozkułaczania” chłopów i przymusowego wcielania do kołchozów. Płatonow ukrył pod właściwym tylko jemu językiem okrutne realia 1930 roku. Niektóre sceny są jakby żywcem wzięte z jakiegoś super naturalizmu. Jednocześnie sarkazm, przesunięcia w farsę, tragikomedię, ironię, ale jakże surową,...np.: „...zaczął upadać w wierze proletariackiej i zapragnął udać się w głąb miasta, by pisać tam szkalujące oświadczenia i organizować różne konflikty w celu osiągnięć organizacyjnych”. Ta proza nie mieściła się rzecz jasna w obowiązujących sztywnych ramach, praktycznie otwarcie krytykowała jedynie słuszny ustrój. Powstała po wstępnym, krótkim, w miarę udanym flircie Autora z komunizmem, ale już po pierwszych rozczarowaniach. Nie takiego pisania oczekiwano od młodych twórców i jasne, że nikt tego w ówczesnym Związku Sowieckim nie zamierzał publikować. Czytelniku, przewróć następną kartkę i przejdź wraz z Płatonowem na drugą stronę lustra. Zanurz się w tragifarsę, wniknij w czasy, kiedy obowiązkowo należało „zdawać” makulaturę i zachęcano do obcinania koniom ogonów, żeby sowiecka ojczyzna mogła za uzyskane z tego środki zakupić traktory dla tworzonych na siłę kołchozów i torować ludzkości drogę w świetlaną przyszłość „na czele planety całej.” My wiemy, że to się na szczęście nie udało. Przynajmniej na razie… Powieść krótka, a ileż w niej treści.

Powieść skrojona po mistrzowsku. Wartka, choć kameralna akcja, błyskotliwe dialogi, barwne niejednoznaczne postacie. A wszystko rozgrywa się na tle malowniczego portowego miasteczka, Darłowa, zanurzonego w powojennej atmosferze niepewności i strachu w obliczu nowej władzy, likwidującej krok po kroku prywatną własność. W centrum zaś dwoje bohaterów przypadkowo zainteresowanych tym samym zaginionym dziełem sztuki: tryptykiem Eryka Pomorskiego. Ona – historyk sztuki z Warszawy, on – człowiek bez imienia, zwany Nowakiem, właściwie znikąd, dziennikarz, myślący o ucieczce z komunistycznego kraju i potajemnym wywiezieniu obrazu. Miłość komplikuje wszystko, tym bardziej, że chwilami można odnieść wrażenie, iż cicha zawzięta rywalizacja między zakochanymi zniweczy ledwo rodzące się uczucie. Tyrmand stworzył bohaterów, których przeżycia budzą u czytelników rosnące z kartki na kartkę pragnienie – aby im się powiodło, aby potrafili przełamać wszelkie bariery, a kapryśny los nie pokrzyżował ich planów...

Kiedy myślimy o tragicznych wydarzeniach, które miały miejsce w XX wieku, często zadajemy sobie pełne wyrzutu pytanie: gdzie w tym wszystkim był Bóg? Cud, który wydarzył się w Fatimie, jest niemożliwy do zignorowania w świetle takich wydarzeń jak rewolucja październikowa czy przystąpienie Stanów Zjednoczonych do drugiej wojny światowej. Autor wskazuje m.in., że upadek ZSRR został poprzedzony poświęceniem świata i Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi przez papieża Jana Pawła II. Stulecie fatimskie - dwukrotnie wznawiane w Portugalii - pokazuje, jak wielkie znaczenie dla decyzji politycznych podejmowanych w Waszyngtonie, Londynie i Moskwie miało orędzie Matki Bożej Fatimskiej przekazane równo sto lat temu.

Europę nawiedził upiór, którego imię brzmi Nazir Narrusz Ider Szawisz, prezydent-elekt, leży pogrążony w śpiączce. To tragedia także dla rodziny Narruszów: zamach na ich politycznego idola zorganizował jeden z nich, Nazir Narrusz, cenę płacą jednak wszyscy. Służby toczą między sobą walkę o wpływy i władzę, mnożą się teorie spiskowe, a w kraju wybuchają zamieszki, które coraz bardziej zaczynają przypominać wojnę domową... Informacje o nagrodach: •Lagardere Fellowship for Writing •Lire Magazine Prize for Best French Debut Novel

W.A.B. ma już 25 lat: wybitni autorzy, znakomite książki, nowe kierunki. Wydawnictwo powstało w 1991 roku i jest jedną z najbardziej zasłużonych polskich marek edytorskich. Słynie z szerokiej oferty współczesnej beletrystyki polskiej i obcej, a także literatury faktu, książek humanistycznych oraz tytułów popularnonaukowych. Z okazji jubileuszu zaproponowano kolekcjonerską, limitowaną serię utworzoną z wybranych książek W.A.B., tych które zdobyły szczególne zainteresowanie czytelników, wywołały ożywione dyskusje i zachwyciły uniwersalnymi walorami literackimi. Serię rozpoczyna "Uległość". Najsłynniejsza książka roku 2015 pióra najciekawszego współczesnego pisarza europejskiego. We francuskich wyborach 2022 r. niespodziewanie zwycięża islamskie Bractwo Muzułmańskie, a znużone nowoczesnością i oświeconą demokracją społeczeństwo godzi się na poddanie zachodnich zdobyczy cywilizacyjnych w imię… no właśnie, w imię jakich wartości? Życie dopisało powieści współczesny kontekst: w dniu premiery książki, 7 stycznia 2015 roku, islamscy terroryści zastrzelili 12 osób w paryskiej redakcji satyrycznego tygodnika "Charlie Hebdo" słynącego z obrazoburczych karykatur, w tym licznych karykatur Mahometa.

Obfitymi piersiami i pełnymi biodrami natura obdarza kobiety z rodziny Shangguan, mieszkającej w małej chińskiej wiosce, w prowincji Shandong. Od obfitych piersii matczynego mleka uzależniony jest narrator powieści, długo wyczekiwany syn, brat ośmiu starszych sióstr. Losy rodziny ukazane są na tle wydarzeń historycznych, począwszy od Powstania Bokserów w 1900 roku, poprzez upadek dynastii Qing, inwazję japońską, walki Kuomintangu z komunistami, „rewolucję kulturalną”, aż do reform gospodarczych. Na prowincji życie toczy się jednak obok wielkich przemian, rządzą tam najprostsze instynkty, a podstawową wartością jest przetrwanie. W powieści „Obfite piersi, pełne biodra” wszystko jest trochę oderwane od rzeczywistości, pełne makabrycznych zdarzeń i wynaturzonych postaci, ocierające się o magię – a jednocześnie opisane prostym, niezwykle obrazowym językiem, przesycone ironią i czarnym humorem. Zręczność stylistyczna i wybujała fantazja Mo Yana powodują, że lektura wciąga na długo – jest to jedna z tych książek, które czyta się zachłannie, mimo że ogłuszają, wyprowadzają z równowagi. „Okrzyknięty chińskim Faulknerem i realistą magicznym w stylu Márqueza, Mo Yan pisze prozę, która jest jedyną w swoim rodzaju mieszanką fantazji, lirycznych opisów chińskiej przyrody, czarnego (nawet slapstickowego) humoru i odrobiny tego, co nadprzyrodzone.” „Washington Times” „Proza Mo Yana jest wyrazista i czasem twarda jak kamień, gdyż czerpie humor z najtragiczniejszych źródeł, a historia – rozbudowana, wartka i wielowątkowa – jest frapująca… Książka bezwzględnie warta przeczytania.” „Publishers Weekly” „W sadze obejmującej historię całego wieku znakomity chiński autor rejestruje dzieje rodziny Shangguan, obrazowo ukazuje pełną przemocy przeszłość i zepsutą teraźniejszość swojego kraju.” „Kirkus Reviews” „Dzieło monumentalne… Znakomite pisarstwo Mo Yana jest tak ekspresywne, że zapachy, widoki i emocje stają się niezwykle wyraziste.” „Asianweek”

Hitler we współczesnych Niemczech? Ostra satyra na granicy politycznej poprawności. Adolf Hitler budzi się na opuszczonej parceli i ze zdziwieniem konstatuje, że nie jest już w bunkrze, Martin Bormann nie odpowiada na wezwania, a mijający go przechodnie nie odpowiadają na tradycyjne niemieckie przywitanie. Chwilę później ze grozą odkrywa, że jest rok… 2011. Próbując oswoić się ze współczesną rzeczywistością, przez przypadek zostaje uznany za komika podszywającego się pod dyktatora i dostaje propozycję wystąpienia w telewizyjnym show… I okazuje się medialnym odkryciem. Odcinki z jego udziałem biją rekordy popularności, zarówno w telewizji, jak i w internecie. Stacje informacyjne, radio i prasa coraz częściej zwracają na niego uwagę. Hitler staje się celebrytą… W.A.B. ma już 25 lat: wybitni autorzy, znakomite książki, nowe kierunki. Wydawnictwo powstało w 1991 roku i jest jedną z najbardziej zasłużonych polskich marek edytorskich. Słynie z szerokiej oferty współczesnej beletrystyki polskiej i obcej, a także literatury faktu, książek humanistycznych oraz tytułów popularnonaukowych. Z okazji jubileuszu zaproponowano kolekcjonerską, limitowaną serię utworzoną z wybranych książek W.A.B., tych które zdobyły szczególne zainteresowanie czytelników, wywołały ożywione dyskusje i zachwyciły uniwersalnymi walorami literackimi.

Najlepsza powieść naszych czasów i jedna z najlepszych powieści XX wieku według Susan Sontag. Proza wybitnego europejskiego pisarza należąca do współczesnej klasyki węgierskiej, uznawana za najciekawszy przykład węgierskiego postmodernizmu. Nowatorska nielinearna konstrukcja przedstawia losy pokolenia dorastającego w latach pięćdziesiątych, a jednostkowe życiorysy splatają się z największymi traumami powojennej historii Węgier: zbrodniami stalinizmu i dramatem powstania 1956 roku.

Wielki brat patrzy – to właśnie napisy tej treści, w antyutopii Orwella krzyczące z plakatów rozlepionych po całym Londynie, natchnęły twórców telewizyjnego show „Big Brother”. Czyżby wraz z upadkiem komunizmu wielka, oskarżycielska powieść straciła swoją rację bytu, stając się zaledwie inspiracją programu rozrywkowego? Nie. Bo ukazuje świat, który zawsze może powrócić. Świat pustych sklepów, permanentnej wojny, jednej wiary.  Klaustrofobiczny świat Wielkiego Brata, w którym każda sekunda ludzkiego życia znajduje się pod kontrolą, a dominującym uczuciem jest strach. Świat, w którym ludzie czują się bezradni i samotni, miłość uchodzi za zbrodnię, a takie pojęcie jak „wolność” i „sprawiedliwość” nie istnieją. Na świecie są miejsca, gdzie ten stan wciąż trwa. I zawsze znajdą się „cudotwórcy” gotowi obiecywać stworzenie nowego ładu, który od wizji Orwella dzieli tylko krok. Niestety, piekło wybrukowane jest dobrymi chęciami…

#1 na liście bestsellerów „New York Timesa” – Jodi Picoult raz jeszcze zachwyca czytelników wciągającą powieścią na temat jednego z najważniejszych problemów etycznych naszych czasów. Uprzedzenia rasowe, przywileje, władza – to jedynie część kwestii, które porusza i przedstawia w wymiarze dotąd niespotykanym. Kiedy po rutynowym zabiegu umiera noworodek, ojciec dziecka oskarża o morderstwo afroamerykańską pielęgniarkę. Ani ona, ani jej prawniczka, ani ojciec zmarłego chłopczyka nie mają pojęcia, że ta śmierć odmieni ich życie w sposób, którego żadne z nich nie było w stanie przewidzieć. W „Małych wielkich rzeczach” Picoult opowiada o władzy i uprzedzeniach, o tym, co nas dzieli i łączy. To powieść o objawieniach, które przychodzą z niespodziewanej strony. Jodi Picoult bierze na warsztat uprzedzenia rasowe, przywileje, sprawiedliwość oraz współczucie – i swoim zwyczajem nie podsuwa łatwych odpowiedzi. Z wnikliwością, szczerością i empatią maluje obraz rzeczywistości, z którą mamy do czynienia na co dzień i której często nie przyjmujemy do wiadomości. „Małe wielkie rzeczy” to kawał dobrej literatury spod pióra autorki, która zna się na swoim fachu. „Małe wielkie rzeczy” to najważniejsza powieść Jodi Picoult… prowokuje czytelnika… i skłania do weryfikacji światopoglądu. „The Washington Post” Porywający dramat sądowy, przejmująco aktualny, zwłaszcza w świetle obecnej sytuacji politycznej. I autorka, która swoim zwyczajem zagląda w najgłębsze zakamarki duszy zarówno bohaterów, jak i czytelnika. „The New York Times Book Review” Nie mogłam się oderwać. To najlepsza powieść Picoult! Alice Hoffman, autorka bestsellerów „New York Timesa” Porywający dramat z zaskakującym zakończeniem, będącym znakiem jakości Picoult. „Good Housekeeping” Jodi Picoult raz jeszcze zbija z tropu i zabija ćwieka wciągającą opowieścią o niebezpieczeństwach, jakie niosą ze sobą uprzedzenia. „Redbook” Jodi Picoult nie boi się brać na warsztat drażliwych tematów: „Małe wielkie rzeczy” to opowieść o dyskryminacji i uprzedzeniach, która trzyma w napięciu do ostatniej strony… Wymarzony materiał dla klubów książkowych. „Popsugar” Jest mistrzynią w swoim fachu… Niekwestionowana znawczyni natury człowieka. „Sunday Telegraph” W żadnych pochwałach pod adresem kunsztu Picoult nie ma ani trochę przesady. „Financial Times” „Małe wielkie rzeczy” Jodi Picoult to powieść o rasizmie, wyborach, lęku i nadziei, inspirowana prawdziwą historią położnej odsuniętej od opieki nad noworodkiem na prośbę ojca, który nie życzył sobie kontaktów z afro-amerykańskim personelem. W powieści biały supremacjonista oskarża Ruth, czarnoskórą położną o spowodowanie śmierci jego syna. Picoult przedstawia różne oblicza rasizmu, udziela głosu Ruth, jej prawniczce oraz ojcu dziecka. Uprzedzenia rasowe to w Ameryce trudna kwestia, jednakże szczerość, z jaką Picoult bierze ją na warsztat, umożliwia czytelnikom wyciąganie własnych wniosków na temat tego, jak postrzegamy siebie oraz bliźniego. „Małe wielkie rzeczy” to ważna powieść, którą warto przemyśleć samemu i podzielić się z innymi. Seira Wilson, recenzja na Amazon.com [Picoult] skłania do myślenia swoją wizją rasizmu, jawnego i ukrytego, w dzisiejszej Ameryce. Liczne grono jej wielbicieli znajdzie tu niejeden temat do gorącej dyskusji. „Booklist” „Zabić drozda” XXI wieku. „Real Reader Review” Jodi Picoult (ur. 1966) – studiowała nauki humanistyczne na Uniwersytecie Princeton i pedagogikę na Uniwersytecie Harvarda. W 2003 roku otrzymała nagrodę New England Book za całokształt twórczości. Jest autorką osiemnastu powieści, m.in.: „Bez mojej zgody”, „Zagubiona przeszłość”, „Świadectwo prawdy” , „Jesień cudów” i „Krucha jak lód”. Łączny nakład jej książek na świecie (w ponad 40 krajach) to 7 milionów egzemplarzy. Powieści Jodi Picoult przetłumaczono dotychczas na 30 języków.