Prezentowane opracowanie składa się z czterech części. Pierwszą stanowi wprowadzenie do zagadnień chorób przewlekłych, jakimi są choroby psychiczne. Zawarty jest w niej rys historyczny psychiatrii i krótki opis poszczególnych zaburzeń psychicznych. Część druga zawiera podstawowe wiadomości z zakresu terapii. Pedagogika specjalna stosuje terapię w pedagogice leczniczej, w pedagogice upośledzonych umysłowo, w resocjalizacji jednostek niedostosowanych społecznie, a także osób chorych psychicznie. Część trzecia to wyjaśnienia terminologiczne dotyczące najszerzej prezentowanego rodzaju terapii w części drugiej, a mianowicie arteterapii/plastykoterapii. Skrypt zawiera także część ćwiczeniową oraz aneks.

Przyznaję, gdy zorientowałam się, że jestem w ciąży, nie mogłam w to uwierzyć. Natychmiast pobiegłam do apteki po drugi test i tłumaczyłam nieco zdziwionej farmaceutce, że poprzedni, który mi sprzedała, na pewno źle zadziałał. Drugi pozytywny wynik wywołał lawinę płaczu, a po niej telefon do przyjaciółki. Werdykt ginekologa, do którego mnie zabrała, okazał się jednoznaczny: trzeci tydzień ciąży. Nie muszę chyba wyjaśniać, że nie planowaliśmy dziecka, nie planowaliśmy również, że urodzę je w Nowej Zelandii, odległej od Polski o prawie osiemnaście tysięcy kilometrów, czyli -z mojej perspektywy - położonej na końcu świata. Kiedy udało mi się przejść przez trudny proces usamodzielniania się, otrzepywania z dobrych porad i lekkiej histerii, że moja córeczka Jena roz-padnie się i zepsuje podczas kąpieli lub przytulania, rozejrzałam się dookoła. Zobaczyłam matki w parku: Nowozelandki, Maoryski, Japonki, Filipinki i Angielki. I nie mogłam przestać się zastanawiać, jak to możliwe, że niektóre z nich, niezrażone widmem zapalenia płuc (bez względu na pogodę!), nie zakładają czapek swoim nowo narodzonym dzieciom. Umieszczają je w chustach przymocowanych do pleców i nie obawiają się, że będą miały skoliozę czy deformację bioder. Z kolei dwulatki biegają boso po trawie, gdy ich rodzice chodzą opatuleni w grube swetry. To wtedy zadałam sobie pytanie o moje przekonania dotyczące pielęgnacji i wychowania dzieci. Tak zaczęłam się spotykać z matkami innych narodowości, by dowiedzieć się, jak one radzą sobie z wyzwaniami macierzyństwa. Asrini z Indonezji w czasie ciąży i przez pierwszy rok życia dziecka nie opuszczała domu po zmroku i co rano trzymała swoją nowo narodzoną córkę do góry nogami. Shweta powiedziała mi, że hinduskie noworodki przychodzą na świat z owłosieniem na całym ciele, dlatego w Indiach peeling to podstawa pielęgnacji niemowląt. Według Sai w Japonii to honor urodzić naturalnie i bez znieczulenia, podczas gdy w większości krajów Ameryki Południowej cesarskie cięcie uznaje się za bezpieczniejsze od naturalnego porodu. Bez wątpienia się różnimy, ale z drugiej strony, natura i nasze ciała nadają nam wspólny rytm, który później wtłaczamy w ramy metod, tradycji i wierzeń. Jesteśmy w ciąży tak samo długo, niezależnie od tego, jakich cyfr i kalendarzy używamy do obliczeń. Okres połogu i obowiązujące podczas niego zasady również są dyktowane biologią i w wielu, jakże odległych od siebie, regionach mówi się o czterdziestu dniach odpoczynku po porodzie. Kamienie milowe dziecięcego rozwoju leżą w tych samych miejscach, chociaż opieka nad niemowlętami w każdym zakątku świata wygląda inaczej. Książka ta mówi o ciąży, porodzie, połogu, metodach pielęgnacji i wychowania dzieci w różnych krajach. Jednak przede wszystkim zabiera w podróż po wewnętrznym świecie kobiet, opowiada o ich macierzyńskich doświadczeniach w kontekście zwyczajów i tradycji praktykowanych w ich rodzinnych domach. Moje liczne spotkania z matkami różnych narodowości zaprowadziły mnie do miejsca, w którym zdałam sobie sprawę, że znane mi święte zasady pielęgnacji czy wychowania bywają sprzeczne z tym, co radzi się w innych krajach. Świadomość ta sprawiła, że poczułam się swobodna w swoich wyborach, zyskałam także dystans do własnych przekonań, a to uczucie wolności jest naprawdę wspaniałe. - od autorki  Mama dookoła świata Spis treści: Od autorki Zimne nóżki, czyli opowieści japońskich mam Skazane na jedynaka, czyli opowieści chińskich mam Peeling dla noworodka, czyli opowieści hinduskich mam W jednym łóżku, czyli opowieści filipińskich mam Łatwiej jest urodzić we własnej pościeli, czyli opowieści ormiańskiej mamy Nie pytaj mnie, kiedy urodzę, czyli opowieść litweskiej mamy Saga rodu Siren, czyli opowieści norweskiej mamy Mój bohater tata, czyli opowieść kubańskiej mamy Down under, czyli przystanek Nowa Zelandia Podziękowania

Bogato ilustrowany atlas w przystępny sposób przybliża czytelnikowi zagadnienia dotyczące nieswoistych chorób zapalnych jelit (wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna, zapalenia nieokreślonego oraz zapalenia mikroskopowego) łącznie z obrazami zmian morfologicznych występujących w przebiegu tych chorób. Informacje w nim zawarte są owocem doświadczeń autorów zdobytych w czasie kilkudziesięciu lat zajmowania się nieswoistymi zapaleniami jelit.

Zgodnie z tytułem niniejszego podręcznika autorzy położyli nacisk na omówienie klinicznych aspektów chorób krążka międzykręgowego. Inne zagadnienia, takie jak embriologia, histopatologia, badania mikroskopii elektronowej oraz specjalistyczne procedury chirurgiczne, są poruszane tylko w stopniu niezbędnym. Naświetlono najczęstsze objawy wszystkich chorób krążka międzykręgowego, aby ułatwić ich zdiagnozowanie i uprościć leczenie. Przykładem tego jest zależność bólu od pozycji ciała, to znaczy zmiany nasilenia dolegliwości w zależności od tego, czy pacjent przyjmuje pozycję stojącą czy leżącą. Ze wstępu

Choroby alergiczne są jednym z najważniejszych problemów medycyny XXI w. Badania epidemiologiczne prowadzone w krajach wysoko rozwiniętych wskazują na stale zwiększającą się liczbę chorych na atopowe zapalenie skóry. Nowość wydawnicza pt. Atopowe zapalenie skóry pod red. Wojciecha Silnego to nowoczesny, wyczerpujący i praktyczny podręcznik, który wpisuje się w nowy nurt kształcenia w zakresie medycyny zintegrowanej. Książka może stanowić przydatną lekturę nie tylko dla studentów, lecz także lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej oraz lekarzy specjalizujących się w dermatologii, alergologów będących pediatrami, internistami czy laryngologami.

Najnowsze III wydanie "biblii farmakologii", poprawione i uzupełnione. Podręcznik podzielony jest na trzy części: • część A zawiera ogólne informacje na temat farmakokinetyki i farmakodynamiki leków, ich działań niepożądanych, terapii genowej, terapii z wykorzystaniem komórek macierzystych, badań leków, w tym dodatek o fitofarmaceutykach i homeopatii, • część B zawiera informacje o lekach wykorzystywanych w leczeniu chorób poszczególnych narządów i układów, • część C zawiera informacje z toksykologii. Niniejsza książka powstała na podstawie najnowszego, dziewiątego, uzupełnionego i poprawionego wydania jednego z najlepszych podręczników farmakologii na świecie. W zwięzły i przejrzysty sposób przekazuje wiedzę z farmakologii i toksykologii. Zawiera liczne ryciny, tabele i schematy. Jej atutem jest także uzupełnienie danych o poszczególnych grupach leków zgodnie z wynikami najnowszych badań klinicznych.

Podręcznik terapii przeciwbólowej rezonatorami biofotonowymi Na naszych oczach w medycynie zachodniej rodzi się nowe podejście do zdrowia i choroby: energoterapia. Do rąk czytelników trafia unikalne na rynku polskim opracowanie tego zagadnienia, które zawiera m.in.: - kompleksowe i merytoryczne omówienie pojęcia energii w kontekście leczenia i zdrowia człowieka w oparciu o najnowsze odkrycia fizyki kwantowej; - szczegółowe przedstawienie nowego podejścia do rozumienia, czym jest choroba, i jak ją skutecznie leczyć, a nie usuwać tylko jej objawy; - omówienie zasady działania rezonatorów biofotonowych – urządzeń nowej generacji specjalnie zaprojektowanych do energoterapii; - badania autora nad skutecznością energoterapii i rezonatorów biofotonowych. „Wszystko jest jakąś formą energii i musimy użyć tylko wyobraźni, aby człowieka i wszystko, co go otacza, zobaczyć właśnie w formie przepływu energii. Obecnie ludzkość, a w szczególności nauki biologiczne, nie mogą już postrzegać człowieka jako maszyny. Postępy fizyki są już na tyle głębokie, że chowanie głowy w piasek przez medyczne autorytety dłużej nie może być tolerowane. Potrzebujemy nowego paradygmatu w medycynie, aby mogła ona w pełni służyć ludziom. Tzw. medycyna oparta na faktach (ang. EBM – evidence based medicine) nie zdaje egzaminu. Bo dzięki niej możemy tylko weryfikować, na co wydać pieniądze”. (Wstęp, s. 9)  

Niniejsza książka jest poświęcona zagadnieniom adaptacji psychologicznej do życia z przeszczepionym sercem. Transplantacja stanowi metodę leczenia krańcowej niewydolności krążenia i jest dla osób ciężko chorych jedyną nadzieją na uratowanie życia i zachowanie zdrowia. W okresie oczekiwania na operację chorzy spodziewają się znacznej poprawy, jednak nie w pełni uświadamiają sobie, że dalsze życie z przeszczepionym sercem stanie się dla nich źródłem wielu problemów. Przez całe życie pozostaną pacjentami i będą korzystać z opieki medycznej, a warunkiem powodzenia leczenia będzie ich staranna współpraca i gruntowna zmiana stylu życia. Różnorodność rezultatów wysiłków przystosowawczych nasuwa pytania o czynniki psychologiczne, od których zależy pomyślna adaptacja, pozwalająca na uzyskanie satysfakcjonującej jakości życia po transplantacji serca. Identyfikacja czynników odpowiedzialnych za przystosowanie jest podstawą formułowania wskazań terapeutycznych, ukierunkowanych na to, by trudne doświadczenia stały się dla osób z przeszczepionym sercem źródłem wewnętrznej siły i osobistego rozwoju, a nie przeciążenia i udręki. Publikacja ta jest przeznaczona dla psychologów i lekarzy pracujących z chorymi z grupy transplantacyjnej, studentów psychologii i medycyny, osób oczekujących na transplantację i żyjących z przeszczepionymi narządami oraz ich rodzin. Jej zadaniem jest również stworzenie klimatu społecznego sprzyjającego transplantologii. Autorka

W książce omówiono całokształt regulacji prawnych dotyczących wykonywania zawodu lekarza, przywołano kluczowe wyroki sądowe w tym zakresie oraz wybrane opinie wybitnych znawców tej problematyki. Zarówno lekarze, jak i prawnicy odnajdą tu uporządkowany opis kilkudziesięciu praw związanych ze specyfiką udzielanych świadczeń zdrowotnych, a więc praw stanowiących istotę zawodu lekarza, tylko i wyłącznie mu przysługujących, m.in.: - prawo do swobodnego podejmowania decyzji przy wyborze metody i sposobu leczenia, - prawo do przeprowadzenia eksperymentu medycznego, - prawo do niepodjęcia lub odstąpienia od leczenia pacjenta, - prawo do powstrzymania się w określonych sytuacjach od świadczeń medycznych niezgodnych z sumieniem lekarza. Dla lekarzy przydatne będzie również zapoznanie się z kolejnymi kilkudziesięcioma prawami związanymi z formalną stroną wykonywania zawodu, np. z odbywaniem szkoleń specjalizacyjnych, procedurą postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy i innymi kwestiami. Stan prawny na 2 lipca 2012 roku.

Książka ma charakter wnikliwego empirycznego studium zagadnienia mózgowego mechanizmu percepcji twarzy wyrażającej emocje. Twarz jako obiekt percepcji ma wyjątkowy status w otoczeniu człowieka. Jej wyjątkowość sprawia, że opis i wyjaśnienie procesu przetwarzania złożonych informacji, które zawiera twarz, są szczególnie ważnym wyzwaniem badawczym. Autor podjął to wyzwanie, ukazując czytelnikowi skomplikowaną drogę dochodzenia do wyników badawczych i ich interpretacji w kategoriach teoretycznych. Na rynku wydawniczym pojawia się wiele publikacji, w których tajniki ludzkiej psychiki wyjaśnia się funkcjami mózgu. Ten trudny do przecenienia nurt dociekań bywa spłycany przez autorów wyznających naiwny redukcjonizm. Książka Eligiusza Wronki zawiera racjonalny i realny status badań nad mózgowym podłożem zjawisk psychicznych. Czytelnik otrzyma swoiste antidotum na zbyt uproszczone, popularne w obiegu publicznym, a nawet w środowisku akademickim, poglądy na problemy neuronauki poznawczej. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Jana Kaisera Autor pracy jest doktorem psychologii i pracuje jako adiunkt w Zakładzie Psychofizjologii Instytutu Psychologii UJ. Odbył staże naukowe w Instytucie Psychologii Uniwersytetu w Nijmegen. Jest członkiem Society for Psychophysiological Research (SPR). Jego podstawowe zainteresowania badawcze koncentrują się na zagadnieniach związanych z procesami percepcji twarzy oraz funkcjonowaniem mechanizmu uwagi i jej wpływu na przebieg procesów percepcyjnych.

Widelec zamiast noża to szczególna książka, która w prosty, przystępny i obiektywny sposób przedstawia korzyści płynące z diet roślinnych w leczeniu i profilaktyce chorób cywilizacyjnych. Powstała we współpracy z najwybitniejszymi specjalistami, których przełomowe badania naukowe wyznaczały nowe kierunki rozwoju nauk o żywieniu człowieka. Zawarte w niej praktyczne i łatwe przepisy na smaczne potrawy są odbiciem obecnego stanu wiedzy o optymalnym sposobie żywienia.Widelec zamiast noża Spis treści:   Wstęp •część pierwsza* ŚWIAT DIETY ROŚLINNEJ Dobre dla zdrowia Dieta oparta na produktach roślinnych Twarze: Pam Popper, lekarz naturopatii Choroby związane z żywieniem Twarze: Terry Mason, lekarz medycyny Niezwykłe rezultaty: Anthony i Evelyn Twarze: Caldwell B Esselstyn, Jr, lekarz medycyny Twarze: Dr T Colin Campbell Niezwykłe rezultaty: San'Dera Prude Twarze: Alona Pulde, lekarz medycyny; Matthew Lederman, lekarz medycyny Dobre dla zwierząt Hodowla zwierząt Twarze: Gene Baur Problem ryb Co możesz zrobić Dobre dla środowiska Żniwo chowu przemysłowego Co możesz zrobić •część druga* NISKO PRZETWORZONA DIETA OPARTA NA PRODUKTACH ROŚLINNYCH Czytanie etykiet Przewodnik po żywności roślinnej Twarze: John A McDougall, lekarz medycyny Twarze: Neal Barnard, lekarz medycyny Jak przetrwać okres przejściowy Śniadanie Koktajle smoothie i mleka roślinne Przystawki Niezwykłe rezultaty: Joey Zupy Twarze: Dr Doug Lisie Sałatki i dressingi Sosy i pomysły na przekąski Dania główne Twarze: Rip Esselstyn Dodatki Desery Tabela miar Dodatek Aby dowiedzieć się więcej Biblioteczka O autorach przepisów Źródła przepisów Podziękowania Indeks O redaktorze O Forks Over Knives

Książka przedstawia rezultaty pracy Autorki nad nowym narzędziem do pomiaru pracoholizmu -Wielowymiarowym Kwestionariuszem Oceny Pracoholizmu. Na polskim rynku wydawniczym brakuje kwestionariusza uwzględniającego szerokie spektrum przejawów uzależnienia od pracy, zatem opracowanie takiego narzędzia stanowi wartościowy wkład w istniejący stan wiedzy. Podjęta przez Autorkę problematyka jest niezwykle ważna, ponieważ uzależnienie od pracy to zjawisko coraz bardziej rozpowszechnione i znacząco zakłócające jakość i satysfakcję z życia czyż relacji interpersonalnych, a nawet stan zdrowia somatycznego pracoholika. Wyniki badań świadczą o tym, że pracoholizmu można doświadczyć w każdym wieku, zawodzie i kulturze. Traktując uzależnienie od pracy w kategoriach zaburzonego funkcjonowania osobowości, można nawet przypisywać to zaburzenie uczniom i studentom, którzy w sposób patologiczny angażują siew naukę. Problem ten, choć mający zaledwie czterdziestokilkuletnią historię, jest więc bardzo istotny, wymaga uwagi i podejmowania kolejnych badań empirycznych. W publikacji zawarto syntetyczny opis pracoholizmu: jego rozpowszechnienia, objawów, dynamiki, sposobów definiowania, przyczyn oraz następstw. Rozważono również umiejscowienie pracoholizmu w obowiązujących systemach klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania. Z recenzji dr. hab. Romualda Polczyka

Liczba zachorowań na nowotwory skóry gwałtownie wzrasta. Szacuje się, że na terenach zamieszkałych przez ludność o jasnej karnacji u jednego na pięciu mieszkańców rozwinie się rak skóry. W krajach rozwiniętych, mimo wzrostu zachorowalności na czerniaka złośliwego, umieralność w przebiegu tej choroby jest stosunkowo niska. W Australii wynosi około 10%, we Francji 20%, natomiast w Polsce około 50%. Wynika to z tego, że w krajach o intensywnym nasłonecznieniu zarówno pacjenci, jak i lekarze przykładają większą wagę do nowych bądź zmieniających się wykwitów skóry, a patolodzy, stykając się każdego dnia pracy z przypadkami czerniaka, nabierają wprawy w jego rozpoznawaniu. Dermatoskopia to prosta nieinwazyjna technika diagnostyczna stosowana do oceny wykwitów skórnych, której może nauczyć się każdy lekarz. Polega na oglądaniu skóry za pomocą mikroskopu o małym powiększeniu, co pozwala na dokładniejszą ocenę zmian barwnikowych w porównaniu z badaniem przeprowadzanym gołym okiem, a przez to zwiększa skuteczność wczesnego wykrywania wykwitów nowotworowych. Przedstawiamy Państwu wyjątkowy i kompletny podręcznik do nauki dermatoskopii autorstwa profesora Haralda Kittlera i wsp. Jego przełomowy charakter polega na tym, że wprowadza jasność, logikę i spójność zarówno języka stosowanego do opisu wykwitów, jak i sposobu wykorzystania tych opisów do postawienia diagnozy. Podręcznik jest bogato ilustrowany zdjęciami autorów oraz wielu innych ekspertów będących autorytetami w tej dziedzinie. Prowadzi uczącego się w logiczny ustrukturyzowany sposób od podstaw ku wiedzy eksperckiej.

Z miłością do świata, psa, kota, dziecka i faceta Kontynuacja bestsellerowej Autobiografii na czterech łapach. Dom pełen kochających się ludzi i ocalonych zwierząt. Miejsce, w którym rodzą się wspaniałe pomysły na książki, na życie i na  to, jak poprawić świat. Dorota Sumińska opowiada o swoich pasjach, podróżach, o nowo poznanych  ludziach i zwierzętach? Wymarzone siedlisko pod lasem, gdzie mieszka Autorka, ma swoje legendy i dobre duchy, które strzegą ludzi i zwierzęta. Domownicy maja swoje rytuały i tajemnice. Tu się żyje, pracuje, podróżuje i powraca. Tu powstają projekty ochrony przyrody, ginących gatunków, akcje społeczne na rzecz zwierząt i wyjątkowy pomysł resocjalizacji więźniów przez opiekę nad bezdomnymi psami. Drugim domem Doroty Sumińskiej jest Indonezja. Zabiera tam w podróż swoich najbliższych. Okazuje się, że nawet na końcu świata dzikie zwierzęta wychodzą z dżungli na spotkanie i przytulanie do pani doktor Sumińskiej. Z polskiej puszczy przychodzi łoś, a zdarza się też, że lisek nocuje na werandzie.  Książka mądra, wzruszająca i pełna pozytywnej energii. Wciąga od pierwszego zdania, kiedy  dowiadujemy się, o tym, jak po trzech nieudanych małżeństwach, autorka spotkała swoją licealną miłość, Tomasza, który stał się jej towarzyszem życia. Dalej na czterech łapach i dalej z miłością. Do świata, psa, kota, dziecka i faceta.

Poradnik jest przeznaczony dla chorych, ich rodzin i opiekunów oraz wszystkich tych, którzy bez odpowiedniego przygotowania medycznego chcą dowiedzieć się o chorobie Parkinsona, jej przyczynach oraz możliwościach rozpoznania i leczenia. Celem poradnika jest również przedstawienie możliwości współczesnej rehabilitacji ruchowej i terapii mowy wraz z instrukcjami odpowiednich ćwiczeń. mamy nadzieję, że poradnik okaże się przydatny do lepszego porozumienia z prowadzącym lekarzem, który rzadko ma czas na wyjaśnienia dotyczące zalecanych badań czy wypisywanych leków. Od Autorów

Zespół Badań nad Organizacją i Zarządzaniem Szpitalami ?Avicenna? powstał w roku 2009 w odpowiedzi na zapotrzebowanie na innowacje organizacyjne. Zespół funkcjonuje przy Instytucie Ekonomii i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a jego kierownikiem jest prof. zw. dr hab. Jan Stępniewski, wykładowca Uniwersytetu Paryż 13 i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Grupę inicjatywną Zespołu ?Avicenna? tworzą absolwenci francusko-polskich studiów MASTER zarządzania instytucjami opieki medycznej i społecznej, pracownicy naukowi różnych uczelni, lekarze oraz menedżerowie zdrowia, związani na co dzień z zarządzaniem w zakładach opieki zdrowotnej różnego typu. Zespół wzoruje się na działalności francuskiej Grupy MeAH, której zadaniem było prowadzenie badań nad możliwościami wdrażania rozwiązań w sektorze zdrowia, sprawdzonych w przedsiębiorstwach produkcyjnych. W wyniku działalności MeAH wprowadzono we Francji model zarządzania produkcją usług medycznych, co pozwoliło na zupełnie nowe spojrzenie na cały proces leczenia w szpitalach. Priorytetem w działalności Zespołu ?Avicenna? jest transfer tych rozwiązań na grunt polskich szpitali, które teraz oczekują rozwiązań pozwalających na unowocześnienie ich organizacji. Nie jest to pierwsza publikacja tego zespołu autorów, dotycząca zarządzania szpitalami. Poprzednie publikacje Zarządzanie szpitalami ? kompendium menedżera (Wydawnictwo Akademii Medycznej we Wrocławiu) oraz Strategia, finanse i koszty szpitala (Wydawnictwo Wolters Kluwer SA) spotkały się z życzliwym przyjęciem przez czytelników. Członkowie Zespołu ufają, że ich patron Ibn Sina (Awicenna) ? żyjący w X wieku n.e. wybitny naukowiec, lekarz i filozof perski, twórca nowoczesnych w owych czasach koncepcji świata ? będzie doskonałym wzorem do naśladowania i nieustawania w poszukiwaniu nowych rozwiązań organizacyjnych w obszarze ochrony zdrowia.

"Leukodystrofia metachromatyczna… Co za barbarzyńska nazwa! Nie do wymówienia. I nie do przyjęcia. Podobnie jak choroba, która się za nią kryje. Nazwa zupełnie niepasująca do mojej księżniczki, która stoi teraz przy drzwiach i klaszcząc w rączki, dopomina się o tort i świeczki. Na ten widok pęka mi serce. To nie do zniesienia. Moja pełna życia córeczka może umrzeć. Nie tak wcześnie. Nie teraz. Jeszcze przez chwilę powstrzymuję łzy - przytulam ją i włączam ulubioną kreskówkę. Zamykam drzwi. Thais uśmiecha się do mnie." Historia zaczyna się na plaży, kiedy Anne-Dauphine zauważa, że jej córeczka lekko powłóczy nóżką, a jej chód jest nieco chwiejny. Po serii badań lekarze stwierdzają, że Thais cierpi na rzadką chorobę genetyczną, leukodystrofię metachromatyczną. Dziewczynce, która właśnie obchodzi swoje drugie urodziny, zostało zaledwie kilka miesięcy życia. Autorka składa swojemu dziecku obietnicę: "Będziesz miała piękne życie. Nie takie, jak inne małe dziewczynki, ale życie, z którego będziesz mogła być dumna. Życie, w którym nigdy nie zabraknie ci miłości". Niniejsza książka - świadectwo matczynej miłości i zaangażowania - opowiada o tym, w jaki sposób rodzice, rodzina, niania i przyjaciele spełnili złożoną Thais obietnicę. Fragment Książki Ślady małych stóp na piasku Leukodystrofia metachromatyczna... Co za barbarzyńska nazwa! Nie do wymówienia. I nie do przyjęcia. Podobnie jak choroba, która się za nią kryje. Nazwa zupełnie niepa-sująca do mojej księżniczki, która stoi teraz przy drzwiach i klaszcząc w rączki, dopomina się o tort i świeczki. Na ten widok pęka mi serce. To nie do zniesienia. Moja pełna życia córeczka nie może umrzeć. Nie tak wcześnie. Nie teraz. Jeszcze przez chwilę powstrzymuję łzy - przytulam ją i włączam ulubioną kreskówkę. Zamykam drzwi. Thais uśmiecha się do mnie. Mama czeka na rnnie w salonie. Pękam. Jest gorzej, niż myśleliśmy. Thais jest bardzo chora. Umrze. Umrze". Moja mama, która nie umie płakać - wybucha płaczem. Nie jestem w stanie powiedzieć jej nic więcej. Po prostu nic nie pamiętam. Zanim wyszliśmy ze szpitala, przewidująca lekarka wsunęła mi do ręki karteczkę /, nazwą choroby: „leu-ko-dys-tro-fia me-ta-chro-ma-tycz-na". Sylabizuję, próbując odnaleźć sens stów. Ukonkretnić rzeczywistość. Dopiero za trzecim razem udaje mi się wpisać bezbłędnie nazwę choroby w wyszukiwarce. Klikam. Ale nie otwieram wyświetlających się linków. Za bardzo się boję poznać kryjącą sit; za nimi grozę. Automatyczne powiadomienie o przychodzącym e-mai-lu. To Łoić. On miał więcej odwagi. Przejrzał strony dotyczące choroby i przysyła mi złagodzone w swej formie streszczenie. Jak bardzo go kocham! Nikt inny, tylko on, pomaga mi teraz zrozumieć, czym jest leukodystrofia metachromatyczna. Koszmar! Zbieżność nieprawidłowych genów, Loica i moich. Oboje jesteśmy zdrowymi nosicielami anomalii genetycznej i przekazaliśmy defektywny gen Thais. Jej komórki nic produkują specyficznego enzymu - arylo-sułfatazy A, odpowiedzialnej za rozkład pewnego rodzaju lipidów, sulfatydów. Niedobór tego enzymu powoduje spichrzanie sulfatydów w komórkach i niszczenie otoczki mielinowej, „osłonki" nerwów, która odpowiada za przepływ impulsów nerwowych. Na początku choroba atakuje organizm w ukryciu. Z chwilą, gdy się ujawnia, stopniowo niszczy cały układ nerwowy. Na początku prowadzi do ubytku funkcji motorycznych, utraty mowy, wzroku... aż do śmierci, która następuje od dwóch do pięciu lat od zachorowania. Obecnie nie ma na nią lekarstwa. Thais jest dotknięta najgroźniejszą, późnoniemowlęcą rormą choroby. Nie ma najmniejszych szans na przeżycie.  

Aktualne, praktyczne źródło wiedzy na temat zasad diagnostyki i leczenia przyczynowego oraz wspomagającego zaburzeń narządu żucia. Dotyczy to zwłaszcza rozpoznawania i wyrównywania zaburzeń zwarcia. Rozległa praktyczna wiedza na ten temat przedstawiona w tej książce opiera się na wynikach obiektywnych badań zwarcia przeprowadzonych z zastosowaniem oryginalnej metody rejestracji wewnątrzustnej z zastosowaniem tzw. Funkcjografu wg Kleinrok, bez potrzeby jego stosowania w praktyce. Metoda ta została uznana za osiągnięcie naukowe w stomatologii liczące się w skali światowej. W książce omówiono ponadto szczegółowo wyniki badań nad bólami głowy związanymi z dysfunkcją układu ruchowego narządu żucia oraz leczenie w przypadkach z wybranymi objawami dysfunkcji oraz zaburzenia zwarcia pochodzenia jatrogennego. Ostatni rozdział poświęcony jest omówieniu potrzeb i zasad profilaktyki dysfunkcji narządu żucia. Całość materiału uzupełnia praktyczny dodatek dotyczący definicji pojęć stosowanych w nauce o układzie ruchowym narządu żucia.

Lista wyników różnych badań laboratoryjnych przedstawiona w poradniku informuje ogólnie o wynikach badania. Laboratoria mają różne normy i na nie trzeba przede wszystkim zwracać uwagę podczas interpretacji. Także jednostki bywają inne, zależnie od tego, w jakim laboratorium dokonano pomiarów. Wszystkie wyniki powinien zobaczyć lekarz, który wydaje ostateczną diagnozę. W interpretacji bierze się pod uwagę dopuszczalną granicę błędu, czyli wartość, o którą laboratorium mogło zawyżyć lub obniżyć rzeczywisty wynik. Wynosi ona od 4 do 10 procent. Pojęcie wartości normalnych jest pojęciem statystycznym, obejmującym 95% badanej populacji ludzi zdrowych. Oznacza to, że 5 osób na 100 badanych, uznawanych za całkowicie zdrowych, może mieć wynik danego parametru powyżej lub poniżej zakresu „norm". Dodatkowo - wiele spośród parametrów, jakie badamy we krwi i moczu, wykazuje zależność od płci i wieku, pory dnia (dobowe wahania w wydzielaniu niektórych hormonów), czasu, jaki upłynął od ostatniego posiłku, lub stanów fizjologicznych organizmu (inne wartości niektórych parametrów u kobiet w ciąży czy podczas menstruacji). Dlatego wyodrębniono grupy według wieku, płci, rasy bądź grupy etnicznej. Nazywane są one grupami referencyjnymi, a każda charakteryzuje się właściwym dla niej zakresem normy (wartości referencyjnych). Wartości normalne (wartości referencyjne, norma) zależne są również od: - metody badań laboratoryjnych, - błędu w precyzji pomiaru, - pracowni wykonującej badanie i przyjętych w tej pracowni warunków pobierania i przechowywania materiału. Dlatego też ważne jest, aby sięgać do norm podanych przez konkretne laboratorium. Warto wiedzieć, że w sferze diagnostyki medycznej aktualnie obowiązującymi aktami prawa jest ustawa o diagnostyce laboratoryjnej z 27 lipca 2001 r. (tekst jednolity: Dz.U. 2004 r. Nr 144, póz. 1529). Nie należy samemu wyciągać wniosków z wyników badań i stawiać samodzielnie diagnoz - zajmie się tym lekarz, który uzupełni wyniki badaniem fizykalnym, wywiadem z chorym i własnymi obserwacjami, zanim podejmie się próby wstępnej diagnozy. Na badanie podmiotowe składają się: Obserwacja - bardzo ważna część badania. Lekarz obserwuje wygląd i zachowanie się pacjenta. Często należy się rozebrać, aby doktor dokładnie ocenił każdy obszar ciała pacjenta. Osłuchiwanie - Lekarz osłuchuje pacjenta za pomocą stetoskopu, rzadko - bezpośrednio własnego ucha. Najczęstsze obszary osłuchiwa-nia to: - płuca, - serce, - brzuch, - naczynia krwionośne. Opukiwanie - zjawisko akustyczne wykorzystywane w diagnostyce. Lekarz kładzie dłoń na badanym obszarze ciała i stuka w jeden z palców drugą ręką. Doświadczony doktor może łatwo określić, czy w brzuchu lub płucach znajduje się płyn, naciek zapalny lub nowotworowy itd. Badanie palpacyjne - za pomocą dotyku lekarz sprawdza, czy na ciele znajdują się nietypowe zmiany, czy ucisk na pewne obszary ciała sprawia ból, czy wszystkie narządy jamy brzusznej mają prawidłowy kształt, konsystencję. Tą metodą również ocenia się stan węzłów chłonnych. Badania przyrządowe Audiogram - graficzne przedstawienie wyniku badania audiome-trycznego, oceniającego sprawność narządu słuchu. Spirometria - badanie dokonujące (spirometrem) pomiaru objętości i pojemności płuc oraz przepływów powietrza znajdującego się w płucach i oskrzelach w różnych fazach cyklu oddechowego. Komputerowe badanie wzroku - seria badań okulistycznych mierzona i interpretowana liczbowo przez program komputerowy. Obejmuje m.in. ocenę refrakcji oka, skiaskopię, pomiar ciśnienia dna oka. EEG - elektroencefalografia. Nieinwazyjna metoda diagnostyczna badania bioelektrycznej czynności mózgu za pomocą elektroencefalografii. Umieszcza się na powierzchni skóry czaszki elektrody, które rejestrują zmiany potencjału elektrycznego i po ich wzmocnieniu tworzą z nich zapis elektroencefalogram. Pole widzenia (perymetria) aktualnie powszechnie stosuje się tzw. komputerowe badanie pola widzenia. Endoskopia: - gastroskopia, - rektoskopia, - kolonoskopia. Pomiar ciśnienia krwi, niekiedy nazywany RR. EKG - elektrokardiografia - rezultat to wydruk 12. wykresów. Doświadczony lekarz może z nich dowiedzieć się wiele o pracy serca i zaburzeniach. Może rozpoznać zawał czy niedokrwienie. Badania laboratoryjne Istnieje cały szereg badań, jakie może zlecić lekarz pierwszego kontaktu. Ich rolą jest głównie potwierdzenie podejrzeń lekarza. Odpowiedni ich dobór zmniejsza zarówno koszt, jak i czas potrzebny na postawienie rozpoznania. Do podstawowych należą: - badanie krwi, - badanie moczu, - badanie kału. Badania patomorfologiczne: - cytologia, - histopatologia. Badania obrazowe Wiele typów badań (gł. prześwietleń), które informują lekarza o wyglądzie struktur naszego ciała: USG - badanie ultrasonograficzne. Używane głównie do diagnostyki jamy brzusznej, tarczycy, naczyń krwionośnych i serca (nazywane „echo serca"). USG przepływów naczyniowych - Doppler USG; RTG - badanie rentgenowskie - używane głównie do diagnozowania złamań kości oraz patologii płuc; Mammografia - specjalistyczne badania obrazowe różnego rodzaju (RTG, USG, itp.); - TK zwany również CT, czyli tomograf komputerowy. Wyspecjalizowany rodzaj RTG pozwala uzyskiwać serie przekrojów ciała albo nawet obraz trójwymiarowy. Bardzo precyzyjne badanie; MRI - rezonans magnetyczny. Służy do diagnozowania takich zmian, których nie da się zobaczyć w TK.  Lekarskie badania laboratoryjne Spis treści:   Skróty i skrótowce Wstęp 1. Jak przygotować się do badań laboratoryjnych Pobieranie materiału - wskazówki ogólne Krew Mocz Kał Wymazy Plwocina 2. Badanie krwi Jak przygotować się do oddania krwi do badania Ciśnienie tętnicze Hematologia Morfologia krwi i inne podstawowe badania hematologiczne Wykładniki stanu zapalnego Rozszerzone badania krwi (kliniczne, biochemiczne i inne) Jonogram Próby wątrobowe Gazometria Pulsoksymetria Diagnostyka anemii Koagulologia Parametry krzepliwości krwi Serologia grupy krwi Badania hormonów we krwi Kobiety ciężarne Diagnostyka chorób tarczycy Markery onkologiczne, osteoporozy i kardiologiczne Wirusologia Badania genetyczne krwi Diagnostyka chorób nowotworowych Diagnostyka mikroorganizmów Diagnostyka chorób genetycznych Badania toksykologiczne Badania alergenów Badania bakteriologiczne Badania autoimmunologiczne 3. Badania moczu Jak przygotować się do badania Badanie ogólne Badania biochemiczne Inne parametry badane w moczu Markery nowotworowe i osteoporozy Diureza Badanie bakteriologiczne 4. Badania innych materiałów Badanie kału Badanie nasienia Badanie plwociny piersiowej Badanie śliny Badanie płynu stawowego Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego Badanie potu Badanie dodatkowych materiałów 5. Bibliografia 6. Słowniczek 7. Indeks

„Odontologia w ekspertyzie kryminalistycznej” stanowi kompleksowe ujęcie problematyki badań odontologicznych we współczesnej kryminalistyce – identyfikacji zwłok na podstawie uzębienia oraz śladów zębów na miejscu zdarzenia (zwłokach bądź produktach spożywczych). W niniejszej książce przedstawione zostały: krótki rys historyczny rozwoju badań odontologicznych, opis charakterystycznych cech anatomicznych zębów, a także procedura postępowania w przypadku ujawnienia śladów zębów – sposób ich zabezpieczania i analizy. Wiedza teoretyczna na temat odontologii kryminalistycznej uzupełniona jest studium przypadków, w których podstawą rozstrzygnięcia sądu były zastosowane ekspertyzy odontologiczne. Opracowanie zawiera również wyniki badań empirycznych, prezentujących wpływ kwasów stężonych na strukturę powierzchni zęba. Książka jest adresowana do wszystkich pasjonatów kryminalistyki, studentów prawa, medycyny sądowej oraz stomatologii, jak również prokuratorów, biegłych sądowych i funkcjonariuszy policji.