Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Książka zawiera: starannie przygotowany tekst utworu, opatrzony na marginesach ojaśnieniami i komentarzami (oznaczony symbolami garficznymi), życiorys autora, streszczenie lektury, dokładne omówienie problematyki utworu i plany przykładowych wypracowań związanych z tematyką omawianej lektury. Książka zawiera nowele: Dym, Miłosierdzie gminy, Mendel Gdański, Nasza szkapa.
"Bez rewanżu" - nie boksuje, lecz pisze. Wtedy czuje, że żyje. Kocha życie w jego wszystkich przejawach, dlatego jego pióro jest takie prawdziwe. Wprowadza nas w świat swego pokolenia - ludzi wykształconych, szukających miejsca w życiu i społeczeństwie, pragnących zerwać ze stereotypami, jak i konieczności podejmowania decyzji wśród najbliższych, a jednak w zupełnym osamotnieniu. Szuka czegoś więcej, a Ty?...
Henry wydaje książkę o Holokauście, w której stara się zmierzyć z tematem w nowy, niespotykany dotąd sposób. Jego powieść spotyka się z całkowitym niezrozumieniem i zniechęcony tym Henry rezygnuje z pisania. Nadal dostaje jednak listy od czytelników. Jeden z nich zawiera dziwną próbkę dramatyczną, dialog dwóch postaci na temat smaku i wyglądu gruszki. Henry składa autorowi wizytę. Okazuje się, że jest nim wypychacz zwierząt mieszkający w tym samym mieście. Nadesłana próbka jest częścią alegorycznej sztuki, której bohaterami są zwierzęta: oślica Beatrycze i małpa Wergili. Podczas kolejnych spotkań odbywających się w warsztacie wypełnionym wypchanymi zwierzętami Henry poznaje kolejne sceny. Ich atmosfera stopniowo gęstnieje. Postaciom, coraz bardziej zrezygnowanym i osamotnionym, zagraża bliżej nieokreślone niebezpieczeństwo, przed którym nie są w stanie się ustrzec...
Bohaterem Merde! Rok w Paryżu jest Paul West - typowy Brytyjczyk, skrzyżowanie Hugh Granta i Davida Beckhama, specjalista od marketingu. Przyjeżdża do Paryża, by na zlecenie francuskiej firmy stworzyć sieć herbaciarni. Na miejscu witają go nierozgarnięci współpracownicy oraz dwulicowy szef. Paul na własnej skórze odczuwa wady i zalety bycia cudzoziemcem we Francji. Uwodzi piękne kobiety, szuka domu na prowincji, uczy się, jak skutecznie zamawiać espresso w kawiarni, przyrządzać sos vinaigrette, poruszać po mieście, w którym najczęściej uprawianą dyscypliną sportową są strajki. Książka Stephena Clarke`a to nie tylko wciągająca i niezwykle zabawna powieść przygodowa, lecz także doskonały przewodnik po współczesnej Francji - jej stereotypach, kuchni, normach społecznych i narodowych dziwactwach. Czas nagrania: 10 godz. 1 min. Czyta: Marcin Rudziński
Jesteśmy samowarami. Samowarem nazywa się inwalidę, który po sam korzeń nie ma rąk ani nóg. To zapewne dlatego, że powstaje wtedy klocek z kranem na dole. Znajdujemy się tutaj od wielu lat. Nasze rodziny myślą, że nie żyjemy. To tajny szpital dla takich kalek jak my. Nie wiemy, gdzie jest położony. Jest ich dość sporo w kraju. Umieszczone są z daleka od zamieszkałych miejsc i dróg, ukryte przed ludzkimi oczami i zupełnie odizolowane od świata zewnętrznego. Nie figurują w żadnych wykazach i sprawozdaniach i nie wspomina się o nich w żadnych raportach. Ludzie udają, że nas nie ma. Chociaż każdy wie, że istniejemy. Kiedyś było nas tu wielu. Z czasem pozostało coraz mniej. Teraz ostał się tylko nasz oddział. Czasami snujemy domysły, co robią z pozostałymi. Ale rozmawiamy o tym rzadko, cicho i z obawą. Trudno powiedzieć, skąd wzięło się uczucie, że rozmowy na ten temat są zabronione i niebezpieczne, ale wiemy, że z pewnością tak jest. Za tydzień wszystkich nas zlikwidują.
To bardzo nieprzyzwoita książka. Skrajna i szokująca. Dużo w niej nieprzyzwoitych słów, nieprzyzwoitych scen, i najważniejsze ? nieprzyzwoitych myśli. Dlatego nie wolno jej dawać dzieciom, lepiej również, aby nie czytali jej ludzie z chwiejną psychiką. Nie powinni czytać jej ludzie, którzy nie lubią nieprzyzwoitości. Szczerze mówiąc, dobrze by było, gdybyś i ty jej nie czytał. Możliwe, że w ogóle nie należałoby jej czytać.
Bohaterka książki w dialogu z mężem niezwykle interesująco pokazuje paradoksy życia, nasyca je głęboką kobiecą mądrością, a jednocześnie w zaskakujący i atrakcyjny sposób opowiada historie rodzinne. Mówi o roli przypadku w życiu, o kobiecej miłości pełnej poświęceń, o tym jak dobre uczynki przeobrażają się niekiedy w złe, o ludziach nie zauważanych za życia, których odejście czyni niewyobrażalną pustkę.Błyskotliwa, pełna ponadczasowych mądrości książka adresowana do każdego.
Linia zanurzenia - kolejna powieść o wojnie? Nie, po prostu piękna opowieść o miłości. Jaką udaje się czasem napisać nielicznym autorom w czasach wojny.
Centre Presse
100 i więcej rzeczy, jakie kobiety powinny wiedzieć o mężczyznach
Seks - pozycje: 100 i więcej dogłębnych wskazówek
Seks - ćwiczenia: ponad 100 naprawdę wybuchowych pozycji
Idealny prezent na wieczór panieński i nie tylko!
Opowieść o kobiecie równie pięknej, co tajemniczej, autora bardzo długich zaręczyn.
W Elianie zakochuje się chyba każdy w tej prowansalskiej osadzie, gdzie od niedawna mieszka. Ona wybiera jednak Pin-Pona, tego zwyczajnego mechanika samochodowego, ku zdziwieniu wszystkich.
Bo nikt tutaj nie wie o tragedii, jaka spotkała Elianę. A teraz wreszcie może wyrównać rachunki. I posłużyć się kimś takim, jak nieświadomy niczego Pin-Pon. To przecież syn jednego z mężczyzn, którzy ponoszą winę za tamte wydarzenia...
Powieść Pauliny Bukowskiej to prawdziwa emocjonalna jazda po zakrętach życia.
Matka i córka. Córka i matka. Jedna przejmuje rolę drugiej.
Rodzinna gra trwałaby dalej, gdyby nie wypadek, który niszczy wszystko: świat, porządek, relacje i uczucia. Kiedy trzeba odbudować życie od nowa, czasami pozostaje tylko ucieczka. Kiedy nie ma dokąd uciec, pozostaje tylko ucieczka w głąb siebie.
I odbudowanie świata według własnych zasad.
Córeczka to niespokojna, rozgorączkowana opowieść, która łączy rzeczywistość z surrealistyczną wyobraźnią młodziutkiej autorki.
O takim skandalu nikt jeszcze w rodzinie Maria nie słyszał. Młody, niedoświadczony student dziennikarstwa zakochuje się nie dość, że we własnej ciotce, to jeszcze starszej o kilka lat rozwódce. Julia jest piękna, dojrzała i choć szuka dla siebie bardziej odpowiedniego kandydata na męża, traci głowę dla młodziutkiego chłopca. Kolejne odsłony zakazanego romansu przeplatane są odcinkami opowieści radiowych, które zawsze kończą się w najciekawszym momencie. Ciotka Julia i skryba to majstersztyk nurtu ""lekkiego"", wirtuozerski popis autoironii, a zarazem perfekcyjny komentarz do popkultury i jej recepcji. Kiedy powieść ukazała się po raz pierwszy, wzbudziła sporo kontrowersji, do czego niewątpliwie przyczyniły się wyraźne aluzje autobiograficzne Vargasa Llosy. Kilka lat później uwieczniona na jej kartach pierwsza żona autora, udręczona prasową nagonką, wydała tekst Czego Varguitas nie powiedział, w którym przedstawiła własną wizję wydarzeń.
Opowieści dla Abrama to historia późnej miłości pełna prawdy o jej naturze – posiadającej moc przemieniania, budzącej w człowieku zachwyt nad innym. Bohaterowie są polskimi Żydami-emigrantami. Ona ma 60 lat i jest młoda, bo umie walczyć o miłość; Abram jest stary nie dlatego, że ma 80 lat, lecz dlatego, że tej woli walki nie ma, że nie umie uporać się z doświadczeniem Holocaustu. Narratorka przeczuwa, że może obudzić w nim uczucie, jeśli wyzwoli w nim zdolność do skonfrontowania się z tragiczną przeszłością, do dostrzeżenia w niej również wielkości człowieka; zdolność, którą sama posiadła.
Rozmowa w ,,Katedrze"" to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru, w latach 50., w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odría.Akcja książki rozgrywa się na kilku płaszczyznach ujawniających kulisy i mechanizmy władzy dyktatora jak i jej wpływ na życie zwykłych ludzi. W popularnym barze o znaczącej nazwie ,,Katedra"" spotykają się Santiago Zavala, który wyrwał się spod władzy lojalnego wobec rządu ojca, Ambrosio - człowiek ze społecznych nizin, znajomy Cayo Bemudeza bliskiego współpracownika prezydenta. Rozmowa, uznawana jest za najważniejsze dzieło Vargasa Llosy. Sam Autor mówi o niej w ten sposób: ,,Żadna inna powieść nie przysporzyła mi tak wiele trudu. Dlatego gdybym musiał kiedyś uratować coś z pożaru, wyniósłbym właśnie tę książkę"".
Pierwsze polskie nieocenzurowane wydanie debiutanckiej powieści Mario Vargasa Llosy! Ukazaniu się Miasta i psów w 1962 roku towarzyszyła atmosfera skandalu. Pisarza oskarżono o stworzenie fałszywego wizerunku szkoły wojskowej Leoncio Prado w Limie, a książkę publicznie palono. Mimo to Miasto i psy stały się jednym z najgłośniejszych debiutów, zapoczątkowując zainteresowanie literaturą iberoamerykańską na świecie.Kadeci o wdzięcznych imionach Jaguar, Boa, Poeta, Cava umilają sobie internatowe życie, rżnąc w karty, wykradając nauczycielowi testy, przemycając papierosy, prowadząc rozwiązłe życie seksualne, opowiadając sobie o dziewczynach oraz upijając się w melinie pewnego cwaniaka. Ale jeden z chłopców, zwany Niewolnikiem, nie będzie mógł się dostosować i stanie się ofiarą kolegów. Miasto i psy to bezlitosne obnażenie prawdy o instytucji wojska, wynikające z bolesnych doświadczeń autora. Opowieść o fali, rygorze, hierarchii oraz buncie młodych kadetów, tworzących w ramach odwetu własne, równie drastyczne prawa i zasady. Konflikty rozgrywające się za murami elitarnej szkoły ukazują anachronizm społeczeństwa, stanowią bezlitosną krytykę kastowości, tyranii i demaskują mit brutalnego macho. W książkę zostały wpisane wątki autobiograficzne, dotyczące nie tylko traumatycznych przeżyć szkolnych, ale także nieznanego ojca, roli matki, przeprowadzki do Limy, poczucia obcości i pierwszych miłości pisarza.
Skandal. Tę powieść powinno się spalić. Nie czytaj jej. Odłóż z powrotem na półkę. Jest zbyt rozpasana, perwersyjna i wyuzdana. Mario Vargas Llosa musiał pisać tę książkę z uśmieszkiem wyrafinowanego oszusta, którego nic tak nie cieszy, jak naciąganie czytelnika. W samym środku gęstego od namiętnych uniesień małżeńskiego życia don Rigoberta i doňi Lukrecji, tkwi niewinne pacholę. Mały Fonsito, syn z pierwszego małżeństwa don Rigoberta, nie ma co konkurować o względy ojca z piękną kobietą o ponętnych kształtach, jakimi natura hojnie obdarzyła szczęśliwą pannę młodą. Niewinność dziecka tłamszona jest przez moralną rozwiązłość rodziców. A może dziecko wcale nie jest dzieckiem, a niewinność ma zbyt wiele wspólnego z rozwiązłością? Kto tu właściwie jest krętaczem... Foncito, Rigoberto, Lukrecja czy Mario Vargas Llosa? A może jednak czytelnik, skoro sięga po powieść, której nie powinien czytać? Ciotka Julia i skryba to czysta rozpusta, ale Pochwała macochy... Nie, nie czytaj tej książki!
Szarmancki świntuch Rigoberto, jego zmysłowa żona Lukrecja i mały manipulant Fonsito, bohaterowie skandalizującej Pochwały macochy, wracają w wielkim stylu. Gdy Fonsito, pasierb doñi Lukrecji, posuwa się o krok za daleko i uwodzi macochę, małżonkowie się rozstają. Gniew mija jednak szybko, a pozostaje tęsknota, namiętność i erotyzm. Widząc, jak rozdzieleni kochankowie męczą się i szamoczą z własnym sumieniem, mały Fonsito przystępuje do akcji. Rozpoczyna serię intryg, by doprowadzić do pojednania. Vargas Llosa nie spuszcza z tonu: zalewa czytelnika strumieniem zmysłowości i fantazji, każąc się domyślać, ile z jego historii jest prawdą, a ile erotycznym marzeniem. Bohaterowie kuszą się i uwodzą, prowadzą gierki i fantazjują, bez pruderii i z humorem opowiadając o swoich seksualnych przygodach - czy może tylko namiętnych marzeniach? Vargas Llosa każe nam od nowa przemyśleć to, co uważamy za miłość, seks i fantazję.
Opowieść o ścieraniu się dwóch racji:Morela, który chce powstrzymać rzeź słoni:... wie pan równie dobrze jak ja, ile straci Afryka, tracąc słonie. A jesteśmy na prostej drodze do tego. Jak możemy mówić o postępie, skoro niszczymy dookoła siebie najpiękniejsze i najszlachetniejsze objawy życia?I Waitariego wykształconego we Francji tubylca, który chce Afryki wolnej od kolonii:... mamy dość służenia światu w charakterze zoologicznego ogrodu, w charakterze rozrywki dla ludzi Zachodu, przyjeżdżających tutaj, aby sie skąpać w prymitywie i rozczulać nad naszą nagością i nad naszymi stadami zwierzyny.
Akcja „Romansu biurkowego...” toczy się w ciągu jednego roku w oddziale istniejącego w wirtualnej rzeczywistości banku, do złudzenia przypominającego biuro z historyjek Scotta Adamsa o Dilbercie, w którym pracę znalazł dorosły już Mikołajek z opowieści Sempé i Goscinnego.
Teksty publikowane były przez pięć lat w intranecie Banku Zachodniego WBK. Kiedy wiosną 2009 roku kryzys spowodował, że przestały się ukazywać, jedna z pracownic banku wysłała autorowi e-mail: : No, niestety, tego się właśnie obawiałam, że po kawie, herbacie, wodzie z dystrybutora, dofinansowanym kursie języka angielskiego itd... obetną także Pana felietony. Wielka szkoda L. (...) bo dla mnie jest to większa strata niż kawa, herbata, itd.”
Czyta: Tomasz Kammel
Szanghaj początków XX wieku jest prawdziwym tyglem, w którym mieszają się wpływy wielu narodowości i interesów: Brytyjczyków, Amerykanów, Japończyków, Francuzów, Mongołów, Chińczyków - bogaczy i biedoty. Docierają tam tez bolszewicy i ,,biała"" emigracja rosyjska. Sergiusz Wagin, człowiek tajemniczy i z przeszłością, w chwili gdy wydaje sie mu, że rozpoczął spokojniejszy etap życia, angażuje się w niebezpieczne przedsięwzięcie handlu bronią. Tymczasem również jego osobiste sprawy zaczynają się komplikować...
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
