[...] Siedziałam przy oknie, patrzyłam na zegarek. Za godzinę i kwadrans będę w mieście, w którym się urodziłam. Kasia na pewno już stoi przy oknie i wygląda na ulicę. Biegnie do stołu sprawdzić, czy wszystko ustawione dokładnie tak, jak lubiła. Sprawdza, czy woda w czajniku już gorąca i czy nadeszła pora, by kroić ciasto. Jak gorąco. Już zapomniałam, że w Polsce również w sierpniu bywają upały i panuje taki zaduch, jak u nas w czasie chamsinu. [...] Na chwilę otrząsnęłam się. Jak się do niej zwrócę, kiedy otworzy mi drzwi? Od czego zacznę? Która z nas pierwsza wyciągnie rękę? Może powiem: „Dzień dobry, pani Kasiu” lub po prostu: „Jak się masz, Kasiu?”, lub: „Witaj, witaj”. A może będzie tak jak wtedy, gdy przeniosła się z terenu getta i po wielu miesiącach spotkałyśmy się na rynku. Stałam naprzeciw niej zawstydzona i milczałam. Kasia uśmiechnęła się ciepło i spytała: „Jak się masz, Ita?”. I natychmiast potoczyła się rozmowa, jak gdybyśmy się w ogóle nie rozstawały. Fragment książki

Co się dzieje, kiedy mężczyzna porzuca swe dotychczasowe życie i ucieka od wielkomiejskiej cywilizacji? Michał rezygnuje z miejskiego życia i stawia malowniczy dom na wsi. Od pierwszej wizyty w okolicy intryguje go mieszkająca na skraju wsi samotna kobieta, którą miejscowi zwą czarownicą. Poznanie jej i spotkanie sześcioletniej, zamkniętej w sobie dziewczynki na zawsze zmieni życie Michała i stanie się przyczyną wielu dramatycznych wydarzeń i trudnych decyzji...

Polubili się od pierwszego wejrzenia... Phoebe, studentka antropologii, i Cortez, agent FBI, mają podobne zainteresowania, oboje są uczciwi, zasadniczy i odpowiedzialni. Pracują w odległych częściach Stanów, jednak częste listy mają im osłodzić rozstanie. Ich znajomość zmierza w stronę poważnego związku, toteż Phoebe układa coraz śmielsze plany na wspólną przyszłość. Niestety marzenia pryskają jak bańka mydlana. Pewnego dnia Phoebe otrzymuje zwięzłe zawiadomienie o ślubie Corteza z inną kobietą - bez słowa wyjaśnienia... Mijają trzy lata. Phoebe odnosi sukcesy w pracy zawodowej, ale nadal jest samotna. Pomimo starań nie może zapomnieć o Cortezie. A teraz będzie jej jeszcze trudniej, bo to właśnie Cortez przyjeżdża z Waszyngtonu, by poprowadzić w okolicy skomplikowane śledztwo...

Współczesna komedia romantyczna, oparta na faktach autentycznych i wieloletniej korespondencji Autora z pierwowzorem głównej bohaterki. Młoda Polka, Klaudia wychodzi za mąż za Amerykanina Davida, który w połowie sierpnia 2001 roku, aby zapewnić byt rodzinie, podpisuje zawodowy kontrakt wojskowy. Niebawem prawdziwa wojna wkracza w życie bohaterki, znającej ją tylko z lekcji historii i zmusza do odnalezienia się w sytuacji, do której w żaden sposób nie mogła się przygotować. Kiedy jednak, z pozoru szczęśliwie, kończy się służba męża w Iraku, dla Klaudii zaczyna się znacznie poważniejsze niż dotąd wyzwanie, które podejmuje z humorem, godnością i wyobraźnią, wspierana przez dwie szalone przyjaciółki.

Najlepszym lekarstwem na złamane serce jest oddać je innym. ,,Wszyscy nosimy w głowie obraz tego, jak powinno wyglądać nasze życie, namalowany pędzlem naszych pragnień i celów. Tymczasem w ostatecznym rozrachunku okazuje się, że ono nigdy nie wygląda tak, jak sobie wyobrażaliśmy"". Kiedy Christina planowała swój wymarzony ślub, nie miała pojęcia, że wydarzenia potoczą się zupełnie innym torem, niż tego pragnęła. Paul również nie przypuszczał, że pewna zimowa noc w szpitalu okaże się przełomowa w jego życiu. Oboje mieli ułożone plany na przyszłość, wydawało im się, że wiedzą, gdzie i z kim spędzą następne kilka lat. Spotkali się w Peru, w amazońskiej dżungli, gdzie Paul stworzył dom dla porzuconych dzieci. Christina za namową przyjaciółki zdecydowała się pracować tam jako wolontariuszka, by w ten sposób zagoić swoje złamane serce. Jak spotkanie z mieszkańcami sierocińca - gdzieś na krańcach świata - wpłynie na życie Christiny? Jaką rolę odegra w nim charyzmatyczny opiekun dzieci Paul Cook? Czy w dalekiej dżungli można zmierzyć się ze swoimi lękami i nauczyć się patrzeć na życie inaczej? Bliżej słońca to prawdziwa historia, którą opowiedział Richardowi Paulowi Evansowi jej główny bohater - Paul Cook - podczas misji humanitarnej w Peru. Jest to opowieść o narodzinach nieoczekiwanego uczucia, które zbliżyło do siebie więcej niż dwa serca.

Dziś dołączyłam do sporego grona kobiet, które muszą wyznać: ,,Mój mąż mnie zdradza"". Nie dość, że mnie zdradza, to jeszcze robi to w naszym mieszkaniu, na kanapie przed telewizorem i na moich oczach. Z jedenastką spoconych i umorusanych błotem i trawą facetów. Muszę was zmartwić, drogie panie: czeka was taki sam los. Nie wierzycie?Rozejrzyjcie się dookoła, wszędzie widać zapowiedź apokalipsy: Euro 2012 (Liga Mistrzów/Liga Europy/Mundial 2014*) nadciąga! *niepotrzebne skreślić. Wdówki futbolowe Karoliny Macios to błyskotliwa opowieść o tym, co dzieje się z kobietami, gdy całą Polskę ogarnia futbolowy szał.

Zmysłowa podróż przez kontynent tętniący muzyką i miłością. Dzień, w którym Laurentina postanowiła odnaleźć swego prawdziwego ojca, był dniem jego śmierci. Faustino Manso, słynny wędrowny muzyk i uwodziciel, zostawił jednak w Afryce siedem żon i osiemnaścioro dzieci. Laurentina wyrusza tropem jego miłosnych podbojów. Odnajduje każdą z ukochanych kobiet Faustina i poznaje historie naznaczone namiętnością i bólem rozstania. Odkrywając burzliwe życie ojca, składa w całość okruchy prawdy o swoim życiu, tożsamości i korzeniach. Zostawia wielkomiejski chaos, by dotrzeć tam, gdzie łatwiej oddzielić prawdę od kłamstwa, rzeczywistość od fikcji. Żony mojego ojca to podróż w głąb nieznanej Afryki, świata barwnych postaci, egzotycznych smaków i dźwięków zasłyszanych w zadymionym klubie jazzowym. To zmysłowa i hipnotyzująca opowieść o kobietach, muzyce i magii Czarnego Lądu.

Irlandzkie „szkoły przemysłowe” prowadzone przez Kongregację Braci w Chrystusie pełniły funkcję domów poprawczych dla trudnej młodzieży. W rzeczywistości były zorganizowanymi ośrodkami niewolniczej pracy, gdzie młodzi ludzie stanowili tanią siłę roboczą, padając często ofiarą molestowania seksualnego. Powieścią Nic do gadania i sztuką James X Gerard Mannix Flynn przełamał zmowę milczenia wokół potworności, których doświadczyły tysiące dzieci. Pisanie tej opowieści przepełniało mnie strachem: wiedziałem, że pewna część irlandzkiego społeczeństwa nie uwierzy, że Bracia w Chrystusie mogli zrobić coś złego. Jeśli zaś idzie o molestowanie seksualne, to nigdzie w Irlandii nie posługiwano się tym pojęciem. Dziwne, zważywszy, że wszyscy wiedzieli o seksualnym wykorzystywaniu dzieci przez sprawujących władzę. Wiedział rząd, wiedziała policja, wiedzieli duchowni i wierni, a jednak nikt nie nazywał rzeczy po imieniu. Bali się własnego wstydu, dlatego konspirowali, by zatuszować prawdę i zaprzeczyć, że coś takiego w ogóle miało miejsce. Gerard Mannix Flynn

Wariacja na motywach Śmierci w Wenecji Thomasa Manna. Do Wenecji co dwa lata zjeżdżają miłośnicy sztuki z całego świata na Biennale. Przybywa tam także Jeff Atman, dziennikarz z Londynu, któremu zlecono napisanie artykułu o otwarciu wystawy. Niespodziewane spotkanie z Amerykanką Laurą, z którą przeżywa szalony romans, całkowicie odmieni jego krótki pobyt w Wenecji. Do Waranasi w Indiach, najświętszego miasta hindusów, codziennie zjeżdżają pielgrzymi na rytualną kąpiel w Gangesie. Przybywa tam także dziennikarz z Londynu, któremu zlecono napisanie artykułu o Mieście Światła. Jego pobyt, w zamierzeniu kilkudniowy, niespodziewanie przedłuża się o kolejne tygodnie i całkowicie odmienia jego spojrzenie na siebie, miłość, życie i świat. Dwie misternie splecione ze sobą historie, dwa różne, a jednak podobne do siebie miasta, dwaj różni, a jednak podobni do siebie bohaterowie… a może historia jest tylko jedna? Cokolwiek jest tutaj, jest również tam, cokolwiek jest tam, jest również tutaj… „Ta powieść jest strasznie śmieszna, bezczelna, odważna i smakowita. Wenecja już nigdy nie będzie taka sama!” Michael Ondaatje, autor Angielskiego pacjenta Geoff Dyer jest powieściopisarzem i autorem esejów, m.in. zbioru But Beautiful, za który otrzymał prestiżową Somerset Maugham Prize. Mieszka w Londynie.

Latem 1938 roku Elise Landau przybywa do Tyneford, wspaniałego majątku nad zatoką. Młodziutka dziewczyna z Wiednia, zmuszona do szukania pracy pokojówki, nie wie o Anglii nic. Kiedy reszta służby poleruje srebra i podaje drinki, ona nosi perły matki pod uniformem subretki i wywołuje skandal, tańcząc z chłopcem zwanym Kit. Ale nadchodzi wojna i świat się zmienia. A Elsie uczy się, że można być więcej niż jedną osobą. I kochać więcej niż jeden raz.

* zainspirowana faktami, trzymająca w napięciu do ostatniej strony, historia trzech ucieczek z PRL-u* bogaty w szczegóły portret polskiej siermiężnej rzeczywistości epoki Gomułki i Gierka* powieść o prawdziwej przyjaźni czterech chłopaków z Powiśla, ich dzikich przygodach, szczeniackich wygłupach, pierwszych miłościach i wielkich marzeniachAndrzej Kochański, zwany Kochanem, przywódca podwórkowy z Powiśla, jako nastolatek wyjeżdża do Francji, do matki. Po trzech latach - jest rok 1968 - wraca, by odbyć w Polsce służbę wojskową, bo sądzi, że wywiązanie się z tego obywatelskiego obowiązku pozwoli mu w przyszłości bez problemu wyjeżdżać z kraju. Niestety, władze uznają, że wszedł w posiadanie tajemnic wojskowych i co najmniej przez dwa lata nie może złożyć wniosku o wydanie paszportu. Andrzej nie chce tak długo czekać i razem z dawnymi kumplami z podwórka podejmuje pierwszą próbę ucieczki za zieloną granicę...

Niewielka osada zagubiona pośród chilijskiej pampy. Kopalnia saletry, górnicy, którym nie starcza do pierwszego i przygnębiający krajobraz pustyni Atakama. W osadzie najważniejsze jest kino, stanowi lokalne centrum świata, miejsce niezwykłych przeżyć, gdzie ponura rzeczywistość na chwilę ustępuje miejsca magiii srebrnego ekranu... Tytułowa opowiadaczka filmów Maria Margarita, najmłodsza z pięciorga rodzeństwa, jest narratorką całej historii. Jej ojciec w wypadku w kopalni stracił władzę w nogach, matka uciekła z wędrownym cyrkiem w poszukiwaniu lepszego życia. Ojcu i dzieciom filmy pozwalają oderwać się od trudnej do zniesienia rzeczywistości. Ale w domu się nie przelewa, nie ma mowy, by chodzić do kina całą rodziną. Ojciec organizuje więc konkurs: po kolei wysyła każde z dzieci na popołudniowy seans, a potem każe opowiedzieć film pozostałym. Konkurs, ku rozpaczy czterech braci, wygrywa Maria Margarita. Dziewczynka opowiada filmy najpierw rodzinie, potem rodzinie i sąsiadom, a w końcu jej rzadki talent staje się głośny w całej osadzie. Z czasem staje profesjonalną opowiadaczką, zapraszaną do domów na prywatne ""seanse"". Odnosi wielki sukces, który staje się zaczątkiem nieszczęścia...Ale mimo smutnej fabuły cała historia opowiedziana jest w sposób daleki od ponuractwa, czyta się ją jednym tchem, od deski do deski, a że jest niewielkich rozmiarów, mozna to zrobić właściwie w jeden wieczór.

Słynne dzieło Michaiła Bułhakowa - jedna z najważniejszych powieści XX wieku. W tłumaczeniu Andrzeja Drawicza Mistrz i Małgorzata - jak wiele genialnych utworów - wymyka się jednoznacznemu opisowi, prowokując mnogość interpretacji. Ta powieść szkatułkowa, bogata w odniesienia do literatury światowej, wciąż zadziwia bogactwem tematyki. Znaleźć w niej można rozważania na temat kondycji sztuki, echa nieustannego konfliktu twórcy z otoczeniem, klasyczny filozoficzny motyw walki dobra ze złem, ale także ciętą satyrę oraz ironiczne odniesienia do ocierającej się wielokrotnie o absurd radzieckiej rzeczywistości lat trzydziestych. A także - rzecz jasna - cudowny wątek miłosny tytułowych Mistrza i Małgorzaty, który dla wielu czytelników jest jedną z największych zalet tej książki. Michaił Bułhakow (1891-1940) to wybitny rosyjski prozaik i dramaturg. Z wykształcenia lekarz, po kilku latach rzucił praktykę i poświęcił się literaturze. Współpracował z wieloma pismami, ale znane są głównie jego opowiadania i powieści ( Notatki na mankietach, Fatalne jaja, Psie serce, Biała Gwardia ) oraz dramaty ( Dni Turbinów, Ucieczka, Ostatnie dni, Zmowa świętoszków ). Ukoronowaniem twórczości Bułhakowa jest powstała w latach 1928-1940, zaliczona już do światowej klasyki powieść Mistrz i Małgorzata. Fragment książki Mistrz i Małgorzata Za mną, czytelniku! Kto ci powiedział, że na świecie nie ma prawdziwej, wiernej i wiecznej miłości? Takiemu kłamcy trzeba odciąć jego parszywy język! Za mną, mój czytelniku, i tylko za mną-ja zaś pokażę ci taką właśnie miłość! Tak więc Mistrz mylił się, kiedy o północnej porze mówił w lecznicy Iwanowi, że ona go zapomniała. To się nie mogło stać. Ona go, oczywiście, nie zapomniała. Przede wszystkim ujawnijmy tajemnicę, której Mistrz nie zechciał powierzyć Iwanowi. Ukochana Mistrza nazywała się Małgorzata Nikołajewna. Cała reszta, opowiedziana przez Mistrza biednemu poecie, była absolutnie prawdziwa. Wiernie opisał swą ukochaną. Była piękna i mądra. Dodajmy do tego jeszcze jedno: można z całym przekonaniem powiedzieć, że wiele kobiet chciałoby za wszelką cenę /.amienić się losem z Małgorzatą Nikołajewna. Bezdzietna, trzydziestoletnia Małgorzata była żoną bardzo wybitnego specjalisty, który w dodatku dokonał ważnego odkrycia o znaczeniu ogólno-państwowym. Mąż Małgorzaty był młody, przystojny, dobry, uczciwy i uwielbiał swoją żonę. Małgorzata Nikołajewna wraz z mężem zajmowała całe górne piętro pięknej willi z ogrodem mieszczącej się w jednym z zaułków arbackich. Cudowne miejsce! Przekona się o tym każdy, kto zechce udać się do ogrodu. Niech tylko zwróci się do mnie, a podam mu adres i wskażę drogę; willa stoi po dziś dzień. Małgorzata Nikołajewna nie miała problemów z pieniędzmi i mogła kupić sobie wszystko, co jej przypadło do gustu. Wśród znajomych jej męża zdarzali się bardzo ciekawi ludzie. Nigdy nie dotknęła prymusa i nie zaznała koszmarów wspólnego mieszkania. Jednym słowem... czy była szczęśliwa? Ani przez moment! Od czasu, kiedy w wieku dziewiętnastu lat wyszła za mąż i trafiła do willi, nie zaznała szczęścia. O bogowie, bogowie moi! Czego jeszcze było trzeba tej kobiecie? Czego było trzeba kobiecie, w której oczach pełgał zawsze niepojęty ognik? Czego było trzeba tej lekko zezującej na jedno oko czarownicy, która owej wiosny ozdobiła się mimozami? Nic wiem. Nie dane mi wiedzieć. Widocznie mówiła prawdę: nie trzeba jej było gotyckiej willi, własnego ogrodu i pieniędzy. Potrzebny jej był on, Mistrz. Mówiła prawdę; kochała go. Nawet mnie, który opowiadam szczerą prawdę, lecz jestem człowiekiem postronnym, ściska się serce na myśl o tym, czego doświadczyła Małgorzata, przyszedłszy następnego dnia do domku Mistrza i dowiedziawszy się, że już go tam nie ma. Na szczęście nie zdążyła porozmawiać z mężem, który nie wróci) o zapowiedzianej porze. Zrobiła wszystko, by się czegoś o Mistrzu dowiedzieć, i oczywiście, nie dowiedziała się absolutnie niczego. Wróciła zatem do swojej willi i żyła jak przedtem. (idy tylko jednak z chodników i jezdni zniknął brudny śnieg, a w lufciki powiało niespokojnym, lekko pachnącym zgnilizną wiosennym wiaterkiem, Małgorzatę Nikołajewną ogarnął smutek większy niż zimą. Często zanosiła się potajemnie długim, gorzkim płaczem. Nie wiedziała, kogo kocha: żywego czy umarłego. Im więcej dni mijało w beznadziejności, tym częściej, zwłaszcza o zmierzchu, trapiła ją myśl, że jest związana z umarłym. Trzeba było albo zapomnieć o nim, albo samej umrzeć. Inaczej nie sposób było żyć. Więc zapomnieć go, za wszelką cenę! Bieda w tym jednak, że zapomnieć się nie dawał. - Tak, tak, to był ten sam błąd! - mówiła sobie Małgorzata, siedząc przy piecu i spoglądając w ogień rozpalony na pamiątkę tego, który płonął, gdy Mistrz pisał o Piłacie. - Dlaczego odeszłam od niego tamtej nocy? Dlaczego? Przecież to było nierozsądne! Wróciłam następnego dnia, uczciwie, jak obiecałam, ale już było za późno. Tak jak nieszczęsny Mateusz Lewi: wróciłam za późno! Słowa te były naturalnie bezsensowne, bo cóż by się w rzeczy samej zmieniło, gdyby owej nocy została u Mistrza? Czy mogłaby go ocalić? Moglibyśmy w tym miejscu zawołać - śmiechu warte! Jednakże nie zrobimy tego wobec doprowadzonej do ostateczności kobiety. Tego samego dnia - kiedy w związku z pojawieniem się w Moskwie czarnego maga nastąpił szalony zamęt, owego piątku, gdy Berliozowy wujek został odesłany do Kijowa, aresztowano księgowego i zaszło wiele innych głupich i niepojętych wypadków- Małgorzata obudziła się koło południa w swej sypialni mieszczącej się w wieżyczce willi. Zbudziwszy się zaś, nie zapłakała, jak często bywało, ponieważ ocknęła się w przeczuciu, że dziś wreszcie coś się stanie. Doznawszy tego przeczucia, zaczęła je podsycać i umacniać w duchu, bojąc się, by nie zniknęło. - Wierzę! - szeptała uroczyście. - Werze! Coś się stanie![...] Mistrz i Małgorzata Rebis Spis treści CZĘŚĆ PIERWSZA I Nigdy nie rozmawiajcie z nieznajomymi II Poncjusz Piłat III Siódmy dowód IV Pościg V A działo się to w Gribojedowie VI Jako się rzekło, schizofrenia VII Niedobre mieszkanie VIII Pojedynek między profesorem i poetą IX Numery Korowiowa X Wiadomości z Jałty XI Iwanowe rozdwojenie XII Czarna magia oraz jej demaskacja XIII Przybycie bohatera XIV Chwała kogutowi! XV Sen Nikanora Iwanowicza XVI Kgzekucja XVII Niespokojny dzień XVIII Pechowi goście CZĘŚĆ DRUGA XIX Małgorzata XX Krem Azazella XXI Lot XXII Przy świecach XXIII Wielki bal u szatana XXIV Odzyskanie Mistrza XXV Jak namiestnik próbował ocalić Judę z Kerijoth XXVI Pogrzebanie XXVII Koniec mieszkania numer pięćdziesiąt XXVIII Ostatnie przypadki Korowiowa i Behemota XXIX Rozstrzyga się los Mistrza i Małgorzaty XXX Już czas! XXXI Na Wróblich Górach XXXII Przebaczenie i wieczyste schronienie Epilog Wyzwolenie i sposób na życie

Słynne dzieło Michaiła Bułhakowa – jedna z najważniejszych powieści XX wieku. W tłumaczeniu Andrzeja Drawicza Mistrz i Małgorzata – jak wiele genialnych utworów – wymyka się jednoznacznemu opisowi, prowokując mnogość interpretacji. Ta powieść szkatułkowa, bogata w odniesienia do literatury światowej, wciąż zadziwia bogactwem tematyki. Znaleźć w niej można rozważania na temat kondycji sztuki, echa nieustannego konfliktu twórcy z otoczeniem, klasyczny filozoficzny motyw walki dobra ze złem, ale także ciętą satyrę oraz ironiczne odniesienia do ocierającej się wielokrotnie o absurd radzieckiej rzeczywistości lat trzydziestych. A także – rzecz jasna – cudowny wątek miłosny tytułowych Mistrza i Małgorzaty, który dla wielu czytelników jest jedną z największych zalet tej książki. Michaił Bułhakow (1891-1940) to wybitny rosyjski prozaik i dramaturg. Z wykształcenia lekarz, po kilku latach rzucił praktykę i poświęcił się literaturze. Współpracował z wieloma pismami, ale znane są głównie jego opowiadania i powieści (Notatki na mankietach, Fatalne jaja, Psie serce, Biała Gwardia) oraz dramaty (Dni Turbinów, Ucieczka, Ostatnie dni, Zmowa świętoszków). Ukoronowaniem twórczości Bułhakowa jest powstała w latach 1928-1940, zaliczona już do światowej klasyki powieść Mistrz i Małgorzata.

Najnowsza powieść Nicholasa Evansa, autora niezapomnianego ""Zaklinacza koni"" Czy jesteśmy skazani na popełnianie wciąż tych samych błędów i przywracanie do życia dawno pogrzebanych demonów przeszłości? Dzieciństwo Toma Bredforda nie należało do szczęśliwych. W wieku ośmiu lat został wysłany do szkoły z internatem, gdzie doświadczył brutalnego traktowania zarówno ze strony sadystycznych nauczycieli, jak i szkolnych kolegów. Opuszczony przez rodziców, dręczony i prześladowany, Tom uciekł do świata fikcji - do fantastycznej rzeczywistości kowbojów i Indian. Gehenna trwa do momentu aż Diane, starsza siostra Toma wychodzi za mąż za telewizyjnego aktora, odtwórcę roli dzielnego kowboja, i zabiera chłopca do Hollywood. Niestety - marzenia nie wytrzymują starcia z rzeczywistością, a Ray Montane, który na ekranie jest wcieleniem cnót, okazuje się pospolitym nieudacznikiem i brutalem. Kolejny wybuch jego gniewu kończy się tragicznie... Teraz Tom jest dojrzałym człowiekiem. Ma za sobą nieudane małżeństwo, rozwód, epizod alkoholowy. Żyje z dnia na dzień, dźwigając brzemię sekretów, które nie pozwalają mu kochać i być kochanym. Dopiero gdy jego syn, żołnierz Korpusu Piechoty Morskiej stacjonujący w Iraku zostaje oskarżony o zbrodnie wojenne, Tom budzi się z letargu. Otrzymał od losu ostatnią szansę, by rozliczyć się z przeszłością i być może pojednać się z synem, z którym utracił kontakt i którego właściwie nie zna.

Rok 1868. W japońskiej dzielnicy rozkoszy, gdzie seks jest na sprzedaż, a jedynym zakazanym owocem miłość, waleczny żołnierz spotyka piękną gejszę. Egzotyczne plenery, życie targane przeciwnościami losu i zapierający dech w piersiach romans - zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami powieść o miłości na tle krwawej wojny, pożądania i niebezpiecznych tajemnic.Hana ma zaledwie siedemnaście lat, kiedy jej mąż jedzie na wojnę. Gdy jej dom zostaje zaatakowany przez wrogów, dziewczyna musi ukryć się w dzielnicy Yoshiwara, gdzie królują gejsze i konkubiny. Tu zaś zostaje zmuszona do zostania jedną z nich. Yozo spędził cztery lata w wiktoriańskiej Anglii. Po powrocie do Japonii bierze udział w wojnie domowej po stronie swoich przyjaciół, ale kiedy ponoszą klęskę, chroni się w Yoshiwarze. Tylko tu mogą się czuć bezpieczni ludzie wyjęci spod prawa. Wkrótce poznaje Hanę i oboje zakochują się w sobie bez pamięci. Jednak czeka ich wiele przeciwności, oboje też ukrywają straszliwe sekrety zagrażające ich życiu.

,,La-bas en Polonie..."" Jabłonny Sad, rok 1821. Dwór należący do wiarusa kampanii napoleońskiej i jego egzotycznej, kreolskiej żony Paulette. Córki-bliźniaczki tak podobne do siebie, że niemalże brane za jedną istotę: Anna Konstancja i Józefina Maria. Anna Konstancja w Józefinie Marii, czy może na odwrót... Czarnoskóra służąca przywieziona z utraconego przez Francję San Domingo. Bardzo wierna. Tylko komu? Drewniane krucyfiksy na ścianach wiejskiego kościółka i czarny kogut tronujący w kurniku. Syn oraz Przyjaciel. Lata biegnące do przodu. Powstanie listopadowe - by ,,Polska zmartwychwstała"". Martwy indyk na staropolską kolację, martwy kogut na ołtarzu voodoo... Siostry, które zostały rywalkami i dwa światy, które nie miały prawa się zjednoczyć. Jednak to zrobiły. W sekretny sposób. ,,Tam w Polsce...""

Bracia Prince, reżyser, aktor i scenarzysta, nie przypuszczają, że scenariusze, które napisze im życie, będą ciekawsze niż niejeden film. Pomysł na film Nik Prince, sławny reżyser i zdobywca kilku Oscarów, ma pomysł na nowy film. Chciałby przenieść na ekran głośny bestseller „Nie całkiem zwyczajny chłopiec”. Jednak nie może ustalić, kto ukrywa się pod pseudonimem J.I. Watson. Po wielu trudach udaje mu się dotrzeć do Jinx Nixon, która, jak sądzi Nik, napisała słynną powieść. Ale Jinx wyraźnie go unika i odmawia wszelkich wyjaśnień. Nik nie daje za wygraną i wkrótce odkrywa, że z tą książką wiąże się inna, bardziej poruszająca historia prawdziwego autora. Wywiad z aktorem Zak Prince, jeden z najprzystojniejszych i najbardziej rozchwytywanych aktorów młodego pokolenia, przebył długą drogę, aby znaleźć się na szczycie. Dlatego tak bardzo ceni sobie prywatność, rzadko pojawia się na przyjęciach i nie udziela żadnych wywiadów. Jednak na prośbę brata robi wyjątek. Zgadza się na cykl rozmów o swojej karierze z młodą dziennikarką Tyler Wood. Spotykają się kilka razy. Zak nabiera do niej zaufania i mówi o sobie coraz więcej. Niespodziewanie w konkurencyjnej gazecie pojawiają się zdjęcia z ich wspólnych spotkań. Gdy Zak odkrywa, że Tyler posługiwała się fałszywym nazwiskiem, jest pewien, że został cynicznie wykorzystany. Niedokończony scenariusz Rik Prince właśnie rozpoczął pracę nad scenariuszem filmu na podstawie głośnego bestsellera „Nie całkiem zwyczajny chłopiec”. Dla Rika napisanie dobrego scenariusza jest łatwiejsze niż rozmowy z bliskimi osobami. Podobnie jak dla Sapphie Benedickt, autorki thrillerów, z którą miał romans. Kiedyś byli sobie bliscy, ale nie potrafili ze sobą szczerze rozmawiać. Przypadkowe spotkanie sprawia, że Rik chciałby wyjaśnić dawne nieporozumienia. Dziwna i gwałtowna reakcja Sapphie wprawia go w zdumienie. Podejmuje jeszcze jedną próbę i zjawia się w jej domu. To, co zobaczy, zmieni całe jego życie.

Czy kiedykolwiek pogodzę się ze śmiercią męża? Czy to wstyd, że coraz częściej myślę o innym mężczyźnie? Czy naprawdę kocham Paula, czy tylko pragnę bliskości i boję się być samotną matką? Vanessa musi sobie odpowiedzieć na wiele ważnych pytań. Wie, że od decyzji, które teraz podejmie, zależy jej przyszłość. Chce znowu kochać i być kochaną. Ale to nie takie proste… Mężczyzna, z którym chciałaby spędzić resztę życia, co prawda wyznał jej miłość, ale zaraz potem oznajmił, że oczekuje dziecka z inną kobietą…

Gołąbeczku - szepnęła błagalnie matka do ojca - nie rób tego. Pogódźcie się. Przecież za parę dni jedziemy do swoich, do ludzi... - Nie będzie obmacywał ciebie byle cham - odparł zadziornie ojciec. - Nie pozwolę, aby kochał się w tobie bolszewik. Gada, że za tobą świata nie widzo. - I nie odwołuję tego - krzyknął równie zaczepnie sekretarz Rajkomu. - Do łagru jestem gotowy za nią pójść...