Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Europa to niezwykła część świata. Zróżnicowanie geograficzne i bogactwo kulturowe usatysfakcjonować może najbardziej wymagających podróżników, zarówno tych żądnych wrażeń, jak i nastawionych na kontemplację. Bo piękno starego kontynentu przejawia się w zapierających dech w piersiach krajobrazach – od Atlantyku po Ural, a także w fascynujących zabytkach kultury odzwierciedlających to, co najcenniejsze dla europejskiego i światowego dziedzictwa.
Książka, na przykładach opakowań w możliwie najszerszym zakresie form i materiałów, wyczerpująco opisuje cykl życia opakowania - od etapu projektu i produkcji, poprzez dystrybucję i sprzedaż detaliczną, aż po jego utylizację.
Zrób to sama! Właściwy dobór dodatków jest istotnym dopełnieniem każdego stroju. Dzięki nim całkiem zwykły ubiór może się stać niepowtarzalną kreacją mody. Wspaniała kolekcja 25 wzorów w stylu vintage nawiązujących do lat 1920?1960 pobudza twórczą wyobraźnię, przykuwając uwagę bogactwem wysmakowanych szczegółów i indywidualnością stylów. Książka przybliża elegancję art deco z lat dwudziestych, wdzięk lat trzydziestych, użyteczną praktyczność lat czterdziestych, ducha kobiecej zalotności z lat pięćdziesiątych oraz niepowtarzalny klimat lat sześćdziesiątych XX wieku. Autorka prezentuje unikalną kolekcję damskich torebek, kapeluszy, czapek, szalików, kołnierzy, pasków i rękawiczek oraz tekstylnej biżuterii, nawiązując do modowych trendów kolejnych dziesięcioleci. Szczegółowe instrukcje pozwalają kopiować przedstawione wzory oraz twórczo je modyfikować. Każdą instrukcję poprzedza wykaz potrzebnych narzędzi i przyborów. Rozdział wstępny zawiera cenne informacje o dawnych i współczesnych tkaninach. Osoby stawiające pierwsze kroki nie muszą się martwić - wszystkie ściegi i czynności krawieckie są dokładnie opisane oraz zilustrowane poglądowymi fotografiami. Do książki dołączono też wykroje przeznaczone do skopiowania i praktycznego zastosowania podczas szycia.
Polska to kraj niezwykły, w którym cenne pamiątki są na wyciągnięcie ręki – intrygujący detal na codziennie mijanej kamienicy, zakurzony feretron w pobliskim kościele, stara studnia, zapomniany kirkut… Bo Polska to nie tylko Wawel i Wilanów, ale tysiące obiektów, być może skromniejszych i mniej efektownych, ale w równym stopniu budujących naszą tożsamość.
Książka ta jest przeglądem najciekawszych zabytków zachowanych w naszym kraju, przydatnym podczas planowania zarówno dłuższych urlopowych wyjazdów, jak i krótszych weekendowych eskapad. Opisano w niej obiekty z różnych okresów naszej historii – od kamiennych kręgów pamiętających najwcześniejsze dzieje osadnictwa po budowle dwudziestowieczne. Byłoby wspaniale, gdyby stała się ona dla czytelnika inspiracją do stworzenia własnej listy i zachęciła do lepszego poznania najbliższej okolicy. Na co dzień nie zwracamy na to uwagi, ale tak naprawdę cenne pamiątki przeszłości są na wyciągnięcie ręki – wystarczy uważnie popatrzeć.
Odtąd każda podróż okaże się niezwykłą i pasjonującą wyprawą.
„Jeżeli ktoś ma trochę oleju w głowie, to musi dojść do wniosku, że Turowicz był jednym z najwybitniejszych Polaków XX wieku. Iluż takich mamy? Można na palcach dwóch rąk policzyć. Jego autorytet nie wynikał z nadania. Po prostu w nim siedziało coś nieprzeciętnego.” Krzysztof Kozłowski
„Brakuje mi jego ogromnego ładunku mądrości, ale takiej mądrości nieprzemądrzałej. I trudnego do opisania uroku... Był czarujący, szalenie mądry, równocześnie powściągliwy, pełen spokoju.” Józefa Hennelowa
Jerzy Turowicz – legendarny naczelny „Tygodnika Powszechnego” – w latach 1945-98 kierował pismem, które kształtowało postawy polskiej inteligencji XX wieku.
Był jak opoka, na której opierała się nie tylko redakcja, ale i cała formacja intelektualna, skupiona wokół wartości chrześcijańskich. Jego wrażliwość społeczna, inspirowanie ważnych dyskusji o Kościele, bezkompromisowość wobec przejawów antysemityzmu i ksenofobii czy zaangażowanie w kształtowanie rzeczywistości po ‘89 nie zawsze spotykały się ze zrozumieniem.
Dzisiaj, gdy tradycyjne dziennikarstwo powoli odchodzi w przeszłość, przywołanie postaci Jerzego Turowicza, zwłaszcza przez tych, którzy mieli okazję poznać go bliżej, ma szczególne znaczenie. Wśród rozmówców Joanny Podsadeckiej są bliscy współpracownicy i przyjaciele (Krzysztof Kozłowski, Józefa Hennelowa, Janina Ochojska, Adam Michnik, prof. Andrzej Szczeklik, Stefan Wilkanowicz, Anna Szałapak, ks. Adam Boniecki). Kreślą portret człowieka wybitnego – głęboko prawego, dobrego, odważnego, dbającego przy tym o zwyczajne, ludzkie relacje – jego przyjaźń była darem niezwykłym.
Warto – dzięki tej wyjątkowej książce – zajrzeć do świata, w którym oczywiste wartości nie podlegają dyskusji, a otwarcie na innych rodzi więzi niepodatne na upływ czasu.
Szkice Zbigniewa Mikołejki dotyczą spraw różnorodnych, ale zawsze zaskakują świeżością i głębią spojrzenia. Kiedy pisze o sobie, o dojmującym poczuciu przemijania, nie czyni tego, by zamartwiać się nieuchronnością śmierci, ale wprost przeciwnie – by opowiedzieć o początku wszelkiego istnienia. Potrafi dokonać erudycyjnej analizy biblijnych opisów gwałtu, by zaraz potem napisać o tym, co kryje się za sprawą Josefa Fritzla, a także o przemilczanym antysemityzmie Mircei Eliadego.
Czy zatem – trzeba teraz postawić to pytanie – Eliade był antysemitą? W potocznym tego słowa znaczeniu, które bezpośrednio prowadzi do prześladowań i przemocy, oczywiście nie. Myślę nawet, że tego rodzaju antysemityzm napełniał go odrazą. Antysemityzm Eliadego sięgał więc, podobnie jak było to u Juliusa Evoli, Giovanniego Gentilego i innych faszystów włoskich, w sferę idei, w sferę ducha.
Fragment
Niezależnie od tego, czy opisuje obrazy tajemniczego malarza (a właściwie – zdradźmy to – dwóch artystów skrytych pod wspólnym pseudonimem Monsu Desiderio), czy wskazuje antyżydowskie wątki w różnych czasach i miejscach, czy też zabiera nas do maleńkiej, urokliwej Krajenki, zawsze szuka tego, co pozostając wyjątkowym i niepowtarzalnym, okazuje się uniwersalne. Czy uniwersalność ta jest cechą zjawisk i rzeczy, czy też nadaje ją im wiedza i wszechstronność Mikołejki?
Uznana za światowy bestseller, najobszerniejsza na rynku panorama dziejów ubioru-od prymitywnych okryć prehistorycznych po kaprysy mody współczesnej. Autor starał się odpowiedzieć na pytanie, czym ubiór był niegdyś i czym jest dzisiaj.
Komentarz stanowi pierwsze - tak na polskim, jak i zagranicznym rynku wydawniczym - kompleksowe omówienie wszystkich konwencji UNESCO w dziedzinie kultury. Stanowi on tym samym kompendium wiedzy na temat zobowiązań międzynarodowych, a także praktycznych aspektów ich realizacji w Polsce. Przyjęta formuła sprawia, że publikacja obejmuje bardzo szerokie spektrum zagadnień. Odnosi się ona zarówno do problematyki ochrony dóbr kultury w konfliktach zbrojnych, przed ich nielegalnym przywozem, wywozem i przenoszeniem ich własności, jak i zachowania światowego dziedzictwa przyrodniczego oraz kulturowego, w tym dziedzictwa podwodnego i niematerialnego. Przedstawione rozważania obejmują również kwestie związane z ochroną różnorodności kulturowej.
Autorami komentarza są doświadczeni eksperci zajmujący się problematyką zarządzania dziedzictwem oraz aspektami prawnymi jego ochrony. Połączenie wiedzy akademickiej z wieloletnią praktyką sprawia, że w opracowaniu znaleźć można zarówno rozważania teoretyczne na tle analizowanych konwencji, jak i propozycje odpowiedzi na pytania występujące w związku z ich stosowaniem.
Pomiędzy filozofią a resztą kultury rośnie przepaść. Podczas gdy filozofowie są całkowicie przekonani o ważności swojej dziedziny i doniosłości tego, co się w niej robi – jej pytań, jej argumentacji, jej odpowiedzi, jej wynalazków pojęciowych, jej błyskotliwych idei, to niefilozofowie coraz powszechniej ważność tę kwestionują, w doniosłość powątpiewają, argumentacji nie cenią, błyskotliwości nie dostrzegają i w ogóle nie pojmują o co cały ambaras. Wszak filozofia drwa nie narąbie, wirusów z komputera nie usunie, cen w sklepach nie obniży, w rubryce „patenty i wdrożenia” napisze „brak”. Zapytajmy więc: po co naszej kulturze filozofowanie? Nie filozofowie i nie instytuty filozoficznych badań i kształcenia filozoficznego, ale właśnie – filozofowanie. Żeby odpowiedzieć na takie pytanie, potrzeba nie tylko filozofii, ale także dobrych narzędzi z innych dziedzin nauki. Trzeba zapytać, jakiego rodzaju grą kulturową jest filozofowanie? Ilu z nas w nią gra? I co się wtedy dzieje? Czy filozofujemy na co dzień, czy tylko od święta?
Niniejsza książka ani nie popularyzuje, ani nie przybliża tego, co robią filozofowie. Zamiast tego prowadzi Czytelników od rozmów w pociągach do teorii czerpanych z filozofii i socjologii wiedzy, od lektury nagłówków prasowych do teorii kultury, od obrazów epidemii i biografii Spinozy do studiów nad nauką. Stara się przy tym na pytania wyżej postawione jak najogólniej odpowiedzieć, a przepaść zasypać, pokazać przy tym, że filozofia od swego kulturowego otoczenia nie jest i nigdy nie była odizolowana. Przeciwnie, filozofowanie tak bardzo i w tak licznych miejscach w tkankę kultury wrosło, że bez niego tkanka ta porozrywałaby się na strzępy, że dla kultury współczesnej filozofowanie w najrozmaitszych przejawach jest czymś koniecznym, jest warunkiem trwania, życia i rozwoju.
Fragment przedmowy prof. W. Bartoszewskiego – jedynego żyjącego dziennikarza „Gazety Ludowej”:
Pionierska praca Lilli Barbary Paszkiewicz „Gloria Victis”. Losy „Gazety Ludowej” – jedynego opozycyjnego dziennika i jej pracowników w latach 1945-1947 stanowi ważny krok na drodze do poszerzenia i pogłębienia naszej wiedzy o niesłychanie trudnych wyborach, jakich przyszło dokonywać pod władzą komunistów patriotycznie i demokratycznie usposobionym Polakom, nie tylko w środowisku dziennikarzy, ale w pewnym sensie także w rozległym, idącym w setki tysięcy rodzin ówczesnym środowisku czytelniczym. „Gazeta Ludowa” bowiem mocna była nie tylko siłą wyznawanej zasady: jeśli nawet nie można powiedzieć wszystkiego, to nie kłamać o tym, co się mówi, ale także poparciem bardzo szerokich kół polskiego społeczeństwa w latach 1945-1947.
Lilla Barbara Paszkiewicz – politolog i historyk, wieloletni nauczyciel akademicki. W badaniach naukowych podejmuje problematykę życia społecznego i politycznego. Jest autorką wielu artykułów i opracowań poświęconych zagadnieniom historii najnowszej. Aktualnie ważnym nurtem jej zainteresowań naukowych jest socjalistyczna myśl polityczna i biografistyka XX wieku.
Książka stanowi zbiór żywych, humorystycznych dialogów i anegdot, które składają się na niezwykły, wielowymiarowy obraz mężczyzny we współczesnym społeczeństwie. Osho we właściwy sobie sposób, stylem żartobliwym, lecz pełnym emocji, analizuje różne strony osobowości mężczyzny i wiele pełnionych przez niego ról. Ukazuje wpływ, jaki na społeczeństwo wywierają postawy mężczyzn. Wyjaśnia, w jaki sposób energie, zwykle wyrażane poprzez destrukcję i negatywne zachowania, można twórczo transformować. Przedstawia też techniki medytacyjne, które stanowią praktyczną pomoc w procesie przemiany. Adam ma w sobie Ewę, Ewa zaś Adama. W rzeczywistości nikt nie jest tylko Adamem ani jedynie Ewą. Jest to jedno z najważniejszych odkryć. Osho OSHO – charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych.
„Krajobrazy” to cykl 6 tomów, w których autor zadaje i stara się dać odpowiedź na fundamentalne psychologiczno-filozoficzne zagadnienia metafizyczne, epistemologiczne i ontologiczne dotyczące człowieka. To sokratejski przewodnik po tym, co ludziom znane i nieznane, czego chcieliby się dowiedzieć o sobie samych, a co często leży na pograniczach i peryferiach ludzkiej świadomości. Co leży w zakresie naszego poznania, a co być może na zawsze pozostanie tajemnicą.
Czego mogę się spodziewać po przekroczeniu trójwymiarowego ekranu śnienia?
Dlaczego są podróże z których niczego nie mogę zapamiętać?
Czym jest Dom Niepamięci?
Kim był Jezus, Budda i im podobni?
Czy istnieje zło osobowe i czym właściwie jest zło dla Świadomości?
"Mam PFFD. Dosłownie: Proximal Femoral Focal Deficiency. Wiem, to brzmi jak nazwa jakiejś fantastycznej broni z filmów Star Trek. Ale niestety, to nic ekscytującego. Tak się nazywa wrodzony niedziedziczny niedorozwój kości udowej. Przy słabym nasileniu choroby niedorozwój nie jest duży, ale w jej skrajnych przypadkach kość udowa praktycznie nie istnieje. Kiedy spojrzę w dół i popatrzę na te ni kości, ni ości, umiejscowiłbym swój przypadek chyba gdzieś w środku skali…" – tak zaczyna się opowieść Mario Galli, jednonogiego modela największych domów mody. Poruszająca historia o sile woli, konsekwencji, otwartości i niespodziankach, jakie sprawia czasem życie.
Drugi obieg wydawniczy w PRL-u jest oceniany jako pewien fenomen i mimo upływu ponad dwudziestu lat od transformacji ustrojowej jest tematem niewyczerpanym. Prezentowane w książce teksty obejmują szeroki zakres zagadnień: socjologiczne aspekty funkcjonowania drugiego obiegu wydawniczego, prezentacje niezależnej działalności wydawniczej w regionach, recepcję prasy podziemnej w Radiu Wolna Europa, przedstawienie wybranych tytułów czy osób zaangażowanych w niezależny ruch wydawniczy, aż po zagadnienia fanzinów graffiti.
Tematyka prezentowanego tomu jest zróżnicowana. Znajdą w nim Czytelnicy refleksje ogólne dotyczące drugiego obiegu, jak i szczegółowe analizy wybranych obszarów niezależnego ruchu wydawniczego: opisy środowisk, czasopism, osób związanych z drugim obiegiem, problematykę poczty podziemnej i wydawanych przez nią znaczków. Zebrane artykuły są kolejnym krokiem do lepszego zrozumienia fenomenu drugiego obiegu wydawniczego i pokazują całe jego skomplikowanie.
Czasopismo neofilologiczne ORBIS LINGUARUM wydawane jest przez Instytut Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Pierwszy tom tego periodyku ukazał się w 1994 roku i od tamtej pory ORBIS LINGUARUM ukazuje się nieprzerwanie - przez długi czas jako półrocznik bądź kwartalnik; od 2010 roku czasopismo ukazuje się raz w roku.
Publikowane w ORBIS LINGUARUM teksty w językach polskim, angielskim, niemieckim i francuskim dotyczą następujących dziedzin: historia literatury, dydaktyka języków obcych, historia kultury niemieckiej i polskiej na Śląsku oraz lingwistyka.
Die neuphilologische Zeitschrift ORBIS LINGUARUM wird vom Institut für Germanische Philologie der Universität Wrocław herausgegeben. Der erste Band dieses Periodikums wurde bereits im Jahre 1994 veröffentlicht und seitdem erscheint die Zeitschrift ohne Unterbrechung - viele Jahre lang als Halb- oder Vierteljahresschrift; seit 2010 wird ORBIS LINGUARUM jährlich herausgegeben.
In ORBIS LINGUARUM werden polnisch-, deutsch-, englisch- und französischsprachige Beiträge aus folgenden Bereichen veröffentlicht: Literaturgeschichte, Fremdsprachendidaktik, Geschichte der deutschen und polnischen Kultur in Schlesien und Linguistik.
"Zdrada" jest niewątpliwie pojęciem grząskim, "zdrajca" to kategoria, której nikt nie chciałby podlegać. Wolimy wierzyć, że przechodzimy kryzysy, że dokonują się w nas światopoglądowe ewolucje, że dojrzewamy, a co za tym idzie - że uwzględniamy niedostrzegalne wcześniej okoliczności. Wolimy nawet, by mówiono, że ulegliśmy presji środowiska niż zdradzili kogoś lub coś, w co dotychczas wierzyliśmy. Współczesna psychologia, i nie tylko ona, bo ewoluująca obyczajowość, która wskazuje nam coraz szersze marginesy tolerancji, pozwala radzić sobie ze zdradą, "przerabiać" jej następstwa i wychodzić, jak głoszą porady rozmaitych specjalistów, na prostą. Ale czy przejście nad zdradą do porządku dziennego jest w ogóle możliwe?
Od redakcji.
Książka zawiera zróżnicowane tematycznie i metodologicznie artykuły poświęcone dobrze znanemu filologom zjawisku kondensacji językowej. Już sam tytuł tomu wskazuje, że rozpatrywane pojęcie wykracza poza ściśle językoznawcze granice i że poza opracowaniami systemowo-lingwistycznymi znajdą się w nim prace o orientacji kulturoznawczej, filozoficzno-politologicznej, translatorycznej czy literaturoznawczej. We wszystkich jednak tekstach podstawowym przedmiotem zainteresowania autorów pozostaje różnie pojmowana kondensacja językowa, łączona również ze zjawiskiem kompresji, a nawet aproksymacji, niekiedy przeciwstawiana redundancji. Zarówno teksty pisane z perspektywy współczesnej, diachronicznej, jak i kontrastywnej oparte są na bogatym i zróżnicowanym empirycznym materiale językowym. Strategie i mechanizmy kondensacji analizowane są w tekstach literackich, prasowych, prawniczych, kaznodziejskich, a nawet w obrębie książki kucharskiej.
W jaki sposób stajemy się mężczyzną?
Na to pytanie - które dziś wydaje się niezbyt politycznie poprawne - odpowiada antropolog, Franco La Cecla, zabierając nas w podróż po różnych kulturach. We wszystkich różnica płciowa jest podstawą społeczności ludzkiej. Tożsamość mężczyzny, podobnie jak tożsamość kobiety, jest kulturowym konstruktem, tak samo jak języki, którymi się posługujemy, Renesans, czy indyjska muzyka. Tożsamość mężczyzny często jest konstruowana z męskiej zazdrości o kobiecą zdolność dawania życia. Podczas gdy kobiety doskonale wiedzą, do czego są zdolne, mężczyźni muszą to cały czas udowadniać, stąd tożsamość męska jest bardziej płynna, niestała, w stanie kruchej równowagi. To z kolei tłumaczy mechanizmy dominacji, które mężczyźni uruchamiają w wielu społeczeństwach.
Wychodząc od najnowszych ustaleń antropologii, ale też opierając się na myśli Foucaulta, Levinasa i Illicha, La Cecla wyjaśnia, że czysto polityczne bądź czysto moralistyczne podejście do kwestii różnic płciowych nie odsłania całego ich bogactwa. Kobiety odpowiadają na męskie strategie innymi strategiami i w ten sposób dialektyka płci nie ustaje. Nawet "trzecie płcie", queer i homoseksualiści czerpią pełnymi garściami z dorobku różnicy płciowej.
Ta polemiczna książka, o której głośno było we Włoszech, Francji, Stanach Zjednoczonych, jest odpowiedzią na wyzwanie rzucone przez Simone de Beauvoir, która ogłosiła swego czasu, że mężczyźni nie są w stanie mówić o męskiej tożsamości.
Franco La Cecla – antropolog, pisarz, reżyser i wykładowca Istituto di Studi Superiori, Universita di Bologna. Wykładał antropologię w Wenecji, Bolonii, Mediolanie, Berkeley, Paryżu, Barcelonie, a obecnie w Istambule (ITU). Ostatnio wydał: "The Culture of Ethics" (razem z Piero Zanini), Chicago University Press 2013; "Ivan Illich e la sua eredita", Medusa , Milano 2013; "Il Punto G dell'uomo", Nottetempo, Roma, 2011; "Indian Kiss", ObarraO , Milano 2012: "Il Malinteso, antropologia dell'incontro", Laterza, Bari 2010. Jego film dokumentalny pt. "In other sea" został nagrodzony na San Francisco Film Festival w 2010r.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
