Jan Paweł II bardzo dużo podróżował. Odwiedził 132 kraje. Dlatego nazwano go Papieżem Pielgrzymem. Rozmawiał w wielu językach o wielu ważnych sprawach. Z dziećmi i dorosłymi. Chciał, żeby wszyscy ludzie na świecie się kochali i bardzo się o to starał. Tak bardzo, że został Błogosławionym. A ty? Co robisz, żeby okazać miłość na przykład swoim najbliższym?

Jana Pawła II zna każde dziecko. Ale czy na pewno? Ta krótka, ale fascynująca książka na pewno pozwoli każdemu usystematyzować wiedzę o Janie Pawle II, a może nawet dowiedzieć się czegoś nowego. Przecież warto znać drogę do Nieba, prawda?

Autor bestsellerów New York Times’a przedstawia kompletną biografię ostatniego wielkiego zespołu rockowego – od napędzanych narkotykami pierwszych kroków w świecie muzyki lat osiemdziesiątych po analizę burzliwego życia wokalisty Axla Rose i jego piętnastoletniej walki o stworzenie doskonałej hardrockowej płyty. Wraz z 90 milionami sprzedanych płyt na całym świecie począwszy od roku 1987, Guns N’ Roses przedłużyli żywot hard rocka za sprawą kontrowersyjnych albumów i monstrualnych tras koncertowych na całym świecie. Nikt nie opowiedział kompletnej historii tego niezwykłego zespołu – aż dotąd. W swojej szóstej rockowej biografii, Stephen Davis przybliża szczegóły fascynującej historii zespołu, który powstał z rynsztoka na Sunset Strip by w niedługim czasie bić rekordy frekwencji na największych stadionach świata. Ta biografia przybliża życie każdego z członków zespołu, łącznie z nieprawdo-podobnymi wydarzeniami których doświadczył W. Axl Rose, największa gwiazda muzyki rockowej ówczesnego pokolenia. Uciekając przed policją w swoim rodzinnym mieście, Axl przybył do Los Angeles trafiając w sam środek ulicznej walki o dominację na scenie muzycznej takich gatunków jak post-punk, thrash metal, hair metal i glam. W roku 1988 płyta Guns N’ Roses Appetite For Destruction dotarła do 1 miejsca na liście Billboard, zamieniając zaniedbaną kulturę Sunset Strip w serce najpopularniejszej i najbardziej emocjonującej muzyki tamtych czasów.

Wyznania współczesnej przyszłej matki. Zapiski z życia ledwo żywej matki. Opowieści o życiu z małym Tyrankiem. Rebecca Eckler jest jedną z najpopularniejszych kanadyjskich dziennikarek i pisarek. Pisuje regularnie dla „The Globe and Mail” oraz „Maclean's”. Jej artykułu ukazywały się w „Elle”, „Fashion”, „Chatelaine”, „House and Home”, „Mademoiselle”, „The Los Angeles Times”. W Polsce nakładem Wydawnictwa Vesper ukazała się bestsellerowa trylogia młodej mamy: Wpadka, Padam na twarz i Dzikie dziaciaki.

Jamnik opowiadający o bliskich sobie ludziach, zwierzętach, otaczającym go świecie i o sobie. Bajka? A może historia, która mogła się zdarzyć i w waszym domu? Opowieść, w której miłość i dobroć przezwyciężają nawet największe tarapaty.

Kontynuacja cyklu zapoczątkowanego przez książkę ""Lolek. Młode lata Papieża"" (2005). Karol Wojtyła po studiach w Rzymie wraca do Polski, gdzie nasila się już stalinowski terror. Tu podejmuje pracę duszpasterską, której doświadczenia zaowocują w czasie jego niezwykłego pontyfikatu. Opowieść oparta jest na dokumentach z epoki, relacjach świadków i wspomnieniach samego Jana Pawła II.

Może ten materiał całkowicie autentyczny zainteresuje niejedną matkę, nauczycielkę, a nawet rówieśnice Anielki. Dla mnie był on rewelacją. Poznałam moje dziecko naprawdę dopiero po śmierci... matka Ten tydzień powinien być lepszy. Musi być lepszy. Jasny mi tyle łaski okazuje! Gdy dzisiaj modliłam się za naszą klasę, odczułam to dobrze. Przecież tyle jest godniejszych, silniejszych, a On nawrócił właśnie mnie, chromą i ślepą, oblepioną błotem i łachmanami, z dalekich, ciemnych dróg i doprowadził, pokazał, dał złożyć sobie hołd. I prowadzi dalej, chociaż ja tak upadam, takam słaba. Nie wiem, nie pojmuję tego miłosierdzia. Ta miłość miażdży mnie. Nie mam, nie mam nic, żeby Mu podziękować! Tylko może jedno... Odczułam to dziś wyraźniej niż przedtem, On to potwierdził. Zrozumiałam, że całe życie ma być ofiarą i tylko ofiarą. Ofiarą dla Niego, słodszą niż wszystkie inne, bo polegającą tylko na dążeniu do Niego. O, jaki On dobry, jaki dobry! Fragment pamiętnika

Wstrząsająca, drastyczna i porywająca lektura, ku przestrodze wszystkim rodzicom. I nie tylko. „Zabawa w miłość” opowiada o relacji dziewczynki, później nastolatki i młodej kobiety, z mężczyzną starszym od niej o ponad czterdzieści lat. Dziewczyna zdawała sobie sprawę, że była ofiarą molestowania, wciąż jednak czuła niesamowity, niemal miłosny związek z Peterem. W przypływach czarnej rozpaczy nie usiłowałam już za wszelką cenę płynąć pod prąd, tylko bezwolnie unosiłam się na powierzchni. Kiedy próbowałam wyjść z depresji, dochodziło do sytuacji odwrotnej: czułam się jak żółw, któremu nagle i zgoła niespodziewanie strzeliło do głowy, aby czmychnąć ze skorupy, jak gdyby była ona ozdobą lub wierzchnim odzieniem, nie zaś integralną częścią jego istoty, przytwierdzoną do kręgosłupa i żeber. Z którą musi się pogodzić, bo będzie źle. Ta historia to studium izolacji, zniewolenia i miłości wyniszczającej na wskroś, dramatyczny zapis walki ze sobą, z własnymi uczuciami i poczuciem odtrącenia przez świat zewnętrzny, a zarazem rozliczenie z przeszłością i próba odbudowania życia na nowo. Z całą pewnością jest to też pierwsza na polskim rynku książka, w taki sposób opisująca problem pedofilii.

Pakiet dwóch książek opowiadających historię życia polskiego papieża Jana Pawła II. Akcja książki rozpoczyna się w 1920 roku, gdy trwa wojna polsko-bolszewicka. W tym czasie w Wadowicach przychodzi na świat przyszły Papież Jan Paweł II. Czytelnik towarzyszy bohaterowi w zwykłych i dramatycznych chwilach jego życia: zarówno, gdy umierają jego matka i brat jak i podczas zwyczajnej lekcji w gimnazjum, w chwili aresztowania profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego przez hitlerowców i na nocnej zmianie w fabryce Solvay. Poznajemy jego przyjaciół i mistrzów – Mieczysława Kotlarczyka, Jana Tyranowskiego, Księcia Adama Stefana Sapiehę. Jesteśmy świadkami jego cierpienia po śmierci ojca i konspiracyjnych studiów w semina-rium duchownym. Po zakończeniu wojny Karol Wojtyła zostaje wyświęcony na księdza i wyjeżdża na studia do Rzymu. Razem z nim odkrywamy Rzym i podróżujemy po Europie. Po powrocie do kraju zastaje tu stalinowski terror. Pracuje z młodzieżą – zostaje Wujkiem. Uczestniczymy w wakacyjnych wyprawach ze studentami, jesteśmy świadkami jego spotkania z Prymasem Wyszyńskim, od którego dowiaduje się o nominacji biskupiej, obserwujemy sakrę w katedrze wawelskiej. Wszystkie to doświadczenia będą owocować w czasie niezwykłego pontyfikatu Papieża z Polski. Opowieść oparta jest na dokumentach z epoki, relacjach świadków i wspo¬mnieniach samego Jana Pawła II. „Habemus papam” to kontynuacja beletryzowanej biografii Jana Pawła II („Lolek. Młode lata papieża”, „Wujek Karol. Kapłańskie lata papieża”). Książka opowiada o latach jego biskupiej pracy, która poprzedziła przyjęcie godności Biskupa Rzymu oraz o samym wyborze. Autor wykorzystał w niej materiał zebrany w czasie rozmów z kapelanami prymasa Stefana Wyszyńskiego i kardynała Bolesława Kominka oraz liczne teksty źródłowe.

W żywotach hagiograficznych można przeczytać „o życiu i śmierci świętych i o dokonanych przez nich cudach”. Fleur Jaeggy w swoich Żywotach domniemanych, będących biografiami czterech pisarzy: Thomasa De Quincey’a, Johna Keatsa, Marcela Schwoba i Roberta Walsera, także pisze o ich życiu i śmierci, ale przede wszystkim o tym jedynym cudzie, którego potrafili dokonać: o zdobyciu poczucia niepodważalnej jedyności własnego istnienia. Niepospolite oznaki tego poczucia Fleur Jaeggy odnajduje w całym biegu życia każdego ze swych bohaterów i „domniemywa”, że to właśnie ono rozstrzygało o ich losach. Gdyż jest przekonana, że było to poczucie do głębi pierwotne, fundamentalne, sprzed wielkich życiowych nieporozumień, mistyfikacji i całej pospolitej codziennej krzątaniny. Jaeggy pisze o tym powściągliwie, stylem chłodnym, klarownym, niemal lakonicznym. Cztery niewielkie szkice eseistyczne zmieniają się w miniaturowe powieści. „To niezwykła proza”, zawyrokował kiedyś Josif Brodski, uzasadniając, że książki Fleur Jaeggy czyta się szybko, ale pamięć o nich pozostaje na całe życie.

Środowisko tabloidowych dziennikarzy, gwiazdy i opowieści zza kulis świata brukowych mediów. Cena plotki to zaskakująco prawdziwe, a jednocześnie zabawne wspomnienia dziennikarki, która przez lata pra-cowała w brytyjskich brukowcach. Jak powstają artykuły publikowane w najpoczytniejszej prasie kolorowej? Co musi zrobić dziennikarz, by napisać artykuł na pierwszą stronę? Jak się poluje na gwiazdy? I do czego zdolny jest celebryta, by odświeżyć swą sławę na łamach gazet? Sharon Marshall opisując pracę tabloidowych dziennikarzy, demaskuje mechanizmy, jakie rządzą w tym środowisku, cynizm redaktorów i często absurdalne czy ? zdawałoby się ? niewykonalne zadania stawiane przed żurnalistami. Autorka przytacza liczne historie ze swego dziennikarskiego podwórka i czasami śmiesząc, czasami oburzając, daje Czytelnikowi dawkę świetnej zabawy. Możemy ? choćby na moment ? zanurzyć się w świecie celebrytów (i przy okazji się przekonać, jaki potrafi być zepsuty), uczestniczyć w przedziwnych, przerażających wieczorach swingersów czy fetyszystów bądź też dowiedzieć się, jak przeprowadzić wywiad z męską prostytutką. Autorka nie oszczędza swojej branży: jest krytyczna, ostra i obiektywna. A co najważniejsze, jako doświadczona dziennikarka, potrafi to wszystko przekazać w pasjonujący i lekki sposób. Dzięki temu książkę czyta się szybko i z prawdziwą przyjemnością.

Tę historię autor dedykuje wszystkim ludziom, którzy poświęcają się idei walki z uzależnieniami i zrozumienia ich istoty - w ośrodkach rehabilitacyjnych, klinikach, instytutach badawczych, ośrodkach readaptacyjnych i stowarzyszeniach abstynenckich, organizacjach zajmujących się szerzeniem wiedzy na temat narkomanii i wielu innych placówkach; a także wszystkim realizującym program Dwunastu Kroków na niezliczonych spotkaniach wspólnot.

Jan Paweł II swoista przekorą zdobył sobie wiele serc, niekoniecznie katolickich. W jego zachowaniu widoczna była serdeczność i otwarcie na drugiego człowieka, nieliczące się z wymogami etykiety. W czasie oficjalnych s°potkań, burząc dopięte na ostatni guzik programy, brał na ręce dzieci, przytulał płaczących, śpiewał z tłumem i żartował. Uśmiechem i radością wyrażał swój szacunek dla ludzkiej godności, której znaczenie niezmordowanie podkreślał w licznych kazaniach i pismach.

Joanna Racewicz, dziennikarka, której maż zginął w katastrofie smoleńskiej, w rozmowach z kobietami, których bliscy znaleźli się na pokładzie prezydenckiego samolotu podczas feralnego lotu. Dwanaście portretów dwunastu mężczyzn. Dwanaście miesięcy w życiu bliskich każdego z Nich. Dwanaście pożegnań w dniu 10 kwietnia 2010 r. 12 Rozmów o miłości – Wstęp Dwanaście portretów dwunastu Mężczyzn. Tak jak dwanaście miesięcy w życiu Bliskich każdego z Nich. Dwanaście pożegnań w dniu l O kwietnia 2010 roku i tyle samo sposobów na oswojenie tego, co nieodwracalne. OSWOJENIE... W przypadku żadnej z bohaterek tej książki czas nie jest sprzymierzeńcem. Nie leczy, nie zabliźnia ran. Nie zaciera wspomnień i nie sprawia, że nieobecność boli coraz mniej. NIEOBECNOŚĆ... Nie znałam wcześniej Joli, Basi, Lucyny, Magdy, Małgosi. Żadnej z NICH. I zapewne nasze drogi nigdy by się nie przecięły. A potem? Potem wystarczyło spojrzenie, pożyczona konewka na Powązkach, zapałki do zniczy, kilka prostych słów. Czasem słów w tym osobliwym języku, niepojętym dla postronnych: „Podlałam trawę u Andrzeja", „U Franka wszystko się pali", „Nie będę jeszcze obcinać trawy - lubił nosić dłuższe włosy". Czas tych kobiet, nasz czas, biegnie inaczej niż zwykłe następstwo dni i tygodni. Biegnie OBOK. Godzimy się na dyktat kalendarzy i zegarków — bo dzieci, bo praca, bo spotkania w nieskończenie ważnych sprawach, bo chorzy rodzice, bo codzienność, codzienność... Minęło dwanaście miesięcy od dnia, gdy Pasażerowie prezydenckiego tu-polewa wczesnym rankiem wychodzili z domów. Każdy z Nich miał wrócić wieczorem. Rok od tego dnia... Tyle trwa żałoba. Cykl, gdy wszystko, co dotąd razem, trzeba zrobić w samotnos'ci. Pierwsze święta, pierwsze urodziny, pierwsza nasza rocznica. Bez Niego... Bez Męża, bez Ojca, bez Syna, Brata. Bolą pytania znajomych, nawet jeśli zadawane z troską: „Jak się czujesz, jakie masz plany?". Jakie: PLANY? Znają Państwo takie stare jak świat powiedzenie: jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz Mu o swoich zamierzeniach? Wiele z nas to zrobiło przed 10 kwietnia. Od tego dnia, gdy umarła część naszego życia, świat się skurczył i miejsca wokół zrobiło się tak dziwnie mało. ŚWIAT się skurczył do powtarzanych w nieskończoność obrazów pokaleczonego samolotu. PRZESTRZEŃ ograniczyły spotkania na cmentarzach i rytualnie powtarzane czynności dnia powszedniego. Wykonywane trochę z nawyku, a trochę po to, żeby zagłuszyć myśli. Głupia, naiwna nadzieja, że to w ogóle możliwe... Tak, to prawda - codziennie dzieją się ludzkie dramaty. Każdego dnia ktoś wychodzi z domu i już nigdy nie wraca. Wypadki, choroby i ludzkie łzy są pośród nas. Ból jest ten sam, ta sama samotność, TĘSKNOTA i pustka, której nie umie zapełnić nikt i nic. Dławiąca bezsilność, złość i poczucie krzywdy. Każdego dnia to samo i to samo. Zmieszane w trudnych do przewidzenia proporcjach. Zna to na pamięć każdy, kto doświadczył straty Ukochanej Osoby. Ta żałoba ma jednak cechę, o którą trudno w powszechnym doświadczeniu. Jest... publiczna. Nagrywana przez setki kamer, mikrofonów i oglądana przez miliony ludzkich oczu. Nie ma ucieczki. Nie można się schować - ani przed obrazami, ani przed słowami. Tymi wygłaszanymi w mediach przez dziesiątki polityków, którzy sądzą, że o Smoleńsku wiedzą wszystko, i tymi, które słychać na cmentarzach - od ludzi, którzy czasem nie baczą, w jakim są miejscu. Bo na temat tego, co wydarzyło się kilkaset metrów przed progiem pasa startowego lotniska Siewiernyj, każdy ma swoją teorię i nie waha się mówić o niej głośno. Z bardzo różnych powodów. To GŁOŚNE, nachalne, często bezrefleksyjne mówienie jest jednym z powodów, dla których tak bardzo „zamęczyliśmy" słowa: katastrofa, tragedia, Smoleńsk. One przestały znaczyć to, co znaczyły rok temu. Dewaluacja — czy to dobre tu słowo? Mimo tej - pozostańmy przy tym określeniu - dewaluacji ta książka jest po to, żeby pokazać tragedię. Nie, nie narodową, na najwyższym patetycznym C, ale OSOBISTĄ. Żeby przypomnieć o tym, co często umyka pamięci, co nie ma szans wobec wrzawy wokół nas — że każdy z Nich, każdy, kto 10 kwietnia był na pokładzie samolotu TU-154M o numerze 101, był człowiekiem z krwi i kości. Że kochał i był kochany. Miał pasje i marzenia. Sposób, w jaki się uśmiechał, i ulubioną kawę na śniadanie. Że to nie były tylko papierowe postaci, których NAZWISKA są wymieniane po przecinku podczas kolejnych ceremonii żałobnych. Że Ci, Którzy Zostali - uczą się żyć na nowo. Jak każdy, kto kogoś STRACIŁ. I jednocześnie trochę inaczej. Każda z tych rozmów to dowód na miłość. Bo kiedy się kocha, to chce się BYĆ bez granic, ŻYĆ, jakby nie było końca. Wieczność każdej z nas zaczyna się w bardzo różnych miejscach i porach, ale zbiega się w tym samym momencie i tym samym punkcie na mapie. Smoleńsk, 10 kwietnia 2010 roku, o 8.41. Joanna Racewicz 12 rozmów o miłości Rok po katastrofie Spis Treści: Wstęp 7 Lucyna Gągor Koszula od munduru 11 Halina Jankowska, Elżbieta Łuczyńska Cień 39 Barbara Kazana Niezgoda na ostateczność 55 Joanna Puzyna-Krupska Razem 81 Beata Lubińska Stetoskop 101 Małgorzata Michalak Czekolada z orzechami 119 Magdalena Protasiuk Pan Bóg zsyła tylko to, co możemy znieść 145 Jolanta Przewoźnik Obrączka z rysą 175 Izabella Sariusz-Skąpska Rodowy sygnet 203 Krystyna Łuczak-Surówka Drzewo 219 Barbara Stasiak Pusty pejzaż 237 Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska Życzę Ci siły 261

Tajemne życie Maczig Labdron i innych TybetanekTajemne życie Maczig Labdron i innych Tybetanek Książka przedstawia niezwykłe postaci kobiet realizujących się w życiu duchowym i osiągającym oświecenie. Allione, pierwsza kobieta z Zachodu, która zdecydowała się wieść na Wschodzie żywot mniszki buddyjskiej, opisuje w niej również własne podróże, sny i wizje. To fascynująca wyprawa w głąb kultury tybetańskiej.

Z perspektywy czasu widać, że niemal każdy dzień przyczynia się do poszerzania naszej wiedzy o bł. Janie Pawle II, odkrywamy nowe relacje świadków, coraz wyraźniej widzimy jego wielkość i światło jego świętości. Książka Grzegorza Polaka przedstawia m.in. mało znane fakty i wydarzenia tego niezwykłego pontyfikatu: – sytuację w Kurii Rzymskiej (kto pomagał Papieżowi, a kto nie zgadzał się z nim) – nieznane aspekty ekumeniczne pielgrzymek Jana Pawła II do ojczyzny – działania Papieża na rzecz poprawy relacji ze starokatolikami – bliskie relacje Jana Pawła II z polskimi grekokatolikami – działania Ojca Świętego na rzecz poprawy sytuacji Indian – kulisy nieznanych zamachów na Papieża.

Kolejny zbiór tekstów Ojca Salija, w którym między innymi o najstarszych świadectwach prymatu biskupów Rzymu, o nieomylności następcy Piotra, czy dlaczego następcę Piotra nazywamy Ojcem Świętym? Jako Biskup Rzymu dobrze wiem, że pełna i widzialna komunia wszystkich Wspólnot, w których mocą wierności Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem Chrystusa. Jestem przekonany, że ponoszę w tej dziedzinie szczególną odpowiedzialność, która polega przede wszystkim na dostrzeganiu ekumenicznych dążeń większości chrześcijańskich Wspólnot i na wsłuchiwaniu się w kierowaną do mnie prośbę, abym znalazł taką formę sprawowania prymatu, która nie odrzucając bynajmniej istotnych elementów tej misji, byłaby otwarta na nową sytuację. Jan Paweł II, Encyklika Ut unum sint

Urodziłam się w Skopje, w Albanii, 26 sierpnia 1910 roku. Z pochodzenia jestem Albanką, mam jednak także obywatelstwo indyjskie. Jestem katolicką zakonnicą.Wszystko jest dziełem Boga Urodziłam się w Skopje, w Albanii, 26 sierpnia 1910 roku. Z pochodzenia jestem Albanką, mam jednak także obywatelstwo indyjskie. Jestem katolicką zakonnicą. Poprzez powołanie należę do całego świata, zarazem jednak moje serce niepodzielnie należy do Serca Jezusa. Tak zaczyna się opowieść o życiu i wielkiej duchowej przygodzie jednej z najbardziej niesamowitych kobiet w historii ludzkości, opowiedziana jej własnymi słowami. Autobiografia została zrekonstruowana na podstawie wywiadów, medytacji i słów Matki Teresy skierowanych do Misjonarek Miłości oraz ludzi z całego świata.

Powstanie oddziałów PK było czasowo uwarunkowanym, logicznym następstwem rozwoju technicznego, jak i rozwoju psychologicznych dociekań wewnątrz polityki propagandowej Trzeciej Rzeszy. Krótko mówiąc wisiało w powietrzu. Jego duchowym ojcem był dr Paul Joseph Goebbels. Kim był twórca PK? Z dzisiejszego punktu widzenia dla jednych, o ile to możliwe, geniuszem, a dla innych z pewnością diabłem wcielonym. Czy może raczej był i jednym i drugim?

Człowiek w poszukiwaniu sensu Viktora E. Frankla to jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej od czasu Freuda. Zaczyna się od długiego, suchego i głęboko poruszającego osobistego eseju o pięcioletnim pobycie Frankla w Auschwitz i innych obozach koncentracyjnych i jego wysiłkach w tym czasie, by znaleźć powody do życia. Druga część książki opisuje metody psychoterapeutyczne, które Frankl opracował jako pierwszy na bazie swoich doświadczeń z obozów. Freud uważał, że życiem człowieka rządzi popęd seksualny i pokusy. Frankl z kolei wierzy, że najgłębszym popędem człowieka jest poszukiwanie sensu i celu. Logoterapia Frankla zatem bardziej przystaje do zachodnich religii niż freudeowskiej psychoterapii.Człowiek w poszukiwaniu sensu Spis treści Przedmowa Gordona W. Allporta 9 Przedmowa do wydania z 1992 roku 15 CZĘŚĆ PIERWSZA Moje przeżycia w obozie koncentracyjnym 21 CZĘŚĆ DRUGA Podstawy logoterapii 147 POSTSCRIPTUM 1984 Obrona tragicznego optymizmu 199 O autorze 224