Interesujesz się życiem swoich ulubionych aktorów, muzyków, artystów, celebrytów, pisarzy? Zapraszamy Cię do zapoznania się z najciekawszą literaturą biograficzną znanych osobistości w naszym sklepie internetowym DoberKsiazki.pl
Wojenne błyski to wspomnienia polskiego podchorążego i oficera, artylerzysty i korespondenta wojennego. Autor jako dwudziestopięcioletni pracownik londyńskiej placówki Polskiej Agencji Telegraficznej zgłosił się jesienią 1939 roku do polskiej podchorążówki we francuskim Cotquidan. Po upadku Francji służył w oddziałach polskich w Szkocji, w Sztabie Naczelnego Wodza w Londynie oraz w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej pułkownika Sosabowskiego, w której odbył kurs przeznaczony dla cichociemnych (znak spadochronowy numer 0034) i został zaprzysiężony jako członek Związku Walki Zbrojnej. Po odesłaniu z powrotem do Szkocji uzyskał przydział do Armii Polskiej na Wschodzie i znalazł się w Iraku, Syrii, Palestynie, Egipcie. Stamtąd zaś wraz z innymi żołnierzami 2 Korpusu Polskiego trafił na Półwysep Apeniński, gdzie wziął udział w kampanii włoskiej. Jako obserwator artyleryjski uczestniczył w krwawej bitwie o Monte Cassino w maju 1944 roku, później zaś wraz z 4 Pułkiem Pancernym Skorpionów w zdobyciu Bolonii. Wspomienia Grobickiego to żywa, potoczysta opowieść, pisana barwnym, sugestywnym językiem, w sposób charakterystyczny dla mowy potocznej. Podstawą edycji było wydanie emigracyjne wspomnień, które zostały uzupełnione o notę biograficzną o autorze oraz szkic autorstwa Władysława Minkiewicza, dziennikarza, który w 1969 roku przeprowadził z autorem wywiad radiowy z okazji dwudziestej piątej rocznicy bitwy o Monte Cassino. Znajdujący się na końcu książki kod QR pozwala dotrzeć do tego właśnie materiału, umieszczonego na stronach portalu Polska Zbrojna. W książce znalazły się również udostępnione przez Centralną Bibliotekę Wojskową archiwalne zdjęcia ze spuścizny po autorze oraz po jego ojcu, generale Jerzym Grobickim. Wydanie obecne zdobią grafiki przygotowane przez Piotra Korczyńskiego, pracownika Wojskowego Instytutu Wydawniczego, dopasowane do tematyki poszczególnych rozdziałów.
Kropla na liściu… to debiutancka powieść biograficzna Beaty Hytkowskiej. Pisanie o sobie, obnażanie siebie jest zawsze szczytem odwagi. Tę siłę do opisania swojej drogi życiowej od dzieciństwa do dorosłości autorka w sobie znalazła, wierząc, że zaciekawi ona wielu czytelników.
I chyba się nie myliła. Jej życie pełne niespodzianek, zawirowań i odkrywanych na nowo tajemnic czyni tę książkę doskonałą powieścią. Nie brak tu łez, smutku i bólu dojrzewania, ale przede wszystkim jest w tej książce naturalna afirmacja życia - tego, co piękne wokół nas i w nas. Autorka jest osobą pogodną, pełną wrażliwości na drugiego człowieka i dobro, którego ludzie są źródłem. Kocha przyrodę, zachwyca się nawet drobnymi przejawami jej piękna i naturalności. Kocha drzewa i wierzy, że mają one duszę. Że można z nimi rozmawiać, przytulać się do nich, czerpać z nich energię. Jej droga do dorosłości, do sukcesu, do tego, kim jest dzisiaj nie była usłana różami. Spotykała na tej drodze różnych ludzi, tych oddanych, dobrych i uczciwych, ale także i tych z drugiej strony… Niezależnie od ich intencji zawsze potrafiła znaleźć wartość w drugim człowieku i czerpać życiową inspirację ze zdarzeń z nimi związanych. Wrodzony optymizm, wzmocniony niezawodną kobiecą intuicją, pomagał jej w każdej sytuacji życiowej wybrać właściwą drogę do celu. Miłość. Miłość do rodziny, do najbliższych, do męża i syna, do odnalezionego rodzeństwa, a nawet do perfekcjonizmu w pracy zawodowej. Niech więc ta książka będzie dla Ciebie, czytelniku, drogowskazem afirmacji życia, niech Cię upewni, że mimo zawirowań i przeciwności losu, zawsze warto być dobrym człowiekiem, bo dobro prędzej czy później do nas wraca.
Zapraszam do lektury tej niezwykle ciekawej książki.
Stron 202
okładka kolorowa, oprawa miękka
W czasach gdy niewiasta odbywa jedną podróż w życiu albo do nowo poślubionego mężczyzny, albo do klasztoru, ona zwiedza Akwizgran, Marburg, Pragę, bywa w Neapolu, bawi w Tyrolu, a Rzym wita ją jak cesarzową.W świecie, gdzie królowie drżą przed papieżem i cesarzem, ona jednemu jawnie grozi, a drugiego regularnie strofuje.Elżbieta zna smak miłości, żałoby, straty i porażki, ale i moc największych ludzkich namiętności: pieniędzy i władzy. Nie dziwne więc, że dokonuje niemożliwego - zagnieżdża na Wawelu nową dynastię i królem Polski czyni niewiastę.Kim zatem była Elżbieta Łokietkówna, córka Władysława Łokietka, siostra Kazimierza Wielkiego, królowa Węgier, babka Jadwigi Andegaweńskiej, najpotężniejsza Polka w dziejach, o której wciąż milczą podręczniki?Oto kolejna próba opowiedzenia losów wielkich kobiet zapomnianych przez historię.
Dzieje Stanów Zjednoczonych z wielu względów stanowią dla czytelnika europejskiego materiał interesujący, a nieraz wręcz pasjonujący. Są one przecież tak odmienne od dziejów państw europejskich, dodatkowo przeciętna nasza znajomość historii Stanów Zjednoczonych Ameryki, ta wyniesiona jeszcze ze szkoły, jest bardzo fragmentaryczna. Odruchowe zdumienie budzi fakt, że kraj ten, reprezentujący dziś tak wysoki poziom techniczny, ekonomiczny i społeczny, zaledwie przed stu pięćdziesięciu laty rozdarty był najzacieklejszą wojną domową o elementarną w naszym rozumieniu kwestię, czyli zniesienie niewolnictwa.Żeby zrozumieć Amerykę, trzeba poznać Abrahama Lincolna.Lincoln praktykował jako adwokat przez blisko 25 lat. W tym czasie zdobył podstawy wiedzy społecznej i tę ogromną znajomość psychiki ludzkiej, którą się tak wyróżniał jako prezydent. Jako człowiek budził wiele sympatii. Był w miarę możliwości tolerancyjny, ale i niezłomny wtedy, gdy uważał to za konieczne. Był w pełni sobą, gdy jako prezydent odręcznie pisał listy kondolencyjne do rodzin poległych żołnierzy lub gdy wieczorami sam zasiadał przy telegrafie. Już jako prezydent Lincoln wyznaczył Stanom Zjednoczonym taką drogę: Przyszłość naszą musi teraz opanować chłodny rozum, skrupulatnie wszystko obliczający. I choć taka polityka nie budzi wielkiego entuzjazmu, to jednak Stany na ogół poszły rzeczywiście tą drogą, choć z różnymi zakrętami ciekawe, jak by to ocenił dzisiaj Abraham Lincoln?
Wrażliwy tekst autobiograficzny do nauki samodzielnego pisania, po którym następuje ekskluzywny wywiad z Amlie Nothomb. W tradycji Stupeur et Tremblements Amlie Nothomb opowiada o swoim rodzinnym kraju, którego nigdy nie przestała odkrywać na nowo. Powieść autobiograficzna, opowieść o powrocie do Japonii, pozwala zbliżyć się do wątków przedstawiania siebie i relacji z innymi poprzez smakowite pisarstwo tego autora, którego już nie przedstawiamy. La Nostalgie heureuseApres seize annes sans Japon, Amlie Nothomb reoit la proposition d'une chane de tlvision : revenir sur les traces de son enfance japonaise, poque fondatrice voque dans Mtaphysique des tubes. Crainte et dsir de ces retrouvailles traversent les premieres pages de La Nostalgie heureuse. Puis, une fois de retour sur le sol sacr, le rcit prend la forme d'une chronique douce-amere, qui s'crit au gr des lieux et des personnes retrouves. Dans la ligne de Stupeur et Tremblements, Amlie Nothomb nous raconte son pays natal qu'elle n'a cess de rinventer. Roman autobiographique, ce rcit d'un retour au Japon permet d'aborder les themes de la reprsentation de soi et du rapport a l'autre a travers une forme d'criture de soi parfois proche de la confession, dans laquelle la narratrice met son coeur a nu. Il est aussi l'occasion d'tudier l'expression de la subjectivit et la fonction que l'auteure attribue a son criture. L'appareil pdagogique est suivi d'une interview exclusive d'Amlie Nothomb.
" A trois ans, on est un Martien ", crit Amlie Nothomb. Et avant ? Cette question mtaphysique, peu de Lecteurs se la sont pose... Mtaphysique des tubes est le rcit d'une " aventure fondatrice " : celle qui conduit ta narratrice a reconstituer les trois premieres annes de son existence, a combler par l'imaginaire une mmoire confuse, sinon improbable. Ce roman remonte dans la genese de l'identit " japonaise " de l'auteur et propose un tonnant rcit d'enfance : celui d'une petite fille qui se mtamorphose, questionne le monde et s'merveille devant sa beaut paradoxale, fragile. Ce texte, riche et souvent drle, est l'occasion d'aborder la complexit du genre autobiographique dans sa relation entre le rel et ta fiction, mais aussi de rflchir a la construction potique d'une personnalit et a la place qu'y tient le langage. L'appareil pdagogique est suivi d'une d'Amlie Nothomb. W wieku trzech lat jesteś Marsjanką pisze Amlie Nothomb. A wcześniej ? To metafizyczne pytanie, które zadało sobie niewielu Czytelników... Metafizyka tuby to opowieść o przygodzie założycielskiej: tej, która prowadzi narratora do odtworzenia pierwszych trzech lat swojego istnienia, do zapełnienia wyobraźnią pomieszanego wspomnienia , jeśli nie nieprawdopodobne. Powieść ta powraca do genezy japońskiej tożsamości autorki i oferuje zadziwiającą historię z dzieciństwa: historię małej dziewczynki, która zmienia się, kwestionuje świat i zachwyca się swoim paradoksalnym, kruchym pięknem. Ten bogaty i często zabawny tekst jest okazją do odniesienia się do złożoności gatunku autobiograficznego w jego relacji między rzeczywistością a twoją fikcją, ale także do refleksji nad poetycką konstrukcją osobowości i miejscem, jakie zajmuje w niej język. Za urządzeniem edukacyjnym podąża Amlie.
Rosja jest tym krajem, w którym twórczość operowa Stanisława Moniuszki, a przede wszystkim jego "Halka", zdobyła sobie największą poza ojczyzną kompozytora popularność i przez długie okresy utrzymywała się w żelaznym repertuarze operowym. W dziewiętnastym i dwudziestym stuleciu premiery "Halki" przygotowywali czołowi rosyjscy dyrygenci i reżyserzy, w głównych (i nie tylko głównych) partiach występowali najwięksi rosyjscy śpiewacy z Płatonową, Szalapinem, Sobinowem, Kozłowskim.
Ernest Malinowski inżynier, pomysłodawca, konstruktor i budowniczy Centralnej Kolei Transandyjskiej, zwanej koleją w chmurach. Ten cud techniki XIX wieku jeszcze do niedawna był najwyżej położoną koleją na świecie.Ernest Malinowski jest jednym z bohaterów serii książek dla dzieci Oni zmienili świat, która poprzez przybliżenie sylwetek niezwykłych osób i ich dokonań, ma rozbudzić w najmłodszych ich ciekawość świata i zachęcić je do podążania własną oryginalną drogą.Seria prezentuje postaci, które żyły w różnym czasie i w różnych okolicznościach. Wszystkie jednak łączyły szczególne cechy odwaga w myśleniu i rozmach w planowaniu. W efekcie szerzyły one niesamowite idee, a także doprowadzały do realizacji fantastycznych projektów.Nietuzinkowe charaktery! Arcytrudne projekty! Niezwykłe pomysły! Ponadprzeciętna odwaga!Bohaterami książek z serii Oni zmienili świat są:Krystyna Skarbek polska kobieta-szpieg z czasów II wojny światowej;Mieczysław Bekker inżynier, twórca pojazdu księżycowego z misji Apollo;Ernest Malinowski konstruktor i budowniczy Centralnej Kolei Transandyjskiej;Simona Kossak ekolożka zafascynowana światem roślin i zwierząt Puszczy Białowieskiej.
This book is about the origins and identity of the Fifth Republic Constitution, in the version developed between 1958 and 1962.
Chapter I defines the hallmarks of the French republican tradition, presents its internal diversity, elaborates the doctrine of the Third Republic and the crisis of the political system built on its foundations.
Chapter II is devoted to the shaping of de Gaulle’s views under the influence of republican nationalism and recognition of the republic as a permanent form of the existence of France. The role de Gaulle played in the reconstruction of republican order during World War II and after liberation is discussed there, too.
Chapter III includes an analysis of the concepts of the 1930s reformatory movement that inspired the founders of the Fifth Republic.
Chapter IV is devoted to the original political vision offered by de Gaulle and the constitutional thought of Michel Debré and René Capitant, authors of the two systems shaping the Fifth Republic: rationalized parliamentarism and democratic republicanism. In this chapter, the author discusses the development of the Gaullian constitutional thought in the years 1947–1951 and devotes quite a lot of space to the criticism of the federal forms of European integration and its constitutional ramifications.
In chapter V, the book describes the mode in which de Gaulle effectuated the political change in 1958 and elaborates on the fundamental tenets of the Fifth Republic Constitution.
In the final chapter, the book offers an answer to the question about the Fifth Republic’s vitality and still-perpetuated identity and discusses relationships between the Polish constitutional tradition and de Gaulle’s political output. It underscores the universal values and benefits accruing from the studies on the origins and identity of the Fifth Republic Constitution.
Jakie jest serce w dotyku?
Dosyć spoiste, tak bym to określił. Jędrne, czuć w dotyku taki silny mięsień.
Śliskie?
Trochę śliskie, ale nie bardzo.
Jakie to uczucie trzymać bijące serce w dłoni?
Teraz chyba zwykłe, bo prawie codziennie mi się to zdarza. Nie potrafię tego określić.
A gdyby się pan postarał: jest niczym trzepoczący w dłoni ptak czy jak kot wyrywający się z uścisku?
Hmmm… Może bardziej ptak? W każdym razie czasem jest z nim problem, zwłaszcza że we współczesnej chirurgii dużą część operacji robi się bez zatrzymywania akcji serca, na bijącym, w związku z czym czasami jest tak, że ono się wyrywa i nam ucieka. Ale w większości przypadków umiemy tak do niego podejść, że ono się dobrze układa w dłoni.
Uciekło panu kiedyś?
Wielokrotnie.
I co wtedy?
Łapałem. I ponownie brałem do ręki. Ale na szczęście nigdy nie uciekło mi na podłogę.
Obawiam się, że dla czytelników nasza rozmowa będzie rozczarowaniem. Bo może wyobrażali sobie, że rodzina wielkiego profesora Religi musi być nadzwyczajna, jak z kolorowych czasopism lub filmów familijnych. A ona była najzupełniej zwyczajna. Nie było między nami jakiegoś wylewnego okazywania uczuć, takiego tiu, tiu, tiu. Dla mnie najważniejsze jest jednak to, że wszyscy się lubili i szanowali, dbali o siebie.
Grzegorz Religa
Chirurg i kardiochirurg, syn prof. Zbigniewa Religi, najsłynniejszego polskiego kardiochirurga, i Anny Wajszczuk-Religi, pracownika naukowego w Zakładzie Fizjologii WUM. Urodził się 18 grudnia 1967 roku w Warsza- wie. Jest doktorem nauk medycznych, obronił rozprawę o sztucznych komorach serca. Żonaty, ma trójkę dzieci. Obecnie pracuje w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu im. dr Władysława Biegańskiego w Łodzi – jest tam ordynatorem oddziału kardiochirurgicznego, który na czas epidemii został przekształcony w COVID-owy OIOM.
Poeta, pasterz, król Izraela – oto Dawid, postać, która od wieków inspiruje artystów, pisarzy, filmowców, historyków i polityków. To także bohater powieści Krystyny Jarockiej, przenoszącej nas do czasów biblijnych – okrutnych, pełnych pasji, gniewu, namiętności i miłości; czasów zdrad, intryg, walk pałacowych między herosami i uzurpatorami, wojownikami i tchórzami. Dzięki autorce biblijne opowieści ożywają, by fascynować swoją barwnością i egzotycznością. Ale za sprawą „Dawida” mamy okazję zagłębić się nie tylko w historię, znaną nam za sprawą Biblii, ale i poznać skomplikowane meandry ludzkiej natury. To także książka o starości, samotności i śmierci, której nieuchronność zmusza króla Dawida do gorzkiego rachunku sumienia i do zawierzenia siebie poezji, gaszącej przeraźliwy egzystencjalny ból umierania.
Specjalne wydanie bestsellerowej serii inspirującej dzieci na całym świecie!Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek to entuzjastycznie przyjmowana na całym świecie seria książek, przybliżająca dzieciom historie niezwykłych kobiet. Teraz do grona bohaterek dołącza 100 Polek!Młodzi czytelnicy będą mieli okazję poznać historie Izabeli Czartoryskiej, Simony Kossak czy Arety Szpury i wielu innych kobiet. Od malarek, działaczek społecznych po neurobiolożki i youtuberki - każda historia pozwala uwierzyć, że wszystko jest możliwe.Autorką tekstów jest Sylwia Chutnik, kulturoznawczyni, feministka, działaczka społeczna i pisarka. Nad portretami bohaterek pracowało ponad 30 polskich ilustratorek.
Jerzy Łojek należy do najwybitniejszych polskich historyków XX wieku. Żył krótko, bo zaledwie 54 lata. Nie doczekał wolnej Polski, zmarł w 1986 r., ale odegrał bardzo istotną rolę w budowaniu świadomości niepodległościowej. Jego znaczące książki jak „Szanse powstania listopadowego” (1966 r.), „Upadek Konstytucji 3 Maja” (1976 r.), „Agresja 17 września” (1978 r.) i „Dzieje sprawy Katynia” (1980 r. – te dwie ostatnie wydane w drugim obiegu) zapisały się trwale w naszej historiografii. Był wybitnym badaczem historii, ale też jej popularyzatorem mającym niepowtarzalny talent pisarski, czego najlepszym dowodem jest sukces czytelniczy jego głośnej książki „Dzieje pięknej Bitynki” (1970 r.).
„Historyk na tropie zdrady” jest szczególną monografią Jerzego Łojka. Skupia się na jego życiu i twórczości w oparciu o prywatne archiwum badacza. Jerzy Łojek żył historią polskiej niepodległości. Analizował przyczyny jej utraty i szanse odzyskania. Uważał, że od jakości elit zależał byt państwa polskiego. I o tym aspekcie twórczości Jerzego Łojka jest książka Jerzego Kłosińskiego.
Prawdziwi geniusze nie pracują dla nagród czy uznania. Oni pracują, by zmienić świat. Ta książka opowiada historie trzydziestu osób, które poświęciły życie na rzecz dobra społeczeństwa. Każdemu udało się pozostawić swoje dziedzictwo w historii. W książce Wszyscy jesteśmy geniuszami 2 poznacie historie m.in. Nikoli Tesli, Salomona Hakima czy Rose Friedman, które pokażą Wam, że największą nagrodą jest po prostu dobrze wykonana praca, i że zarówno na podstawie nauk ścisłych jak i humanistycznych można zbudować lepszą przyszłość.
Jan Englert mówi o sobie, że jest złożony z wielu Englertów. Jest romantyczny i analityczny, niegodziwy i szlachetny, bezwzględny i empatyczny, a jednocześnie pozbawiony wydawałoby się niezbędnego w wypadku aktorstwa szaleństwa.Ponad pięćdziesiąt lat na scenie i piastowanie ważnych funkcji pozwoliło mu poznać dobrze własną naturę, nabrać dystansu do rzeczywistości i z ironią spojrzeć na siebie sprzed lat.Do tej pory pisali o nim inni. Kamili Dreckiej jako pierwszej udało się nakłonić go do szczerej rozmowy. Jakiego Jana Englerta poznamy z ich dialogu?
Powieści Dostojewskiego to historie męskich tragedii, dla których kobiety stanowią jedynie tło. W jego życiu było odwrotnie to one stały na pierwszym planie, to bez nich nie potrafił istnieć ani tworzyć. A więc ukochana matka, znosząca humory zazdrosnego męża; pierwsza żona Maria, cierpiąca na gruźlicę i skrajne stany emocjonalne; Polina, uwieczniona w Graczu kontrowersyjna kochanka; no i Ania, druga żona, oddana towarzyszka godząca się na wszelkie upokorzenia i nałóg hazardowy wybitnego męża. To te najważniejsze. Ale kobiet w życiu Dostojewskiego było więcej. I niemal każda dała cząstkę siebie którejś z jego bohaterek. Geniusz i znawca duszy ludzkiej od kobiet oczekiwał poświęcenia i współczucia, w zamian oferując emocjonalne piekło. Anna Korwin-Krukowska, której pisarz się oświadczył, szybko to zrozumiała: Jego żona powinna zupełnie, całkowicie poświęcić się jemu, oddać mu całe swoje życie, myśleć tylko o nim. A ja tak nie mogę, ja sama chcę żyć!.""Nasz biedny Fiedia"" to gorzka i pasjonująca opowieść o kobietach w życiu geniusza i klucz do nowego odczytania jego twórczości. To także opowieść o pierwszych rosyjskich emancypantkach, które należały do bliskiego kręgu przyjaciół Dostojewskiego.
Ta książka prezentuje sylwetki niezwykłych kobiet. Niektóre z nich to postaci biblijne i święte Kościoła katolickiego, inne to postaci historyczne żyjące w różnych epokach; jeszcze inne to bohaterki naszych czasów, które mogliśmy minąć na ulicy lub jechać z nimi w tramwaju Wśród przedstawionych pań są takie, które dokonały rzeczy wielkich: budowały szkoły i szpitale, troszczyły się o biednych i chorych. Inne żyły skromnie i cicho, przez nikogo nie zauważane. Co je łączy: kobiecość, hart ducha, duma i osobowość, a przede wszystkim miłość, która dla każdej z nich stanowiła inspirację do działania, niezależnie od tego, czy zakładały fundacje, zajmowały się pracą naukową czy gotowały zupę.Mądre, piękne i odważne bohaterki dla dziewczyn XXI wieku.
Juliusz Słowacki nigdy się nie ożenił, nic nie wiadomo o jego dzieciach. Kobiety w jego życiu to raczej siostry niż kochanki. A mężczyźni? Związki poety z innymi artystami są pełne namiętności; to relacje z nimi kształtują jego życie. Listy Słowackiego do Krasińskiego płoną żywym ogniem, tymczasem w korespondencji do matki poeta pracowicie udaje idealnego syna, heteryka. Czy w historii polskiej literatury znajdzie się miejsce dla queerowego dandysa, którego portret Marta Nowicka odmalowuje w swojej książce?
"Mania - dziewczyna inna niż wszystkie" to fascynująca opowieść o polskiejNoblistce, która musiała pokonać w życiu wiele przeciwności by osiągnąć swojecele.Książka została podzielona na dwie części. W pierwszej dzieci poznająhistorię życia noblistki, najpierw małej Mani, a później dorosłej Marii poprzezrozmowy z najważniejszymi w jej życiu postaciami. Są to kolejno: ojciec,siostra Bronka, mąż Piotr Curie, przyjaciel Albert Einstein oraz córki Irena iEwa.Druga część książki pozwala dzieciom przypomnieć najważniejsze fakty zżycia Marii Skłodowskiej i uporządkować je w głowie. W przystępny sposób dziecipoznają znaczenie takich pojęć jak atom, radioaktywność czy uran i NagrodaNobla.
Uznawany za jednego z najważniejszych polskich artystów współczesnych zdobył sławę w kraju i zagranicą. W swojej twórczości wychodzi poza blejtram, dosłownie i w przenośni – maluje światłem i betonem, przełamuje schematy, przekłada rzeczywistość na język obrazu i przestrzeni. Leon Tarasewicz w rozmowie z Małgorzatą Czyńską opowiada o swojej białoruskiej tożsamości i skomplikowanych stosunkach Białorusinów z Polakami, o fascynacji naturą i zwierzętami, zwłaszcza kurami, które z pasją hoduje, wspomina czasy studenckie, ale przede wszystkim mówi o sztuce, której podporządkował całe swoje życie. „Sztuka to jest poczucie niemożliwości. Twórca każdą kolejną pracą przekracza granice, o których sam jeszcze nie wie. I trzeba mocno wierzyć w to, że ma się przed sobą drzwi do otwarcia, drogi, którymi jeszcze nie szedłeś, ani ty, ani inni”. Leon Tarasewicz (ur. 1957) – malarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych, wiceprezes Związku Hodowców Drobiu Rasowego „Gallus” w Polsce. Mieszka i tworzy we wsi Waliły. Laureat wielu nagród, między innymi Nagrody im. Jana Cybisa, Nagrody Fundacji Zofii i Jerzego Nowosielskich, Paszportu „Polityki", Nagrody im. Jerzego Giedroycia, Nagrody im. prof. A. Gieysztora, Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida, Nagrody Stulecia ZAiKS-u. Współpracuje z warszawską Galerią Monopol, Galerią Foksal, rzeszowską Galerią Tabot, poznańską Galerią Ego, a także lubelską Galerią Białą.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
