Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Tau zero to wyjątkowa powieść autorstwa Poul Andersona, która zabiera czytelników w niezwykłą podróż przez czas i przestrzeń. Główna bohaterka, Leonora Christine, wyrusza z pięćdziesięcioosobową załogą w misję założenia kolonii w odległym zakątku kosmosu. Statek, wyposażony w nowoczesny napęd, osiąga prędkość zbliżoną do prędkości światła, co sprawia, że w odczuciu załogi czas zwalnia, a lot ma potrwać tylko kilka lat. Jednakże awaria silnika zmienia pierwotne plany, a Leonora musi nieustannie przyspieszać, zbliżając się do granicy prędkości światła – tau zero.
Niezwykła podróż
Podczas gdy na pokładzie statku upływa czas w zupełnie inny sposób, na zewnątrz mijają eony. Ta nieprzewidywalna sytuacja stawia załogę w obliczu nieznanej przyszłości, zmuszając ich do przemyślenia sensu swojej misji oraz tego, co to znaczy być częścią wszechświata. Anderson, opierając się na aktualnych teoriach astrofizycznych, tworzy nie tylko fascynującą narrację, ale również skłania do refleksji nad naturą czasu i przestrzeni.
Korytarze czasowe
Równolegle z historią Leonory, w innym wymiarze toczą się walki o władzę nad czasem. Ukryte pod powierzchnią ziemi korytarze łączą różne epoki, umożliwiając podróże zarówno ku przeszłości, jak i przyszłości. W ten konflikt zostaje wplątany Malcolm Lockridge, były komandos, który za sprawą tajemniczej Storm Darroway trafia w wir wydarzeń, gdzie staje twarzą w twarz z historią ludzkości. Odkrywa on nie tylko piękno dawnych cywilizacji, ale także brutalność walki, w której muszą używać zarówno tradycyjnych oręży, jak i futurystycznych technologii.
Refleksje nad wszechświatem
Literacki styl Andersona sprawia, że każda strona jest pełna napięcia i emocji. Autor doskonale łączy elementy science fiction z głębokimi przemyśleniami na temat naszego istnienia. Książka nie tylko bawi, ale również skłania do zastanowienia się nad miejscem człowieka w nieskończonym wszechświecie, co czyni ją lekturą niezwykle wartościową dla miłośników literatury fantastycznej.
Wraz z lekturą Tau zero, czytelnik ma szansę na przeżycie emocjonującej przygody i odkrycie, jak fascynująca oraz złożona może być natura czasu i przestrzeni. To pozycja, która z pewnością zaintryguje każdego, kto pragnie zgłębić tajemnice wszechświata.
Lilith przebudza się ze snu. Wciąż pamięta zdarzenia ze swego poprzedniego życia, migawki wypełniają jej umysł z nieodpartą siłą. Jeden z dominujących obrazów przywołuje poczucie niewyobrażalnej straty – śmierci rodziny… i bolesny pobyt w Andach, gdzie opłakuje ukochanych, męża oraz dziecko, których straciła w wypadku samochodowym…
Pamięta również zagładę. Właśnie tam, w Andach, zastała ją wojna, która doprowadza do nuklearnej apokalipsy. Świat, który Lilith znała, przestał istnieć, a ona powinna zginąć razem z nim. A jednak całe wieki później budzi się w ciemnym, pustym pomieszczeniu. Niemal jakby została wskrzeszona… Dokonuje tego obca, potężna kosmiczna rasa Oankali. Napędzani nieodpartą potrzebą uzdrawiania innych, ratują zniszczoną planetę oraz ostatnich przedstawicieli dominującego na niej gatunku. Jednak cena za przywrócenie ludzkości namiastki jej dawnego świata jest niewyobrażalnie wysoka.
Szesnastoletnia Dahlia Griffin od lat przyjaźni się z Hazel Brooks. Lecz życie Dahlii komplikuje się, gdy zaczyna dostrzegać w starszym bracie przyjaciółki, Williamie, coś więcej niż tylko irytujące cechy chłopaka.
Ich relacja przechodzi powolną, ale wyraźną przemianę. Przestają sobie dogryzać oraz trzymać się na dystans, a ich spojrzenia mówią więcej niż słowa. Problem w tym, że ten związek nie ma racji bytu ze względu na przysięgę Dahlii złożoną przyjaciółce. Dała słowo, że nigdy nie zakocha się w bracie Hazel, gdyż ta kiedyś przez podobną sytuację bardzo się na kimś zawiodła.
Czy Dahlia dotrzyma złożonej obietnicy, czy jednak to, co czuje do Williama, stanie się silniejsze i dziewczyna posłucha głosu serca?
Czy przyszłość okaże się szczęśliwa, czy zawisną nad nią czarne chmury?
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.
Inspiracją do napisania powieści były: wciąż trwająca w naszym kraju, walka kobiet o pełnię praw do stanowienia o sobie oraz odmawianie im tych praw przez osoby nietolerancyjne, o zakłamanej moralności, wśród których jest grupa wpływowych, konserwatywnych polityków.
W Obłudowie właśnie takie osoby mają najwięcej do powiedzenia. Same są w wielu sprawach nieetyczne, ale gdy powszechnie szanowana nauczycielka z miejscowej szkoły staje się ofiarą zbrodniczego czynu i w jego następstwie podejmuje bardzo trudną życiową decyzję, rozpoczynają na nią nagonkę, nie przebierając w środkach. Natomiast prokurator oskarża jej ojca i męża o bezprawne udzielenie jej pomocy.
Kobieta znajduje jednak wsparcie u grupy mieszkańców, którzy występują przeciw jej prześladowcom.
Powieść ma także wątek sensacyjny, o poszukiwaniu sprawcy zbrodni dokonanej na nauczycielce.
Kto jest podpalaczem, a kto odpowiada za zniknięcie tajemniczej barmanki Weroniki? Demoniczna królowa dramatu Jadwiga, jej nieżyjąca matka Leokadia, szantażysta spragniony bigosu i pierogów, czy może, jak zwykle, wszystkiemu winni są deweloperzy? Po co leśnemu profecie drogi sprzęt RTV i co (albo kogo) na sumieniu ma kierowca autobusu? Senne miasteczko skrywa wiele mrocznych sekretów. Leon, senior rodu, na drodze do prawdy zawiedzie się na tych, którym ufał najbardziej, i zrozumie, że to on musi ochronić swoją rodzinę przed ostatecznym upadkiem."Wszystko będzie dobrze, Rysiu" to nie tylko kryminał. To przede wszystkim komedia absurdu, ukazująca całą gamę lokalnych ekscentryków i z humorem ogrywająca do bólu poważne problemy: odrzucenie, rozczarowanie, poczucie winy. To portret rodziny nadszarpniętej, zepchniętej na margines, poszukującej odpowiedzi na pytanie, jak sprawić, by w końcu wszystko było dobrze.
W tej książce znajdziesz 50 sentencji i 50 wierszy, będących zapisem moich przeżyć z ostatnich dwóch lat. To opowieść o trudnych chwilach, ale również o nowym początku, walce o siebie i odwadze, by żyć w pełni.
Książka jest dedykowana każdemu, kto przeszedł przez trudne momenty życia — rozstania, stratę, samotność czy trudy rodzicielstwa.
Dla tych, którzy pragną odnaleźć siłę, by rozpocząć nowy rozdział w swoim życiu.
Tomik zawiera również przestrzeń na własne
refleksje i zapiski, aby każdy mógł przejść tę drogę razem ze mną.
„Złota przysługa” to opowieść wielokrotnie zaskakująca czytelnika.
Tematyka obraca się wokół gatunku sensacji, kryminału, ale posiada także elementy biograficzne. Skierowana jest z pewnością do czytelnika dorosłego, któremu nie są obojętne tematy takie, jak więziennictwo, technologia, podróże po świecie, polski system sądownictwa, ale też korupcja, socjologia czy relacje w rodzinie. Wypowiedzi więźniów zyskują na autentyczności dzięki niecenzurowanym dialogom.
Akcja odbywa się głównie w Trójmieście - zakładzie karnym w Gdańsku, na Górze Gradowej, w okolicy dworca głównego w Gdańsku, jak i w Wielkim Kacku w Gdyni, dzielnicy zamieszkałej przez autora.
Przekazywaną do rąk polskiego czytelnika powieść Wasyla SłapczukaTom & Tomnależałoby nazwać wielkim metatekstem. O wielkości nie decyduje w tym przypadku objętość książki, tylko finezyjna, wielopłaszczyznowa gra z literaturą i w literaturę. Słapczuk uczynił swoją bohaterką wielką literaturę, pozwalając jej wyrazić siebie na nowo poprzez ucieleśnienie w postaci tytułowego bohatera Toma. W oryginale nosi on imię Roman, zaś słowo to w języku ukraińskim oznacza po prostu powieść. Jest to zatem powieść o literaturze, potężna kantata miłosna wobec słowa i tajemnicy procesu twórczego. Symbolika domu-fortecy przedstawiona w pierwszej części powieści zostanie wzmocniona i zwielokrotniona w późniejszych fragmentach. Jest niezwykle ważna dla zrozumienia całości powieści jako mikrokosmosu narratora i jego bohaterów. Dom bywa labiryntem oraz dobrowolnym więzieniem twórcy stawiającego na produktywność, bywa miejscem leczenia ran w kraju ogarniętym wojną.
Twórczość Igora Pomierancewa nie jest polskim czytelnikom nieznana. Jego utwory były wielokrotnie publikowane w czołowych pismach literackich i społeczno-kulturalnych, ukazały się też w wydaniach książkowych: antologiiRadio Swobodai dwujęzycznej edycjiKGB i inne wiersze. ZbiórMój pierwszy schronto najnowsza książka, wydana w 2023 r. w Kijowie. Składa się na nią kilkadziesiąt napisanych ze swadą tekstów prozatorskich: opowiadań, wspomnień, reportaży, felietonów. Główne tematy to dzieciństwo i młodość autora, pandemia, starość i śmierć oraz rosyjska agresja na Ukrainę, z którą autor, mieszkający w Pradze, emerytowany dziennikarz Radia Swoboda, jest duchowo i emocjonalnie związany, ponieważ na Bukowinie spędził lata młodości.
Dwudziestosześcioletnia malarka Ava Harrison postanowiła za wszelką cenę unikać facetów. Konsekwencje popełnionych w przeszłości błędów, które odczuwa aż do teraz, utwierdziły ją w przekonaniu, że to najbezpieczniejsza taktyka.
Kiedy jednak przyjaciółki podczas jednej z zakrapianych imprez w barze rzucają jej szalone wyzwanie, dziewczyna, żeby w końcu dały spokój, zgadza się i całuje nieznajomego.
Tak się składa, że facet jest całkiem przystojny, a cudowny pocałunek powoduje, że świat Avy na chwilę się zatrzymuje. Szczególnie że to mężczyzna przejmuje inicjatywę. Pomimo przebudzenia głęboko ukrytych pragnień dziewczyna szybko przerywa ekscytującą grę. Spełniła życzenie koleżanek, aby w końcu przestały ją dręczyć.
Następnego dnia skacowana Ava udaje się na umówioną rozmowę z prawnikiem. Chce zemścić się na byłym partnerze, który ukradł jej obrazy, a teraz próbuje je sprzedać. Gdy kobieta wchodzi do kancelarii i staje twarzą w twarz z adwokatem, nie może uwierzyć w to, co widzi. Właśnie spotkała mężczyznę z baru.
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
Drugi tom bestsellerowej historii, która zaczęła się od szalonego wyzwania!
Ava i Carter w końcu przestali bronić się przed łączącym ich uczuciem. Podczas spotkania z byłym partnerem kobiety, Vincentem, dochodzi do awantury. Mężczyzna zarzuca Carterowi brak profesjonalizmu i sugeruje, że ten sypia z Avą, chcąc go sprowokować, by się do tego przyznał. W takiej sytuacji zachowanie zimnej krwi okazuje się trudne nawet dla rozważnego mecenasa.
Spotkanie z Vincentem doprowadza do pierwszej kłótni Avy i Cartera. Oboje zdają sobie sprawę nie tylko z tego, że pomiędzy nimi wciąż jest sporo niedomówień, lecz również z tego, że będą musieli zmierzyć się z wieloma problemami oraz ludźmi, którzy staną na ich drodze.
Ciągle przybierającego na sile uczucia nie da się zwalczyć. Wkrótce Carter proponuje Avie, by poznała jego rodzinę. Czy to na pewno dobry krok, żeby zdobyć serce kobiety?
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
Historia Mai Deren, urodzonej w Kijowie legendarnej reżyserki, aktorki, scenarzystki i fotografki jest głównym tematem biograficznej opowieści Oksany Łuszczewskiej Ta Maya, co filmy kręciła.
Wzruszająca opowieść Łuszczewskiej przybliża młodym czytelnikom postać Mai Deren, która w obliczu antysemickich pogromów musiała wyemigrować z rodziną do USA. To tam odkryła w sobie pasję do fotografii, co poprowadziło ją do świata kina awangardowego.
Autorka ukazuje, jak wyobraźnia i determinacja pomagały Mai pokonywać życiowe trudności. Dodatkowo fantazyjne ilustracje Ołeny Wasiny oddają niezwykłą atmosferę jej twórczości. To nie tylko biografia, lecz także opowieść o sile marzeń oraz o tym, jak pasja może kształtować życie i wpływać na światową kulturę.
Jaką książkę zabraliby Państwo na bezludną wyspę? Dżemme czyta encyklopedię. Poza tym opiekuje się cmentarzem, obserwuje bezkresny horyzont i rozmawia z fokami. Lecz Solea Minor nie jest całkiem odludna, zamieszkuje ją też ekscentryczny sklepikarz, jego żona, która jest bardziej kotem niż kobietą, i rzesza innych nietuzinkowych postaci, które łączą się w klany. Na wyspie, ostatnim skrawku Ziemi ocalałym po końcu historii wszystko toczy się według własnych prawideł. Dopiero wypełnione proroctwo, czyli przybycie błękitnookiego E'Lama odmieni życie Dżemmego. Czy odnajdą wspólny język i dozorca cmentarza uwierzy w cuda? Liryczna, pełna groteski i humoru książka Evelin Mrton to opowieść o samotności, przeznaczeniu, poszukiwaniu prawdy i zmaganiu z obłąkańczymi pragnieniami. Dystopijna rzeczywistość Solei Minor w równym stopniu może odzwierciedlać losy małych społeczności, co traktować o życiu w postpandemicznym świecie wystawionym na kolejne zagrożenia.
Autorka książki Maria Falińska zajęła się badaniem staropolskiej świadomości historycznej oraz wpływu procesu kulturowego na wzory osobowe szlachty mężczyzn i kobiet.Dr Maria Falińska jest absolwentką UAM w Poznaniu, uczennicą prod. Jerzego Topolskiego i prof. Jolanty Dworzaczkowej. W latach siedemdziesiątych podjęła badania staropolskiej świadomości historycznej. Od początku też zajęła się biografistyką epoki staropolskiej. Wkrótce podjęła badanie wpływu procesu kulturowego na wzory osobowe szlachty - mężczyzn i kobiet. [...] Poszerzając krąg zainteresowań rekonstruowała zjawiska kulturowe epoki staropolskiej. Badała m.in. sarmatyzm jako swoiście polską formę historycyzmu politycznego. Publikując studia i eseistykę zajęła się też tożsamością stanową i narodową szlachty...Spis treści:Rozdział I. Pijmy wódkę obyczajnie - i niech to będzie motto /7Rozdział II. Alkohol po prostu jest. I będzie /27Rozdział III. Biesiady starożytnych - na scenę wkracza Rzymianin Marcus /35Rozdział IV. Antyk przemija, ale - wódki nadal nie ma, chociaż... /69Rozdział V. Średniowiecze - bogowie przeminęli, ale uczty nie ucichły /83Rozdział VI. Zmierzch średniowiecza i (nareszcie) świt gorzałki /97Rozdział VII. Gorzałka króluje - zwłaszcza w Polsce /117Rozdział VIII. Wytworzyć, sprzedać, wypić i zarobić, czyli Sarmata gospodarny /135Rozdział IX. Sarmackie apogeum biesiadne (choć za Sasów też nieźle ucztowano) /143Rozdział X. Staropolskie decorum /163Rozdział XI. Saskie pijatyki sarmatów, salonowe dywagacje reformatorów i zdrajców - Polski wiek XVIII /171Rozdział XII. Barokowy dobrobyt i elegancja za Wettynów /179Rozdział XIII. Czy tak wygląda koniec świata i początek nowego początku? /189Rozdział XIV. Chybione nostalgie odchodzącego świata /201Rozdział XV. Bułhakow - diabelska dialektyka trunków, dobra i zła /227Rozdział XVI. Ironia losu. Biesiady bez pracy i biesiady po pracy /235Rozdział XVII. Polskie nostalgie - duchowe i biesiadne /249Rozdział XVIII. Każda wojna ma swój koniec, każdy postęp swoje ofiary /257Rozdział XIX. Angielski dandyzm, czyli per aspera ad astra /265Rozdział XX. Z salonów pod strzechy (i czynszowe dachy) /275Rozdział XXI. Bohemo wszystkich sztuk, baw się /283Rozdział XXII. Na zakończenie - XX-wieczne drobiazgi /293Wybrana bibliografia /305
Wydarzenia tej baśniowej opowieści rozgrywają się w miasteczku Borodzianka pod Kijowem w pierwszych tygodniach pełnowymiarowej inwazji Rosji na Ukrainę. Historia splata losy babci Lizy, jej wnuczki Soni oraz niezwykłych domowych towarzyszy – Szafki, Kogutka i Kotka, którzy stają się niemymi świadkami zniszczenia i przetrwania. W tle pulsują wspomnienia z przeszłości, wojenne traumy i czułość zamknięta w drobnych gestach codzienności. To historia o sile rodzinnych więzi, miłości do ojczyzny i walce o ocalenie – zarówno życia, jak i pamięci. Inspiracją stał się prawdziwy symbol niezłomności: drewniana szafka, która ocalała po rosyjskim bombardowaniu Borodzianki. Autorem książki jest pisarz, kulturoznawca i żołnierz Ołeksandr Myched, który sam stracił dom w bombardowaniu Hostomla. Za sprawą niezwykłych ilustracji kijowskiej ilustratorki Żeni Połosiny książka trafiła na listę zwycięzców VI Międzynarodowego Konkursu Ilustrowanej Książki NAMI CONCOURS 2023.
Na tajemniczej wyspie na końcu świata czeka na niego prawda…
Ale czy na pewno chce ją poznać?
Dla Grady’ego Greena, popularnego autora, to jednocześnie najlepszy i najgorszy dzień w życiu.
Kiedy dzwoni do swojej żony, aby podzielić się z nią ekscytującymi wieściami, przeżywa koszmar na jawie. Słyszy, jak Abby wciska hamulec, zaniepokojona dziwnym zdarzeniem na drodze, wysiada z samochodu, a potem… Nastaje cisza. Kiedy Grady w końcu znajduje jej samochód na krawędzi klifu, reflektory są włączone, drzwi kierowcy otwarte, jej telefon wciąż tam jest… ale po jego żonie nie ma śladu.
Rok później Grady nadal jest pogrążony w żalu i niepewności. Desperacko pragnie się dowiedzieć, co spotkało Abby. Tamtego dnia stracił nie tylko żonę – stracił wszystko, co kiedykolwiek się dla niego liczyło. Nie może spać ani pisać, jest zatem na najlepszej drodze, aby całkowicie zaprzepaścić swoją karierę. W poszukiwaniu inspiracji oraz ciszy wyjeżdża na maleńką szkocką wyspę. Właśnie tam widzi coś, co nie może być prawdą – kobietę, która wygląda dokładnie jak jego zaginiona żona.
W Zanurzonych w zatraceniu autorka pokazuje, jak wygląda wysoko funkcjonujące uzależnienie: ciche, ukryte za karierą i uśmiechem. Ta powieść o alkoholizmie kobiet odsłania cenę milczenia, samotność bliskich i iluzję kontroli. Zanurzone w zatraceniu Moniki Koszewskiej to mocna powieść obyczajowa i psychologiczna o tym, jak łatwo pomylić mam wszystko pod kontrolą z wewnętrzną przepaścią. Trzy bohaterki pediatra, farmaceutka i nauczycielka należą do kobiet, które świetnie funkcjonują: prowadzą domy, robią kariery, są lubiane, kompetentne, ogarnięte. Kiedy jednak milkną telefony, a dzieci zasypiają, pojawia się dobrze znany rytuał: kieliszek na rozluźnienie, na sen, żeby przetrwać. Z niewinnego pretekstu rodzi się wysoko funkcjonujący alkoholizm kobiet uzależnienie bez krzyku i skandalu, ukryte pod warstwą perfekcji, zapachu perfum i nienagannych manier. Koszewska z chirurgiczną precyzją rozbiera codzienność bohaterek na sceny. Poranki ze ściśniętym żołądkiem i obietnicą od jutra, nerwowe liczenie butelek, wymyślne wytłumaczenia dla bliskich i dla samej siebie. To powieść społeczna o wstydzie, który zaciska gardło, i o samotności, która tłumi prośbę o pomoc. Autorka nie epatuje sensacją uderza prawdą, pokazując, jak nałóg w eleganckim opakowaniu potrafi niszczyć relacje: małżeństwa, przyjaźnie, więzi z dziećmi. Jak podmienia słowa miłość i odpowiedzialność na znośną iluzję, a kontrolę na wyparcie. To także książka o milczeniu tych, którzy stoją obok. O partnerach, rodzicach, koleżankach z pracy, którzy coś widzą, ale wolą nie sprawdzać; o dzieciach, które uczą się czytać nastroje szybciej niż litery. Zanurzone w zatraceniu stawia trudne pytania: gdzie kończy się wybór, a zaczyna choroba? Co to znaczy pomóc komuś, kto nie prosi? Czy można ocalić siebie, nie tracąc wszystkich? Język Koszewskiej jest surowy i empatyczny zarazem bez patosu, bez moralizowania. Zamiast wielkich deklaracji są drobne gesty, ukradkowe spojrzenia w lustro, rachunki za wino do kolacji, rozmowy z przyjaciółką, która też rozumie. Z tych fragmentów składa się pełny obraz alkoholizmu kobiet, które z pozoru mają wszystko. To nie jest historia o dnie. To opowieść o cichym zatracaniu powolnym, systematycznym, przykrytym uśmiechem. Zanurzone w zatraceniu to literatura obyczajowa najwyższej próby dramat rodzinny spleciony z powieścią psychologiczną która zostaje w głowie na długo po ostatniej stronie. Dla czytelniczek i czytelników, których interesuje prawda o współczesnych relacjach, mechanizmach uzależnienia, o cenie, jaką płacimy za społeczne role: perfekcyjnej matki, idealnej żony, niezawodnej profesjonalistki. Dla tych, którzy sami nie piją ale kochają kogoś, kto tonie po cichu.
W surowych katalońskich górach, gdzie żyją łowcy wilków, bandyci, dezerterzy, wiedźmy, duchy i demony, leży mas Clavell. Tam w pokoju na piętrze na śmierć czeka staruszka, a wokół krząta się grupa kobiet. Jedna się modli, druga szykuje posiłek, inna porządkuje kuchnię. A wszystko po to, by godnie odprowadzić umierającą w zaświaty. Ale kim właściwie są osobliwe mieszkanki tego ukrytego domu?Wszystko zaczęło się od Joany, która pragnęła męża. Diabeł spełnił to życzenie, ale w zamian zawarli układ: mężczyzna dla niej, jej dusza dla demona. Kiedy jednak odkryła, że mąż nie spełnia jej oczekiwań, zerwała pakt. Karę za to poniosły kolejne pokolenia kobiet w rodzinie Joany: umierającej Bernadecie brakuje rzęs, modlącej się Margaridzie ćwiartki serca, a krzątająca się w kuchni Blanca urodziła się bez języka.Dałem ci oczy, a ty spojrzałaś w ciemność to zuchwała i porywająca powieść, w której zacierają się granice między życiem a śmiercią, przeszłością i teraźniejszością, historią i gawędą, światłem i ciemnością. Sol czerpie z katalońskiej tradycji ustnej, wykorzystuje sztukę i literaturę, ludowe zaklęcia i baśnie, aby stworzyć zupełnie nowy rodzaj rodzinnej, a zarazem metafizycznej sagi, w której nie do końca wiadomo, kto kogo bardziej prześladuje - umarli żywych czy jednak żywi umarłych."Pełna humoru, melodyjna proza, która eksploruje powiązania między światłem i ciemnością, życiem i śmiercią, pamięcią i zapomnieniem. Powieść Soli, żywa i zabawna, przepełniają legendy i poezja." ActuaLitt"Powieść demoniczna w poetyckim tego słowa znaczeniu." "Libration""Utrzymana w duchu twórczości goty Kristóf i Juana Rulfo książka, powstała z najmroczniejszych i najprawdziwszych opowieści o przewrotności ciała, dramatyzmie świata przyrody i mściwej naturze boskości. Bogata i odważna." Catherine Lacey"Wspaniała partytura, w której Irene Sol, zarówno jako kompozytorka, jak i poetka, zaaranżowała najbardziej szalone dźwięki." "L'Obs""Intensywna, barokowa, pełna mrocznych zakamarków, niemal jak ludowy horror, w którym groza nie jest grozą, ale czymś swojsko dziwnym." Laura Fernndez, "El Pas""Kobiecy epos nasycony poezją życia. [] W swojej drugiej powieści Irene Sol potwierdza niezrównany talent narratorski." Sean Rose, "Livres Hebdo""Główną zaletą tej książki jest tak potężny estetyczny kunszt, że jej dziwność staje się dla nas naturalna. Sol buduje ją za pomocą niezwykle bogatego języka, mistrzowskiego wykorzystania legend o czarownicach i folkloru [...] oraz pisarstwa, którego esencją jest festiwal synestezji." "Quadern", "El Pas"
Podręcznik omawia elementarną terminologię prawniczą, a także podstawowe, niezbędne dla wykładu wprowadzającego kategorie teorii i filozofii prawa, oraz niektóre zagadnienia nauk dogmatycznych.Przedstawiono w nim takie tematy, jak:pojęcie prawa,relacja prawa do moralności i polityczności z perspektywy doktryny prawnej,źródła oraz funkcje prawa i ich realizacja,pojęcia instytucji prawnej, systemu prawa, stosunku prawnego i faktów prawnych,metodologia prawoznawstwa i rozumowań prawniczych,wykładnia i stosowanie prawa.Zagadnienia teoretyczne ukazane zostały w sposób przystępny i klarowny, wskazujący ich praktyczne aspekty i wpływ na rzeczywistość stosowania prawa. Położono nacisk na ujęcie doktryny prawnej jako wyniku współdziałania prawodawstwa, orzecznictwa sądowego i nauki prawa, co pozwala zrozumieć złożoność pojęcia prawa i fenomen kultury prawnej.Publikacja przeznaczona jest dla studentów kierunków prawniczych i ekonomicznych. Zainteresuje także wszystkich, którzy na co dzień stykają się z tekstami prawnymi i chcą zdobyć narzędzia do ich interpretacji.
TO NIE JEST ATAK NA WIARĘ. TO GŁOS W OBRONIE OFIAR
Szymon Piegza, nagradzany dziennikarz śledczy, dociera do osób skrzywdzonych przez egzorcystów. Z reporterską precyzją dokumentuje ludzkie dramaty.
Natalia była godzinami przytrzymywana i wiązana pasami. Miała porwane rajstopy i leżała we własnym moczu, bo egzorcysta zabronił jej iść do toalety. Ze strachu dostała niedowładu nóg.
Agnieszkę egzorcyzmowano z „psychotycznych wizji”, które okazały się… skutkiem złośliwego nowotworu.
Paweł po czterech latach odszedł z kapłaństwa. Fiksacja na szukaniu diabła doprowadziła go na skraj załamania.
DLACZEGO EGZORCYŚCI POZOSTAJĄ BEZ KONTROLI?
Piegza opisuje przypadki manipulacji, przemocy psychicznej i fizycznej. Stawia pytania o odpowiedzialność Kościoła, w którym egzorcyzmy stały się swoistą szarą strefą. A ta pozbawiona prawnych mechanizmów kontroli, daje szerokie pole do nadużyć.
O EGZORCYZMACH POWIEDZIANO WIELE.
O SKRZYWDZONYCH PRZEZ EGZORCYSTÓW NIC.
PIEGZA ODDAJE IM GŁOS.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?