,,Tego bardzo szczupłego wyboru baśni dokonałem spośród tysięcy mniej czy bardziej ludowych czy literackich opowieści różnych krajów Europy i Azji, począwszy od starożytności, a na dobie obecnej kończąc. Brałem tu przede wszystkim pod uwagę fakt, że dziecko XXI wieku różni się znacznie w swych pojęciach i gustach od dzieci będących adresatami braci Grimm, również znaczna większość późniejszych zbiorów zieje nudą, nie pobudza do myślenia, nie bawi dzisiejszego odbiorcy mimo przepełniających je smoków i królowych, diabłów, olbrzymów i karzełków.Starłem się więc przytoczyć baśnie przynoszące jakiś interesujący przekaz myślowy, baśnie, które, przyjmując jak najbardziej fantastyczne założenia, opierają się na nich w sposób sensowny, a także baśnie mówiące o postaciach, które powinny towarzyszyć dziecku i pozostać z nim przez całe życie.Myślą przewodnią tego wyboru jest - rzecz dość osobliwa - sposób jego wykorzystania, mianowicie opowiadanie dziecku własnymi słowami z własnej pamięci, słownictwem i stylem znanym dziecku z codziennych kontaktów z opowiadającym. Oczywiście po uprzednim przeczytaniu sobie po cichu tekstu baśni. Ta forma przekazu stwarza swoistą, intymną wspólnotę między opowiadającym i słuchaczem...""Władysław Kopaliński
Seria opiera się na codziennych doświadczeniach kilkulatka. Wspólne spędzanie czasu z przyjaciółmi, przeżywanie wraz z nimi radości i smutków, uwrażliwianie na potrzeby innych powodują, że dziecko uczy się budować pozytywne relacje z innymi. Zawarte na końcu książki "Wskazówki dla Rodziców i Opiekunów" podpowiedzą nam, jak rozwijać interpersonalne zdolności dziecka.
Seria opiera się na codziennych doświadczeniach kilkulatka. Wspólne spędzanie czasu z dzieckiem, otaczanie go miłością i opieką sprawiają, że czuje się ono kochane, rozumiane, bezpieczne i akceptowane. Zawarte na końcu książki "Wskazówki dla Rodziców i Opiekunów" podpowiedzą nam, jak umacniać rodzinne więzi.
Bajka o Mozarcie jest adresowana do starszych przedszkolaków oraz do czytelników rozpoczynających szkolną edukację. W żartobliwy sposób przybliża ona przyszłym melomanom (i nie tylko) postać jednego z największych kompozytorów w dziejach muzyki Wolfganga Amadeusza Mozarta (1756-1791). Opowiada o perypetiach artysty, począwszy od jego dzieciństwa aż do czasów, kiedy jako kompozytor i wirtuoz osiągnął największe sukcesy. Zadaniem Słowniczka wyrazów nie zawsze zrozumiałych, umieszczonego na końcu książeczki, jest wprowadzenie młodego czytelnika w realia epoki, w której dorastał Mozart. Dołączona do książki płyta CD z nagraniem oprawionej muzycznie Bajki sprawi, że jej treść stanie się dla dzieci jeszcze bardziej interesująca.
Podanie o Lechu
Podanie o Popielu
Piast
Wiano świętej Kingi
Krzysztofory
Diabelski most
Legenda o Podhalu
Morskie Oko
Jak Dunajec popłynął
Legenda o złej księżniczce
O skarbniku
Dzielna kasztelanka
Zegar z Mariackiego Kościoła
Zaklęty zamek w lesie olsztyńskim
Złota kaczka
Bazyliszek
Syrena
- Jedziesz więc do pałacu, kochaneczko, i mam nadzieję, że dobrze będziesz się bawiła. Pamiętaj jednak nie zamarudzić na balu dłużej niż do północy. Bo jeślibyś się choć chwilkę zapóźniła, karoca znów stanie się dynią, woźnica - szczurem, a piękna twoja suknia zamieni się w łachmany.
Nowe wydanie. Pozycja klasyczna literatury dziecięcej, na której wychowały się już pokolenia. Postać psa o ludzkich cechach stworzona przez Kerna i zobrazowana graficznie przez Kazimierza Mikulskiego bawi od lat dzieci i dorosłych. Książka wielokrotnie wydawana, ekranizowana i tłumaczona na kilkanaście języków. ""Napisałem książkę o psie, a teraz sumienie mnie gryzie. Po 40 latach. Uchodzę za tego, co to wszystko wymyślił, a to guzik prawda. Ja rzeczywiście tę książkę napisałem, ale wymyślił ją pies. Mój pies. I to w dodatku pies, że tak powiem, płci pięknej, czyli suka. Miała literacko-teatralne imię: Farsa. Teżna F, jak Ferdynand.Była to wytworna ciemna bokserka o wdzięku perskiej księżniczki i wybitnych uzdolnieniach aktorskich. Występowała zresztą na scenie (w duecie ze swoją panią) w dwóch krakowskich teatrach: w Starym Teatrze (!) i w Bagateli. W Starym grała w Cudzie w Alabamie, a w Bagateli w Zielonym Gilu.
Jakub Grimm (1785-1863), filolog niemiecki, twórca germanistyki i jego brat Wilhelm (1786-1859), także filolog, swoje słynne baśnie zaczęli ogłaszać drukiem w latach 1812-1815. Pełne wydanie, zwane wielkim, zatytułowane Kinder- und Hausmärchen ukazało się w 1857 roku. Zbiór ten w 2005 roku został wpisany na Światową Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Przetłumaczony na ponad 160 języków, jest obok Biblii Lutra najbardziej znanym dziełem niemieckiej kultury.To właśnie ten kanoniczny zbiór pochodzący z 1857 roku stał się podstawą nowego przekładu niniejszej, dwutomowej edycji. Autorką przekładu oraz posłowia do książki jest Eliza Pieciul-Karmińska, tłumaczka i teoretyk przekładu. Dzięki jej tłumaczeniu zachowującemu równowagę między wiernością oryginałowi i tradycją (związaną z poprzednimi wydaniami) możemy po raz pierwszy zapoznać się z baśniami wolnymi od nachalnego dydaktyzmu i odartymi z patyny czasu.Autorem rycin do zbioru Baśni dla dzieci i dla domu jest Otto Ubbelohde. Niemiecki artysta żyjący na przełomie XIX i XX wieku zaliczał się do kręgu artystów secesji i znany był jako autor pejzaży i martwych natur. Zamieszczenie ilustracji artysty w zbiorze baśni braci Grimm niewątpliwie przyczyniło się do znacznego wzrostu ich popularności
Niezwykle sympatyczna książka opowiada o perypetiach świeżo upieczonego anioła stróża, który, jak to anioł stróż, ma za zadanie strzec swoją małą podopieczną od wszelkiego złego. Wspiera go w tym grupka bardziej doświadczonych aniołów opiekujących się pozostałymi członkami rodziny. Krótkie historyjki są pełne zabawnych wpadek, a jednocześnie ważnych doświadczeń, dzięki którym i debiutujący anioł, i dorastająca dziewczynka uczą się, jak radzić sobie na co dzień i nie narażać się na niebezpieczeństwo.
Franklin bardzo chce być już duży, a przynajmniej móc robić to, co jego starsi koledzy. Spędza z nimi dużo czasu i coraz rzadziej widuje się ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi. Na szczęście szybko odkrywa, że bycie małym ma też swoje dobre strony.
Franklin lubi bawić się z przyjaciółmi. Niestety lubi też zawsze mieć ostatnie słowo, co wcale nie podoba się jego kolegom. Żółwik szybko dochodzi do wniosku, że nie warto się kłócić i czasami lepiej ustąpić innym.
Franklin uwielbia sport i marzy, by zostać sławnym sportowcem. Problem w tym, że każdy sportowiec ma jakiś przydomek, a on nie. Żółwik w końcu wymyśla dla siebie przydomek, ale ma kłopoty z przekonaniem przyjaciół, żeby go tak nazywali.
Franklinowi nie wolno chodzić samemu do lasu. Jednak któregoś dnia podczas zabawy z kolegami wędruje za daleko i zwyczajnie się gubi. Żółwik odkrywa, że rodzice ostrzegają go nie bez powodu, bo po zmroku w lesie wcale nie jest przyjemnie.
Franklin chce się dowiedzieć, jak to jest mieć rodzeństwo i trochę zazdrości misiowi, który wkrótce ma zostać starszym bratem. Z czasem żółwik się przekonuje, że wiążą się z tym nie tylko przyjemności, ale też pewne wyrzeczenia.
Franklin śpi zawsze pod swoim ukochanym kocykiem. Gdy któregoś dnia nie może go znaleźć, wszyscy go przekonują, że jest na to o wiele za duży. Żółwik jednak dostrzega, że każdy ma jakiś ulubiony przedmiot, z którym nie chce się rozstać, a także coś, czego bardzo nie lubi.
Książka, którą trzymacie właśnie w rękach, to niecodzienna wyprawa w tajemniczy świat arabskich opowieści, historii pachnących korzennymi ziołami i pustynnym piaskiem.
Wyruszcie w tę podróż z nami!
Któż nie zna losów Maugliego, chłopca wychowanego w dżungli przez wilki, który zwyciężył tygrysa Szir Hana? Albo losów fok napadanych przez ludzi czy też dziejów małego bohaterskiego ichneumona Riki-Tiki-Tawi? Warto jednak sięgnąć do tej słynnej książki jeszcze raz, żeby przeczytać ją w nowym doskonałym tłumaczeniu Andrzeja Polkowskiego, a przede wszystkim, żeby podziwiać ilustracje Józefa Wilkonia, które towarzyszą opowieści Kiplinga jak niezwykły film. Ilustracje odtwarzają z wielką dynamiką zdarzenia i tworzą klimat opowieści. Teraz już trudno będzie sobie wyobrazić inaczej wilki i innych mieszkańców dżungli...
Seria "To co najbardziej lubię" opiera się na codziennych doświadczeniach kilkulatka. Gdy uczestniczymy w wieczornym rytuale układania się do snu, mamy wspaniałą okazję do umocnienia bliskich więzi łączących nas z dzieckiem. Zawarte na końcu książki "Wskazówki dla Rodziców i Opiekunów" podpowiedzą nam, jak najlepiej wykorzystać tę powtarzającą się co wieczór okazję.
Seria "To co najbardziej lubię" opiera się na codziennych doświadczeniach kilkulatka. Poświęcając dzieciom czas, rozmawiając z nimi o tym, co działo się w przedszkolu, pomagamy im budować poczucie własnej wartości. Zawarte na końcu książki "Wskazówki dla Rodziców i Opiekunów" podpowiedzą nam, jak możemy wspierać dziecko chodzące do przedszkola.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
