W SERII POLSKA MNIEJ ZNANA UKAZAŁY SIĘ:
Tom 1. Narady i telekonferencje kierownictwa PZPR w latach 19801981
Tom 2. Protokoły z odpraw, zjazdów i narad kierownictwa Departamentu Więziennictwa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego z naczelnikami więzień i obozów pracy (19441954)
Tom 3. Protokoły VI i VII Plenum Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej z 1956 r.
Tom 4. Polski rok 1989. Sukcesy, zaniechania, porażki (cz. 1 i cz. 2)
Tom 5. Dokumenty centralnych władz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej marzeclistopad 56
Tom 6. Proces Romana Romkowskiego, Józefa Różańskiego i Anatola Fejgina w 1957 roku
Tom 7. Komisja Tadeusza Grabskiego (1981 r.)
Tom 8. Zwrot polityczny 48. Między polską drogą a projektem uniwersalnym (cz. 1)
Tom 9. XI Zjazd Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1990)
Tom 10. Zwrot polityczny 48. Między polską drogą a projektem uniwersalnym (cz. 2)
Tom 11. Z materiałów zespołu ds. oceny działalności PZPR 89
Tom 12. Kongres założycielski Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej
Tom 13. Układ polsko-niemiecki z 7 grudnia 1970 roku. Dokumenty i materiały
Tom 14. Stan wojenny w Polsce z perspektywy Urzędu Rady Ministrów
Tom 15. X Plenum KC (grudzień 1988styczeń 1989). Dokumenty i materiały
Tom 16. Kryzys grudniowy 1970 r. w świetle dokumentów i materiałów Komisji Władysława Kruczka i relacji ludzi obozu władzy
Tom 17. Przygotowania do wprowadzenia stanu wojennego (1981) w opiniach polityków i wojskowych
Tom 18. XI Plenum KC PZPR (910 czerwca 1981). Dokumenty i materiały
Tom 19. Mieczysław F. Rakowski wobec kryzysu PRL i PZPR. Teksty zebrane 19851990
Postać Józefa Zajączka z Wrzący herbu Świnka jest mało znana Polakom, chociaż należał do tych generałów XVIII-XIX w., którego nazwisko znajduje wśród 660 osób upamiętnionych na paryskim Łuku Triumfalnym, a w Warszawie jest patronem żoliborskiej ulicy. Józef Zajączek - zawodowy żołnierz wywodzący się z drobnej szlachty - był, po dobnie jak wielu mu współczesnych, postacią o skomplikowanym życiorysie. Jego losy pokazują zmienność historii ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów przełomu XVIII/XIX w.
Praca merytorycznie i metodologicznie jest bowiem bardzo dobra, a nawet fascynująca. Aprobując całość przemyśleń Autorki, należy zwrócić uwagę na fundamentalną wartość recenzowanej pracy, jaką jest jej wkład w dyskusję naukową nad komunikacją interpersonalną w rodzinie z podkreśleniem milczenia jako jednej z jej form. I to jest istotny wkład w rozwój nauk o rodzinie, a także socjologii rodziny.
Ks. prof. dr hab. Henryk Skorowski
Powstała praca wybitna. Podjęty w recenzowanej pracy problem badawczy wydaje się niezwykle doniosły. Jest tak z kilku powiązanych ze sobą powodów. Przedstawiona mi do oceny praca to ważna – przynajmniej w obszarze języka polskiego – próba ukazania w syntetyczny sposób roli milczenia w procesach komunikacyjnych widzianych w rodzinie. Autorka poprzez wybór swego problemu badawczego sprzeciwia się też częstemu redukowaniu interesującej Ją problematyki zwykle do jakiegoś jednego aspektu. Autorce udało się ukazać świat człowieka jako rzeczywistość ze swej istoty komunikacyjną.
Prof. dr hab. Marek Melnyk
Profesor Rafał Stobiecki w rozmowie z Tomaszem Siewierskim udowadnia, że cieszy się świetną pamięcią, znakomitym poczuciem humoru i niemalejącym entuzjazmem do badania przeszłości. Trudno żeby było inaczej. [] Stobiecki wielokrotnie podkreśla, że uprawianie historii jest nie tylko jego zawodem, ale też hobby i prawdziwą pasją, za które w dodatku mu płacą. [] Lektura Zamiast pamiętnika była dla mnie nie tylko ciekawa, ale nieraz wzruszająca []. Sądzę, że kilka pokoleń nie tylko historyków, ale humanistów i społeczników przeczyta tę książkę nie tylko z zainteresowaniem, ale osobistym zaangażowaniem, znajdując w niej bliskie sobie myśli i odczucia.Z recenzji prof. Joanny Schiller-Walickiej Kiedy otrzymałem do zrecenzowania popularny w ostatnich dziesięcioleciach wywiad-rzekę przeprowadzony przez doktora Tomasza Siewierskiego z profesorem Rafałem Stobieckim, będący zarazem czymś w rodzaju pamiętnika bez pamiętnika, pierwsza myśl, jaka przemknęła mi przez głowę za wcześnie! []. Czytając kolejne stronice omawianej książki, zdanie stopniowo zmieniałem, skądinąd nie mogąc się oderwać od tekstu pasjonującego i coraz bardziej pochłaniającego myśli. [] To interesująca lektura, ale i ważny punkt odniesienia, bynajmniej nie tylko dla reprezentantów naszej profesji czy w ogóle akademików, ale i dla szerszego grona czytelniczego, chcącego towarzyszyć profesorowi Stobieckiemu w podróży przez meandry jego życia.Z recenzji prof. Mariusza Wołosa
Książka Jadwigi Romanowskiej "Transkulturujący, transkulturowani. Obcokrajowcy w sewilskiej społeczności flamenco" ma szansę wypełnić poważną lukę w badaniach choreologicznych w Polsce, gdzie do tej pory stan badań nad tańcem flamenco prezentuje się nader szczupło. (...) Romanowska pisze z perspektywy praktyczki - tancerki flamenco, od lat uczestniczącej i współtworzącej tę kulturę, kompetentnie referuje historię flamenco i badań flamencologicznych, pozwalając czytelnikowi wejść w specyficzny świat tego tańca, by skupić się na analizie zmieniającego się języka, kinesis, stylu życia i celów życiowych, w końcu - tożsamości kulturowej zagranicznych adeptów flamenco. W tej analizie - po części autoetnograficznej - badaczka wykorzystuje interesujący zestaw narzędzi teoretycznych, zaczerpniętych z socjologii sztuki, brytyjskich studiów kulturowych, estetyki, antropologii kultury i szeroko pojętych badań nad tańcem. Fragment recenzji wydawniczej dr hab. Agaty Chałupnik
Monografia "Filozoficzne i polityczno-prawne problemy współczesnych społeczeństw" jest efektem współpracy naukowej uczonych z różnych środowisk akademickich z Polski, Słowacji, Ukrainy i Rosji.Autorzy poszczególnych prac poruszają istotne i aktualne problemy współczesności. Zamieszczone artykuły to dorobek autorskich badań i przemyśleń związanych z szeroko pojmowanym rozwojem społecznym. Duża dynamika wydarzeń politycznych, gospodarczych i społecznych, częste zmiany zarówno w środowisku międzynarodowym jak i wewnętrznym, wymagają bowiem, aktualnych interpretacji.Celem niniejszej publikacji jest zatem, interpretacja zachodzących współcześnie zjawisk i procesów społecznych, w szczególności w takich dziedzinach jak: filozofia, politologia, prawo, socjologia, bezpieczeństwo, czy management.
Kazimierz Ajdukiewicz, obok Tadeusza Kotarbińskiego, należy do najwybitniejszych filozofów analitycznych wśród przedstawicieli filozoficznej szkoły lwowsko-warszawskiej. W swoim czasie Ajdukiewicz był jednym z wielu filozofów polskich, których urzekły możliwości analizy logicznej do rozwiązywania problemów filozoficznych. Więc chociaż zajmował się głównie szeroko rozumianą logiką, to można go uważać nie tylko za logika, ale też i za filozofa. I właśnie jako filozof odegrał Ajdukiewicz w historii filozofii niebagatelną rolę. Jego zainteresowania badawcze dotyczyły bardzo szerokiego zakresu zagadnień. Wśród najważniejszych dokonań Ajdukiewicza wymienić należy: pierwsze w Polsce (1920) sformułowanie strukturalnych definicji dowodu, wynikania i twierdzenia, wszechstronne opracowanie problematyki definicji, przeprowadzenie głębokich analiz zdań pytajnych, dokonanie klasyfikacji rozumowań oraz sformułowanie kryterium poprawności składniowej wyrażeń (spójność syntaktyczna). Jednak głównym osiągnięciem naukowym Kazimierza Ajdukiewicza jest dyrektywalna teoria znaczenia przedstawiana w wielu artykułach z lat 30. XX wieku. Właśnie ta teoria stanowiła podstawę do sformułowania koncepcji konwencjonalizmu radykalnego, którego przez jakiś czas Ajdukiewicz był zwolennikiem. Kiedy jego teoria znaczenia spotkała się z poważną krytyką, którą uczciwie uznał za słuszną, odstąpił również od zajmowanego stanowiska epistemologicznego i jego poglądy stopniowo ewoluowały ku skrajnemu empirycyzmowi. Trudne do przecenienia są owoce pracy nauczycielskiej Ajdukiewicza i jego zasługi w organizacji i inspiracji życia filozoficznego.
Leon Chwistek należy niewątpliwie do grona wybitnych teoretyków i działaczy polskiej nauki i kultury dwudziestolecia międzywojennego. Ten wybitny malarz awangardy, twórca strefizmu w malarstwie współczesnym, inspirator i jeden z fundatorów polskiej grupy formistów, ceniony i wpływowy krytyk literacki, matematyk, logik, wreszcie pełen temperamentu filozof, publicysta i autorytet intelektualny dla wielu mimo swych rozlicznych zasług pozostaje wciąż postacią nieznaną i niedocenianą.Profesor Chwistek, zarówno jako matematyk i filozof, malarz i literat, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza, jak i rzecznik formizmu, budzącego wiele kontrowersji nurtu sztuki współczesnej, zdołał wprawdzie skupić wokół siebie grono uczniów i sympatyków w Krakowie i we Lwowie, mimo to jego działalność oraz spuścizna naukowa i artystyczna nie zawsze bywały doceniane przez jemu współczesnych. Zarówno jego koncepcje naukowe, jak i teoria sztuki były wręcz ośmieszane i marginalizowane przez wpływowych reprezentantów polskiego establishmentu kulturalnego tamtej epoki.
Publikacja, którą oddaję w ręce Czytelników i Recenzentów, to zbiór tekstów omawiających wyrywkowo, w różnych aspektach owe tragiczne dla Rosji i świata stulecie istnienia komunizmu z małym naddatkiem, do którego zaliczam agresję Rosji na Ukrainę w 2022 roku. Piszę o tym jednak skrótowo, bo brakuje tu jeszcze pewnej perspektywy czasowej niezbędnej do prawidłowej analizy, a także ochłonięcia z emocji na wieści o ludobójstwie i zbrodniach wojennych popełnianych na Ukraińcach.Jeśli idzie o metodologię badań, to korzystałem z krytycznej analizy źródeł archiwalnych różnej proweniencji18. Były to głównie źródła postsowieckie, w tym najbogatsze zbiory dotyczące opisywanej epoki w archiwach moskiewskich, takich jak Państwowe Archiwum Federacji Rosyjskiej (ros. skrót GARF), Rosyjskie Państwowe Archiwum Historii Społeczno-Politycznej (ros. skrót RGASPI), Rosyjskie Państwowe Archiwum Wojskowe (ros. skrót RGWA), nie licząc takich jak Narodowe Archiwum Republiki Białoruś w Mińsku (białorus. skrót NARB), archiwa obwodowe w Grodnie, Brześciu, centralne archiwa ukraińskie w Kijowie, zbiory archiwum Instytutu Polskiego i Muzeum Generała Sikorskiego w Londynie, czy krajowe, bogate w relacje Archiwum Wschodnie. W podobny sposób traktowałem też edycje źródeł i literaturę przedmiotu. Gdybym musiał jednoznacznie określić, o czym jest ta książka, to pewnie powiedziałbym, że o strasznej przypadłości każdego typu państwa rosyjskiego/sowieckiego, polegającej na tym, że uważało się ono za państwo z boskim błogosławieństwem na swoje rządy, a także samych Rosjan (jeśli są w grupie) uważających się za naród wybrany. W moim odbiorze istotę ich dziejów w pełni oddaje tytuł książki: Podpalić świat. Rosja jako zagrożenie cywilizacji Zachodu. Eksperyment bolszewicki 1917-2017/2022. Niestety, jest to wciąż aktualne.Ze Wstępu.
Uprowadzenie i zamordowanie Bohdana Piaseckiego początkowo było sensacją dnia, potem przedmiotem śledztwa angażującego w ciągu 25 lat ogromne siły i środki. Śledztwo wywołało ze zrozumiałych względów wielkie emocje wówczas, a o jego przebiegu toczy się dyskusja do dziś. Każda historia może mieć kilka wersji. Historia z pogranicza polityki i przestępstwa kryminalnego, a szczególnie taka w której nie znaleziono winnego, ma zwykle kilka wersji. Ta ma ich wyjątkowo dużo.Działalnością Piaseckiego zajmuję się wiele lat. Opublikowałem na temat jego przedwojennej działalności dwie książki i wiele artykułów. Sprawę porwania śledziłem od pierwszych dni. Niniejszy tekst jest szukaniem odpowiedzi przede wszystkim dla siebie na wiele pytań związanych z tą zbrodnią. Zacząć należy od samego uprowadzenia i morderstwa. Następnie ukazania meandrów śledztwa, spowodowanych nie tylko materiałem dowodowym czy operacyjnym, ale również zmianami politycznymi. Wymaga to przedstawienia zarówno poszczególnych etapów śledztwa, uzależnień, rozmaitych wersji, jak i jego otoczki politycznej. Przedstawione zostały także skrótowo śledztwa uboczne, które wynikały z badania wątku zasadniczego, ale nie tylko, a także działania ludzi nieuczciwych, którzy chcieli zdobyć pieniądze korzystając z cudzego nieszczęścia. Może trochę nużącym wątkiem są narady toczone przez organa śledcze z prokuraturą. Ale bez tego trudno zrozumieć co się działo ze śledztwem, szczególnie poczynając od początku lat sześćdziesiątych. W trakcie śledztwa zastosowano metody dotychczas albo wcale niestosowane w polskiej kryminalistyce, albo stosowane sporadycznie, a na użytek tego śledztwa na skalę naprawdę gigantyczną. Dotychczas uboczne wątki śledztwa były całkowicie pomijane. Moim celem nie było odkrycie, kto stał za porwaniem i kto jest winny śmierci Bohdana Piaseckiego. Zestawieniem możliwości zająłem się dopiero w podsumowaniu. Z Przedmowy
Pomijając zupełną fałszywość tezy, że bez powstań nastąpiłby uwiąd świadomości narodowej Polaków, trzeba stwierdzić, że spór o sens polityki powstańczej jest ważny dla kondycji polskich elit. Polscy przywódcy muszą uczyć się na błędach swoich poprzedników, aby sami ich mogli uniknąć. A przede wszystkim muszą pamiętać, że za co innego odpowiada ułan, czego innego wymaga się od naczelnego wodza, a z odpowiedzialności za realnie istniejące państwo nikt nie zwolni polskich polityków. Narodowego interesu w umiejętny sposób trzeba bronić zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i w zmieniającym się otoczeniu międzynarodowym, szczególnie w sytuacji dokonującego się upadku amerykańskiej hegemonii. Ciągle okazuje się, że Rosja jest stałym elementem polskiej polityki i byłoby fatalnie, gdyby nasz stosunek do niej wynikał z recydywy powstańczego szantażu.
Książka niniejsza jest podsumowaniem studiów nad historią państwa i prawa hitlerowskiej Trzeciej Rzeszy, przeprowadzonych przez autora w latach 1957-1962. Dzieje polityczne hitleryzmu, historia wojny, okupacji i masowych zbrodni wystąpią na kartach tej książki tylko incydentalnie, tylko w związku z głównym nurtem tematycznym. Sprawy te posiadają ze sobą już bardzo bogatą wielojęzyczną literaturę, do której możemy odesłać czytelnika.
...Wszystko, co nastąpi, jest zapisem aktualnej pamięci. Nie prowadziłem nigdy żadnego dziennika, nie korzystałem też pisząc te wspomnienia z jakichkolwiek robionych na bieżąco zapisków, bom ich też nigdy nie robił; ledwie parę tekstów niegdyś użytkowych mi się zachowało i teraz mogłem je tutaj wykorzystać; i dwa spisane ex post przemówienia. Nie próbowałem nawet korzystać z zachowanych listów. To z takiego niedostatku pisanych źródeł wynikały niepewności i wahania, którym czasem daję wyraz, a na pewno też jakaś liczba mimowiednych pomyłek. Mogłem je skompensować tylko największą, na jaką mnie było stać, tej aktualnej pamięci szczerością. We współpracy z Instytutem Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk.
W tej książce 12 osób opowiada o sobie i sprawach, którymi się zajmuje. Wszystkie te osoby związane są z Podlasiem Południowym głównie z Białą Podlaską i Janowem Podlaskim, ale rozmowy dotyczą nie tylko spraw lokalnych. Czasem ich tematem jest także przeszłość tych terenów. Opowieść ma formę wywiadów, a rozmówcy wybrani zostali przez Autora subiektywnie, na podstawie kontaktów i spotkań. Sprawy, o których mowa nie są dla Autora obojętne, gdyż to z Podlasia Południowego pochodzą jego przodkowie.
"Tylko pocałuj czule" to kolejna książka literacka Krzysztofa Jasiewicza wydana pod własnym nazwiskiem. Jest kontynuacją powieści "Jedenaste. Nie zapomnij". Opisuje inną wersję życia głównych postaci tamtej książki – Mariety Świątek-Szczepańskiej i Mariusza Malinowskiego. Ich dramatyczne przygody zakończone są zaskakującym finałem. Czy Miłość wygra ze Śmiercią? Czy człowiek, który popełnił błąd, ma prawo do szczęścia? Na te i inne egzystencjalne pytania szukamy odpowiedzi wspólnie z bohaterami. Jak się okaże, nic nie jest takie proste, jakby się na początku wydawało.
Dąbie miasto wielu kultur : miasto wielu kultur : Materiały z konferencji zorganizowanej w Dąbiu nad Nerem 12 i 13 września 2020 r. w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa
Stosowane często zawężenie pojęcia urbanistyka do planowania przestrzennego jest nieporozumieniem i brakiem szerokiego spojrzenia na procesy kształtowania przestrzeni w mieście, a z takimi strukturami w XXI wieku będziemy mieli głównie do czynienia. […] Publikacja niezbędna, ponieważ […] stanowi wyjątkowo cenny materiał w aspekcie współczesnej urbanistyki. Dotyczy to szczególnie mechanizmów działań kreatywnych w środowisku miejskim.
Prof. dr hab. inż. arch. Robert Masztalski
Publikacja przedstawia podstawowe założenia współczesnej pedagogiki: źródła filozofii, socjologii i odwołanie do wartości pedagogiki prof. Bogdana Suchodolskiego.
Drugą wartością pracy pod red. prof. Z. Sirojcia jest ukazanie problemów edukacji i pedagogiki w czasie pandemii COVID-19. To zagadnienie jest mało ukazywane w pracach pedagogicznych.
Trzecia część to (…) ważne problemy współczesnej edukacji.
Całość przedstawia problemy potrzebne i ważne w środowiskach pedagogicznych. Teksty są dobre i ciekawie napisane (…).
Popieram wydanie i oczekuję na publikację, która może wywołać dyskusję i kontynuację tematów zaniedbanych lub kontrowersyjnych, a przecież ważnych.
Z recenzji prof. dra hab. Józefa Półturzyckiego
Tytuł recenzowanej książki jest w pełni zgodny z zamieszczonymi w niej tekstami, których Autorami są zarówno teoretycy, jaki i praktycy. Jednocześnie są oni (…) nauczycielami akademickimi o wysokich kompetencjach i rozległych doświadczeniach, głównie z Wyższej Szkoły Menedżerskiej, jak i innych środowisk akademickich. Recenzowana, wieloautorska monografia, pod red prof. Zdzisława Sirojcia, jest wynikiem nie tylko wieloletnich zainteresowań badawczych, ale również doświadczeń realizowanych w pracy ze studentami podczas zajęć dydaktycznych z dyscyplin i subdyscyplin pedagogicznych. Mają one ścisły związek z innymi dyscyplinami społecznymi i humanistycznymi. (…) Dostrzega się w nich liczne związki i zależności z tendencjami rozwojowymi, prognozami i wizjami przyszłości, co jest szczególnym atutem i wartością tego opracowania. Każdy z prezentowanych tekstów oparty jest na rzetelnej analizie aktualnej literatury naukowej (…).
Z recenzji dra hab., prof. APS Józefa Bednarka
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
