Socjologia to nauka systematycznie zajmująca się badaniem całego życia społecznego człowieka. Badane są chociażby społeczne reguły, procesy i kultury, które łączą lub dzielą ludzi. W tym dziale zatem proponujemy wszelkie fachowe podręczniki, poradniki i publikacje właśnie z dziedziny socjologii. Czytając nasze lektury zapoznasz się z podstawami psychologii, dzięki którym zrozumiesz istotę kształtowania konkretnych postaw, emocji i cech osobowości ludzkich, zgłębisz podstawy takich nauk jak: filozofia czy logika. Poza tym bedziesz mógł udoskonalić posiadane kompetencje interpersonalne, które przydadzą ci się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
Oddawana do rąk Czytelników publikacja stanowi wyraz tych zainteresowań naukowych, które odpowiadają na potrzebę poznania i wyjaśniania funkcjonowania człowieka w sferze rodzinnej i zawodowej w zmieniających się warunkach społeczno-gospodarczych. Prezentowane w niniejszej monografii opracowania koncentrują się wokół kilku wiodących tematów (…) trzy podstawowe to praca, rodzina, a także wzajemne relacje między tymi dwiema podstawowymi rolami, tj. rolą pracownika i członka rodziny. (…) Monografia pozwala spojrzeć na dominujące role w życiu człowieka z wielu różnych perspektyw i dostarcza informacji o tym, jak osobiste zasoby i społeczne wsparcie mogą zapobiec lub skuteczne pomóc w zapobieżeniu lub złagodzeniu doświadczanych konfliktów.
Z Wprowadzenia
To jest książka o tkance miasta. Sadk-Khan z pasją opisuje jego arterie: ulice pulsujące życiem, które wyzwalają w ludziach energię, sprzyjają innowacjom, i te, które nie zdają egzaminu. Ale ważniejszy od pasji jest w tej książce nowojorski pragmatyzm. Show me the numbers zwykł powtarzać burmistrz Michael Bloomberg, ilekroć odpowiedzialna za transport miejski Sadik-Khan przychodziła z nowymi pomysłami. Liczby często były zaskakujące, bo do urbanistycznej rewolucji doprowadziła w dużej mierze za pomocą skromnych środków. I to właśnie sprawia, że jej uniwersalny podręcznik jest lekturą fascynującą. I że może dostarczyć inspiracji mieszkańcom najrozmaitszych miast-od Rio po Kraków.
Świat w infografikach.Dzięki niezwykłemu narzędziu komunikacji, które nazywa się infografiką, poznawanie świata nie jest już trudne lub nudne.W tej książce znajdziesz intrygującą stronę historii naszej planety, ilustrowaną infografikami, które błyskawicznie wyjaśniają pozornie zawiłe zagadnienia. W prosty i zabawny sposób dowiesz się, jak zbudowana jest ziemia, jakie zwierzęta i rośliny ją zamieszkują.Zapraszamy w ekscytującą podróż!
W wieku XIX jedynym w zasadzie środkiem masowego przekazu była prasa, która zajmowała się nie tylko opisywaniem nastrojów opinii publicznej, ale także w znacznym stopniu je kształtowała. […] Prezentowana książka podejmuje tematykę obrazu Łodzi na łamach prasy warszawskiej w drugiej połowie XIX wieku. Wybór taki pozwala na uchwycenie opinii na temat Łodzi – głównego ośrodka przemysłowego Królestwa Polskiego z perspektywy stolicy. Oba miasta w analizowanym okresie bardzo mocno się różniły. Warszawa, podobnie jak Łódź, przeżywała wówczas dynamiczny rozwój, ale stołeczny charakter powodował, że stanowiła ona centrum kulturalne i ideowe podzielonego kraju. Zupełnie inaczej na jej tle przedstawiała się Łódź, będąca wielkim ogniskiem przemysłowym, nazywana z tego powodu „polskim Manchesterem”.
W nauce historycznej utrzymuje się pogląd, że prasa warszawska z okresu XIX i początku XX wieku stanowiła niejako łącznik między stolicą i resztą Królestwa. Dzięki niej właśnie prowincja miała szansę na wyzwolenie się z izolacji politycznej i kulturalnej, a kręgi opiniotwórcze skupione w Warszawie mogły oddziaływać na pozostałe ośrodki miejskie Królestwa Polskiego. Prasa stołeczna niewątpliwie była również forum, za pomocą którego szeroka publiczność miała okazję poznania najważniejszych problemów trapiących prowincję. Warto zatem zastanowić się – a to próbuje uczynić autor – w jakim stopniu XIX-wieczna prasa warszawska była kreatorem wyobrażeń na temat drugiego co do wielkości, a pierwszego pod względem przemysłowym miasta Królestwa.
Książka prezentuje doświadczenia badaczy zajmujących się relacjami demokracji i nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych. Dotyczy zjawiska, które określić można mianem netodemokracji (neologizm powstały z kontaminacji trzech słów: ang. net – sieć, oraz dwóch znanych powszechnie i pochodzących ze starogreckiego: demos, oznaczającego grupę, dużą liczbę osób, stale dzielących coś wspólnie, rozumianą ówcześnie jako ogół obywateli jednostki osiedleńczej oraz krateo, oznaczającego sprawowanie władzy, rządzenie). Termin netodemokracja z jednej strony odsyła nas do czasów demokracji ateńskiej, akcentując model władzy opartej na powszechnym uczestnictwie obywateli w procesie podejmowania decyzji o charakterze publicznym. Z drugiej zaś zdecydowanie koncentruje się na współczesności, a dokładnie na tym okresie, w którym upowszechniły się media społecznościowe, funkcjonujące dzięki Internetowi rozwijającemu się w szybkim tempie od początku lat 90. XX wieku.
Biblioteka Gerontologii Społecznej jest przedsięwzięciem naukowym powstałym z inicjatywy badaczy skupionych wokół tematyki psychospołecznego funkcjonowania osób starszych w Polsce i za granicą. Wydane do tej pory tomy poruszały szereg zagadnień związanych z różnorodną problematyką edukacyjną, społeczną, medyczną, zdrowotną czy też zagospodarowania czasu wolnego. W wybranych tekstach poprzednich tomów można było dostrzec, iż niektórzy autorzy podkreślają znaczenie zmian technicznych determinujących jakość życia osób starszych. Idąc tym tropem zespół redakcyjny postanowił poświęcić kolejny tom zagadnieniu rozwoju społeczeństwa informacyjnego ze szczególnym uwzględnieniem wątków andragogicznych, tym samym służąc m.in. podniesieniu jakości kształcenia najstarszej, zmarginalizowanej na tle technologicznym grupy społecznej.
Tom został podzielony na trzy główne działy: seniorzy w „płynnej ponowoczesności”, edukacja osób starszych w zakresie nowych mediów, e-usługi i e-rozwiązania dla osób w „złotym wieku”. Pierwszy składa się głównie z tekstów przeglądowych, ukazujących zależność pomiędzy zmianami społecznymi a implementacją rozwiązań technicznych w życie codzienne oraz zawodowe.
Drugi wyodrębniony dział ukazuje dydaktyczne aspekty i możliwości, a także wyniki badań związane z przygotowaniem seniorów do odbioru oraz sprawnego korzystania z nowych mediów. Ostatni dział, podnoszący problematykę e-usług dla osób starszych, podkreśla różnorodność mediów elektronicznych jako narzędzi służących podnoszeniu jakości życia. Autorzy ukazują znaczenie e-usług i rozwiązań takich jak: blogi internetowe, portale społecznościowe i dyskusyjne, sklepy internetowe, telefony komórkowe, e-nauczanie czy też – coraz mniej futurystyczne – medialaby. Zebrane teksty są napisane przez pracowników polskich ośrodków naukowych (Kraków, Bielsko-Biała, Wrocław, Warszawa, Poznań) jak i zagranicznych (Bratysława, Dortmund). O wartości praktycznej zgromadzonego materiału świadczy fakt, iż część autorów odwołuje się do własnych doświadczeń dydaktycznych zdobytych podczas kształcenia seniorów.
Przekazujemy w ręce Czytelników pierwszą w Polsce książkę wyjaśniającą procesy i mechanizmy rewitalizacji wdrażanej w sposób zintegrowany i zorientowany na problemy oraz zjawiska społeczne, z którymi mierzą się współczesne miasta. Książka ta stanowi równocześnie odpowiedź na nowe regulacje prawne, zmieniające sposób planowania i wdrażania rewitalizacji w polskich gminach.
Punkty za pochodzenie to książka o projekcie socjalistycznego uniwersytetu. Ujmując powojenną odbudowę Polski jako modernizację, śledzi próby otwarcia szkolnictwa wyższego dla klas pracujących. Traktuje o nauce i polityce, ale i zmianie społecznej: rozbudzonych nadziejach, reformach i ich społecznych konsekwencjach.
Praca Agaty Zysiak jest wyjątkowo bogata i ambitna. Odnosi się ona nie tylko do tego, jak myślimy o tym konkretnym uniwersytecie czy uniwersytetach w rządzonej przez komunistów Polsce w ich historycznych i socjologicznych kontekstach, ale porusza także ogólniejsze pytanie o rolę uniwersytetów w zmianie społecznej, zwłaszcza w XX wieku. (...) Kiedy rozważam jakość pracy naukowej, staram się brać pod uwagę nie tylko bogactwo materiału empirycznego oraz naukową i teoretyczną głębię badania, które to elementy są obecne w recenzowanej pracy. Mam przed wszystkim nadzieję dowiedzieć się czegoś ważnego. W przypadku końcowych ustaleń pracy uważam, że mamy do czynienia z tego typu istotnym i empirycznie udokumentowanym odkryciem naukowym.
Z recenzji prof. Michaela D. Kennedy'ego
W książce Agaty Zysiak dostrzegam krytycyzm w postrzeganiu rzeczywistości społecznej powojennej Polski, co pozwoliło Autorce na postawienie wielu celnych pytań. Zaowocowało to walorami dzieła: wskazaniem luk w badaniach powojennych dziejów Polski, próbą wypełnienia tych luk, pokazaniem sprzeczności i wielowymiarowości dokonujących się procesów modernizacyjnych, na co nie zdobyła się dotąd historiografia, przynosząca spłaszczony obraz rzeczywistości.
Z recenzji prof. dr. hab. Włodzimierza Wincławskiego
Antologia ma na celu przybliżenie polskim czytelnikom problematyki oporu – jego różnorodnych, indywidualnych i zbiorowych, strategii i form – w perspektywie nauk społecznych, w szczególności antropologii społecznej. Choć tematyka ta od kilku dekad cieszy się bardzo dużą popularnością wśród badaczy społecznych na całym świecie, w Polsce znanych i dostępnych jest stosunkowo niewiele prac na ten temat. Dzięki starannemu doborowi tekstów antologia nie tylko przybliża polskim czytelnikom prace wybitnych badaczy, ale i wskazuje możliwości porównań i otwiera perspektywę dialogu pomiędzy różnymi stanowiskami teoretycznymi, metodologicznymi i odmiennymi kontekstami społeczno-politycznymi. Tym, co czyni zebrane w antologii prace szczególnie ważnymi, jest wartość i użyteczność proponowanych przez nich narzędzi analitycznych i koncepcji teoretycznych dla zrozumienia zachodzących w Polsce przemian oraz dla samej refleksji na temat – obarczonego wieloma (niefortunnymi) konotacjami – pojęcia „oporu”.
Książka zawiera piętnaście tekstów, podzielonych na trzy części i poprzedzonych wstępem. Adresatami antologii są pracownicy naukowcy, wykładowcy akademiccy i studenci antropologii kulturowej, socjologii, historii, kulturoznawstwa, literaturoznawstwa. Antologia będzie stanowić doskonały podręcznik podczas kursów poświęconych, między innymi, zagadnieniom: ruchów społecznych, stosunków etnicznych i narodowych, konfliktów, tożsamości klasowej, kwestii gender, a także samej metodologii badań, konstrukcji problemów i kategorii badawczych.
"Antologia jest wysoce pożądana i na czasie. Jak słusznie zauważają redaktorki tomu, rozumienie oporu w polskiej tradycji nie tylko politycznej, lecz także i naukowej jest jednoznacznie kojarzone z oporem czynnym, zorganizowanym czy wręcz z ruchem oporu. Tymczasem w literaturze światowej, w szczególności antropologicznej, pojmowanie oporu jest wiele bardziej złożone, konceptualnie wysublimowane (…) Warta podkreślenia jest także zasada doboru tekstów. Temat oporu ilustrowany jest przykładami pochodzącymi z różnych kontekstów kulturowych; owe studia przypadku analizowane są w kontekście historycznym i społecznym. Daje im to cenny walor bycia badanami konkretu przy zachowaniu cechy ogólności. Studia przypadku stają się podstawą do formułowania wniosków teoretycznych".
Z recenzji prof. dr. hab. Michała Buchowskiego
W publikacji podjęto kwestię dostępu kobiet do studiów inżynierskich i technicznych w kontekście obserwowanej w ostatnich dekadach zmiany sytuacji społeczno-kulturowej kobiet, zmiany ich tożsamości oraz sukcesywnego zwiększenia się aspiracji zawodowych kobiet.
Podejmując analizę zagadnienia esencjalizmu biologicznego i podejścia konstruktywistycznego, autorka opowiedziała się za tym drugim, rekonstruując rolę procesów socjalizacji w tworzeniu tożsamości oraz dokonując analizy zmian w zakresie aspiracji edukacyjnych i zawodowych kobiet. Studia politechniczne stanowią w tym kontekście niejako krystalizację współczesnych tendencji w tym zakresie, unikatowe laboratorium zmiany społecznej i tożsamościowej oraz przykład przekraczania przez kobiety tradycyjnych, esencjalnych ról.
Książka wpisuje się w aktualną debatę nad modelem demokracji, wielokulturowości europejskiej, praw mniejszości oraz imigrantów, ich miejsca i roli w otwartych społeczeństwach obywatelskich. Jej przemyślana konstrukcja pozwala na połączenie i konfrontację poglądów oraz sądów liderów romskich reprezentujących różne odłamy i wspólnoty romskie, a także poddanie ich naukowej, systematycznej analizie. Jest to rzadki typ narracji łączący praktyków i teoretyków, działaczy i analityków, liderów i znawców problematyki romskiej. Publikacja ważna, zawierająca obszerny materiał empiryczny, źródło uporządkowanej, przemyślanej wiedzy na temat przemian społeczności romskich w integrującej się i jednoczącej Europie. Wynika też z lektury tej książki stara gorzka prawda, że najtrudniej być prorokiem we własnym kraju. Tym samym jest to rzecz o przekraczaniu granic, o swoistej transkulturowej wędrówce ku społeczeństwu bez dyskryminacji, uprzedzeń i podziałów. To narracja osadzona pomiędzy utopią i rzeczywistością, realiami a marzeniami, chęciami i możliwościami. Na pierwszym planie lokują się jednak żywi, prawdziwi ludzie, osadzeni głęboko w swoich środowiskach kulturowych i społecznych.
Polecam tę książkę nie tylko czytelnikom związanym z ośrodkami naukowymi. Jest to opowieść o ludziach takich jak my, pragnących zmienić nie tylko swój, lecz także cudzy los. To publikacja nie tylko ważna poznawczo, ale też zajmująca lektura, sprawozdanie z życia ludzi uwikłanych w dramatyczne meandry najnowszej historii.
Prof. dr hab. Tadeusz Paleczny
Marzenia, batalie, wielkie miłości w niewydanych dotąd listach legendarnej dziennikarki.
„Pisanie jest dziwacznym procesem twórczym. Obsesją, rodzajem szaleństwa, ale tak właśnie jest”.
Korespondencja zebrana w książce Strach jest grzechem stanowi świadectwo życia kobiety, która zaznała takich samych udręk, jak inni. Kobiety rozdartej między pragnieniem niezależności a potrzebą znalezienia oparcia w innych, między przyjemnością, jaką daje pasjonująca praca, a lękiem, że obowiązki zawodowe pochłoną czas prywatny. Te listy są również nadzwyczajną lekcją sztuki pisania nawet wtedy, gdy zawierają tylko prośby o książki albo gdy jest w nich mowa o puszkach sardynek.
Oriana Fallaci nienawidziła pisania listów, bo kradły jej cenny czas niezbędny do pracy nad książkami. A jednak nikt bardziej od niej nie związał swojego nazwiska z epistolografią. Od czasów dziennikarskiego debiutu prowadziła intensywną korespondencję, publiczną i prywatną, z ważnymi politykami, ludźmi kultury, publicystami, od Andreottiego do Nenniego, od Ingrid Bergman do Shirley McLaine, od Henry’ego Kissingera do Fidela Castro. Za każdym razem list poprzedzały trzy, cztery brudnopisy, niemal zawsze podpisane, ponieważ pragnęła mieć jasne wyobrażenie o tym, co zobaczy jej rozmówca, kiedy otworzy kopertę. Brudnopisy przechowywała, aby zostawić jakiś ślad wymiany listów. Dzięki nadzwyczaj starannej archiwizacji prywatnych zapisków, spośród setek listów pisanych do przyjaciół i kolegów, rodziny i polityków, wybrano te najbardziej znaczące, które pozwoliły opowiedzieć życie Fallaci za pośrednictwem jej żywego głosu.
Oriana Fallaci (1929-2006), urodzona we Florencji, „jeden z najbardziej czytanych i kochanych autorów na świecie”, jak określił ją rektor Columbia College of Chicago, który przyznał jej doktorat honoris causa w dziedzinie literatury. Przeprowadziła wywiady z wielkimi tego świata i jako korespondentka wojenna śledziła najważniejsze konflikty naszych czasów, od Wietnamu po Bliski Wschód. Jej książki, tłumaczone są na całym świecie. W Polsce ukazały się m.in.: Penelopa na wojnie, Wściekłość i duma, Siła rozumu, Wywiad z samą sobą: Apokalipsa, Wywiad z historią, Wywiad z władzą, Inszallah, Podróż po Ameryce, List do nienarodzonego dziecka.
„Eksperyment Utopia” to prawdziwa opowieść o tym, co mogłoby się wydarzyć, gdyby upadła nasza cywilizacja. To historia pewnej idei, która niepostrzeżenie wymyka się spod kontroli.
Twórca eksperymentu i jednocześnie jego ofiara, Dylan Evans, to ceniony brytyjski naukowiec i wykładowca akademicki, dziennikarz, filozof z doktoratem London School of Economics, w końcu – ekspert od sztucznej inteligencji. Jest autorem wielu książek naukowych z pogranicza antropologii społecznej, filozofii nauki i psychologii.
„Nie wierzyliśmy, że świat naprawdę się skończy. Przynajmniej na początku eksperymentu. To miała być jedynie symulacja. Naszym celem było dowiedzieć się, jak mogłoby wyglądać życie, gdyby nasza cywilizacja się zawaliła. Mieliśmy to sprawdzić, zachowując się tak, jakby to już się stało. Miał to być rodzaj wspólnego opowiadania historii, rozbudowana gra RPG. Był to bardzo mglisty plan, ale w tamtym czasie pomysł wydawał mi się bardzo przekonujący. Teraz, dwa lata później, był już tylko absurdalny.”
(fragment)
„Prawdziwym tematem książki są urojenia i depresja. Nawet jej struktura jest ciekawa: zamiast zaczynać od początku, od optymizmu i nadziei, Evans od razu wprowadza nas w świat szpitala psychiatrycznego, gdzie trafia złamany własnym postapokaliptycznym projektem.” – „The Guardian”
Na mocy Traktatu amsterdamskiego państwa członkowskie Unii Europejskiej zostały w 1997 roku zobligowane do wprowadzenia strategii gender mainstreaming, która od 1995 roku była równocześnie oficjalną strategią działania Organizacji Narodów Zjednoczonych. Z założeń Rady Europy z 1998 roku wynika, iż strategia ta miała umożliwić gruntowną transformację struktur społecznych i instytucjonalnych w taki sposób, aby zapewniały równe traktowanie kobiet i mężczyzn. (…) Jednakże różnorodne grupy społeczne twierdzą, że rzeczona strategia jest faktycznie estetycznie przedstawioną zasłoną dla promocji nowej antropologii, pozostającej w wyraźnym konflikcie z tradycyjną koncepcją człowieka, która leżała u źródeł wielowiekowego rozwoju kultury europejskiej i całej cywilizacji euroatlantyckiej. Od wielu lat nieprzerwanie pojawiają się głosy krytyczne, że owa strategia faktycznie stanowi promocję nowej, a w swej istocie nihilistycznej „filozofii seksualności”.
Niniejsza książka to rezultat międzynarodowej konferencji naukowej, która odbyła się w marcu 2015 roku na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie – reprezentatywny, krytyczny głos w debacie na temat zjawiska, które w języku potocznym określane jest mianem „genderyzmu”.
(Z Wprowadzenia)
Odbiorcy
- wszyscy, którzy poszukują godnego zaufania przewodnika po złożonych zagadnieniach dotyczących równości, godności, a zwłaszcza płciowości człowieka, pozwalającego we współczesnym chaosie informacyjnym dostrzegać granicę między nauką a ideologią
- osoby zajmujące się profesjonalnie problematyką płci, wykładowcy, nauczyciele, duszpasterze
Dlaczego warto przeczytać tę książkę
Pokazuje niebezpieczeństwa związane z propagowaną przez mass media filozofią gender, przestawiając opracowania naukowców zebrane w czterech kręgach tematycznych:
- źródła historyczno-filozoficzne genderyzmu (m.in. aspekty polityczne i prawne)
- nauki empiryczne a ludzka płeć – genetyka, embriologia, fizjologia, psychologia rozwojowa
- krytyka filozoficzna genderyzmu (naukowa analiza źródeł doktryny gender)
- konsekwencje społeczne strategii gender (m.in. edukacja seksualna w przedszkolach i szkołach)
Książka stawia w centrum historie życia kobiet, które łączy aktywny stosunek do rzeczywistości oraz brak zgody na to, co zastają w swoich czasach i środowiskach, czyli odwaga w obalaniu schematów. To praca interdyscyplinarna. Autorki i autorzy tekstów składających się na książkę podejmują temat braku pokory kobiet, wybierając jako przykłady tego typu postawy - nie tak oczywistej dla kobiet z europejskiego kręgu kulturowego - bohaterki żyjące od XVll wieku do współczesności. Publikacja wpisuje się w nurt herstory, ukazując transformacje wyobrażeń na temat kobiecego losu i biografii. Artykuły ilustrują i analizują, jak owych przemian dokonywały bohaterki tekstów oraz z jaki mi konsekwencjami musiały się liczyć. W książce znajdziemy herstorie o sportsmenkach, badaczkach, kobietach interesu itd. Praca rozwija jeden z nurtów badawczych studiów gender, a mianowicie herstory, w tym dowodzi użyteczności kategorii gender i herstory. Ukazuje ich przydatność w refleksji naukowej wielu dziedzin z zakresu humanistyki i nauk społecznych.
Książka dotyczy losów dorosłych osób. które w latach 1970-1990 były wychowankami placówek opiekuńczo-wychowawczych. przede wszystkim domów dziecka. Autorka charakteryzuje w układzie chronologicznym kolejne fazy życia narratorów wraz z uwarunkowaniami tych faz oraz ukazuje zróżnicowanie przebiegu biografii badanych w okresie dorosłości. Udowadnia przy tym. że dość powszechne. jak się zdaje. przekonanie o klęsce życiowej. stanowiącej nieuchronny efekt instytucjonalizacji w dzieciństwie. nie jest prawdziwe. Opracowanie osadzone jest w tradycjach socjologii jakościowej. w szczególności socjologii biografistycznej. W jego zakończeniu zamieszczono rekomendacje dla instytucji polityki społecznej i organizacji pozarządowych. Książka z pewnością wzbudzi zainteresowanie nie tylko badaczy i studentów nauk społecznych. ale także praktyków - pracowników socjalnych. asystentów rodzinnych. wychowawców oraz pedagogów i psychologów pracujących z dziećmi ze środowisk defaworyzowanych i z ich rodzinami.
Publikację należy uznać za interesującą pozycję, prezentującą problematykę edukacji, rozwoju kariery w obecnej sytuacji na rynku pracy. Przez całe życie człowiek kształtuje swoją osobowość, rozwija swoje predyspozycje, planuje przyszłość zawodową.
Zachodzące zmiany społeczno-kulturowe stawiają przed edukacją nowe wyzwania dostosowywania programów, profili kształcenia do potrzeb rynku pracy. (…) Publikacja wpisuje się w nurt dyskusji na temat konieczności zmian. Refleksje, rozważania, eksplikacje oraz eksploracje podejmowane przez Autorów publikacji, odnoszą się zarówno do rynku pracy, kariery zawodowej, ale również do wyzwań dla edukacji.
Uważam, że opracowanie ma duże walory poznawcze i praktyczne, dzięki którym może być użyteczne w działalności szkolnictwa na różnych etapach edukacyjnych, w działalności urzędów pracy, w doradztwie zawodowym, a także w kształceniu studentów.
Praca ta powinna również być przedmiotem analiz instytucji oświatowych przygotowujących osoby do wejścia na rynek pracy, urzędów pracy, instytucji walczących z bezrobociem, a także doradców zawodowych. Powinna być też przedmiotem zainteresowania studentów kierunków pedagogicznych, pracy socjalnej i wszystkich tych, którzy zajmują się problematyką bezrobocia, rynku pracy, doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy.
Z recenzji dr hab. inż. Elżbiety Sałaty, prof. UTH
Wstęp
1. Edukacja wobec wyzwań rynku pracy
Anna Maria Wójcik
Zawód edukatora ekologicznego nową perspektywą w rozwoju kariery
zawodowej studentów kierunków przyrodniczych
Bożena Alejziak
Płeć jako determinanta rozwoju zawodowego studentów turystyki
a potrzeby rynku pracy. Wybrane aspekty
Monika Mazur-Mitrowska
Pierwsza praca. Oczekiwania i obawy młodzieży kończącej zasadniczą
szkołę zawodową
Justyna Meissner-Łozińska
Młodzież szkół gimnazjalnych wobec obowiązków szkolnych
2. System doradztwa w rozwoju kariery zawodowej
Marian Piekarski
Doradztwo zawodowe w edukacji a rozwój kariery
zawodowej ucznia
Justyna Bojanowicz
Kształcenie pracowników socjalnych – motywacje i predyspozycje oraz
pomoc doradcy zawodowego
3. Zjawisko marginalizacji w zmieniającym się rynku pracy
Joanna Wróblewska-Skrzek
Trudny start. Sytuacja zawodowa młodych dorosłych
Norbert G. Pikuła, Katarzyna Białożyt
Aktywność zawodowa osób po 55. roku życia w Polsce
i Unii Europejskiej – analiza porównawcza
Katarzyna Jagielska
Jakość życia w pracy i jej wpływ na jakość życia osób starszych
Larysa Lukianova
Kwestia bezrobocia na Ukrainie – problemy i sposoby
ich rozwiązywania
Sylwester Bębas
Preferencje młodzieży, osób bezrobotnych i pracodawców dotyczące
zatrudnienia na przykładzie regionu piotrkowskiego
PARALELE to seria wydawnicza, w ramach której publikowane są studia i monografie mieszczące się w nurcie współczesnej komparatystyki i badań interdyscyplinarnych z pogranicza folklorystyki, literaturoznawstwa oraz antropologii kultury.
DZIADY. RZECZ O WĘDROWNYCH ŻEBRAKACH I ICH PIEŚNIACH Bohaterami niniejszej książki są wędrowni dziadowie-żebracy. Stanowili oni dawniej niezwykle barwną i aktywną grupę, która odgrywała istotną rolę w życiu tradycyjnych społeczności wiejskich. Byli swego rodzaju pośrednikami między światem żywych i zmarłych, modlili się, śpiewali pieśni, przynosili nowiny z dalekiego świata. Jednocześnie ze względu na swoją obcość i odmienność oraz otaczającą ich aurę tajemniczości wywoływali żywe zainteresowanie i skrajnie zróżnicowane reakcje. Wędrowni żebracy wzbudzali szacunek i strach, a zarazem byli obiektem ataków, tematem niewybrednych dowcipów, parodii oraz licznych plotek i sensacyjnych opowieści. Najbardziej frapujące jest jednak to, że dziad funkcjonował równocześnie jako swoista i wieloznaczna figura myślenia, która w różnym czasie i różnych środowiskach społecznych organizowała pewne sfery zbiorowych wyobrażeń i emocji. Ta perspektywa jest ciekawa również z tego powodu, że figura owa nie ma wyłącznie charakteru historycznego i w pewnym zakresie jest ona żywa również w myśleniu współczesnym, o czym dobitnie świadczy znany powszechnie przypadek użycia frazy „spieprzaj dziadu".
Proponowana książka wpisuje się w wielowymiarowe i wieloobszarowe sposoby poznania, poznawania, oglądu i opisu starzenia się i starości. Ma ona charakter interdyscyplinarny, a koncentruje się wokół społecznych teorii starzenia się i starości. Przeprowadzono w niej analizę różnych aspektów starzenia się i starości w perspektywie doświadczania jednostkowego oraz zbiorowego na poziomie indywidualnym i demograficznym, z wieloma odniesieniami do zadań oraz działań z pola polityki społecznej i pracy socjalnej. Umieszczając te rozważania i dociekania w paradygmacie aktywnego starzenia się, nie tylko uwypuklamy zalety, możliwości i potencjalności okresu starości, lecz także nie uciekamy od pokazywania opresyjności starzenia się i starości, ograniczeń i niemożności charakterystycznych dla tego okresu w życiu, a wszystko to w kontekście szeroko i wielopłaszczyznowo ujmowanych uwarunkowań jednostkowych, społecznych, rodzinnych, ekonomicznych, gospodarczych, zdrowotnych, często zawierających się w przedmiocie polityki społecznej.
W książce tej podejmowane są niezmiernie ważne, a zarazem bardzo aktualne dwa wiodące zagadnienia dotyczące współczesnej pracy i jej kontekstu, formalnego i nieformalnego. Pierwsze z tych zagadnień dotyczy szeroko pojętego przewartościowania zarówno treści pracy, jak i coraz bardziej różnicujących się form jej wykonywania. Drugie zagadnienie dotyczy specyfiki pracy współczesnych kobiet, które nadal wykonują nieodpłatną pracę na rzecz własnej rodziny; pracę, której ze względu na procesy starzenia się współczesnych społeczeństw zachodnich będzie przybywać.Autorzy tej publikacji bazowali przede wszystkim na wynikach własnych badań empirycznych, przeprowadzanych zarówno wśród pracujących, wykonujących prace nieodpłatne, jak też przygotowujących się do pracy (praktyki studenckie). Sposób prezentacji wyników tych badań i ich interpretacja stanowi dobrą podstawę do tego, aby z całym przekonaniem rekomendować książkę wszystkim tym, którzy interesują się problematyką polskiego rynku pracy. Publikacja oddawana do rąk Czytelnika winna zwłaszcza zainteresować polityków społecznych i zróżnicowaną grupę aktualnych i potencjalnych pracodawców"".(prof. Danuta Walczak-Duraj)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
