Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
Nowy klucz do największego literackiego fenomenuPrzede wszystkim, obcy na żadną nogę nie utykał. Nie był ani niskiego, ani nazbyt wysokiego wzrostu, był zwyczajnie wysoki. Jeśli chodzi o zęby, to z lewej strony miał platynowe koronki, a z prawej - złote. Nosił drogi szary garnitur i zagraniczne półbuty pod kolor. Szary beret założył zawadiacko na bakier, a pod pachą trzymał laskę z czarną gałką w kształcie głowy pudla. Na oko - czterdziestka z okładem. Usta jakieś krzywe. Gładko wygolony. Brunet. Prawe oko czarne, lewe - niespodziewanie zielone. Brwi czarne - jedna wyżej, druga niżej. Krótko mówiąc - cudzoziemiec.Oto opis najsłynniejszego diabła w historii. Wolanda i jego szajki przedstawiać nie trzeba, a książka Mistrz i Małgorzata od blisko 100 lat pozostaje bestsellerem i trafia na listy najważniejszych dzieł do przeczytania przed śmiercią. Mogłoby się wydawać, że powiedziano o niej już wszystko. Grzegorz Przebinda w nowym tłumaczeniu udowadnia, że to nieprawda. Odkrywa kolejne warstwy dobrze znanej, a wciąż zaskakującej historii, podkreśla niuanse, rozwiewa wątpliwości i polemizuje z poprzednimi przekładami. Oferuje nowy klucz do odczytania arcydzieła Bułhakowa i przybliża go współczesnym czytelnikom.Michaił Bułhakow - lekarz, żołnierz, aktor, dziennikarz, morfinista. Człowiek o wielu twarzach i talentach. Chociaż napisał zaledwie trzy powieści, pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych pisarzy na świecie
Osierocony w dzieciństwie Jeremy, obecnie człowiek dojrzały, opowiada historię małżeństwa swoich teściów, June i Bernarda Tremaine'ów, których drogi rozeszły się kilkanaście lat po zakończeniu II wojny światowej. Połączyła ich miłość, pożądanie i wyznawane ideały; podzielił stosunek do świata: światopogląd duchowy kontra racjonalistyczny. Jeszcze przed ślubem wspólnie zapisali się do partii komunistycznej, ale June, w przeciwieństwie do Bernarda, wytrzymała w niej tylko kilka miesięcy. Idylliczny wyjazd świeżo zaślubionej pary na południe Francji staje się początkiem końca ich związku. Wierzący w siłę rozumu Bernard nie potrafi zrozumieć introwertycznej, poszukującej sensu życia żony. Ich miłość stopniowo przeradza się w obcość.
Tytułowe czarne psy, bezpańskie i budzące grozę zwierzęta, napotkane przez June i jej męża na francuskiej
Atmosfera jak w Amelii, napięcie jak u Hitchcocka, całość jak u Kieślowskiego
„Podwórko kamienicy przypominało trochę to z Hitchcocka, tyle że Claire nie była Grace Kelly…”
…tylko młodą, zamkniętą w sobie, pogrążoną w swoich fobiach i marzeniach kobietą, która postanowiła wynająć mieszkanie z oknami na podwórze. Podwórze otoczone oknami sąsiadów – intruzów zakłócających jej samotność. Claire nawiązuje bliższą znajomość tylko z jednym z nich – tajemniczym, pociągającym panem Ishidą z naprzeciwka. Pewnego dnia piętro wyżej wprowadza się nowy lokator. A pan Ishida znika…
Rozświetlone akwaria to psychologiczne studium samotności ubrane w kryminalną intrygę. Bohaterowie, wymykający się jednoznacznej ocenie, mają swoje sekrety, a całą powieść wypełnia atmosfera niepewności, niedopowiedzenia i subtelna gra pozorów.
Powieść o tych, którzy kochają książki, dla tych, którzy kochają książki.
Obie są samotne. Obie skrywają bolesną tajemnicę swoich narodzin. Obie zamknęły się w świecie książek.
Margaret Lea – zwyczajna dziewczyna, córka antykwariusza z Cambridge, która bardziej kocha książki niż ludzi, i Vida Winter – największa pisarka naszych czasów, żyjąca z dala od świata, tajemnicza legenda łącząca siłę starożytnej bogini i czarownicy.
Vida Winter nie ma prawdziwego nazwiska, za to ma setki biografii. Żadna nie jest prawdą. Wszystkie są zmyśleniem.
Teraz – ponaglana śmiertelną chorobą – chce wreszcie wyjawić prawdę. Prawdę, która prześladowała ją przez całe życie. Wybiera Margaret – dlaczego? Skąd wie, że tylko ta dziewczyna ją zrozumie?
Rozpoczyna się walka z prawdą i o prawdę. Ożywają wielkie uczucia, grzeszne namiętności, przeklęte i tragiczne postaci, duchy przeszłości. Porywa nas magia urzekającej opowieści.
Trzynasta opowieść Diane Setterfield to niezwykła proza. Ma nastrój, piękno i siłę oraz wyjątkowość i prawdziwość największej literatury XIX wieku, a emocjonalność i magię narracji poruszającą do głębi współczesnego czytelnika.
Debiut angielskiej czterdziestokilkuletniej nauczycielki akademickiej, wykładającej XX-wieczną literaturę francuską, okrzyknięto klasyką. O prawa do publikacji Trzynastej opowieści walczyły w zażartych aukcjach największe wydawnictwa z 32 krajów. Tuż po wydaniu powieść Diane Setterfield okazała się sensacją literacką w USA i przez dwa kolejne tygodnie królowałą na pierwszym miejscu list bestsellerów „The New York Times” i „Publishers Weekly”. Ukazały się dziesiątki recenzji. Czytelnicy wymieniali się entuzjastycznymi wrażeniami w setkach blogów. Wszyscy powtarzali, że od tej powieści nie można się oderwać.
Kontrowersyjna powieść psychologiczno-obyczajowa o pustce seksu i potrzebie miłości autorstwa znanego publicysty. Monolog „Hrabiego”: czterdziestolatka, wychowanego po katolicku, który rujnuje swoje małżeństwo, zdradzając żonę z wieloma kobietami i... wcale nie czuje się z tym dobrze. Historia erotycznych ekscesów i pewnego szantażu, a zarazem błyskotliwa analiza stosunków męsko-damskich i współczesnej polskiej rzeczywistości.
Jesień 1952 roku w stanie Arkansas. Przez sześć tygodni wszyscy - nawet siedmioletni Luke Chandler - harują od świtu do nocy, zmagają się ze skwarem, deszczem i zmęczeniem. A Luke widzi i słyszy rzeczy, jakich dziecko widzieć i słyszeć nie powinno. I staje się strażnikiem sekretu, który na zawsze może zmienić życie jego rodziny... Wspaniale napisana, przemawiająca do wyobraźni, refleksyjna, nostalgiczna powieść.
W tym, co stało się serią dziwacznie charakterystycznych przerywników dla nowojorskiej publicznej stacji radiowej WNYC, Kurt Vonnegut zadaje, w imieniu nas wszystkich, Odwieczne Pytanie. Czy śmierć może być jakością? Miejscem? Nie końcem, lecz zdarzeniem zmieniającym tych, którym się przytrafiło?
Controversial and compelling, In Cold Blood reconstructs the murder in 1959 of a Kansas farmer, his wife and both their children. Truman Capote's comprehensive study of the killings and subsequent investigation explores the circumstances surrounding this terrible crime and the effect it had on those involved. At the centre of his study are the amoral young killers Perry Smith and Dick Hickcock, who, vividly drawn by Capote, are shown to be reprehensible yet entirely and frighteningly human.
Bruce Chatwin provides a fascinating background to indigenous Australian life.
The songlines are the invisible pathways that criss-cross Australia, tracks connecting communities and following ancient boundaries. Along these lines, Aboriginals passed the songs which revealed the creation of the land and the secrets of its past. In this magical account, Chatwin recalls his travels across the length and breadth of Australia seeking to find the truth about the songs and unravel the mysteries of their stories.
— Dlaczego one płaczą?
Annie zastanowiła się przez chwilę.
— Ponieważ wiedzą.
— Co wiedzą? — zapytałem.
Spojrzała na mnie, jak gdyby to było zupełnie oczywiste…
Po śmierci ukochanej żony pogrążony w żalu Reese postanawia odciąć się od świata. Porzuca pracę i przyjaciół, aby pod zmienionym imieniem ukryć się w małym miasteczku nad jeziorem Burton. Nie podejrzewa, że właśnie w tej zacisznej miejscowości stanie się uczestnikiem tragicznych wydarzeń, a o jego dalszych losach zadecyduje siedmioletnia dziewczynka, sprzedająca lemoniadę…
Kiedy płaczą świerszcze to trzymająca w napięciu, poruszająca powieść o heroicznej walce, sile przyjaźni i niegasnącej nadziei.
To zarazem poetycka historia miłosna, thriller przyprawiający o szybsze bicie serca, jak i religijne objawienie. Zawiłości losów bohaterów i nieoczekiwane zwroty akcji sprawiają, iż od lektury nie można się oderwać.
Drogi Słuchaczu,
Odkryj swojego Geniusza!
Autorka przypowieści obsadza w fikcyjnych realiach autentyczne historie bohaterów, którzy w codziennej pogoni zatracili najważniejsze wartości. Życiowe zakręty, sytuacje z pozoru bez wyjścia i pytania bez odpowiedzi – na to wszystko znajdujemy receptę w prostym przekazie w historiach ludzi, których losy splatają się na kartach przypowieści.
Sprawnie ukryte psychologiczne spojrzenie na najpopularniejsze dzisiaj problemy egzystencjalne, pozwalają słuchaczowi odnaleźć wskazówki, jak świadomie budować swój potencjał. Przypowieść stanowi obowiązkową pozycję dla każdego, kto choć raz w życiu poczuł się zagubiony i poszukuje nowych możliwości dla każdego nadchodzącego dnia.
Aneta Gibek-Wiśniewska – z wykształcenia prawnik, z zamiłowania psycholog i mediator. Piastując urząd sędziego, poszukiwała narzędzi dla osiągnięcia dialogu między stronami. Po wieloletniej pracy złożyła urząd i opracowała pierwszy holistyczny program rozwoju osobistego człowieka w jego nowej świadomości Neo Sea. Od wielu lat stanowi on źródło inspiracji dla rodzica, ucznia, nauczyciela, przedsiębiorcy i po prostu człowieka, który dzięki zaproponowanym przez autorkę narzędziom „szyje” swój „nowy (Neo) rozmiar (Sea)” świadomości dla osiągnięcia tego, co kocha, co jest jego pasją i prawdziwym źródłem dla odnalezienia Geniusza.
Mówi się, że nie można pójść na pustynię i wrócić jako ta sama osoba…
Ta książka to niezwykła opowieść o człowieku, który stanął na krawędzi zwątpienia.
Miał dość swojego dotychczasowego życia, więc przyjął propozycję przyjaciela i wyruszył na Saharę, by tam zbierać materiały do filmu.
Pewnego wieczoru przypadkiem odłączył się od karawany. Beduiński przewodnik zniknął mu z oczu. Nie miał wody, ubrań ani nawet kompasu. Był zupełnie sam, zagubiony pośrodku pustyni. Powoli zapadały ciemności...
Tak zaczęła się noc, która odmieniła jego życie.
Bo czasem trzeba się zgubić, żeby się odnaleźć.
Tym człowiekiem był Eric-Emmanuel Schmitt.
"Noc ognia" to wyjątkowa książka w dorobku Erica-Emmanuela Schmitta, autora bestsellerowych Papug z placu d’Arezzo, Trucicielki i Oskara i pani Róży. Dzieląc się z czytelnikami głęboką refleksją i własną historią, Schmitt uczy, jak wykorzystać niepowtarzalną szansę, by na zawsze zmienić siebie – i swoje życie – na lepsze.
ziewczęcy Bildungsroman i zarazem powieść autobiograficzna pióra jednej z najważniejszych szwedzkich pisarek.Narratorka/bohaterka, która bawi się perspektywą, używając to pierwszej, to znów trzeciej osoby liczby pojedynczej, jest córką profesora matematyki i pianistki. Ta porzuca karierę muzyczną na rzecz rodziny i popada w depresję. Jej choroba sprawi, że dla córki pozostanie właściwie nieobecna, a dziewczyna będzie zmuszona gdzie indziej szukać oparcia i wzorca kobiecości. Znajdzie je w siostrze ojca - ciotce Ricki, architektce, matce samotnie wychowującej syna, pasjami czytającej filozofów, kobiecie niezależnej. Autorka pisze lekko, pięknie, ale i konkretnie, nie unika szczegółów, zdaje się brać czytelnika za rękę i pokazywać mu wszystko wokół. Tworzy opowieść o przyjaźniach bohaterki z innymi dziewczętami, o pierwszych kontaktach z chłopcami, o chorobie i zarażeniu się manią czytania, o uciekaniu w lektury, o próbach rozmowy na tematy seksualności, o marzeniu o wolności i pisaniu.Rzadki w literaturze obraz dziewczyńskości, sugestywny zapis młodzieńczych niepokojów i wewnętrznego rozedrgania.
Czas odnaleziony to ostatni, siódmy tom quasi-autobiograficznego cyklu Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu, a jednocześnie klamra spinająca wszystkie poprzednie tomy: W stronę Swanna, W cieniu zakwitających dziewcząt, Strona Guermantes, Sodoma o Gomora, Uwięziona, Nie ma Albertyny.
Na szczęście Autor mylił się przepowiadając śmierć swoich książek po stu latach (cytat poniżej). To prawda, że niewiele utworów potrafi przetrwać próbę czasu. W poszukiwaniu straconego czasu jest chlubnym wyjątkiem.
Bez wątpienia moje książki umrą pewnego dnia, podobne w tym do mej cielesnej powłoki. Śmierć trzeba przyjmować z rezygnacją. Musimy zgodzić się, że przestaniemy istnieć za dziesięć lat, a nasze książki za sto. Życie wieczne nie jest dane ani ludziom, ani książkom.
Nasze książki są szkicowane przez nasze namiętności, piszemy dopiero w chwilach odpoczynku między nimi.
Życie bowiem zawodzi nas tak dalece, że zaczynamy w końcu wierzyć, iż literatura nie ma z nim żadnego związku, ogarnia więc nas osłupienie, jeśli widzimy jak cenne myśli ukazane w książkach rozprzestrzeniają się, nie lękając się zagłady, spontanicznie, naturalnie, wśród pełni życia codziennego…
Marcel Proust
W opustoszałym nadmorskim kurorcie, tuż przed wybuchem I wojny światowej, w atmosferze tajemnicy i modnego wówczas okultyzmu przeplatają się losy matki – spirytystycznego medium i jej zbuntowanej córki. Bohaterki kontaktują się ze światem nadprzyrodzonym, który – być może – jest jedynie wytworem ich wyobraźni lub obłędu. Autorka opowiada o tłumionych kobiecych namiętnościach, niespełnionych pragnieniach, próbie życia na własny, niestandardowy sposób.
Autorka z wykształcenia jest historykiem sztuki i historykiem. Pracuje jako dziennikarka, publikowała m.in. w Gazecie Wyborczej, Art. & Bussiness i Ikonothece (naukowym piśmie Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego), „Gnosis”, „Encyklopedii Religii” oraz miesięcznikach wnętrzarskich, takich jak „Dobre wnętrze”. Interesuje się sztuką, szczególnie użytkową, średniowiecznymi heretykami, historią magii i okultyzmu, a także życiem społecznym i prasą kobiecą XIX wieku. Wiek XIX fascynuje ją z racji swej dynamiki, kontrastów oraz szybkich przemian – zarówno w sztuce jak i w obyczajach.
Joanna Dobkowska zadebiutowała w 2009 roku powieścią „Wygraj lepsze wcielenie”. Natomiast w maju 2016 roku w Wydawnictwie ARKADY ukazała się książki „W cieniu koronkowej parasolki. O modzie i obyczajach XIX wieku” napisana wspólnie z Joanną Wasilewską.
Leszek Mieszczak to autor powieści „Noc jest dniem”, której głównymi bohaterami są Bronisław i Marta. Spotykają się w przedziale pociągu, gdzie jako pasażerowie zaczynają niby luźną, towarzyską pogawędkę, która jednak stała się preludium do ich dalszych losów, a jednocześnie treści powieści. Kalendarz wydarzeń ulokowany jest we współczesności. Zasadnicza fabuła umiejscowiona jest w roku 2014, jednak bohaterzy w swoich wspomnieniach wracają pamięcią do własnych biografii, a szczególne epizody z nich wyciągnięte potrafią zaskakiwać, wzruszać, wzbudzać podziw, a nawet uczyć głębszych postaw humanistycznych. Jeden choć wątek zdradzając, Marta uległa poważnemu wypadkowi drogowemu, zapadła w śpiączkę, a jej świadomość i duch zostały przeniesione do nadprzyrodzonej rzeczywistości.
Jak sama relacjonuje:
„Byłam szczęśliwa, że wszyscy żyją, ale świetlista postać, którą, jak sądzę był mój przewodnik, mój anioł stróż, ogarnęła mnie swoją czułością i jakby doskonałym pojmowaniem mojej radości i wyraźnie dała mi do zrozumienia na delikatnym poziomie mentalnym,że muszę wracać. Nie miałam zamiaru, nie chciałam opuścić za żadne skarby ogarniającej mnie miłości i tej niesamowitej przestrzeni. Nie mogłam jednak niczego zmienić. Czułam, jak zaczynam się cofać, jak wracam tunelem w miejsce, z którego wymknęłam się materii w wymiar ramion samego Boga...”.
Piękna opowieść o złamanym sercu, które szuka ukojenia.
Znaleziono go w koszu na pranie w pralni Quick Wash. Miał zaledwie kilka godzin i był bliski śmierci. Jego matka, młoda narkomanka, porzuciła go zaraz po narodzinach. Zmarła zresztą kilka dni później. Mojżesz przeżył — dziecko z problemami, z którego wyrósł chłopak z problemami. Był urodziwy i egzotyczny, niespokojny, mroczny i milczący. Samotny. Budził lęk i ciekawość.
I oto któregoś lipcowego dnia osiemnastoletni Mojżesz zjawił się na farmie rodziców niespełna siedemnastoletniej Georgii. Miał pomagać w codziennych zajęciach. Był pracowity i energiczny, ale też oschły i nieprzenikniony. Fascynujący i przerażający. Georgia, wbrew ostrzeżeniom i zakazom, zbliżyła się do niego... I zaczęła tonąć.
Ta historia nie kończy się happy endem. Jest pełna bólu, niespełnionych obietnic, smutku i zawodu. To opowieść o złamanym sercu, o życiu i śmierci, o zaczynaniu od nowa, a także o wieczności. A przede wszystkim o miłości. Poczujesz ją głęboko w sercu. Przeżyjesz niezwykłe emocje, strach, niepokój i słodycz młodzieńczych uczuć. Zatracisz się bez reszty, czytając o trudnej miłości, pozbawionej spełnienia.
Amy Harmon mówi o sobie, że jest „zwyczajną żoną i mamą”. Pochodzi z Levan w stanie Utah, opiekuje się swoimi dziećmi i oczywiście pisze. Pisanie zawsze sprawiało jej ogromną radość, choć pierwsze powieści opublikowała zaledwie kilka lat temu. Jej książki spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem, zdobyły wiele nagród i wyróżnień (Wall Street Journal Bestseller, New York Times Bestseller, Whitney Award, Swirl Award i wiele innych).
Zapiski z pewnej nocy są próbą odpowiedzi na pytanie o tożsamość, podróżą przez ludzkie pragnienia oraz emocje, gdzie świadomość przenika ułudę a rzeczywistość zwmienia się w fikcję.
Perfectly preserving the tone and mood of the novel whilst condensing it into two acts, David Malouf, with the gift for language already evident from his novels and poetry, presents afresh the timeless story of Charlotte Brontë's Jane Eyre, one of the most enduring literary classics of all time. The love between Jane and Mr Rochester, and the mystery of the woman behind the locked door, are here set to music in the opera composed by Michael Berkeley.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
