Fujimoto dostarcza kolejne dwa IKIGAMI. Wydawałoby się, że w swojej pracy widział już wiele – strach, niedowierzanie, rozpacz. Jednak tym razem będzie musiał zmierzyć się z niespotykanymi do tej pory reakcjami – agresją skierowaną w stosunku do doręczyciela i… radością.
Kolejny tom serii pokazuje, że nie wszyscy popierają system. Fujimoto również zaczyna głośniej wyrażać swoje powątpiewanie. Czy nie powiedział czasem o jedno słowo za dużo? Przecież są i tacy, którzy w Roz-Kraj wierzą bezgranicznie. Oni nie zawahają się donieść nawet na najbliższych.
IKIGAMI to bestsellerowa seria, która w Japonii sprzedała się już w ponad 3 milionach egzemplarzy. Komiks zdobył liczne nagrody i wyróżnienia (między innymi na festiwalach: Utopiales, Festival International de la Bande Dessinée d'Angoul?me, Polymanga, Japan Expo czy Le Festival du Voyageur). W 2010 roku w Polsce seria uzyskała nominacje w większości plebiscytów komiksowych.
Motoro Mase urodził się w 1969 roku w prefekturze Aichi. W 1998 roku za komiks AREA otrzymał główną nagrodę dla debiutantów w konkursie organizowanym przez czołowe japońskie wydawnictwo Shogakukan. W 2005 rozpoczął pracę nad serią IKIGAMI, która, oprócz światowego uznania, przyniosła mu w 2010 nominację do prestiżowej nagrody Fauve d`Or (nagroda dla najlepszego albumu) na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angouleme. Komiks doczekał się również filmowej adaptacji.
"Suppli Extra" to zbiór nowel graficznych, których bohaterami są pracownicy japońskiej agencji reklamowej, znani z serii "Suppli". To również bogaty materiał dodatkowy. Publikacja zawiera:
* osiem kolorowych stron z pięknymi ilustracjami;
* cztery nowe, odrębne historie;
* najlepsze cytaty z całej serii;
* odpowiedzi na dwadzieścia pięć pytań dotyczących serii;
* "Suppli" a rzeczywistość – rozmowa z pracownikiem znanej agencji reklamowej;
a także szkice i prezentacje postaci pojawiających się w komiksie.
Początki wdrażania „Dekretu o nieustannym rozwoju kraju” nie były proste. Czy społeczeństwo z pokorą i spokojem przyjęło prawo, które pozwala na losowe zabijanie obywateli?
Autor ponownie, za pomocą alternatywnej rzeczywistości, przedstawia problemy obecne we współczesnym świecie. Tym razem porusza między innymi kwestię odpowiedzialności rodziców i pedagogów za wychowanie dzieci.
IKIGAMI to bestsellerowa seria, która w Japonii sprzedała się już w ponad 3 milionach egzemplarzy. Komiks zdobył liczne nagrody i wyróżnienia (między innymi na festiwalach: Utopiales, Festival International de la Bande Dessinée d'Angoul?me, Polymanga, Japan Expo czy Le Festival du Voyageur). W 2010 roku w Polsce seria uzyskała nominacje w większości plebiscytów komiksowych.
- Jak to jest, że ty tak świetnie pływasz?
- Bo uwielbiam rybne sashimi.
- Czyli jeśli ktoś lubi surową koninę, będzie szybko biegał?
„Pitu pitu” to dwutomowy zbiór krótkich historii inspirowanych japońskim folklorem. Umiejscowione we współczesności opowieści wprowadzają czytelnika w niezwykły świat, pełen magicznych stworów, niecodziennych wydarzeń oraz barwnych postaci. Krótkie formy bawią i straszą jednocześnie, nieraz też zaskakują niespodziewaną puentą.
Daisuke Igarashi urodził się 2 kwietnia 1969 roku w Saitamie. Wiele lat mieszkał w prowincji Iwate, tak jak wielki, współczesny poeta japoński Kenji Miyazawa, z którym wiele go łączy – chociażby fantastyczne wizje cudów natury, jakie kreślą czy głęboki szacunek do wszelkich form życia. Nominowany i nagradzany podczas Japan Media Arts Festiwal (za serie Majo oraz Kaiju no kodomo). Jest również laureatem Nihon Mangaka Kyokai Sho (nagrody przyznawanej przez stowarzyszenie japońskich twórców komiksowych). Na jego twórczość mieli wpływ tacy artyści, jak Hayao Miyazaki czy Yoshiharu Tsuge. Sam również jest już wymieniany, jako źródło inspiracji (chociażby przez Yuki Urushibarę). Jego polski debiut miał miejsce w antologii Japonia widziana oczyma 20 autorów.
Fujimoto nie jest zwykłym urzędnikiem. Jego wizyta oznacza dla domowników jedno – wyznaczona osoba umrze za 24 godziny. Jest on doręczycielem, przynoszącym zawiadomienia o śmierci, zwanym potocznie „Ikigami”. Czy taką pracę należy wykonywać z pełnym zaangażowaniem emocjonalnym? A może doręczyciel powinien odciąć się od tego co robi, traktując swoje zajęcie jak każde inne – czasami nawet odpuszczając i nie przykładając się za bardzo?
Seria wygrała w 2010 roku „Japan Expo Awards” w kategorii seinen (dla dorosłych).
Motoro Mase urodził się w 1969 roku w prefekturze Aichi. W 1998 roku za komiks AREA otrzymał główną nagrodę dla debiutantów w konkursie organizowanym przez czołowe japońskie wydawnictwo Shogakukan. W 2005 rozpoczął pracę nad serią Ikigami, która, oprócz światowego uznania, przyniosła mu w 2010 nominację do prestiżowej nagrody Fauve d`Or (nagroda dla najlepszego albumu) na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angouleme. Komiks doczekał się również filmowej adaptacji.
Wszystko się zmienia. Praca, ludzie, otoczenie, życie. Kolejny rok w agencji reklamowej nie jest taki sam jak poprzedni. Watanabe bierze ślub, Fujii jak zwykle zapracowuje się do granic możliwości, a Yugi i Koetsu tkwią w emocjonalnym letargu. Przed Saharą – zdolnym kamerzystą i fotografem pojawiają się nowe, ciekawe możliwości rozwoju kariery zawodowej. Możliwości, które wymagają przewartościowania dotychczasowego życia. Mężczyzna będzie musiał wybrać, co jest dla niego ważniejsze – spełnienie zawodowe czy uczucie do Fujii.
Mari Okazaki – urodzona w 1967 roku w Nagano. Ukończyła Tama Art University w Tokio. Po zakończeniu studiów do 2000 roku pracowała na pełen etat w agencji reklamowej Hakuhodo (druga co do wielkości agencja reklamowa w Japonii). Od 2000 roku zawodowo zajmuje się rysowaniem komiksów.
Patroni medialni: Gildia.pl, radio kampus, Poltergeist, Sophisti.pl, Valkiria.net.
U progu Ery Meiji dwóch samurajów – Manzo Shiotsu i Hikosaburo Soma wyrusza do Stanów Zjednoczonych, by tam zacząć wszystko od nowa. Osiadają na dłużej w stanie Wyoming, gdzie mieszkają wiodąc proste życie aż do dnia, gdy ratują z rąk białych indiańską dziewczynę. Od tej pory ich los splata się z losem plemienia Oglalów należącego do konfederacji Dakota (Siuksowie). Waleczność i odwaga, które cechują dwóch przybyszów, sprawiają, że zdobywają oni uznanie wśród Indian oraz przyjaźń wodza – Szalonego Konia. Stają się częścią plemienia, przyjmując imiona: Podniebny Orzeł i Wietrzny Wilk.
W "Podniebnym Orle" podobnie, jak w innym dziele Taniguchiego – „Księdze Wiatru”, historia miesza się z fikcją, a bohaterowie uczestniczą w wydarzeniach, które faktycznie miały miejsce. Dodatkowo autor po raz kolejny udowadnia, że w przedstawianiu piękna natury, mało kto jest mu w stanie dorównać.
W 2010 roku komiks ten był nominowany do „Japan Expo Awards” w kategorii seinen (dla dorosłych).
- Jak to jest, że ty tak świetnie pływasz?
- Bo uwielbiam rybne sashimi.
- Czyli jeśli ktoś lubi surową koninę, będzie szybko biegał?
„Pitu pitu” to dwutomowy zbiór krótkich historii inspirowanych japońskim folklorem. Umiejscowione we współczesności opowieści wprowadzają czytelnika w niezwykły świat, pełen magicznych stworów, niecodziennych wydarzeń oraz barwnych postaci. Krótkie formy bawią i straszą jednocześnie, nieraz też zaskakują niespodziewaną puentą.
Daisuke Igarashi urodził się 2 kwietnia 1969 roku w Saitamie. Wiele lat mieszkał w prowincji Iwate, tak jak wielki, współczesny poeta japoński Kenji Miyazawa, z którym wiele go łączy – chociażby fantastyczne wizje cudów natury, jakie kreślą czy głęboki szacunek do wszelkich form życia. Nominowany i nagradzany podczas Japan Media Arts Festiwal (za serie Majo oraz Kaiju no kodomo). Jest również laureatem Nihon Mangaka Kyokai Sho (nagrody przyznawanej przez stowarzyszenie japońskich twórców komiksowych). Na jego twórczość mieli wpływ tacy artyści, jak Hayao Miyazaki czy Yoshiharu Tsuge. Sam również jest już wymieniany, jako źródło inspiracji (chociażby przez Yuki Urushibarę). Jego polski debiut miał miejsce w antologii Japonia widziana oczyma 20 autorów.
Patronat medialny: Gildia.pl, Granice.pl, Papierowe Myśli, Sophisti.pl, Valkiria.net
Ikigami to karta niosąca śmierć. Każdy, kto ją otrzyma, umiera za 24 godziny. Taki los czeka jedną na tysiąc osób, takie jest prawo. Nikt nie wie, czy i kiedy doręczyciel zapuka do jego drzwi. Tylko od naznaczonej osoby zależy, jak spędzi swoje ostatnie godziny. Czy jej śmierć sprawi, że inni zmienią swoje postępowanie? W końcu słowo „Ikigami” można rozumieć również jako: „karta życia”.
Fujimoto jest doręczycielem Ikigami. W miarę upływu czasu coraz bardziej zastanawia się, nad sensem swojej pracy. Również otoczenie nie zawsze akceptuje jego zajęcie.
Patroni medialni" Gildia.pl, Sophisti.pl, Valkiria.net.
Motoro Mase urodził się w 1969 roku w prefekturze Aichi. W 1998 roku za komiks AREA otrzymał główną nagrodę dla debiutantów w konkursie organizowanym przez czołowe japońskie wydawnictwo Shogakukan. W 2005 rozpoczął pracę nad serią Ikigami, która, oprócz światowego uznania, przyniosła mu w 2010 nominację do prestiżowej nagrody Fauve d`Or (nagroda dla najlepszego albumu) na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angouleme. Komiks doczekał się również filmowej adaptacji.
Capucine jest małą, radosną, ciekawą świata dziewczynką z zespołem Downa. Ma kochającą rodzinę, która stara się zapewnić jej normalne życie, pełne miłości i szczęścia. Nie zawsze jednak spotyka się to ze zrozumieniem czy tolerancją ze strony innych ludzi. Wychowywanie specjalnego dziecka to trudne zadanie – pełne małych radości, ale również chwil zwątpienia.
Patronami publikacji są: Fundacja Sprawni Inaczej, Stowarzyszenie Rodzin i Opiekunów Osób z Zespołem Downa Bardziej Kochani, Arctic Paper, Gildia.pl, Granice.pl, Sophisti.pl oraz Valkiria.net.
Mój rok to pierwsza z czterech części wzruszającego komiksu, którego główną bohaterką i narratorką jest ośmioletnia dziewczynka. Mimo, iż Capucine postrzega świat nieco inaczej, czuje, cierpi i kocha jak każdy z nas.
Jiro Taniguchi – urodził się w 1947 roku w prefekturze Tottori w Japonii. Zadebiutował w 1971 roku w magazynie Young Comic. Dwa lata później otrzymał nagrodę Big Comic za nowelę graficzną Toi koe (Odległy głos). Kolejne dzieła przyniosły mu coraz większy rozgłos i liczne wyróżnienia. W 1997 roku razem z Jeanem „Moebiusem” Giraud (którego spotkał po raz pierwszy w 1974) tworzy Ikare (Ikar), komiks uważany za jedną z najważniejszych (o ile nie najważniejszą) koprodukcji europejsko-japońskich. Do początku XXI wieku zdobył lub był nominowany do niemalże wszystkich światowych nagród (Shogakkan Manga Sho, Nihon Mangaka Kyokai Sho, Alph`Art - Festival d`Angouleme, Eisner Award itd.). Taniguchi tworzy komiksy o różnorodnej tematyce, jednakże najczęściej przewijającymi się wątkami są natura i życie codzienne Japończyków. W 2009 roku Jiro Taniguchi otrzymał kolejną nominację do Eisner Award tym razem za komiks Ratownik.
Jean-David Morvan (ur. 1969) jest francuskim rysownikiem i scenarzystą. Od dziecka interesował się komiksem. Studiował sztukę w Institut Saint-Luc w Brukseli. Podczas studiów rozwijał swoje zainteresowania związane zarówno z amerykańską, europejską jak i japońską sztuką sekwencyjną. Współpracował z fanzinem Hors Gabarit. Początkowo zajmował się kompleksowym robieniem komiksów, szybko jednak odkrył, że znacznie lepiej sprawdza się jako scenarzysta. Jest autorem między innymi : Nomad (rys. Philippe Buchet i Syvain Savoia), serii Merlin (rys. José Luis Munuera), Armada (rys. Philippe Buchet), Naja (rys. Bengal). Kilkakrotnie nominowany był do nagrody Youth Award (nagrodę zdobył w 2006 roku) na festiwalu w Anguleme oraz belgijskiej nagrody Saint-Michel w kategorii Best Youth Comic (nagrodę zdobył w 2007 roku).
Balsamowanie jest ważniejsze dla żywych, gdyż pomaga pożegnać się ze zmarłym. Niekiedy jednak to za mało. Niektórzy, tak jak Tomiyuki potrzebują więcej czasu, aby rozpocząć nowy etap w życiu. Dzięki Mamiyi ludzie odnajdują ukojenie po stracie bliskich. A co ze spokojem ducha samego balsamisty?
Balsamowanie to posługa, która wymaga wielu poświęceń i rezygnacji z własnych potrzeb. To szybkie, bezinteresowne reagowanie na smutek i nieszczęście innych, ale również nieustanne krzywdzenie tych żyjących najbliższych...
Okres noworoczny to okres odpoczynku, oderwania od pracy, a także wizyt w rodzinnych stronach. Wizyt, które nie zawsze upływają w sielskiej i miłej atmosferze.
Na szczęście święta to tylko kilka dni zaburzających działanie agencji reklamowej.
Po długim namyśle Yugi rozstaje się z wiecznie zapracowanym producentem Kodą. Watanabe uczy się surfować, a Sahara chce rozpocząć nowy etap w związku z Fujii. Do tego dochodzi jak zwykle pełna stresu i codziennych wyzwań praca w branży reklamowej. Do zespołu, w którym jest Minami dołącza dawna znajoma, Mizuhara - młoda, zdolna kobieta, która, tak jak większość pracowników korporacji, ma problemy w życiu osobistym.
Patroni medialni: Gidlia.pl, Poltergeist, Radio Kampus, Valkiria.net, Wirtualna Polska.
Mari Okazaki – urodzona w 1967 roku w Nagano. Ukończyła Tama Art University w Tokio. Po zakończeniu studiów do 2000 roku pracowała na pełen etat w agencji reklamowej Hokuhodo (druga co do wielkości agencja reklamowa w Japonii). Od 2000 roku zawodowo zajmuje się rysowaniem komiksów.
Autorka pokazuje, że świetnie rozumie medium, jakim jest komiks i wykorzystuje je do prowadzenia narracji na różnych płaszczyznach. Niesamowicie dynamiczne kadrowanie i piękna kreska sprawiają, że utwór ten zachwyca czytelnika nie tylko podejmowaną tematyką, lecz fascynuje niezwykle interesującą grafiką.
Yashima Katsuji to barczysty yakuza, który gotów jest zrobić wszystko w imię miłości. Jednakże obiekt jego westchnień – piękna reporterka Katsuragi Yuka, ani myśli odwzajemnić uczucie. Mężczyzna nie rezygnuje łatwo i podąża za nią nawet do Hiszpanii. Na miejscu, wsutek trzęsienia ziemi, Yashima Katsuji dostaje się wraz z grupą innych Japończyków do pieczary pełnej kartagińskich żołnierzy. Tam też spotyka staruszkę, która wieszczy schyłek Kraju Kwitnącej Wiśni, podobny do tego, jaki spotkał Kartaginę.
Japan to historia stworzona przez autorów bestsellerowych japońskich komiksów – Buronsona (Hokuto no ken) i Kentaro Miurę (Berserk).
Patroni medialni: Gidlia.pl, Granice.pl, Komiksomania.pl, Poltergeist, Valkiria.net, Wirtualna Polska.
Kentaro Miura urodził się w 1966 roku w miejscowości Chiba. Rysowanie komiksów rozpoczął już w wieku 10 lat. Praktycznie cały jego czas twórczy pochłania seria Berserk, wydawana od 1990 roku. Miura trzykrotnie pracował ze znanym scenarzystą Buronsonem. Owocem współpracy były: wydany w 1989 roku Król Wilków, Legenda Króla Wilków z 1990 roku oraz komiks Japan opublikowany w 1992 roku.
Buronson to pseudonim artystyczny Yoshiyuki Okamury – znanego japońskiego scenarzysty, urodzonego w 1947 roku w miejscowości Saku, w prefekturze Nagano. Karierę w branży komiksowej rozpoczął on w 1972 rok historią Pink Punch: Miyabi. Na swoim koncie ma kilkadziesiąt tytułów (wiele z nich to wielotomowe serie). Największą sławę przyniosła mu utrzymana w postapokaliptycznym klimacie seria Hokuto no ken, do której rysunki robił Tetsuo Hara.
Shiga – alpinista, od dłuższego czasu wiedzie spokojne życie w górach. Pewnego dnia otrzymuje informację o zaginięciu córki zmarłego kilkanaście lat wcześniej przyjaciela. Zamienia luźną odzież górską na garnitur i udaje się do Tokio, by odnaleźć dziewczynę. Tam, w Shibuya, przekonuje się, że miasto często bywa bardziej zdradzieckie, niż góry, a natura ludzka potrafi pokazać swe mroczne oblicze.
Jiro Taniguchi – twórca wszechstronny, który tworzy komiksy praktycznie na każdy temat, wraca do korzeni, kiedy to w pierwszych latach swojej kariery ilustrował serie z gatunku noir.
Komiks nominowany do tegorocznej nagrody Eisnera.
Patroni medialni: Gidlia.pl, Granice.pl, Komiksomania.pl, Poltergeist, Valkiria.net , Wirtualna Polska.
Jiro Taniguchi – urodził się w 1947 roku w prefekturze Tottori w Japonii. Zadebiutował w 1971 roku w magazynie Young Comic. Dwa lata później otrzymał nagrodę Big Comic za nowelę graficzną Toi koe (Odległy głos). Kolejne dzieła przyniosły mu coraz większy rozgłos i liczne wyróżnienia. W 1997 roku razem z Jeanem „Moebiusem” Giraud (którego spotkał po raz pierwszy w 1974) tworzy Ikare (Ikar), komiks uważany za jedną z najważniejszych (o ile nie najważniejszą) koprodukcji europejsko-japońskich. Do początku XXI wieku zdobył lub był nominowany do niemalże wszystkich światowych nagród (Shogakkan Manga Sho, Nihon Mangaka Kyokai Sho, Alph`Art - Festival d`Angouleme, Eisner Award itd.). Taniguchi tworzy komiksy o różnorodnej tematyce, jednakże najczęściej przewijającymi się wątkami są natura i życie codzienne Japończyków.
Japonia z okresu Edo (1600-1868) - to tam rozgrywają się opowieści zawarte w zbiorze nowel graficznych Dwie poduszki. Bohaterowie komiksu to ludzie z innej epoki, a ich sposób postępowania czy postrzegania świata czasem odbiega od współczesnych norm. Hinako Sugiura jest jedną z nielicznych osób na świecie, które tworzą sztukę sekwencyjną w stylu ukiyo e. Jej prace nawiązują w szczególności do kibyoshi – rodzaju japońskich książek z obrazkami, wydawanych w okresie Edo, których cechą rozpoznawczą były żółto-czarne okładki oraz do twórczości Kitagawy Utamaro – jednego z największych mistrzów drzeworytu japońskiego.
Prace Hinako Sugiury zaprezentowano podczas wystawy „Komiks japoński – bogactwo stylów, bogactwo treści”. Wystawę można było oglądać od końca czerwca do 31 lipca w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku.
Hinako Sugiura urodziła się w 1958 roku w Tokio, zmarła w wyniku choroby nowotworowej w 2005 roku. Jej rodzice zajmowali się sprzedażą kimon i to właśnie dzięki nim artystka zainteresowała się tradycyjną sztuką japońską. Szybko zrezygnowała ze studiów i rozpoczęła badania pod okiem Shisei Inagaki – autora wielu książek poświęconych epoce Edo (1600-1868). Była również asystentką rysowniczki, poetki i eseistki Murasaki Yamady. Pierwszy komiks zatytułowany Tsugen muro no ume opublikowała w magazynie Garo w 1980 roku. Zdobyła nagrodę Japan Cartoonists' Association w 1984 i Bungei Shunju Manga w 1988 roku. W 1993 roku zrezygnowała z rysowania komisów i skupiła się głównie na przygotowywaniu publikacji poświęconych kulturze epoki Edo, była również gościem wielu programów telewizyjnych.
Patroni medialni: Gidlia.pl, Granice.pl, Komiksomania.pl, Poltergeist, Valkiria.net, Wirtualna Polska.
Rok 1996. Hamaguchi, młody chłopak, przyjeżdża do Kioto, gdzie zatrudnia się w niewielkim zakładzie tekstylnym. Wolne chwile spędza z dala od kolegów z firmy – rysując zwierzęta w zoo. Jednak jego w miarę ułożone życie zakłóca nieposłuszna córka właściciela zakładu. Co więcej, praca nie przynosi mu zadowolenia, więc gdy znajomy z Tokio mówi mu o wakacie na pewnym stanowisku, Hamaguchi rzuca wszystko i wyjeżdża do stolicy. Tam poznaje fach twórcy komiksowego i światek bohemy.
Jiro Taniguchi – urodził się w 1947 roku w prefekturze Tottori w Japonii. Zadebiutował w 1971 roku w magazynie Young Comic. Dwa lata później otrzymał nagrodę Big Comic za nowelę graficzną Toi koe (Odległy głos). Kolejne dzieła przyniosły mu coraz większy rozgłos i liczne wyróżnienia. W 1997 roku razem z Jeanem „Moebiusem” Giraud (którego spotkał po raz pierwszy w 1974) tworzy Ikare (Ikar), komiks uważany za jedną z najważniejszych (o ile nie najważniejszą) koprodukcji europejsko-japońskich. Do początku XXI wieku zdobył lub był nominowany do niemalże wszystkich światowych nagród (Shogakkan Manga Sho, Nihon Mangaka Kyokai Sho, Alph`Art - Festival d`Angouleme, Eisner Award itd.). Taniguchi tworzy komiksy o różnorodnej tematyce, jednakże najczęściej przewijającymi się wątkami są natura i życie codzienne Japończyków.
W 2009 roku Jiro Taniguchi otrzymał kolejną nominację do Eisner Award tym razem za komiks Sosakusha (Ratownik).
Patronat medialny: Gildia.pl, Granice.pl, Poltergeist, Valkiria, Wirtualna Polska, Wywrota.
Dwudziestojednoletnia Nicoletta przyjeżdża do Rzymu w poszukiwaniu matki. Porzucona w dzieciństwie, wychowywana przez dziadków, nie pała przyjaznym uczuciem do rodzicielki. Zresztą Olga również nie jest wzorowym, kochającym i troskliwym rodzicem. Obie kobiety będą musiały zmierzyć się z przeszłością i spróbować naprawić relacje między sobą. A wszystko to w scenerii uroczej restauracji, w której pracują ciekawi ludzie. „Ristorante Paradiso” to historia obyczajowa, podana przy akompaniamencie przysmaków kuchni włoskiej.
Patronat medialny: Gastronauci.pl, Gildia.pl, Granice.pl, Poltergeist, Valkiria, Wirtualna Polska, Wywrota.
Pierwszy tom Muzyki Marie zakończył się nader dramatycznie. Początek drugiego przynosi co prawda kilka odpowiedzi, ale stawia również nowe pytania. Po co została stworzona Marie? Jak wyglądałby świat bez niej? Czy ludzie są z natury dobrzy czy źli? Czy prawdziwa wiara jest tylko jedna?
Usamaru Furuya nie tylko odsłania kolejne elementy łamigłówki, przedstawiając stworzone przez siebie uniwersum coraz dokładniej, ale przede wszystkim zmusza czytelnika do głębszego zastanowienia się nad otaczającym go światem.
Patronat medialny: Gildia.pl, Granice.pl, Poltergeist, Radio Kampus, Valkiria Network, Wirtualna Polska.
Ziemia Pirito to niezwykła kraina, gdzie tolerancyjni ludzie darzą sąsiadów poszanowaniem i sumiennie wykonują swoją pracę. Nie inaczej jest w Jiru, mieście-atelier. Jego mieszkańcy to mistrzowie w wytwarzaniu urządzeń pomagających ludziom w ich codziennych zajęciach. Obywatele Jiru wierzą, że czuwa nad nimi Marie. Czuje to również Kai, chłopak obdarzony nadludzkim zmysłem słuchu. Nie tylko słyszy odległe odgłosy, lecz uderzając w skałę jest również w stanie rozpoznać, jakie minerały kryją się w jej głębi. Co więcej, słyszy muzykę Marie…
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
