Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Poczucie winy, rozdarte serce i niepewność jutraEstera Kaufmann jest poruszona rodzinną tragedią przyjaciela - Ludwik spowodował wypadek, w którym zginęła jego matka. Poczucie winy jest ogromne i mężczyzna nie potrafi dojść do siebie. Estera pragnie być przy nim w trudnych chwilach, a jednocześnie ma ogromny dylemat. Kiedyś odrzuciła jego miłość. Czy bolesne chwile sprawią, że Estera zmieni zdanie? Wspólna podróż do Włoch daje Ludwikowi nadzieję. Serce dziewczyny jest jednak rozdarte. Współczuje przyjacielowi, ale równocześnie myśli o innym mężczyźnie, który skradł jej serce.Sytuacja polityczna w Europie staje się coraz bardziej napięta. Wszyscy z niepokojem patrzą w stronę Niemiec. Manfred doskonale czuje się szeregach SS. Gdy poznaje w obozie w Dachau swoją przyrodnią siostrę, snuje plany o zemście. Nie może darować ojcu zdrady. Jednocześnie przychodzą wieści o dawnej kochance, które sprawiają, że cały jego świat wywraca się do góry nogami.Nawet najbardziej przemyślane decyzje mogą ulec zmianie, gdy w grę wchodzą silne uczucia. Jak odmienią się losy bohaterów sagi?Wiktoria Gische ponownie zabiera czytelników w czasy międzywojnia, obfitujące w ważne wydarzenia, pełne patriotycznych uniesień i radości. Pierwsze dni niepokoju to wielowątkowa, porywająca opowieść o codzienności krakowskiej rodziny Kaufmannów. Autorka umiejętnie kreśli złożoność międzyludzkich relacji i po raz kolejny udowadnia, że doskonale potrafi oddać historyczny klimat.Sabina Waszut - autorka Sekretnego domu i Narzeczonej z gettaDruga część "Sagi Estery"
Zawiłe losy, bolesne doświadczenia i ludzkie słabościDo Sandomierza przybywa tajemniczy nieznajomy, bohater wielkiej wojny. Mężczyzna ma za sobą trudną przeszłość, przed którą szuka schronienia. W pierwszych dniach broni przed zbójcami młodego chłopaka i podejmuje pracę przy zakładaniu winnicy. Wkrótce zaprzyjaźnia się z pustelnikiem, znajdując schronienie w jego chacie w Górach Pieprzowych.Dumna i ambitna Marcjanna marzy o odzyskaniu piekarni, którą jej ojciec oddał za długi, i wdaje się w romans z synem aktualnych właścicieli. Jednak chłopak nie chce się angażować w trwały związek i wykorzystuje sytuację.Do szesnastoletniej Aliny, siostry Marcjanny, zaleca się stary kawaler. Zrozpaczona dziewczyna nie może liczyć na wsparcie ze strony despotycznego ojca. W jej obronie staje nowy pracownik winnicy mieszkający w pustelniczej chacie. Składa on ojcu dziewczyny zupełnie nieoczekiwaną propozycję.
Spotkanie w pociągu. W jednym przedziale trafiają na siebie: kryminalistka po piętnastoletniej odsiadce, młodzieniec opuszczający dom dziecka, by zacząć życie na własny rachunek, i zakonnica udająca się na urlop. Ich losy łączą się w nieoczekiwany sposób. Drugi tom powieści opowiada o tym, jak trójka tak skrajnie różnych osób z konieczności zbliża się do siebie, poznaje i zaprzyjaźnia, bo łączy ich wspólny cel: rozwikłanie tajemnicy pozornie przypadkowego spotkania. No właśnie… na ile przypadkowego? Czy była to czyjaś zaplanowana gra, czy zwykłe zrządzenie losu? A może jedno i drugie? No cóż… są rzeczy na ziemi i niebie… Jedno jest pewne i chyba każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu tego doświadczył: na świecie nic nie dzieje się po nic. Danuta Noszczyńska – absolwentka krakowskiego liceum plastycznego oraz Wydziału Filozoficznego UJ. Pisarka, plastyczka, scenarzystka i reżyserka, twórczyni młodzieżowych teatrów amatorskich i grup teatralnych dla seniorów, twórczyni i organizatorka Ogólnopolskiego Przeglądu Teatralnego Amarantus. Trzy z wydanych do tej pory ponad dwudziestu pozycji („Pod dwiema kosami, czyli przedśmiertne zapiski Żywotnego Mariana”, „Wszystkie życia Heleny P.”, „Harpia”) zostały nagrodzone na Festiwalu Literatury Kobiet „Pióro i Pazur”. Danuta Noszczyńska to kobieta, która (jak mówi sama o sobie) „wszystko potrafi”, poza pisaniem oddaje się na co dzień licznym kreatywnym zajęciom, trudno w jednym zdaniu wyliczyć jakim, ona sama twierdzi, że absolutnie wszystkim, co jest do zrobienia, naprawienia lub popsucia. Z ogromną pasją przerabia wszystko po swojemu, nie posiada niczego, co pozostałoby w takim samym stanie jak w dniu zakupu. Dlaczego? Gdy ją o to zapytać, odpowiada: „Właściwie sama nie wiem, natręctwo takie chyba…”.
[…] Pewnego ranka w trzeciej klasie zatrzymałem się na moście po drodze do szkoły, oparłem o okrągłą, cynobrową belkę i pogrążyłem się w myślach. Poniżej wolno płynęła rzeka szeroka jak tokijska Sumida. Aż do tamtej pory nigdy nie pozwalałem sobie na roztargnienie, przez które straciłbym kontakt ze światem. Zawsze miałem wrażenie, że gdzieś za mną ktoś jest i mnie obserwuje, zawsze przybierałem jakąś pozę. Do każdego, nawet najdrobniejszego gestu dodawałem w głowie didaskalia: „zdezorientowany, patrzy na swoją dłoń”, „mówi, drapiąc się za uchem” – zachowania, przy których mogłoby stać „odruchowo” czy „nieświadomie”, dla mnie nie istniały. Kiedy ocknąłem się z zamyślenia, serce aż zadrżało mi z samotności. W takich momentach zawsze myślałem o przeszłości i przyszłości […]
Książka ta jest jednym z mniej znanych dzieł Dazaia, ale nie ujmuje to jej wyjątkowości. Można powiedzieć, że jest latarnią, która rzuci nieco światła na życie, poglądy, sposób myślenia tego niezwykłego twórcy – a także na inne jego utwory. Wraz z pisarzem odwiedzamy jeden z mniej znanych zakątków Japonii, jego rodzime strony, i jest to podróż bardzo osobista. Uczuciowa, złożona i elokwentna (znajdziemy tu wątki mityczne czy odwołania do dzieł innych pisarzy), specyficznie melancholijna – po prostu bardzo „dazaiowa”.
Osamu Dazai (1909–1948) w swym krótkim, zakończonym samobójczą śmiercią życiu napisał utwory niezwykle poczytne do dziś w Japonii, a także – za pośrednictwem przekładów – na całym świecie. Utwory uniwersalne, mimo iż pisane całe dekady temu, w innej przestrzeni kulturowej i oparte na osobistych doświadczeniach pisarza. Wykreowane przez niego postaci, ich dylematy i przemyślenia, to wciąż istotny punkt odniesienia dla części japońskiego społeczeństwa, w tym wkraczającej w dorosłość młodzieży.
Discover how the story ends – and how it all began.
Maia, Ally, Star, CeCe, Tiggy, Electra and their long-lost missing sister are gathered together for the first time, on board the Titan, to say a final goodbye to the enigmatic father they loved so dearly.
He has entrusted each of them with a clue to their past. But for every truth revealed another question emerges. How did Pa Salt amass his fortune? Why did he choose to adopt the sisters and why were they chosen from such different parts of the world? Have the answers been there all along, if only they had known where to find them?
The sisters must confront the idea that their adored father was someone they barely knew – and, even more shockingly, that his long-buried secrets may still echo through the generations today.
In Atlas: The Story of Pa Salt, the epic conclusion to the internationally bestselling Seven Sisters series, everything will be revealed at last.
Thirteen-year-old Leni is coming of age in a tumultuous time. Caught in the riptide of her parents’ passionate, stormy relationship, she dares to hope that Alaska will lead to a better future for her family, and a place to belong. Her mother, Cora, will do anything and go anywhere for the man she loves, even if it means following him into the unknown.
As Leni grows up in the shadow of her parents’ increasingly volatile marriage, she meets Matthew. And Matthew – thoughtful, kind, and brave – makes her believe in the possibility of a better life.
Młoda nauczycielka przybywa do pewnej wsi. Powoli i niepostrzeżenie wsiąka w drobne sprawy jej mieszkańców, a toczące się tam zdarzenia z każdym dniem zaczynają urastać do wydarzeń jeżących włos na głowie. Podpalenia, zdrady, ksiądz hazardzista, dyrektor szkoły zabijający swoją żonę, przybycie sekty zastraszającej mieszkańców, wsiowy głupek zamieszkujący ruiny zamku, wreszcie postać szamanki mądrej i znajdującej na wszystko odpowiedź, a jednocześnie tajemniczej i niedostępnej to barwny krajobraz tej powieści. Niewątpliwie wpływ na wagę wydarzeń ma wybujała wyobraźnia nowej mieszkanki, jej ciekawość i nieustanna chęć zbawienia świata. W powieści nie brakuje humorystycznych scen określających społeczną mentalność czy perypetie nauczycielki. W gęstwinie zadziwiających przeżyć przewija się postać szczerej i patrzącej na świat zupełnie innymi oczami nastoletniej córki sołtysa i rodząca się, pełna napięć miłość. Dyskretnie wplata się wątek tajemniczego spadkobiercy zamku, który za wszelką cenę chce odzyskać pozostawione tam dobra i odtworzyć historię rodu ściśle związaną z tym miejscem.Puentą zaskakującą i wzruszającą zarazem jest rozwiązanie wszystkich zawiłości piętrzących się niemal od początku powieści.
Joseph Conrad, a właściwie Teodor Józef Konrad Nałęcz Korzeniowski (1857-1924) to bodaj najsłynniejszy w świecie polski pisarz. Tyle że to przecież pisarz angielski. W wieku 16 lat wyjechał z Polski. Najpierw trafił do Marsylii, został marynarzem, pływał do Indii, na Malaje, odwiedził zarówno afrykańskie Kongo jak i Australię. W roku 1894 porzucił morze i ostatecznie zajął się pisarstwem. Napisał kilkanaście powieści i ... zrewolucjonizował literaturę. ŁĄczył awanturnicze wątki z głęboką analizą psychologiczną, odkrywając w ludzkiej naturze głębokie pokłady mroku. Szaleństwo Almayera to jego debiutancka powieść i w gruncie rzeczy tworzy jakby pierwszą część jego "malajskiej trylogii", w skład której wchodzą także "Wykolejeniec" i "Ocalenie" Conrad zaczął pisać tę książkę w 1889 roku w Londynie, skończył po ponad 5 latach (a w międzyczasie rękopis cudem nie zaginął w Kongo, wraz z autorem zresztą), bo w 1894 roku dopisał ostatnie rozdziały i złożył je w wydawnictwie. Akcja powieści rozgrywa się na Borneo, a jego gruntowna wiedza na temat historii i geografii tych wysp (malajskich) to oprócz samego wątku fabularnego dodatkowe atuty książki, a niemal wszystkie postacie z powieści mają swoje odpowiedniki w rzeczywistości. Szaleństwo Almayera to powieść/romans, to powieść przygodowa, ale wynikająca z zachwytu nad kulturą, naturą, ludźmi dalekiego wschodu, przy czym jednak nie jest to sielankowy obraz, bo jak pisze Zdzisław Najder (Z. Najder - Nad Conradem) ogólny sens powieści jest jednak posępny i beznadziejny - bo niezdrowe i głęboko niemoralne są ukazane w niej stosunki międzyludzkie. Ale właśnie dlatego Conrad to tak wybitny pisarz, nie zostawił nam sielskich obrazków.
Todd Anderson and his friends at Welton Academy can hardly believe how different life is since their new English professor, the flamboyant John Keating, has challenged them to "make your lives extraordinary! Inspired by Keating, the boys resurrect the Dead Poets Society--a secret club where, free from the constraints and expectations of school and parents, they let their passions run wild. As Keating turns the boys on to the great words of Byron, Shelley, and Keats, they discover not only the beauty of language, but the importance of making each moment count.
Zamknięta w pałacowych lochach Yelena wie, że już nigdy nie odzyska wolności. Zabiła swojego oprawcę, a przecież prawa w Iksji są surowe - bez znaczenia, czy była to samoobrona, karą za śmierć zawsze jest śmierć. Kiedy pogodzona z losem czeka na egzekucję, otrzymuje zaskakującą propozycję.Co wybierasz: szybką śmierć czy wolno działającą truciznę?Jako testerka jedzenia opuści lochy, zamieszka w pałacu i będzie spożywała najlepsze posiłki - będzie jednak narażona na śmierć ze strony każdego, kto podejmie próbę otrucia komendanta Iksji. Na domiar złego jest celowo karmiona trucizną zwaną Motylim Pyłem, przed skutkami której chroni tylko podawane codzienne antidotum. Zatem mimo braku krat to wciąż więzienie.Balansując na granicy życia i śmierci, Yelena desperacko walczy o przetrwanie i szuka sposobu ucieczki. Tymczasem sytuacja w Iksji dynamicznie się zmienia, dążący do przejęcia władzy rebelianci planują przewrót. A Yelena ku własnemu przerażeniu odkrywa magiczne moce, nad którymi nie potrafi zapanować. Jej życie znowu jest zagrożone i aby przetrwać, musi zmierzyć się z tajemnicami z przeszłości, przed którymi dotąd zawsze uciekała.[cytaty]Urzędnik otworzył teczkę, pobieżnie przejrzał dokumenty, po czym oświadczył:- Yeleno, może ten dzień będzie dla ciebie szczęśliwy.Ugryzłam się w język, by nie zakpić. W lochu nauczyłam się, że pyskowanie nie popłaca. To była ważna lekcja, więc tylko zwiesiłam głowę, aby uniknąć kontaktu wzrokowego z doradcą. Przez dłuższy czas milczał.- Dobre wychowanie i respekt - zauważył w końcu. - Wygląda na to, że masz zadatki na odpowiedniego kandydata.*- Czy cały personel zamkowy otrzymuje pensje?- Tak.- Tester żywności również?- Nie.- Niby dlaczego? - Dotąd nawet nie pomyślałam o zapłacie, skoro jednak Valek o tym wspomniał...- Testerowi płaci się z góry. Ile jest warte twoje życie?Fot. Kristian BeverlyMARIA V. SNYDER jest autorką bestsellerów "New York Timesa". Urodziła się i wychowała w Filadelfii. Studiowała meteorologię na Penn State, a następnie literaturę na Seton Hill University, gdzie obecnie jako wykładowczyni i mentorka programu MFA (Master of Fine Arts) uczy pisania powieści.
Scarlett wiedzie spokojne życie u boku swojego męża. Oboje starają się stworzyć swoje małe niebo na ziemi. Praca pod wodzą Danielsa jest dla kobiety prawdziwą przyjemnością, a specjalizacja z kardiochirurgii daje jej niezwykłą satysfakcję. Poukładany schemat, naruszony zostaje, kiedy Nick prosi o pomoc na pediatrii. Właśnie wtedy Scarlett poznaje pięcioletnią Amarii, dziewczynkę, która po nieudanej adopcji ma zostać deportowana do Afryki. Scarlett wie, że ich spotkanie nie mogło być przypadkowe. Z pomocą brata decyduje się zawalczyć o prawa adopcyjne. Jednak pewnego dnia dziewczynka znika, a wraz z nią wszystkie jej dokumenty. Zupełnie tak, jakby nigdy wcześniej nie istniała. Scarlett wbrew zdrowemu rozsądkowi oraz sprzeciwom Nicka wyrusza w podróż, która będzie największym sprawdzianem jej wytrwałości i siły. Postawi również na jej drodze starego przyjaciela, który kilka lat wcześniej całkowicie zniknął z jej życia...
Nowa książka autora Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję. W swojej drugiej powieści Mateusz Pakuła ponownie sięga do rodzinnej historii. Przenosimy się z nim do epicentrum stalinizmu, początku lat 50., gdy jego dziadek za szczeniacki wybryk zostaje osadzony w kieleckiej katowni. Ten, który go uratuje, rzuci światło zarówno na mroczną przeszłość miasta, splecioną z wojną, pogromem kieleckim i Holocaustem, jak i na przyszłość nowego pokolenia. Jak na nas leżą, dziurawe niczym pamięć, skóry po dziadkach? Czy historia, którą pamiętamy, jest również historią, którą chcemy pamiętać? Czy nadaje się na tożsamościowy mit? Pakuła pisze tak, że głowa mała, oczy ogromne, flaki powywracane, ręce drżące, a nogi z waty. To jest mistrzostwo świata w opowiadaniu historii osobistych i zarazem tych szerszych, społecznych. W przyszłość można patrzeć tylko mierząc się wciąż z przeszłością. JAN PESZEK Ta historia to więcej niż rodzinna opowieść. ‘Skóra po dziadku’ to książka, w której źli bohaterowie bywają dobrzy, a dobrzy nie zawsze czynią dobro. To książka, w której przenikają się pokoleniowe perspektywy, a wzajemne oceny z czasem ustępują miejsca rozumieniu relacji międzyludzkich. ‘Skóra po dziadku’ to kolejny tekst Mateusza Pakuły, w którym czytelniczki i czytelnicy mogą się przejrzeć. MIKOŁAJ GRYNBERG Wielką siłą powieści Mateusza Pakuły jest jej hybrydyczna forma. Gdzieś pomiędzy prozą, poezją, dramatem a esejem Pakuła odkrywa kolejne warstwy historii – rekonstruuje ją, domyśla, dopowiada, zaprzecza swoim dopowiedzeniom, przez co obnaża cały mechanizm tego, jak pamiętamy i co pamiętamy; jak funkcjonuje opowieść w przekazie ustnym i co możemy ustalić na podstawie dostępnej dokumentacji. Metanarracja w połączeniu z nieunikaniem trudnych tematów robi piorunujące wrażenie. Miazga! ISHBEL SZATRAWSKA Mateusz Pakuła (1983) – pisarz i reżyser teatralny. Autor kilkudziesięciu sztuk teatralnych. Laureat Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej (2014) i jej czterokrotny finalista, laureat Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza (2022) i Olśnień Onetu (2024), nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia (2022) i Paszportu Polityki (2023). Jako prozaik zadebiutował książką Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję, która została uznana za jedną z najciekawszych książek 2021 roku i nominowana do Odkryć Empiku, Nagrody Literackiej Gdynia oraz Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza (wyróżniona rezydencją w Vence), znalazła się także w finałowej piątce europejskiej Prix Grand Continent. Spektakl na podstawie Jak nie zabiłem…, w adaptacji i reżyserii autora, został okrzyknięty najważniejszym spektaklem ostatnich sezonów, zdobył do tej pory ponad dwadzieścia nagród – zespołowych i indywidualnych, w tym czterokrotnie Grand Prix (m.in. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia i Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej). Skóra po dziadku jest jego drugą książką prozatorską, w przygotowaniu trzecia – powieść dla młodzieży pt. Sprawa Świętego Jogurta.
Wiedeń, 1889 rok. Klara von Altenburg mieszka z bratem Ottonem i ojcem Alfredem, sławnymkompozytorem. Klara odziedziczyła po nim talent, ojciec jednak zabiera stworzone przez nią dzieła i przedstawia je jako prace syna, aby uczynić zeń wielkiego muzyka. Pewnego wieczoru Otto niespodziewanie znika, a Alfred, nie chcąc angażować w sprawę policji i wywoływać skandalu, każe córce go odnaleźć. W poszukiwaniach pomaga jej Franz Weber, nauczyciel historii, który niedawno stracił posadę i nie stać go na zapłacenie czynszu za mieszkanie w kamienicy Altenburgów. Z racji poglądów nie pałają do siebie sympatią, ale łączy ich wspólny cel, a może nie tylko… Perfekcyjnie oddany klimat epoki, dynamiczna akcja, koloryt bohaterów sprawiają, że książka ta to idealna podróż w czasie, z której nie chcemy wracać. Paulina Rabczak – pochodzi z Rzeszowa, obecnie mieszka w Wiedniu, gdzie studiuje na Uniwersytecie Wiedeńskim. Interesuje się historią, szeroko pojętą sztuką i językami obcymi. Pisze odkąd potrafi sobie przypomnieć, a szczególnie bliskie są jej historie osadzone w dawnych czasach.
Konsul Tomek przybywa do polskiej placówki dyplomatycznej w Omanie i z miejsca zostaje wplątany w sieć intryg i tajemniczych wydarzeń. Romanse, zazdrość, rywalizacja… Losy trzech kobiet, które dzieli wiek i doświadczenie, niespodziewanie krzyżują się, a każda z nich pragnie, by Tomek wyciągnął do niej pomocną dłoń. Jakie pułapki czyhają na młodą polską absolwentkę londyńskiej uczelni, która dostała intratną pracę w Maskacie? Dlaczego piękna żona ambasadora będzie potrzebować wsparcia konsula i przebojowej dziennikarki? Czy handel żywym towarem kwitnie nawet w takim statecznym kraju jak Oman? Akcja powieści toczy się w trudnym i niebezpiecznym okresie arabskiej wiosny, która ogarnęła kraje muzułmańskie, niejednokrotnie czyniąc w nich straszliwe spustoszenie. Powieść „Sultan, moja miłość” jest oparta na osobistych przeżyciach autora. „Sultan, moja miłość” to trzecia część serii „Kulisy zakazanych związków” autorstwa Igora Kaczmarczyka po „Islamskim fatum” i „We władzy szejka”. Igor Kaczmarczyk – absolwent arabistyki na UJ oraz stosunków międzynarodowych i współczesnej dyplomacji na UW. Pracował jako tłumacz języka arabskiego w firmach eksportowych w Libii, a następnie dyplomata w polskich placówkach w Trypolisie, Rijadzie i Dżakarcie w funkcji konsula RP oraz radcy politycznego i radcy ekonomicznego. Długoletni zastępca szefów placówek. Mieszkał ponad dwadzieścia pięć lat w krajach muzułmańskich, w tym w Libii i Arabii Saudyjskiej, a następnie w Indonezji. W 2018 roku zakończył dyplomatyczną karierę i wrócił do Polski.
Choć Calla ma już 21 lat, to wciąż jeszcze nie zaznała wielu rzeczy: nie widziała morza, nie była w wesołym miasteczku, z nikim się jeszcze nie całowała Dorastając, doświadczyła za to przeżyć, które nie powinny stać się udziałem nikogo, wszystko jedno, dziecka czy dorosłego. Bolesne doznania pozostaną z nią na zawsze - i tylko z nią. To sekrety, które Calla ukrywa przed wszystkimi, także przed wąskim gronem przyjaciół z college'u. Marzy o tym, żeby tak pozostało na zawsze, ale los chce inaczej. Zdruzgotana wiadomością o kolejnym, paskudnym postępku matki, dziewczyna musi wrócić do miejsc i ludzi, z którymi wolałaby nie mieć już nigdy do czynienia. I wtedy, w najmniej oczekiwanej chwili, pojawia się ktoś, kto może w cudowny i zaskakujący sposób odmienić jej życie
JEŚLI CENĄ MOJEJ MIŁOŚCI BYŁABY TWOJA ŚMIERĆ, BYŁBYŚ GOTOWY UMRZEĆ?Dragovich nie ma słabości. Dopóki w jego życiu nie zjawia się kobieta, która chce go zniszczyć. Tą kobietą jest Sofia Draycone, a to nazwisko zawsze oznacza niebezpieczeństwo.Rosyjska bratwa odebrała Sofii brata i tym samym wydała na siebie wyrok. Dziewczyna wiedziała, że nie zazna spokoju, dopóki nie poczuje słodkiego smaku zemsty. Zatrudnia się w klubie Dragovicha i wchodzi w paszczę lwa, z której nie ma już odwrotu. Co zrobi, kiedy odkryje, kto naprawdę powinien być jej wrogiem?Dragovich zrobi wszystko, by piękna Sofia była tylko jego. Czy jest gotowy ponieść za to najwyższą cenę?Książka przeznaczona dla osób powyżej osiemnastego roku życia.
Ivy jest młodą, pełną życia i optymizmu dziewczyną, ogromnie podekscytowaną zbliżającymi się studiami. Wydaje się, że po przeprowadzce do nowego miasta wszystko ułoży się doskonale, ale właśnie wtedy los niespodziewanie stawia na jej drodze bardzo nieodpowiedniego mężczyznę. Cameron jest całkowitym przeciwieństwem Ivy: dużo starszy, oziębły i tajemniczy. Jest też najlepszym przyjacielem narzeczonego jej kuzynki oraz chętnie odwiedza bar, w którym Iva zatrudniła się jako kelnerka. Najgorsze jednak jest to, że wcale nie jest obcy. Ivy poznała go niespełna rok wcześniej. To on obronił ją przed namolnym adoratorem po czym wspólnie spędzili noc. Teraz ich drogi ponownie się krzyżują, co oznacza, że nadzieje na spokojne, bezproblemowe życie bezpowrotnie prysły
Zmieniający się obraz życia polskiego ziemiaństwa końca XIX wieku. Ścieranie się i przenikanie tradycji z wyzwaniami nowych czasów, w których dorabianie się majątku przestaje być czymś wstydliwym dla szlachcica, zwłaszcza gdy celem jest odzyskanie rodzinnego gniazda. Wspaniała opowieść o miłości. Według niektórych badaczy literatury, książka zawiera wątki autobiograficzne.
Czy kłamstwa i sekrety ujrzą światło dzienne?W szkole doszło do kradzieży! Z szafki Sashy zniknęła torba Kamery umieszczone przy głównym wejściu uchwyciły czworo uczniów wchodzących do budynku. Teraz to oni stają się głównymi podejrzanymi. Każdy z nich ma powód, aby nie lubić Sashy. Każdy ma coś do ukrycia. Ale który z nich jest odpowiedzialny za włamanie? I czy uda im się odkryć, kto jest złodziejem, zanim Sasha dokona zemsty na nich wszystkich? "Wiem, że kłamiesz" to wciągający i trzymający w napięciu thriller dla młodszej młodzieży autorstwa Daphne Benedis-Grab. Czytelnikom może spodobać się także inny tytuł pisarki - "Znam Twój sekret".
Nowe wydanie legendarnej książki przetłumaczonej już na ponad 30 języków. Kiedy Azar Nafisi rezygnuje z prowadzenia zajęć z literatury na Uniwersytecie Teherańskim w proteście przeciw nakazowi noszenia chusty, tworzy u siebie tajne seminarium. Przez dwa lata co tydzień spotyka się ze swoimi siedmioma studentkami, by dyskutować o powieściach Nabokova, Fitzgeralda i Austen. Nawiązują z sobą na tyle bliską relację, że dyskusje o literaturze przeradzają się w rozmowy o tym, co w ich życiu najważniejsze o poszukiwaniu osobistej wolności i sile płynącej z budowania wspólnoty, o dążeniu do samorealizacji i szczęścia w sytuacji, gdy kobietom odbierane są podstawowe prawa. W miarę jak na liście zakazanych w kraju książek pojawia się coraz więcej tytułów, coraz wyraźniej wybrzmiewa także pytanie o to, dlaczego reżim tak boi się fikcji. Jak pisze Nafisi, tam, w tamtym salonie odkrywałyśmy na nowo, że my też jesteśmy żywymi, oddychającymi ludzkimi istotami. I bez względu na to, jak represyjna stałaby się władza, bez względu na to, jak bardzo byłybyśmy zastraszone i przerażone, podobnie jak Lolita próbowałyśmy wyrwać się z tego narzuconego nam świata i stworzyć sobie własne enklawy wolności. I podobnie jak Lolita przy każdej możliwej okazji dumnie demonstrowałyśmy naszą niesubordynację.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?