Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Ta książka ma trzech głównych bohaterów.
Don Camillo to wiejski proboszcz z Niziny Padańskiej, człowiek o wielkim sercu i trochę przyciężkiej pięści, stosujący dość oryginalne metody ewangelizacji swoich owieczek, z których duża część to komuniści. Prowadzi on nieustanną wojnę z wójtem Peppone, lokalnym przywódcą ?czerwonych?, równie jak ksiądz nieustępliwym i porywczym.
Nad sporami tych wrogów, którzy są jednocześnie na swój sposób przyjaciółmi, czuwa ? z łagodnym uśmiechem ? Chrystus Ukrzyżowany z głównego ołtarza miejscowego kościoła.
To już ostatni tom z cyklu Mały światek. Ukazuje się on po raz pierwszy w języku polskim. Nie we wszystkich opowiadaniach don Camillo i wójt Peppone są głównymi bohaterami, a w niektórych nawet w ogóle nie występują. W każdym jednak zachowany jest specyficzny klimat Małego światka, który ożywia pojawiające się postacie i czyni je nam bliższymi. W ostatnim opowiadaniu Giovannino opowiada z czułością i oddaniem o człowieku, którego postać stała się inspiracją dla postaci don Camilla, a wiec o ojcu Lino Maupasie.
Na początku tej opowieści śmiertelnie ranny mężczyzna brnie po plaży. A kolejne kobiety, o których myśli w tym momencie, okazują się z czasem tymi, które mierzyły do niego ze strzelby.
Tylko czy był to ten sam mężczyzna, ten sam uwodziciel? Bo z historii opowiadanych potem przez kobiety jego życia wynika, że miały one do czynienia z różnymi kochankami swych marzeń!
Skoro już wymieniamy i chwalimy opowiadania Czechowa, koniecznie muszę wspomnieć Nieciekawą historię, która jest mi najdroższą ze wszystkich jego nowel; jest to utwór całkiem niepospolity, fascynujący i w swej cichej, smutnej dziwności nie ma sobie równego w żadnej literaturze; zdumiewa on choćby tym, że młody, niespełna trzydziestoletni człowiek z najgłębszym wyczuciem czyni narratorem tej zapowiedzianej jako ?nieciekawa", lecz wstrząsającej historii ? starca, światowej sławy uczonego w randze generała, z tytułem ekscelencji, który często też tak się w swoich wyznaniach tytułuje: ?Wasza ekscelencjo!", co brzmi jak: ?O mój Boże!?. Bo chociaż jest to ktoś wysoko postawiony w oficjalnej hierarchii, jego umysł i samokrytycyzm, oraz krytycyzm w ogóle, są na takim poziomie, że uświadamia on sobie całą niedorzeczność otaczającej go sławy i okazywanej mu czci; w głębi duszy jest człowiekiem zrozpaczonym, spostrzega bowiem, że jego życiu wraz z wszystkimi zasługami brak było duchowego centrum, jakiejś ?ogólnej idei", że w gruncie rzeczy było to życie bezsensowne, życie człowieka zrozpaczonego.
Tomasz Mann "Esej o Czechowie" (fragment)
""Poprzedniego wieczoru mąż powiedział mi, że jestem dobrym człowiekiem. Trudno zdecydować czy to komplement, czy kpina. Dobry brzmi jak naiwny. Niedzisiejszy, niegdysiejszy"". ""Jutro będzie normalnie"" Agnieszki Lis to wciągająca opowieść o współczesnej kobiecie. Nader współczesnej. Małgośka - główna bohaterka książki - to osoba, którą w życiu spotkało już chyba wszystko. Sieroctwo, mobbing w pracy, zdradzający mąż i jeszcze ta teściowa... Mimo małego mieszkania dziewczyna nie załamuje się. Dzielnie wychowuje swojego czteroletniego synka, marząc jednocześnie o małym, białym domku. Zdawałoby się, że więcej już nie może się wydarzyć, że temat został wyczerpany, a jednak bohaterkę wciąż spotykają niezwykle ciekawe perypetie. Sama o sobie mówi, że jest szczęściarą, ale czy szczęście wystarczy, aby przejść, a raczej prześlizgnąć się przez życie cało? Co jeszcze może się przytrafić? Czy jutro wreszcie będzie... normalnie?
Dżozef Jakuba Małeckiego to intrygujące połączenie realizmu magicznego z powieścią dresiarską. Grzesio Bednar, absolwent szkoły zawodowej na warszawskiej Pradze, spotyka na swej drodze ,,złych ludzi"", którzy łamią mu nos i zabierają telefon. Na domiar złego napuchnięta twarz chłopaka nie podoba się pracodawcy, a dziewczyna nie potrafi zrozumieć, jak można było do niej zaraz po wypadku... nie zadzwonić. Bednar trafia do szpitala. W sali poznaje trójkę mężczyzn, przekraczających smugę cienia. ,,Kurz"" to rzutki biznesmen, ,,Maruda"" jest wiadomo jaki, a ,,Czwarty"" okazuje się bibliofilem i dziwakiem - czyta bez opamiętania książki Josepha Conrada, a kiedy zaczyna gorączkować, dyktuje Grzesiowi tajemniczą opowieść. Wkrótce szpitalna rzeczywistość zaczyna przypominać świat z koszmaru klaustrofobika. Czyżby demony z majaków ,,Czwartego""?Dżozef to pozornie lekka, wakacyjna pocztówka ze szpitala na peryferiach, którą wypełniają męskie Polaków rozmowy. Autor nie szczędzi czytelnikom blokerskich dosadności, często dorzucając szczyptę sarkazmu. Jednocześnie pokazuje, jak literatura przechodzi w rzeczywistość, a bułhakowski Mistrz radzi sobie na Czarodziejskiej Górze XXI wieku.Na opowiedzianą przez Małeckiego historię życiowej i czytelniczej inicjacji najpoczciwszego dresiarza Rzeczpospolitej można patrzeć jak na polemikę rówieśnika z ,,młodą polską prozą"" ostatniej dekady - jednak przede wszystkim jest to kawał soczystej gawędy, rzadki u nas przykład naturalnego, bezpretensjonalnego storytellingu.Jacek DukajCo w Dżozefie należy pochwalić w pierwszej kolejności? Zarówno wyobraźnię, jak i emocjonalną łączność z czytelnikiem. Opowiadając nam, że tak powiem, niestworzone rzeczy, autor nie traci zainteresowania i wiary czytelnika.Tomasz Piątek
Nieśmiertelny o sercu twardym jak kamień poświęci swój mroczny świat dla jedynej kobiety, która potrafi mu się przeciwstawić.
Lecz czy ona potrafi oprzeć się namiętności bez granic?
Młoda, dwudziestokilkuletnia dziewczyna bawi się włosami. Ma długie blond dredy i gęstą, krótką grzywkę. Nie chcemy żyć tak jak inni - mówi - nie rajcuje nas kasa ani kariera. Prawdziwe szczęście jest gdzie indziej. Pomiędzy ludźmi. W szczerości kontaktów, we wspólnym tworzeniu. (...)
Wzruszająca powieść o sile przyjaźni i zbawiennym wpływie jogi.
Charlie jest piękna, mądra i bogata. Innymi słowy ma wszystko, czego można zapragnąć. Z wyjątkiem… normalnego życia. Pragnąc za wszelka cenę to zmienić, z dnia na dzień rzuca pracę i zakłada własną szkołę jogi. Jednymi z jej pierwszych klientek są trzy koleżanki z czasów szkolnych, podobnie jak ona nieco rozczarowane własnym losem.
Sabine redaguje romanse, choć wolałaby pisać powieści. Naomi, świetnie zapowiadająca się fotografka, samotnie wychowuje syna i już nie pamięta, kiedy ostatnio miała w ręku aparat. A Bess, choć marzyła o karierze reporterki, skończyła na pisaniu kąśliwych komentarzy do magazynu plotkarskiego…
Cztery dawne koleżanki z college’u spotykają się na cotygodniowych zajęciach jogi w szkole Charlie. Życie ma dla nich w zanadrzu mnóstwo niespodzianek: przyjaźń, nowe szanse, miłość i ogromne zmiany. Jak to życie.
Krzepiąca historia o sile kobiecej przyjaźni.
Moja wyspa, pomyślała Joanna, ogarniając wzrokiem kępy floksów, lilii, szmaragdowe łąki i mocną ścianę lasu. Podobno są marzenia, które, gdy się spełnią, bywają przekleństwem. Jej się udało.
Joanna, popularna kompozytorka i kobieta po przejściach, osiada na wsi. Kupuje zrujnowany pałac, remontuje go i wreszcie jest szczęśliwa.
Latem odwiedza ją siostrzenica z przyjaciółkami. Joanna z dużą życzliwością wysłuchuje tajemnic młodych kobiet. Mimo woli staje się ich powierniczką, pocieszycielką, próbuje udzielać wskazówek. Sama jednak nie potrafi podjąć ważnych decyzji. Czy szukać miłości, czy nie ryzykować i cieszyć się spokojem, który dopiero teraz odnalazła?
Aktor Julían Dalmau przybywa ze Stanów na Kubę odegrać rolę swego życia ? własną śmierć. W otoczeniu szemranej bohemy hawańskiego półświatka przygotowuje się do spektaklu mało znanego dramaturga Howarda Owena o trudnej relacji ojciec?syn w obliczu homoseksualizmu. Świat, w który wkracza bohater, to fascynujący, a zarazem mroczny klimat hawańskich zaułków i dzielnic pachnących grzechem, to miasto pełne spelun, gdzie w oparach dymu z cygar i przy brzęku szklanek z rumem toczą się dyskusje o życiu, sztuce i teatrze. Podczas długo oczekiwanej premiery rola Juliana Dalmau wymyka się kartom scenariusza...
Hawana lat pięćdziesiątych z Hemingwayem w tle kabarety, domy uciech, podrzędne bary z wyjątkowymi klientami.
- współczesna powieść obyczajowa o miłości i samotności, o rozdźwięku między modą na bycie singlem a tęsknotą za ciepłem domowego ogniska- historia opowiedziana na przemian przez parę głównych bohaterów, raz z perspektywy jego, raz z perspektywy jejOn - Andrzej, dojrzały mężczyzna, scenarzysta filmowy.Ona - Kaśka, trzydziestokilkuletnia fotografka i samotna matka dorastającego syna.Poznają się przypadkowo na planie filmu i szybko odkrywają, że są dla siebie kimś wyjątkowym. Od tej chwili stają przed trudnym wyborem: miłość czy kariera. Opis miłosnych zmagań, pełnych niedomówień, pomyłek i podejrzeń, wzbogacają reportażowe fragmenty z podróży Kaśki do Afryki i w Alpy, widziane od kuchni ciekawostki z planu filmowego Andrzeja oraz duża doza ciepłego humoru.
Murakami w mistrzowski sposób buduje fantastyczne postaci, równoległe światy, zaciera granice między rzeczywistością a literaturą. 1Q84 to opowiadana na przemian historia kobiety i mężczyzny, Aomame i Tengo, sensacyjna, chwilami wręcz przerażająca. Oboje w dzieciństwie dobrze się znali i wszystko wskazuje na to, że ich ścieżki znowu się skrzyżują. Ona jest instruktorką sztuk walki, masażystką, a po godzinach perfekcyjną morderczynią. On - wykładowcą matematyki, a w wolnych chwilach początkującym pisarzem i redaktorem. Aomame dostaje się do innej rzeczywistości. Ona i Tengo desperacko próbują się odnaleźć. Aomame postanawia powrócić do normalnego świata, a gdy to się jej nie udaje, podejmuje decyzję o samobójstwie. Ma nadzieję, że w ten sposób porzuci drugą siebie żyjącą w roku 1Q84 i powróci do zwykłego roku 1984. W tym samym czasie Tengo postanawia, że spróbuje żyć w świecie, w którym na niebie unoszą się dwa księżyce, bo wie, że tylko w nim może spotkać swoją Aomame.
Nie masz czasu czytać To posłuchaj ! Z uśmiechami, Małgorzata Kalicińska Czy są takie babcie i takie domy jak w tej powieści Są. Każdy może taki dom zbudować i nadać mu taką aurę. Naturalnie to rola nas, kobiet: babć, mam, córek i wnuczek - budowanie atmosfery domu - Rodziny. Tak już jest i już! Naśladownictwo - jak najbardziej polecam. W czasach, gdy wszystko idzie Wam ciężko,pod górkę"", kiedy czujecie się niedokołysani, zmęczeni i nostalgiczni - zajrzyjcie nad Rozlewisko. Poczujcie zapach herbaty z cytryną parzonej dla Was przez Gosię, może dostaniecie miskę rosołu i klucz do morelowego pokoju, w którym odpoczniecie... Opowiecie Waszą historię, albo posłuchacie o tym, co się dzieje nad Rozlewiskiem. Czyta Marta Klubowicz Czas nagrania: 20 godzin 27 minut 2 CD mp3
Zygmunt Niedźwiecki jest dziś autorem zapomnianym i właściwie anonimowym. Nazwisko pozostaje znane badaczom kultury przełomu XIX i XX wieku i pojawia się przy okazji syntetycznych omówień. Powszechnie przyjęło się uważać, że jest pisarzem konsekwentnie naturalistycznym, nalężącym do drugiego pokolenia polskich naturalistów, którzy szli drogą wytyczoną przez grupę literacką "Wędrowca" i którzy nawiązywali do wzorów zaprojektowanych przez francuskich twórców, przede wszystkim Zolę i jego uczniów. Zygmunt Niedźwiecki słusznie bywał nazywany polskim Maupassantem, nie tylko ze względu na tłumaczenia. Jego oryginalne teksty to prawdziwe "laboratorium" krótkich form narracyjnych. Pisał klasyczne nowele, z punktem kulminacyjnym i wyraźnie wyeksponowaną puentą, krótkie, silnie zdialogowane scenki, obrazki z przewagą opisu, humoreski, dłuższe formy, jakby mini-powieści. Polska nowelistyka bez Niedźwieckiego byłaby zdecydowanie uboższa, stanowi on ogniwo pośrednie między XIX-wiecznymi formami Bolesława Prusa i Marii Konopnickiej a twórczością modernistów - Marii Dąbrowskiej, Jarosława Iwaszkiewicza, Andrzeja Nowakowskiego, nawet Mirona Białoszewskiego.
Przebojowa Darcy i rozważna Rachel są najlepszymi przyjaciółkami. Mimo różnic charakterów darzą się pełnym zaufaniem.Jedna noc wszystko zmienia. Kiedy Rachel budzi się u boku Deksa, narzeczonego Darcy, wie, że nic już nie będzie takie jak dawniej. Bo Rachel zakochuje się w Deksie, a data jego ślubu z Darcy jest coraz bliższa...
Życie Darcy w jednej chwili rozpada się na drobne kawałeczki. Narzeczony porzuca ją tydzień przed ślubem, na domiar złego odchodzi z jej najlepszą przyjaciółką. Darcy obwinia obydwoje o rozpad swojego związku, choć sama ma romans i spodziewa się dziecka...
Claudia i Ben są szczęśliwym małżeństwem. Nie chcą mieć dzieci, realizują się w pracy i w życiu towarzyskim. Kiedy jednak w domu ich przyjaciół pojawia się niemowlę, w Benie coś pęka. Pragnie zostać ojcem. Jak w tej sytuacji zachowa się Claudia? Czy ich małżeństwo wytrzyma tę próbę?Emily Giffin - amerykańska autorka bestsellerów: Coś pożyczonego, Coś niebieskiego, Dziecioodporna i Sto dni po ślubie. Jej najnowsza książka, Siedem lat później, podobnie jak poprzednie natychmiast po premierze trafiła na listy bestsellerów ,,New York Timesa"" i Amazon.com. Wszystkie jej powieści zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków i sprzedały się w wielu milionach egzemplarzy.
Pierwsza z trzech powieści Reginy Doman, które ukażą się nakładem Księgarni św. Jacka.
Akcja powieści dzieje się w Nowym Jorku. Na progu spokojnego domu dwóch sióstr, Blanche i Rose, oraz ich matki, wdowy, staje pewnego zimowego wieczora tajemniczy młody mężczyzna. Pozwalają mu wejść do środka, mimo że nie wyjawia im swego prawdziwego imienia ani nie mówi, kim naprawdę jest. Przedstawia się jako ?Niedźwiedź? i wygląda na kogoś, kto dobrze zna ciemne zaułki Nowego Jorku i jego mroczne tajemnice. A jednak wpuszczają go do swego bezpiecznego świata i od tej chwili staje się ich przyjacielem, opiekunem i wiernym towarzyszem. Nie przypuszczają nawet, że ta przyjaźń może kosztować je kiedyś? życie.
Cień Niedźwiedzia to pierwsza część trylogii Reginy Doman, w której poznajemy czworo głównych bohaterów: Blanche, Rose, Beara i Fisha ? jeszcze jako nastolatków. Ich losy niespodziewanie splotły się ze sobą i równie niespodziewanie się potoczą. Mimo swego młodego wieku, wszyscy oni są ludźmi, którzy wiele w życiu stracili i żadne z nich nie jest do końca tym, kim na początku się wydaje. Każde na swój sposób zmaga się z przeszłością, od której nie może się uwolnić (ten wątek będzie obecny na kartach wszystkich trzech części powieści). Jak to w Nowym Jorku, są tu i narkotyki, i zagadkowe morderstwo, i porwanie, i tajemniczy kolekcjoner?
Tajemniczość otacza zresztą wszystkich bohaterów i obecna jest na kartach całej książki. W pełną napięcia i niespodziewanych zwrotów akcję autorka wplata niezwykle umiejętnie i dyskretnie przekaz wartości, które w dzisiejszym świecie są coraz mniej popularne i coraz bardziej zapomniane i niemodne. Lektura książki zmusza do refleksji, iż pewne wartości nie mogą przestać obowiązywać nawet w rozpędzonym i zapatrzonym w siebie świecie dwudziestego pierwszego wieku, bo wtedy człowiek zaczyna pogrążać się w chaosie i ostatecznie gubi samego siebie. Tak właśnie dzieje się z negatywnymi bohaterami książki.
Nie ma tu jednak prostych, płytkich odpowiedzi. Są natomiast doskonale przedstawione meandry ludzkich losów, trudnych wyborów i duchowych dylematów? Bohaterowie zmagają się z takimi problemami jak śmierć bliskiej osoby, brak zrozumienia, fałszywe oskarżenia, odrzucenie, przemoc, narkotyki, zbrodnia, miłość? Stają w obronie prawdy, czystości i innych pięknych wartości, narażając przy tym niejednokrotnie własne życie.
Nowy Jork z powieści Reginy Doman staje się dla czytelnika zadziwiająco bliskim i znajomym obrazem świata, w którym on sam żyje.
Nie sposób nie polubić i nie zżyć się z sympatycznymi bohaterami pierwszej części trylogii. Pocieszające jest to, że nie trzeba się z nimi rozstawać wraz z zamknięciem książki, bo w przygotowaniu są dwie kolejne książki opowiadające o ich dalszych losach ? jeszcze bardziej zawiłych, niespodziewanych, niebezpiecznych i niezwykłych.
Dodatkową atrakcją pisarstwa Reginy Doman jest fakt, że czerpie ona inspirację z baśni braci Grimm. Książka Cień Niedźwiedzia oparta jest na motywach mało znanej baśni Białośnieżka i Różyczka. Znajomość baśni nie jest jednak konieczna do właściwego odbioru książki. Żyje ona bowiem własnym życiem i nie ma w niej prostych i bezpośrednich analogii do baśniowych wydarzeń i postaci. Niemniej znajomość baśni może dostarczyć czytelnikowi dodatkowej przyjemności, bowiem do emocji, jakie zapewnia sama lektura książki, dochodzą jeszcze te, które wynikają z szukania punktów wspólnych oraz bliższych i dalszych odniesień.
W 2005 roku ukazała się płyta ze słuchowiskiem na podstawie powieści Cień Niedźwiedzia, które w 2009 roku otrzymało prestiżową nagrodę Sonic Society (kanadyjskiego stowarzyszenia zajmującego się promocją słuchowisk) dla najlepszego słuchowiska.
Na podstawie książki powstaje również film, którego premiera zapowiadana jest na czerwiec 2011 roku.
?Gęba w niebie? to groteska z elementami antyutopii i metafizyką schodzącą na ulice.
Niedaleka przyszłość: wszyscy biorą leki na wszystko, wszyscy poprawiani skalpelem i botoksem, wszyscy traktują wszystkich instrumentalnie. Główny bohater ? Filip ? podczas feralnej nocnej eskapady natyka się na mężczyznę zupełnie niepasującego do współczesności: proroka nowej religii. Jako że Filip to ?król dewocjonaliów polskich?, postanawia zrobić z tego człowieka maszynkę do robienia pieniędzy. Pomaga mu w tym niewydarzony pisarz trzeźwiejący tylko od czasu do czasu. Żaden z nich nie podejrzewa, że bóg nowego proroka nie tylko naprawdę istnieje, ale na dodatek wkrótce zstąpi na ziemię. I nie będzie tym, kogo można by się spodziewać.
?Gęba w niebie? została wyróżniona w konkursie Igrzyska Literackie w kategorii najlepsza
powieść.
ALARM! ALARM!!!
„Przekazujemy komunikat europejskiego satelity: Natychmiast! I to już! opuścić plażę! Idzie na was, nie wiadomo skąd, Wielka Woda! Nim słońce za zielony grzbiet ardeńskiego lasu się schowa – głos mu się łamie, ale jeszcze zawoła: – Rety! Ratuj się, kto może! W Ardeny! W Ardeny!
Tam wasza ostatnia deska ratunku! W górach was fala nie porwie… Tam drzew a drzew… Starczy dla was… i dla nas… na supertratwy! Uciekajcie! Tu równina, dolina… ona już ska…”.
Marian Pankowski (1919) – więzień obozów koncentracyjnych, profesor uniwersytecki, emigrant, autor dziesiątków powieści i dramatów, które zmieniały i zmieniają oblicze polskiej kultury. Ostatnio wydał Bal wdów i wdowców (2006), Ostatni zlot aniołów (2007), Była Żydówka, nie ma Żydówki (2008), Niewola i dola Adama Poremby (2009). Wielokrotnie nagradzany.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
