Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Podobno prawdziwa miłość zwycięży wszystko. Jednak w tej rundzie nie będzie łatwo. Kiedy Cassie zobaczyła stojącego w drzwiach Jacka, wiedziała, że ich związek zasługuje na drugą szansę. Teraz, gdy dramat z przeszłości jest już daleko za nimi, mogą zacząć nowe, wspólne życie w Nowym Jorku. Szybko jednak zdają sobie sprawę, że ich miłość została wystawiona na kolejne próby. Życie w cieniu gwiazdy drużyny Metsów okazuje się dla Cassie trudniejsze, niż to sobie wyobrażała. Szczególnie gdy na horyzoncie pojawia się pewien zabójczo przystojny kierowca… *** – Co ty mówisz, Kiciu? – Zrobił dwa kroki w moją stronę, a ja odruchowo się cofnęłam. – Nie wiem, co mówię. – Serce obijało mi się o żebra, gdy zaprzeczałam prawdzie. Doskonale wiedziałam, co mówię… tylko wyglądało na to, że nie potrafię tego ubrać w odpowiednie słowa. Zaczął nerwowo chodzić od ściany do ściany. – Nie rób niczego głupiego, Cass. Wiesz, że bez siebie jest nam źle. Kiwnęłam głową, a z oczu popłynęły mi kolejne łzy. – Wcale jednak nie jestem pewna, czy ze sobą jest nam dobrze. fragment książki NEW ADULT PODWÓJNE POV HATE-LOVE SECOND CHANCE ROMANS SPORTOWY BIOGRAM J. Sterling postanowiła zacząć pisać książki, gdy została zwolniona z pracy. Okazało się to strzałem w dziesiątkę, ponieważ pisanie od początku wychodzi jej… fenomenalnie. Sterling jest autorką bestsellerowej serii The Perfect Game. Odwiedź jej stronę: www.j-sterling.com. Co mówi o sobie? „Kocham baseball, ciepłe letnie wieczory, plażę, południową Kalifornię, Dodgersów, Malibu, śmiech, zawieranie nowych przyjaźni, poznawanie ludzi, podróże i… ciebie. Zgadza się, kocham cię. Chyba że jesteś dupkiem – jeśli tak, to jednak cię nie kocham”.
Druga cześć japońskiego dyptyku, powieść nominowana do Nagrody Goncourtów. Francuzka Rose, bohaterka Samotnej róży, po przyjeździe do Kioto odkryła japońską część swojej tożsamości. W Godzinie zachwytu w Kioto poznajemy losy i przeżycia Haru Ueno, ojca Rose, człowieka gór, który został szanownym sprzedawcą dzieł sztuki: jego umiłowanie piękna, celebrowanie przyjaźni i niespełnioną miłość do córki urodzonej z przelotnego romansu, do której nie wolno mu się zbliżyć. Ta książka oczaruje nie tylko czytelników zafascynowanych kulturą Japonii - jest przepełniona pięknem, zmysłową miłością, spokojem i harmonią w obliczu strat i darów losu, a jednocześnie bije z niej niezwykła radość życia. MURIEL BARBERY – francuska pisarka urodzona w 1969 roku w Casablance. Studiowała, a następnie wykładała ?lozo?ę na Université de Bourgogne w Dijon. Dla Japonii porzuciła karierę naukową i po wyjeździe zajęła się pisaniem. W Polsce ukazała się dotąd jej bestsellerowa "Elegancja jeża", przetłumaczona na 39 języków. W serii Collection Nouvelle wydana została powieść "Samotna róża" ("Une Rose seule", 2020), która jest pierwszą częścią japońskiego dyptyku. Druga część, powieść "Godzina zachwytu" ("Une Heure du ferveur"), została nominowana do Nagrody Goncourtów 2022. Patronat: Instytut Francuski w Paryżu, Lubimyczytać.pl
Miłość w rytmie K-Popu Jae Woong, znany gwiazdor, członek jednego z najpopularniejszych zespołów koreańskich Ol4u, do którego wzdychają miliony fanek na całym świecie, rozpoczął właśnie tourne po krajach europejskich. Sara, studentka anglistyki, po nieudanym romantycznym weekendzie postanawia wrócić do domu autostopem. Spotykają się przypadkiem na małym parkingu leśnym w Polsce po środku niczego. Ona ma złamane serce, bo właśnie porzucił ją chłopak, a on nigdy nie doświadczył prawdziwej miłości. Od tej pory już nic nie będzie takie samo. Porzucona dziewczyna i chłopak, który unika bliskości, znajdują w sobie wzajemne wsparcie. Choć przez jego kłamstwo ich drogi rozeszły się, marzą o sobie każdej nocy- ona w Polsce, on w Korei. Czy pozostało im tylko kochać się w swoich marzeniach? Tak zaczyna się historia miłosna, która udowadnia, że prawdziwe uczucie pojawia się w najmniej spodziewanym momencie i nie mają dla niego znaczenia żadne granice. Bo przecież kocha się kogoś nie za coś, ale dlatego, że po prostu jest, prawda?
Megan Larson jest przykładną córką i studentką prawa. Gdy w jej życiu pojawia się ekschłopak jej siostry, Damon, budzi w niej nieznane dotąd pragnienia. W końcu dziewczyna odkrywa w sobie śmiałość, by nie tylko sięgać po to, czego pragnie, ale i walczyć o to z całych sił.Damon Blackwell pragnie tylko zemsty. Po tym, jak zdradziła go dziewczyna, nie przypuszcza nawet, że coś, co miało być jedynie zimnym odwetem, zamieni się w prawdziwe uczucie. Nie umie opanować emocji, którepojawiają się, gdy za cel obiera sobie siostrę swojej byłej dziewczyny. Jednak Megan niczym bluszcz pomału oplatała jego zimne serce. Czy relacja budowana na kłamstwie ma szansę przerodzić się w coś więcej?Związek tych dwojga to prawdziwy huragan. A wiadomo, że huragan niesie za sobą spustoszenie. Czy tak będzie również w ich przypadku?
Co ludzie wkładają do trumny? Czy zmarły może się obudzić? Co dzieje się z prochami, gdy nie mieszczą się do urny? Grabarz. Dla zmarłych jest trochę kulturystą, makijażystą i chirurgiem. Dla żyjących zdarzy mu się być psychologiem. Robert Konieczny od lat pracuje w branży pogrzebowej. Zapach rozkładających się ciał, masowanie zwłok i telefony w trumnie to codzienność. W krótkim czasie jego konto na TikToku zdobyło ogromną popularność. Każdego dnia otrzymuje mnóstwo pytań o fakty i mity dotyczące jego fachu. Najbardziej znany polski grabarz zawsze odpowiada z rozbrajającą szczerością. Dla niego nie ma tematów tabu. W tej historii nie brakuje humoru, a jednocześnie szacunku, wrażliwości i szczerości o zawodzie, który chociaż każdy zna, to jednak dla wielu jest pełen tajemnic. To także opowieść o codziennych trudach, rozmowach z najbliższymi zmarłych, pożegnaniach i rzeczywistości, która nie jest łatwa. Czy w tym zawodzie można pozostać normalnym człowiekiem? Codziennie widzę śmierć. To jest moja przyjaciółka. I jest w niej coś niesamowitego, magicznego i pouczającego. Śmierć wywołuje w człowieku naturalny lęk. Jest tajemnicza i nie wiadomo czy ostateczna. Z jednej strony przeraża, a z drugiej intryguje. Zwłoki ludzkie to uosobienie śmierci, dlatego ci, którzy na co dzień się z nimi stykają, tak jak grabarz, wywołują podobne odczucia. Trochę wstręt, a trochę fascynacja. Od zarania dziejów staramy się oswajać śmierć na różne sposoby. Jednym z nich może być sięgnięcie po tę lekturę. Jan Gołębiowski, psycholog kryminalny Książka Roberta ukazuje prawdziwe oblicze branży pogrzebowej, odsłaniając także jej ciemniejsze strony. To historia o tym, jak śmierć staje się towarzyszką i jak praca w tym zawodzie wpływa na życie. Jestem zachwycona tą książką nie tylko ze względu na wspaniałe, bezkompromisowe opowieści, ale również dlatego, że przedstawia ona Roberta takim, jaki jest naprawdę. Gdyby ktoś zapytał mnie, jaki jest „Grabarz z TikToka”, bez wahania poleciłabym mu tę lekturę. To skarbnica wiedzy, wzruszających historii i inspiracji, zebranych przez człowieka, który wkłada w swoją pracę całe serce. Anna Nazimek-Węgrzyn, najpopularniejsza tiktokerka z branży pogrzebowej, @po__prostu__ania
Nowy przekład pozwala w pełni docenić niezwykłą ekspresję Baldwinowskiego stylu.
W centrum tego świata są międzyludzkie relacje i namiętności osadzone w konkretnym politycznym kontekście, naznaczonym lękiem, wykluczeniem i przemocą wobec czarnych obywatel
Los, splatając drogi tych trojga ludzi, odmieni ich życie w sposób, jakiego żadne z nich nie było w stanie przewidzieć.Kiedy po wielu latach prób Edycie i Sewerynowi nie udaje się zostać rodzicami, podejmują decyzję o adopcji. Wystarcza jedno spojrzenie małej Jassi, by wytworzyła się między nimi z pozoru niemożliwa więź. Garść wspomnień, jaka pozostała dziewczynce po biologicznej matce, to całe dziedzictwo, które niesie na swoich wątłych barkach.Anna H. Niemczynow bierze na warsztat drogę dążenia do rodzicielstwa, na której tak trudno o kompromis, i z czułością maluje obraz rzeczywistości, z jaką boryka się wiele par. Prowokuje i skłania do przemyśleń, swoim zwyczajem nie podsuwając jednak gotowych odpowiedzi, lecz pozwalając czytelnikom samodzielnie zagłębić się w tę piękną i mądrą historię.
Za sprawą przypadku piękna studentka psychologii zaczyna parać się profesją starą jak świat - zostaje Anastazją, luksusową call-girl.Nie narzeka na brak amatorów seksu za pieniądze, ale to z pierwszym klientem - Janem, bogatym biznesmenem po pięćdziesiątce, połączy ją coś więcej.Gdy ciężko chory mężczyzna proponuje Anastazji układ i wyjazd do Normandii, gdzie ma przejść eksperymentalną terapię, dziewczyna zgadza sięi tak rozpoczyna się najpiękniejsza przygoda w jej życiu.Cudowny czas spędzony wśród malowniczych francuskich miasteczek i urokliwych klifów nie pozwala jej jednak zapomnieć o innym mężczyźnie - wyjątkowo urodziwym i bardzo nieśmiałym kliencie, dla którego stała się tą pierwszą kobietą.Kim okaże się tajemniczy Maurycy? Jak potoczą się losy Jana i Anastazji?
To, co Paris przeżyła na Bali, zmieniło ją na zawsze. Czy okaże się tak odważna jak jej starsza siostra?Po latach wypełnionych katastrofami, w świecie Paris Hamilton w końcu pojawił się spokój. Mieszka na tropikalnej wyspie Bali ze starszym rodzeństwem, surfuje całymi dniami i cieszy się życiem, do czasu gdy pojawiają się jej zaginieni rodzice. Columbus i Virginia Hamiltonowie próbują przekonać córkę, by wróciła z nimi do Stanów Zjednoczonych. Chcą, aby rodzina znów trzymała się razem. Tylko czy to jeszcze możliwe?Paris ledwie pamięta mamę i tatę. Zapomniała już o niemiłych sytuacjach, a wspomina wyłącznie te dobre. Czy porzuci beztroskie życie na Bali, żeby znów być z rodzicami? A może zdecyduje, że lepiej zostać z Sydney, Elvisem i Troyem w rajskiej Indonezji?Jedno jest pewne: ta decyzja zmieni całe jej życie, a konsekwencje będą ogromne.Książka dla czytelników 15+.
Sierpień w Warszawie jest upalny. Na podwórkach stoi skwar i przechodzą burze. Melancholijny narrator krąży po zakamarkach, przedmieściach i bramach. Zawieszony w czasie, rozkleja siatkę ulic, snując własne wspomnienia i wspomnienia miasta. Pod jego spojrzeniem, podniesionym z książek, ożywają wnętrza kościołów, zajezdnie tramwajowe i martwe witryny sklepów. Odzywają się ludzie - ci wielcy, o których pisze się monografie, i ci zwyczajni, zrośnięci z miastem tak ściśle, że sami stali się jego historią, ale żeby o nich przeczytać, trzeba znać język chodników i ulic.Proza Pawła Sołtysa prowadzi nas w miejsca, które myśleliśmy, że znamy, i przypomina o rzeczach, o których nie wiedzieliśmy, żeśmy je zapomnieli."Wiedziałem, że sierpień jest najlepszym miesiącem do życia w Warszawie. Jednak nie wiedziałem, że jest też najlepszym do pisania; Paweł Sołtys mnie przekonał. To świetna proza. Opowiedzieć w jednym zdaniu? Paweł Sołtys ładuje całe miasto w swój włóczykijski plecak i wędruje z nim przez różne czasy i przestrzenie. Na koniec rzuci to jedno słowo: dalej. Tak, pisz dalej, będę czekał. " Marek Bieńczyk
Cedrik Ivory, syn pastora, po dwudziestu latach wraca do Atherton Hall. Kiedyś spędzał tu wakacje jako przyjaciel obecnego gospodarza, lorda George'a Hastingsa, teraz będzie nauczycielem jego siostry Emily. Dziewczyna stoi u progu dorosłości, ale jej edukacja, wychowanie i maniery pozostawiają, zdaniem brata, wiele do życzenia. Dorastała w poczuciu winy za śmierć matki, która zmarła przy jej porodzie, zaniedbana przez ojca, który po odejściu żony odciął się od świata. Dlatego przypadkowe spotkanie Cedrika i George'a jest dla lorda wybawieniem - postanowił się ożenić i zdał sobie sprawę, że nie może przedstawić swojej siostry londyńskiej śmietance towarzyskiej. Cedrik szybko przekonuje się, że Emily jest inteligentną i wyjątkową młodą kobietą. Staje się jej opiekunem i powiernikiem, kimś, kogo nigdy nie miała - bliską osobą. Czy stanie się kimś więcej?
Układ Ezmodaela Nadszedł czas apokalipsy i walki o przetrwanie Po serii trzęsień ziemi i ataku piekielnych istot świat, jaki jego mieszkańcy dotąd znali, przestaje istnieć. Błąkająca się wśród zgliszczy dwudziestoletnia Sienna pragnie dotrzeć do Meksyku, gdzie podobno można jeszcze w miarę spokojnie żyć. Po drodze na południe zatrzymuje się w Los Angeles, by spotkać się z bratem. Okazuje się, że w Mieście Aniołów anioły nikomu nie pomagają, a największym zagrożeniem są nie owiane złą sławą demony i ich ogary, ale ludzie. Przed śmiercią z rąk jednego z nich dziewczynę ratuje... białowłosy demon imieniem Ezmodael. Ten bezczelny, a przy tym dziwnie intrygujący osobnik i jego nie mniej wyjątkowy ogar Lephi zyskują zaufanie Sienny. Dziewczyna godzi się na ich towarzystwo i pomoc w dotarciu na południe. Czy jednak w świecie, w którym demony myślą tylko o ostatecznej likwidacji gatunku ludzkiego, intencje demona o bursztynowych oczach mogą być czyste? W tych nowych, postapokaliptycznych warunkach nie ma przecież miejsca na życzliwość, dobro i... miłość.
Tove Ditlevsen jest zjawiskiem nie tylko w literaturze duńskiej, ale i światowej. Wychowana w rodzinie robotniczej, dzięki niespotykanemu talentowi przekroczyła granice swojego przeznaczenia, zdobyła - i porzuciła - literackie salony i osiągnęła w Danii status pisarki kultowej.W jej oszczędnej, intymnej prozie nie znajdziemy wielkiej historii ani przełomowych wydarzeń. Bohaterami są młode, zakochane dziewczyny i zgorzkniali uliczni sprzedawcy, fryzjerki i profesorowie, kobiety porzucone przez mężów i te, które dopiero planują rozstanie z mężczyzną. Życie rodzinne, miłosne, a nawet wewnętrzne to u Ditlevsen przestrzeń, w której nieustannie rozgrywamy strategiczne szachy, to przestrzeń walki i przemocy - nikt nie skrzywdzi cię tak jak własna matka (chyba że mąż lub żona), a dzieci zdane są same na siebie.Z zaledwie kilku słów Ditlevsen tworzy skomplikowany świat pełen zależności, trudnych decyzji i emocji buzujących pod powierzchnią. Świat, w którym to, co wypowiedziane na głos, jest dużo mniej istotne od tego, co przemilczane.
Znachor to „ten, kto zna”choroby. To osoba bez wykształcenia medycznego, zajmująca się leczeniem ludzi, Znachorstwo jest często związane z zabobonami.Stosuje się w nim metody irracjonalne, w tym praktyki rytualne, i magiczne, które są rozpowszechnione wśród ludzi niewykształconych,ale niekoniecznie.Sporadycznie w społeczeństwach cywilizowanych. Wiedzę znachor otrzymywał od wykształconych poprzedników i znawców medycyny ludowej.Medyczna wiedza ludowa oparta była i jest na korzystaniu z naturalnych właściwości leczniczych przyrody. Jej główny dział stanowi ziołolecznictwo.Dopiero lata 50. i 60. XX w. zmieniły sytuację, ponieważ na terenach wiejskich pojawili się lekarze. Powieść „ Znachor” Tadeusz Dołęga-Mostowicz napisał w roku 1937. Dzieło to powstało początkowo jako scenariusz filmowy. Kiedy jednak scenariusz odrzucono, autor przerobił go na powieść.
Treścią jest historia renomowanego chirurga, profesora Rafała Wilczura, który pewnego dnia dowiaduje się, że jego ukochana żona Beata odeszła z kochankiem, zabierając ich córeczkę Marysię. Zrozpaczony włóczy się po mieście i pada ofiarą bandytów. Ciężko pobity doznaje amnezji. Nie wiedząc, kim jest, tuła się po wioskach, chwytając się dorywczych prac. W końcu przyjmuje go pod swój dach wiejski gospodarz i Wilczur, już jako Antoni Kosiba, rozpoczyna swoją znachorską działalność. Po udanej operacji kalekiego syna gospodarza zyskuje sławę wielkiego uzdrowiciela. Miejscowy lekarz, zazdrosny o sukces, grozi mu sądem za nielegalne wykonywanie praktyki lekarskiej...
Sukces powieści zachęcił autora do napisania kontynuacji losów profesora Wilczura. W 1939 roku wydana została powieść „Profesor Wilczur” przedstawiająca jego dalsze losy. W 1936 roku pisarz przebywający w majątku Piwnickich w Sikorzu,odwiedził z gospodarzami w ramach wycieczki oddaloną o 10 km wieś Radostki, w której znajdował się młyn wodny. Przyjmował w nim pacjentów jeden z pracowników młyna, miejscowy zielarz i znachor nazwiskiem Różycki. Liczni pacjenci woleli leczyć się u znachora niż u drogich i mało skutecznych lekarzy.
Krótko wcześniej, w 1935 w dzienniku „ ABC”, z którym Dołęga-Mostowicz współpracował, ukazała się notatka o lekarzu, doktorze Ferdynandzie Dolanim, absolwencie uczelni medycznej w Brukseli, który w małopolskiej wsi Borek został aresztowany za znachorstwo. Dolani zataił posiadanie dyplomu doktora medycyny, ponieważ znachorom powodzi się lepiej niż lekarzom. Historie te zainspirowały pisarza, a Radotki stały się pierwowzorem Radoliszek, które autor przeniósł jednak do północno-wschodniej Polski, na Wileńszczyznę i tereny białoruskie, skąd sam pochodził.
Wątek pobicia doktora Wilczura mógł nawiązywać do przeżyć pisarza, który za krytykę władz został pobity w 1927 roku.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Znachor
Autor: Tadeusz Dołęga-Mostowicz urodził się 23 września 1900 roku w Głębokiem. Należy do najbardziej poczytnych polskich pisarzy okresu międzywojennego.Popularność przyniosły mu takie powieści jak Kariera Nikodema Dyzmy, Znachor, Doktor Murek czy Pamiętnik pani Hanki, na podstawie których powstały też chętnie oglądane filmy i seriale. Pisarz zmarł w roku 1939 w Kutach.
Piękna, intensywna saga rodzinna, która łączy losy ludzi i natury. Wszystko zaczyna się w 1693 roku, kiedy do wybrzeży Kanady, zwanej wówczas Nową Francją, przybywa dwóch ubogich Francuzów, Ren Sel i Charles Duquet. Jako drwale, wraz z pierwszym zamachem siekiery, rozpoczynają trwający całe życie trud karczowania lasów. Choć ich drogi rozchodzą się bardzo szybko, to każdy z nich zapuszcza korzenie w nowej ojczyźnie i staje się głową rodziny, która rozrośnie się w pokolenia. Przez następne pięć stuleci śledzimy losy potomków Ren i Charlesa rozrzuconych po całym świecie: od Ameryki Północnej przez Europę aż po Azję i Nową Zelandię, z przyrodą jako tłem dla ich życiowych zmagań. Las, który stał się pierwszym domem, dotychczas bezmyślnie eksploatowany, nie pozwala o sobie zapomnieć. Drwale to opus magnum Annie Proulx, zdobywczyni Nagrody Pulitzera i National Book Award, autorki kultowej Tajemnicy Brokeback Mountain oraz Kronik portowych.
Historia, w której nic nie jest takie, jak się wydaje.Siostry bliźniaczki - z wyglądu podobne do siebie jak dwie krople wody, z charakteru różne jak dzień i noc.Kiedy Ludmiła wpada w poważne tarapaty - znajduje trupa w gabinecie ich brata Krzysztofa, kandydującego w wyborach na burmistrza - o pomoc prosi Izę. Choć siostry się nie znoszą, próbują razem uniknąć problemów.Tymczasem kłopotów nie ubywa, a wręcz przeciwnie - podwajają się.Równolegle rozpoczynają się dwa śledztwa.Jedno prowadzone jest przez policję, drugie przez Ludmiłę.Pierwsze odsłania lokalne powiązania i brzydkie oblicza obywateli ze świecznika, a drugie - mroczne rodzinne sekrety z przeszłości.
Wielowymiarowe dzieło Sade’a śmielej niż standardowe Oświecenie podejmuje sygnalizowane w nim motywy; dyskrecję czy ostrożność zastępują jawność i stanowczość. Na tle brawurowej ekspozycji zła, zbrodni i przemocy Markiz oddaje głos kobiecie, czyniąc z
Julietty podmiot realizujący niezależnie swój los. Historia Julietty to więc również historia autokreacji, suwerennego aktu twórczego, który jest akcesem do wolności i rozkoszy.
Niesformatowana społecznie i kulturowo, niepohamowana w spełnianiu aspiracji i fantazji, bohaterka Sade’a mierzy emancypacyjnym gestem w niedoróbki oświeceniowej ideologii równości. Czy jest kobietą rewolucyjną? Tak, jeśli idea wolności i interwencja przemocy są nieodzownymi elementami wszelkiego przewrotu. Wraz z Juliettą na scenę społecznego teatru wkracza kobiecość rozmontowująca fantazmat kolonizatorskiej męskości, dezintegrująca wszelką instytucjonalną hieratyczność i protekcjonalizm, które od zarania wypychały kobiety z Historii. Czy Sade jest feministą? Raczej nie, a przynajmniej stawianie takiej kwestii uruchamiałoby niekończącą się debatę, ale Historia Julietty jest z pewnością gotowym i ekskluzywnym (tak samo jak ewidentnie inkluzywnym) zasobem najbardziej pożądanych idei emancypacyjnych.
Beata Dobroszek
Przebojowa, pełna humoru i pikanterii komedia romantyczna, która uwiedzie nie tylko fanki i fanów serialu “Ted Lasso” czy “Piłkarki. Dziewczyny z boiska”. Historia łącząca humor z namiętnością, miłość z pasją, poruszająca ważne pytania o odwagę potrzebną do wygrywania na boisku i we własnym życiu.
Najbardziej seksowna jest ostra gra! Rywalizują pod bramką czy wygrają w meczu o miłość?
Grace Henderson ma dopiero dwadzieścia sześć lat, ale już od dekady jest gwiazdą kobiecej reprezentacji piłki nożnej. Kiedy kontuzja wyklucza ją z gry, miejsce weteranki na boisku zajmuje nowicjuszka Phoebe Matthews. Dziewczyna jest całkowitym przeciwieństwem starszej koleżanki – duszą towarzystwa, grającą z radością, którą Grace w trakcie kariery gdzieś zatraciła.
Ostatnią rzeczą, jakiej spodziewa się Grace, jest wdanie się z tą żartownisią i rywalką w romantyczną relację. Również Phoebe jest zbyt pochłonięta pierwszym sezonem w drużynie zawodowej, by myśleć o romansie. W końcu jednak to Grace robi pierwszy krok…
Zbliża się Puchar Świata, Grace stopniowo powraca do treningów. Napięcie na murawie rośnie z każdym atakiem. Czy w drużynie narodowej znajdzie się miejsce dla obu zawodniczek? Czy muszą grać przeciwko sobie? Co zrobią, by być razem?
Na podstawie powieści powstaje serial, w którego produkcję zaangażowały się była gwiazda WNBA Sue Bird i była kapitanka reprezentacji USA w piłce nożnej kobiet Megan Rapinoe.
"Grace przede wszystkim chce znaleźć się w swoim pokoju, pod kocem, z krzyżówką przed nosem. Albo w kąpieli lodowej i nie myśleć o tym, jak bardzo jest lodowata. Albo na własnej werandzie w Nowym Orleanie, na szezlongu, z dala od spojrzeń przechodniów. Chce znaleźć się gdziekolwiek, byle nie widzieć tego irytującego uśmiechu na twarzy Phoebe Matthews.
Możliwe, że Grace rzeczywiście chce ją pocałować.
Jej usta są pełne nawet wtedy, gdy rozciągają się w szerokim uśmiechu. Matthews opiera się o automat. Sytuacja jest bardziej niezręczna niż podniecająca, a mimo to Grace na ten widok zapiera dech w piersi. Phoebe ma twarz usianą piegami. Tak wieloma, że nie da się zliczyć. Są nawet na wargach. Grace nie może oderwać od nich wzroku."
fragment książki
Mama Sandra wyjeżdża w pierwszą zagraniczną podróż, aby pogodzić się ze śmiercią syna. Nowy pracownik Wydziału Modlitw Niewysłuchanych odbiera identyfikator. Dwóch studentów dzieli obsesję na punkcie legendarnego batackiego olbrzyma. Z klasztoru ucieka zakonnica, ciekawa jak wyglądałoby jej życie, gdyby założyła rodzinę. Wszyscy szukają odpowiedzi na pytanie: czy możesz się czuć w pełni akceptowanym w świecie, w którym nie ma dla ciebie miejsca? Norman Erikson Pasaribu czerpie z kultury Bataków Toba oraz chrześcijańskich symboli, miesza różne formy i gatunki literackie. Z poetycką wrażliwością przygląda się swoim bohaterom, queerując przy tym nasze heteronormatywne założenia na temat tego, jak wygląda życie w dzisiejszej Indonezji. Nie do końca szczęśliwe historie to zbiór dwunastu opowiadań, do których chce się wracać i wracać.
Każde pokolenie ma swój alfabet wspomnień Żuliście kiedyś gumę Turbo? Katowaliście joysticki, grając na komputerze w "River Raid"? Kolekcjonowaliście plakaty z "Bravo" i "Popcornu", a może polowaliście na kolejne części komiksowych serii, takich jak "Kapitan Żbik" czy "Tytus, Romek i A'Tomek"? Jeśli przynajmniej na część z tych pytań odpowiedzieliście twierdząco, to znak, że ta książka trafiła w odpowiednie ręce! Na światopogląd ludzi urodzonych jeszcze za żelazną kurtyną znacząco wpłynęły lata osiemdziesiąte oraz pierwsza dekada po upadku systemu komunistycznego. Autorzy tej publikacji barwnie opisują, jak wyglądała rzeczywistość w tamtych czasach. Przy pomocy haseł przywołują wspomnienia: komiksów, filmów, seriali czy przedmiotów codziennego użytku. Żyło się zabierze was w podróż do ery sklepowych kolejek, pamiętnych przełomów i rodzącego się w bólach kapitalizmu - tym razem jednak nie za sprawą historycznych faktów, ale przede wszystkim popkulturowych fenomenów i towarzyszących im osobistych wspomnień.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
