Fascynująca opowieść o najwybitniejszych twórcach przedwojennej i powojennej, emigracyjnej rozrywki.
Droga Mariana Hemara i Fryderyka Járosy’ego od Qui pro Quo do Londynu – zaskakujące fakty z życia, obalane legendy, często niełatwa prawda, m.in. o zawiedzionych miłościach, zdradach, podwójnym życiu, bigamii, plagiatach, trudnych negocjacjach z pracodawcami... i z każdym rokiem coraz bardziej szorstkiej przyjaźni. Także nieoczywisty obraz życia polskiej powojennej emigracji w Londynie oraz gwiazd ówczesnej estrady, wśród których znalazły się: Hanka Ordonówna, Zula Pogorzelska, Mira Zimińska, Renata Bogdańska-Anders, Eugeniusz Bodo i wielu innych.
***
Anna Mieszkowska – autorka poczytnych książek o kabarecie międzywojennym, m.in. Bodo wśród gwiazd. Warszawianka, absolwentka wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST. Autorka jedynej biografii Ireny Sendlerowej, tłumaczonej na kilkanaście języków, na kanwie której oparto głośny amerykański film Dzieci Ireny Sendlerowej.
Książka opowiada o życiu i działalności jednego z największych apostołów Jezusa Chrystusa św. Pawła z Tarsu. Ksiądz Zygmunt Podlejski w sposób barwny ukazuje koleje jego życia od prześladowcy chrześcijan do herolda Ewangelii. Przedstawia również jego spuściznę teologiczno-literacką: listy, które kierował do założonych przez siebie wspólnot kościelnych. Przybliżają one znakomicie także jego duchową sylwetkę.Święty Paweł zawsze ufał Jezusowi i zgadzał się z Jego wolą. Był Jego niedoskonałym narzędziem i niczym innym być nie zamierzał, zgodnie z tym, co Jezus powiedział o nim w Damaszku: wybrałem sobie tego człowieka jako narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela. I ukażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia (Dz 9,15-16).
Nowa, wzbogacona i wyczekiwana edycja kultowego bestsellera ZNISZCZ TEN DZIENNIK!
Teraz w unikalnej, czerwonej okładce! Zawiera obszerny PAKIET DODATKOWYCH ZADAŃ dołączonych do książki oraz list z przesłaniem od KERI SMITH do polskich miłośników kreatywności. To wyjątkowa edycja dla wiernych fanów dziennika oraz wszystkich, którzy chcą rozpocząć przygodę z kreatywną destrukcją.
ZNISZCZ TEN DZIENNIK i wypróbuj nowatorskie sposoby tworzenia!
To książka inna niż wszystkie, które dotąd widzieliście. To dziennik, który pozwala przekształcić destrukcję w kreację, uruchomić wyobraźnię i wyrazić swoje emocje!Uznana artystka KeriSmith zachęca nas do wykonywania zabawnych i oryginalnych zadań, aby rozbudzić prawdziwy proces tworzenia i zainteresowanie sztuką.Ideą dziennika jest jego kreatywne „zniszczenie”, „pobrudzenie”, „postarzenie” poprzez dowolną, bardzo osobistą, czasem abstrakcyjną, ale zawsze twórczą technikę i kreatywną interpretację poleceń zaproponowanych na jego stronach. Dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic – to tylko niektóre z nich! Zadań nie należy rozumieć zbyt dosłownie, to podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości.
W dzieciństwie nazywano go Marysieńką, bo ""w rodzinie było zapotrzebowanie na dziewczynkę"". Dla milionów widzów - nie tylko w Polsce - na zawsze pozostanie Albercikiem. Seksmisja i inne moje misje to niezwykła, barwna opowieść autobiograficzna Olgierda Łukaszewicza - harcerza, ministranta, wybitnego aktora teatralnego i filmowego, duchowego Ślązaka, wieloletniego prezesa ZASP.Stanisław z Brzeziny Andrzeja Wajdy, Józef Odrowąż z Wiernej rzeki Tadeusza Chmielewskiego, Gabriel Basista z Soli ziemi czarnej i Jaś z Perły w koronie Kazimierza Kutza, Porucznik Kiekeritz z Lekcji martwego języka i wreszcie Emil Fieldorf z Generała Nila Ryszarda Bugajskiego... Obchodzący właśnie 70. urodziny aktor na deskach polskich i zagranicznych teatrów oraz planach filmowych i telewizyjnych produkcji stworzył niezliczone, często wybitne kreacje. Kiedy zaczęła się ta fascynacja? Oczywiście w szkole, gdzie utworzył Kabarecik Takie Coś: ""mówiłem monolog, który mi zasugerował mój starszy brat - a była to analiza wiersza o kotku, który stłukł jajeczko. Nie wiedząc, że się naśmiewam z jakiejś linii politycznej, wzbudzałem tym monologiem gromki śmiech"" - przyznaje nasz bohater w rozmowie z Tomaszem Miłkowskim.Upodobanie do kreowania rzeczywistości od zawsze dzielił z bratem bliźniakiem, Jerzym, później doskonałym operatorem i reżyserem, z którym po latach spotkali się na planie Seksmisji. Satyra Juliusza Machulskiego była dla nich przełomem. Jerzy wprowadził nowe oświetlenie, zwycięsko walczył z raczkującą wówczas techniką. Olgierd zaś - choć zawsze ""ten drugi"" obok kutego na cztery nogi Maksia, granego przez Jerzego Stuhra - stał się idolem ""we wszystkich Demoludach"".""Zostałem rozpoznany nawet na plaży nudystów w Bułgarii. Niedawno, kiedy byłem na festiwalu w Czechach, aż siedem minut poświęcono ""wizycie Albercika"" w głównych wiadomościach telewizyjnych. Także w Związku Radzieckim okrojona wersja Nowych Amazonek zawojowała wielomilionową publiczność"".A był to zaledwie półmetek ekscytującego życia i kariery twórczej Olgierda Łukaszewicza, opisanych w tej niezwykłej książce.
Anita Prażmowska, profesor historii powszechnej w London School of Economics, kreśli biografię polityka, który wywarł ogromny wpływ na kształt powojennej Polski. Pokazuje drogę, jaką przeszedł od prostego robotnika – przez działalność w Komunistycznej Partii Polski, uwięzienie w okresie stalinowskim – do wyboru na I sekretarza KC PZPR w 1956 roku i fatalnych decyzji końcówki jego rządów: wydarzeń marcowych w 1968 roku i strzałów do robotników w grudniu 1970 roku.
Śledzi, jak krystalizowały się polityczne poglądy Gomułki, który fanatycznie wierzył w polską drogę do socjalizmu, nie chciał narzucać Polsce stalinowskiego sposobu rządzenia i widział potrzebę elastycznego wprowadzania nowego ustroju. Człowieka, który był święcie przekonany, że tylko on wie najlepiej, co jest dobre dla polskiego robotnika, i co doprowadziło go do tragedii...
Opowieść o wigiliach Adama Mickiewicza pokazanych na szerokim tle epoki i biografii Wieszcza. W tok biografii o Mickiewiczowskich wigiliach wplecione zostały wątki biografii Autorki wspomnienia z młodości spędzonej w podlaskim, szlacheckim dworku, pamięć gwiazdki dzieciństwa, historia kolęd i polskich obyczajów wigilijnych.
Beyoncé – sprzedając ponad sto pięćdziesiąt milionów płyt nagranych z Destiny’s Child i solo – stała się jedną z najbardziej przekonujących i popularnych wykonawczyń w historii muzyki. A jednak mimo lat utrzymywania się na szczycie, mimo starannie kreowanej marki, dla mediów i fanów pozostawała tajemnicą.
Pozostawała, gdyż ta książka odsłania prywatny świat Beyoncé Giselle Knowles Carter. Opowiada o najważniejszych wydarzeniach i osobach, które wywarły wpływ na ukształtowanie artystki od estradowych początków do dziś. Najpierw poznajemy dziecko, które zaczęło śpiewać, by przezwyciężyć nieśmiałość, potem nastoletnią frontmankę rhythm’n’bluesowej, popowej grupy Destiny’s Child, a następnie wokalistkę żądną solowej kariery, która z prędkością meteoru trafiała na szczyty list przebojów. Jakim kosztem? Przedwcześnie utraconej młodości. Napiętych stosunków z otoczeniem. Rozpadu bardzo zżytej rodziny. Ponadtrzydziestoletnia dziś Beyoncé w końcu zapanowała nad własnym życiem i nauczyła się utrzymywać kruchą równowagę między nim a karierą.
Książka, jako pierwsza, opowiada o romansie i małżeństwie artystki z Jayem Z, raperem i przedsiębiorcą, oraz o tym, jak pod okiem ciekawskich para radzi sobie z wychowywaniem córki Blue Ivy.
Wiarygodny portret gwiazdy sporządzony przez poważanego biografa J. Randy’ego Taraborrellego wymagał gruntownych poszukiwań i przeprowadzenia niezliczonych wywiadów z przyjaciółmi rodziny, partnerami w interesach i powiernikami.
Ta książka jest przepustką za kulisy olśniewającego, a zarazem twardego świata show-biznesu, świadectwem narodzin legendy popkultury.
Autobiografizm jest zjawiskiem pogranicznym, oscylującym między sztuką a życiem, wzniosłością a trywialnością. Choć od kilku dekad podlega systematycznym badaniom oraz cieszy się zainteresowaniem czytelników, twórców i mediów, nie traci „dzikiego” charakteru: przyrasta, zarasta, zmienia się i multiplikuje. Na takim założeniu oparte zostały temat i kompozycja tej monografii, szóstej publikacji w serii Centrum Badań Dyskursów Postzależnościowych. W trzech częściach książki znalazły się artykuły ułożone według klucza pojęciowego, wykrystalizowanego podczas dyskusji, która odbyła się tym razem w Instytucie Polonistyki i Kulturoznawstwa Uniwersytetu Szczecińskiego, na wieloznacznym pograniczu. Przebieg debaty podyktował tytuły części: Na pograniczach, Sceny autobiografii, Tożsamość w Polsce. Pierwsza zawiera artykuły opisujące doświadczenie półperyferii i peryferii, prowincji i dawnych kolonii, które układają się w mity reinwencyjne. Druga skupia się na społecznych umiejscowieniach, relacjach międzyludzkich oraz kontekstach autobiografii. Trzecia zaś to opowieść o tożsamości odbitej w opowieściach – celowo lub w pewnej mierze przypadkiem, na marginesie, na zakładce włożonej między spisywane w innym celu narracje.
Książka bez sensu 2 aż pęka w szwach od wyzwań oraz zwariowanych gier i zabaw. Znajdziecie w niej to, co lubicie w Alfiem najbardziej – jego odleciane poczucie humoru, którym ubarwia filmiki na swoim youtube’owym kanale Pointless Blog (ponad 5 milionów subów!). Książka bez sensu 2 nie pozwoli się wam nudzić – dzięki niej spędzicie kreatywnie czas, robiąc rzeczy o niespotykanie wysokim poziomie bezsensowności!
Pojawia się zupełnie nagle. Niespodziewanie. By toczyć nierzadko młody organizm. Rak. Chiara zmarła, gdy miała 28 lat. Nowotwór wykryto, gdy była w piątym miesiącu ciąży. Nie poddała się jednak terapii, odkładając ją na później. Chciała urodzić dziecko i zrobiła to z radością, powtarzając: ""Oto jestem"". Myślała przede wszystkim o dobru maleństwa, które nosiła w swoim łonie...Czy historia kobiety zmarłej bardzo młodo może świadczyć, że życie jest cudownym darem? Że podążanie za Jezusem również w cierpieniu otwiera nas na światło? Odpowiedź na te pytania przynosi ta książka. Jej stronice wypełnione są słowami i wspomnieniami tych, co znali Chiarę i dzielili z nią głębokie doświadczenie wiary. A ona mocno wierzyła, że życie, gdy nie poddaje się w obliczu śmierci, staje się znakiem nadziei dla wszystkich...
Maja Chmiel, matka chłopca dotkniętego zespołem Downa, w swej książce snuje opowieść, jak już sugeruje to sam tytuł, o życiu i jego zawirowaniach związanych z pojawieniem się na świecie jej syna, który urodził się z zespołem Downa. Przemierzając kolejne strony książki, dowiadujemy się, jak zmieniało się życie autorki po tym, jak została matką Pawła. W jej słowach odnajdziemy trochę żalu, trochę rozgoryczenia, nie braknie też rozczarowania tymi, którzy nie potrafili obcować z innością chłopca. Spośród tych uczuć przebija jednak ogromna miłość matki do dziecka, miłość, która – posługując się słowami autorki: „wszystko wynagrodzi, każdy ból dziecka i jego cierpienie”. „To książka człowieka, który tak wiele chciałby powiedzieć tym ludziom, pokazać, że „inność” też ma uczucia”.
Tytułowa postać, niniejszego opracowania może stanowić idealny wzór do naśladowania dla współczesnego człowieka. Ks. Abp Jan Cieplak był osobą, którego charakteryzowała niezwykle bogata duchowość, jasny umysł, rozległa wiedza, głęboki humanizm, ofiarny i bezinteresowny patriotyzm. Był człowiekiem niespożytej siły woli i wielkodusznego charakteru. Wszystko kim był i co sobą prezentował oddał na służbę Kościoła, Ojczyzny i człowieka, służąc najwyższym wartościom dobra, prawdy i piękna, żyjąc na co dzień ideałami osobistej świętości. Pomimo ogromu przeciwności i prześladowań był niezłomnym świadkiem wiary i wierności swoim najwyższym ideałom. Łączył przy tym pogodę ducha, otwartość z urokiem osobistym, który pomagał mu w bezpośrednich licznych kontaktach ze wszystkimi, którzy korzystali z jego posługi. Był postacią z jednej strony niezwykłą, nieugiętą, z drugiej zaś, ze względu na swoją wielkoduszność, dobroć, otwartość i miłość bliską każdemu. Jego osoba jest symbolem prześladowania i męczeństwa Kościoła katolickiego, duchowieństwa i wiernych w Rosji zarówno pod rządami carów jak i bolszewików.
Książka Krystyny Czerni to niezwykły zbiór tekstów: od osobistych wspomnień ze spotkań Autorki z Tadeuszem Kantorem, po czytane już w kilku językach przewodniki po twórczości artysty. Omówienia prac malarskich Kantora, wzbogacone jego obszernym autokomentarzem, splatają się tu z trafnymi przypisami do dokonań twórcy na polu teatru, odsłaniając jednocześnie to, co Krystyna Czerni nazywa "fenomenem wyobraźni Tadeusza Kantora". Opisuje go Autorka kunsztowym, ale i niezmiernie przystępnymi językiem. Książka dotyka również bardziej zniuansowanych kwestii. Otwiera przed nami świat z najmłodszych lat Kantora- źródła obecnych w jego sztuce wątków religijnych. Pozwala prześledzić postawę artysty wobec doktryny realnego socjalizmu oraz późniejsze zmagania z aparatem komunistycznego państwa. Umieszcza w tle bogate życie artystyczne Kantora i członków Grupy Krakowskiej. "Tadeusz Kantor. Spacer po linie" to pierwsza publikacja zbierająca teksty pisane przez Autorkę na przestrzeni ostatnich 20 lat. Ich wnikliwość, uniwersalność i pasja, z której powstały, otwierają wciąż nowe pola do interpretacji twórczości Kantora, dla którego sztuka była sprawą "śmiertelnie poważną".
W swoich wspomnieniach Maria Stangret-Kantor kreśli niezwykle barwny obraz życia artystycznego (i związanego z nim życia towarzyskiego) swoich czasów. Chociaż najważniejszym polem jej sztuki zawsze było malarstwo, to nie sposób pominąć w jej twórczym dorobku wielkich kreacji aktorskich w Teatrze Cricot 2 czy udziału w happeningach Tadeusza Kantora. Przez ponad 30 la małżeństwa Maria i Tadeusz stanowili nierozłączną parę artystów wzajemnie się inspirujących i wspierających. Maria była nie tylko czołową aktorką w Teatrze Cricot 2, odtwórczynią wybitnych ról m.in. w „Kurce wodnej”, „Nadobnisiach i koczkodanach”, „Umarłej klasie”, „Wielopolu-Wielopolu”, ale także pierwszą powierniczką, krytyczką i współpracowniczką Kantora w czasie powstawania spektakli. W powyższej książce autorka wiele miejsca poświęca swojej twórczości plastycznej, opisuje powody metamorfoz swego malarstwa,od najwcześniejszych informeli i „pejzaży kontynentalnych” po cykle „hommages”. Pisze o swoich inspiracjach, artystycznych podróżach, odkryciach i spotkaniach. Warto zaznaczyć, iż jest to pierwsza publikacja wspomnień Marii Stangret-Kantor. Tekst ilustrują liczne fotografie – zarówno reprodukcje prac artystki, jak i zdjęcia ze spektakli w których występowała, oraz zupełnie prywatne fotografie dwójki artystów i ich przyjaciół. Wiele z nich pochodzi z prywatnego archiwum artystki i nie było dotąd prezentowanych.
Koledzy ją prześladowali. Nauczyciele nie reagowali. Powiesiła się, a obok powiesiła swój telefon komórkowy...
Ta książka poraża. To krzyk matki – krzyk rozpaczy: do córki, do siebie, do kolegów, do nauczycieli, do ministra i do samego prezydenta Francji!
Dlaczego?
Dlaczego jej trzynastoletnia córka odebrała sobie życie? Co przeżywała w szkole? Dlaczego nikt nie reagował? Dlaczego nauczyciele byli obojętni? Dlaczego system jest tak bezduszny?
Przemoc w szkole dotyka co dziesiątego ucznia. Bo jest słabszy, inny, odstaje od grupy. Ofiary często nie proszą o pomoc. Boją się, wstydzą, nie chcą martwić rodziców. Marion też nic nie mówiła...
Matka chce zrozumieć. Prowadzi śledztwo, rozmawia z rodzicami, nauczycielami, szuka wskazówek w sms-ach do córki, na jej koncie na Facebooku. Znajduje potworne, obrzydliwe wyzwiska, groźby. I przeżywa kolejny szok: śmierć dziecka nie wywołuje skruchy, tylko agresję oprawców.
Jej książka to oskarżenie, studium agresji, tchórzostwa i bezkarności, wstrząsające jak thriller psychologiczny.
To ostrzeżenie – dla rodziców, nastolatków, nauczycieli. Żeby nie przegapić czyjegoś życia. Bo każdy może doprowadzić do śmierci dziecka.
To pełne bólu wołanie matki: „Niech twoja śmierć pomoże innym. Po to piszę tę książkę”.
Autobiografia NORY FRAISSE poruszyła w 2015 roku opinię społeczną we Francji. Wywołała burzę w mediach, pisała o niej w obszernych artykułach najpoważniejsza prasa: „Le Monde”, „Paris Match”, „Elle”,
„Le Parisien”. Sprzedana w ponad 80 000 egzemplarzy była bestsellerem Top 10 francuskich list.
Historia Polski jest bardzo piękna i ciekawa, ale też niezwykle skomplikowana. Niejednokrotnie dorosłym ciężko jest uchwycić wszystkie niuanse polityczne, społeczne i kulturowe. Zaś wyjaśnienie dzieciom kwestii związanych z rozbiciem dzielnicowym, rozbiorami Polski, I i II wojną światową jest niezwykle trudne. Najlepiej historii uczyć się na dobrych przykładach ludzi, którzy na przełomie dziejów wykazali się odwagą, pracowitością, miłością i poświęceniem dla Ojczyzny.Nasza publikacja wychodzi naprzeciw tym wyzwaniom. Specjalnie dla potrzeb książki opracowaliśmy noty biograficzne polskich patriotów. Staraliśmy się historię Polski ująć całościowo, dlatego każda epoka ma swoich przedstawicieli. Dzieci dowiedzą się kim byli i jak dla Polski zasłużyli się m.in. Zawisza Czarny, kronikarz Jan Długosz, Tadeusz Kościuszko, Józef Piłsudski, Witold Pilecki czy św. Jan Paweł II. Dodatkowo książka została wzbogacona o przystępne kalendarium, które pomoże dzieciom usytuować w czasie poszczególne wydarzenia z historii Polski. Staraliśmy się także zwrócić uwagę na to, iż dzieje naszej Ojczyzny nierozerwalnie są związane z Kościołem katolickim, dlatego dzieci znajdą w książce informacje dotyczące świętych i błogosławionych, którzy odegrali istotną rolę w historii.Po przeczytaniu książeczki dzieci będą mogły sprawdzić zdobytą wiedzę. Publikacja została wzbogacona o quiz historyczny. Pytania zostały doprasowane do percepcji dzieci, pobudzają ich ciekawość i inspirują do samodzielnego poszukiwania wiedzy.Najlepiej uczy się poprzez zabawę, dlatego do książki dołączyliśmy podobizny polskich patriotów, które dzieci będą mogły pokolorować.
Co czuje człowiek, któremu udało się uciec z piekła syberyjskich tundr?
Nienawiść? Rezygnację? Tęsknotę?
Theodor Kröger, po latach naznaczonych wojną, głodem i cierpieniem, liczy na to, że jego tułaczka dobiegnie końca. W Berlinie, do którego udało mu się dotrzeć, napotyka na swej drodze sierotę z ogarniętej chaosem Rosji. Wraz z upływem lat pomiędzy nim a Nataszą – fascynującą dziewczyną, która wyrośnie na światowej sławy artystkę – zawiązuje się szczególne uczucie.
Natasza. Moje miejsce w twoim sercu to opowieść o miłości, bez której nie ma nadziei na lepsze jutro, to historia, w której ekscytujący Berlin okresu międzywojennego i majestatyczne góry Szwajcarii niekoniecznie mają do zaoferowania więcej niż mała, zapomniana syberyjska wieś…
Zamknąłem za sobą pewien okres życia, w którym bezlitosny los sprowadził mnie z rozpromienionych słońcem wysokości w bezduszną, ponurą ciemność. Zostało mi zabrane światło, jakim opromieniona była moja młodość, światło rozjaśniające i ogrzewające całe moje jestestwo. Zwiodło mnie ono na manowce, podobnie jak moich towarzyszy niedoli na Syberii, którzy bez słowa i pełni pogardy dla życia opuścili słoneczny blask, kierując się w stronę cienia.
Szymon Piotr (Kefas), syn Jonasza, rybak z Betsaidy
Andrzej, brat Piotra, rybak z Betsaidy
Jakub (zwany Większym), syn Zebedeusza
Jan Ewangelista, syn Zebedeusza, brat Jakuba
Filip z Betsaidy
Bartłomiej – Natanael z Ptolemaidy
Tomasz (zwany Didymos)
Mateusz – Lewi, były poborca podatkowy
Szymon Kananejczyk (zwany Gorliwym)
Jakub, syn Alfeusza
Juda Tadeusz (Judas), syn Alfeusza, brat Jakuba
Judasz Iskariota, zdrajca Jezusa; po jego samobójstwie wybrany został Maciej.
Paweł z Tarsu
Ks. Władysław Bukowiński ponad 20 lat był duszpasterzem w Kazachstanie, gdzie spędził w więzieniach i obozach pracy ponad 13 lat. Dobrowolnie pozostał wśród zesłańców aż do śmierci w Karagandzie w warunkach totalitarnego zniewolenia i prześladowania wierzących.
11 września br. w Karagandzie odbędzie się jego beatyfikacja.
Listy ks. Bukowińskiego pochodzą z trzech okresów: pierwszy to okres przedwojenny, gdy był jeszcze klerykiem i księdzem w archidiecezji krakowskiej a później w Łucku; drugi okres obejmuje lata 1954–1958, kiedy duszpasterzował w Karagandzie, natomiast trzeci to lata 1961–1974, czyli po ostatnim uwięzieniu aż do końca życia. Publikowane listy są jedynie częścią korespondencji prowadzonej przez ks. Władysława.
Z listów przebija ogromna dobroć, życzliwość i serdeczne ciepło. Są one świadectwem wielkiego bogactwa ducha i ewangelicznego przeżywania wszelkich okoliczności życia. Z wielką prostotą zawarł w nich swoje wewnętrzne przeżycia, doświadczenia związane z pracą duszpasterską, jak też ostatni etap swego życia naznaczony chorobą i cierpieniem. Pisane przez niego listy są pokrzepiające, pełne optymizmu, nadziei, a nawet humoru. Pomijał w nich przeżycia z więzień i łagrów: nigdy nie skarżył się na tych, którzy go prześladowali.
W książce zachowano autentyczny styl ks. Władysława – specyficzne zwroty zawierające duży ładunek emocjonalny, będące dowodem wrodzonej życzliwości i poczucia humoru.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?