KATEGORIE

Kategorie

Okładka książki Ayahuasca

Ayahuasca

Święte pnącze duchów

  • Autor: Ralph Metzner
  • ISBN: 9788388922299
  • EAN: 9788388922299
  • Oprawa: oprawa: broszurowa
  • Wydawca: Okultura
  • Format: 14,8x21 cm
  • Język: polski
  • Liczba stron: 296
  • Rok wydania: 2018
  • Wysyłamy w ciągu: niedostępny
  • Brak ocen
  • 34,40

     zł

    45,00 zł

Artykuł chwilowo niedostępny
Wpisz e-mail, jeśli chcesz otrzymać powiadomienie o dostępności produktu
x

Ayahuasca jest halucynogennym, amazońskim wywarem roślinnym, stosowanym od setek, a może nawet tysięcy lat przez szamanów indiańskich i metysów w Peru, Kolumbii i Ekwadorze. Służy wróżeniu i uzdrawianiu. W różnych plemionach występuje pod innymi nazwami, miedzy innymi jako: caapi, natema, mihi i yage. Nazwa ayahuasca pochodzi z południowoamerykańskiego, indiańskiego jeżyka keczua: huasca oznacza „pnącze" lub „lianę", natomiast aya oznacza „duszę", „umarłych" lub „duchy". Co za tym idzie, należałoby przełożyć to słowo jako „pnącze umarłych", „pnącze dusz" lub „pnącze duchów". Warto pamiętać o tym, że jest to zwodnicza nazwa, ponieważ pnącze Banisteriopsis caapi jest tylko jednym z dwóch podstawowych składników tego halucynogennego wywaru; drugim jest roślina liściasta Psychotria viridis, zawierająca silną psychoaktywną dimetylotryp-tamine (DMT). To właśnie DMT, którego pochodne są obecne także w różnych innych naturalnych halucynogenach, włączając w to meksykańskie magiczne grzybki, odpowiada za przeżywanie wizji, a wiec za dostęp do krainy duchów i dusz zmarłych przodków. DMT nie jest aktywne przy doustnym spożywaniu, ponieważ trawi je enzym znajdujący się w żołądku, oksydaza monoaminowa (MAO). Pewne związki chemiczne zawarte w pnączu hamują aktywność tego enzymu, dlatego nazywa się je inhibitorami MAO. Dzięki ich obecności w wywarze możliwa jest cyrkulacja substancji psychoakty w-nej w krwioobiegu. Dociera ona do mózgu, gdzie inicjuje wizje pozazmy-słowych krain i istot. Szczegóły dotyczące nadzwyczaj skomplikowanego systemu rozprowadzania tego naturalnego związku psychoaktywnego oraz historia odkrywania go przez naukę stanowi przedmiot niniejszej książki.
Jako roślinny narkotyk lub lekarstwo, ayahuasca należy do grupy podobnych substancji, które opierają się klasyfikacji. Znajduje się w niej psylo-cybina wywodząca się z azteckiego świętego grzyba teonandctl, meskalina pochodząca z meksykańskiego i północno-amerykańskiego kaktusa pejotlu, DMT oraz różne pokrewne związki chemiczne, pochodzące z południowoamerykańskich proszków do wciągania nosem, funkcjonujących jako epena lub cohoba, zniesławione LSD pochodzące ze sporyszu, grzyba który rośnie na zbożach, ibogaina wywodząca się z korzenia afrykańskiego drzewa Tabernanthe iboga oraz wiele innych. Na przestrzeni ostatnich pięćdziesięciu lat, naukowcy badali te substancje pod postacią ekstraktów roślinnych i syntetycznych narkotyków, w szczególności rozpatrując ich potencjalne zastosowanie w psychoterapii, w poszerzaniu świadomości, dla rozbudzenia kreatywności oraz wzmacniania poszukiwań duchowych. Nazywano je substancjami psychozomimetycznymi („naśladującymi szaleństwo"), psycholi-tycznymi („rozluźniającymi psyche"), psychodelicznymi („manifestującymi umysł"), halucynogennymi („wywołującymi wizje"), enteogenicznymi („łączącymi z wewnętrzną świętością"). Różnorodność określeń odzwierciedla dalece różne nastawienie i intencje, tzw. set and setting\ z którymi podchodzono do tych substancji. W tej książce zajmiemy się także tym, w jaki sposób zachodnia psychologia i psychiatria podchodzi do ayahuaski.
Koncepcje szamana i szamanizmu nie są obce Ameryce Południowej; same pojęcia wywodzą się z jeżyka tunguskiego, używanego na Syberii. Współcześnie zaczęły być używane dla nazwania wszelkich praktyk uzdrawiania i dywinacji, obejmujących celowe wchodzenie w stan odmiennej świadomości nazywany „podróżą szamańską", podczas której szaman wkracza w „odrębną rzeczywistość" i poszukuje w tych światach wiedzy i uzdrawiającej mocy u duchowych istot. Dwie najbardziej rozpowszechnione, z szamańskich technik wkraczania w ten odmienny stan, to rytmiczne uderzanie w bęben, praktykowane głównie na półkuli północnej (Azja, Ameryka i Europa) oraz przyjmowanie halucynogennych roślin i grzybów, praktykowane szerzej w tropikach, a zwłaszcza w Ameryce Środkowej i Południowej. Antropolodzy uznają ayahuaske za prawdopodobnie najsilniejszy i najszerzej rozpowszechniony szamański halucynogen. W społecznościach plemiennych, gdzie te rośliny i preparaty roślinne są stosowane, uznaje sieje za uosobienie świadomych, inteligentnych istot, widzianych tylko w szczególnych stanach świadomości i funkcjonujących jako duchowi nauczyciele oraz źródła wiedzy i uzdrawiających mocy. Odnosi się do nich jako do „\ekarstw"(medicines), czyli czegoś ważniejszego od leków.2 Stanowią coś na kształt uzdrawiającej mocy, która może być utożsamiana z rośliną, osobą, zwierzęciem, a nawet miejscem. Są także uznawane za „rośliny - nauczycieli". Nadal istnieją tradycje wieloletnich inicjacji i szkoleń w stosowaniu tych „lekarstw". Miejsce ayahuaski w kontekście amazońskiego szamanizmu jest kolejnym tematem poruszonym w tej książce. - z wprowadzenia do ksiązki


 



Ayahuasca Święte pnącze duchów
Spis treści:

 

  • WPROWADZENIE
  • Amazońskie pnącze wizji dr ralph metzner
  • Część 1.
  • AYAHUASCA: HISTORIA ETNOFARMAKOLOGICZNA
  • Dr dennis J. mckenna
  • Cześć 2.
  • Psychologia ayahuaski lek. med. charles S. grób
  • Część 3.
  • Fltochemia i neurofarmakologia ayahuaskl dr J.C. callaway
  • Część 4.
  • Doświadczenie ayahuaski
  • Nauki duchów amazońskich roślin
  • CZĘŚĆ 5.
  • Wnioski, refleksie i domysły dr ralph metzner
  • NOTA O AUTORACH

Uwaga!!!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
TAK
NIE
Oczekiwanie na odpowiedź
Wybierz wariant produktu
Dodaj do koszyka
Anuluj