Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Tematem przewodnim niniejszego tomu jest Muzyka i władza, ukazanie relacji między muzyką a władzą w różnych kontekstach, kulturach i w różnym czasie historycznym. Dodatkowo w publikacji znalazły się cztery teksty prezentujące różne aspekty badań nad muzyką prowadzonych obecnie w Polsce. W tomie znalazły się teksty następujących autorów: Irena Bieńskowska, Krzysztof Bilica, Beata Bolesławska-Lewandowska, Edward Boniecki, Lisa Jakelski, Maria Magdalena Kominek-Karolak, Grzegorz Kubies, Sylwia Makomaska, Krzysztof Meyer, Janusz Musialik, Anastasiya Niakrasava, Tomasz Nowak, Mieczysław Tomaszewski.
Niniejszy "Rocznik" zawiera reprezentatywną część referatów przedstawionych na Międzynarodowej Konferencji Muzykologicznej pt. Tożsamości narodowe - europejska uniwersalność. Muzyka i życie muzyczne w Europie Środkowo-Wschodniej (1918-2018), zorganizowanej w roku 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Dziesięcioro badaczy z Polski, Czech, Litwy i Węgier poddaje w nich refleksji sformułowane w tytule konferencji zagadnienie, koncentrując się zarówno na fundamentalnych pytaniach, dotyczących relacji między muzyką a strategiami budowania narodowej tożsamości jej odbiorców, miejsca muzyki różnych krajów regionu Europy Środkowo-Wschodniej w kulturze europejskiej, jak i na twórczości i poglądach estetycznych wybranych kompozytorów. Tom zamyka artykuł, w którym jego autor poddał wnikliwej analizie cykle na fortepian (1954) Romana Palestra, ukazując przemiany stylu kompozytora, jakie dokonały się po podjęciu przez niego trudnej i brzemiennej w skutki decyzji o opuszczeniu ojczyzny i osiedleniu się na "wolnym" Zachodzie.
Ile wart jest sukces, gdy ceną za niego staje się własna dusza? Judyta ma wszystko: władzę, pieniądze, luksusowy apartament i pozycję, o której inni mogą tylko pomarzyć. Żyje według prostej zasady: zmielić rywali, odebrać im klientów i iść po trupach do celu. Nie zważając na ludzkie tragedie, złamane kariery czy miłość, gdzie drugiego człowieka sprowadza się do roli wygodnego rekwizytu. W bezwzględnym świecie biznesu nie ma miejsca na słabość. Liczy się wyłącznie zwycięstwo. Do czasu Pewnego wigilijnego wieczoru jej perfekcyjnie poukładane życie zaczyna się rozpadać. Spotkanie z "duchami" przeszłości i powrót tego, co Judyta przez lata próbowała wymazać z pamięci, prowadzi do bolesnego zderzenia z własnym odbiciem. Kiedy opada kurtyna pozorów, Judyta musi zmierzyć się z czymś znacznie groźniejszym niż rywale z biurowca: z własną samotnością i konsekwencjami swoich decyzji. Czy w magii Bożego Narodzenia Judyta odnajdzie siłę, by przebudzić stłumioną wewnątrz empatię? I czy w świecie, w którym wszystko jest na sprzedaż, można na nowo nauczyć się kochać, jeśli serce już dawno zamieniło się w bryłę lodu? świąteczna historia o ambicji, upadku i potędze przebaczenia. Poruszająca, nowoczesna interpretacja klasycznego dzieła Charlesa Dickensa, która przywraca wiarę w prawdziwą magię świąt i zostaje w pamięci na długo.
Ten Wielki Kapłan Katolicki i Polski Narodowiec, syn ziemi Kurpiowskiej swoimi książkami uczy nas właściwego porządku miłowania Bóg, Naród, Rodzina i każdy Człowiek czy to kochany miłością wzajemną czy nawet kochany miłością nieprzyjaciół. W tym roku minęło 100-lat od Świeceń Kapłańskich Autora. Dlatego podjęliśmy trud wydania spuścizny pisarskiej Księdza Prałata. Oddajemy w Państwa ręce już kolejną książkę. Miałem przez wiele lat praktycznie codzienny kontakt z Ks. Prałatem Stanisławem Tworkowskim mieszkającym w tamtym czasie w Kaniach Helenowskich pod Warszawą. Odznakę Krzyża Dowbora ks. Prałat nosił z dumą na sutannie i często tłumaczył nam - wówczas narodowej młodzieży - patriotyczne i teologiczne znaczenie tej odznaki. Była to odznaka pierwszej formacji Wojska Polskiego, która starła się z wojskami rosyjsko-bolszewickimi. Odznakę tę nadawano w kolejnych latach wielu dowódcom walczącym z komunizmem w różnych krajach świata np. Generałowi Franco zwycięzcy narodowej krucjaty w Hiszpanii lat 1936-39. Jednocześnie Ks. Prałat podkreślał fakt, że na odznace polski Orzeł w Koronie jest na właściwym miejscu i nie wisi na Krzyżu w miejscu Ukrzyżowanego tylko poniżej skrzyżowania ramion Krzyża. Polska nie jest Chrystusem Narodów! Powinniśmy zachować właściwe proporcje tak jak twórcy Krzyża Dowbora. Najpierw jesteśmy Katolikami a dopiero potem Polakami. Ks. Prałat był przedstawicielem Kościoła Walczącego. Za Jego przyczyną prosimy Boga o błogosławieństwo i ostateczne zwycięstwo dla wszystkich walczących o Bożą i Polską Sprawę! Rafał T. Mossakowski
Celem niniejszego zbioru jest ukazanie różnorodności i piękna repertuaru duetów fortepianowych na cztery ręce. Głęboko wierzymy, że duet fortepianowy jest istotną częścią edukacji pianistycznej oraz jedną z najtrudniejszych, ale i wielce satysfakcjonujących formacji kameralnych. Gra w duecie wymaga nie tylko wysokiego poziomu umiejętności kameralnych, ale także dużej świadomości własnego warsztatu pianistycznego. Obaj pianiści powinni nie tylko tworzyć wspólne brzmienie, ale także razem budować narrację muzyczną utworu nie jest to łatwe przy różnych typach osobowości reprezentujących niekiedy zasadniczo odmienne podejście do fortepianu. Zbiór, który Państwu przedstawiamy, pomaga w harmonijny sposób rozwijać umiejętność wspólnego muzykowania na jednej klawiaturze. Jest on przeznaczony dla średnio zaawansowanych i zaawansowanych pianistów, ale także dla profesjonalnych duetów fortepianowych. /wstęp/
Wybór utworów do zbioru "Muzyka z kraju Chopina" na klarnet i fortepian został dokonany przez klarnecistę Karola Respondka. Z bogatych zasobów polskiej literatury fortepianowej i skrzypcowej zostały wybrane utwory przede wszystkim nadające się do transkrypcji na klarnet, ale równocześnie takie, które będą cieszyć słuchaczy i wykonawców. Głównym kryterium doboru poszczególnych pozycji był zakres skali i tonacji jak najbardziej odpowiadający możliwościom klarnetu, tak by ich wykonania brzmiały naturalnie i swobodnie. Kompozycje zawarte w zbiorze niekiedy są bardzo wymagające pod względem wykonawczym, dlatego przeznaczone są dla uczniów starszych klas szkół muzycznych II stopnia, studentów oraz profesjonalnych muzyków. W przygotowaniu są dwa kolejne zeszyty.
Partita na skrzypce i fortepian Grażyny Bacewicz to trzyczęściowy utwór powstały na początku lat trzydziestych w czasie studiów kompozytorki w Warszawie i w Paryżu. Choć w literaturze muzycznej dużo większe uznanie zdobyła inna Partita na skrzypce i fortepian Grażyny Bacewicz (skomponowana w 1955 roku), to już we wczesnym okresie twórczości tej artystki widoczny jest ogromny potencjał oraz znakomity warsztat kompozytorski. Najlepszym tego dowodem jest ponowne wykorzystanie materiału muzycznego Partity, a dokładniej ujmując partii skrzypcowej drugiej i trzeciej części, w powstałej kilka lat później wersji na skrzypce solo. Otwierające Allegro jest niezwykle żywiołowe, zarówno taneczne, jak i liryczne. Partia skrzypiec doskonale koresponduje z głosem fortepianowym poprzez kontrapunktowanie czy uzupełnianie się motywów . Środkowe Andante cechuje duży spokój, choć momentami narracja staje się nieco burzliwa. Finałowe, nieco zadziorne Vivo ma w sobie elementy ronda wraz z wariacjami, zakończone jest bardzo efektowną kodą w obu partiach instrumentalnych. Zaproponowane przeze mnie aplikatura i smyczkowanie opierają się w dużej mierze na pomysłach i wskazówkach zawartych w autografie utworu. Autorka była także znakomitą skrzypaczką i doskonale wiedziała, jak opracować utwór, aby spełniał wymogi wygodnego i skutecznego wykonawstwa instrumentalnego.
Rozpoczyna się gra, w której ceną za prawdę jest czyjaś krew.May Shannon wraz z młodszym bratem rozpoczyna nowe życie w Charleston z dala od demonów przeszłości, które wcześniej prześladowały ją niczym własny cień. Przekonana, że w końcu zyska namiastkę normalności i spokoju, nie wie, że tuż za rogiem czeka na nią coś znacznie gorszego.Pewnego dnia, wracając z uczelni do domu, zostaje świadkiem wypadku samochodowego i ratuje życie Jasea Callowaya - młodego architekta, który skrywa niemniej tajemnic niż ona sama. Niedługo potem May zaczyna otrzymywać wiadomości, głuche telefony i czarne róże, a nadawcą okazuje się ktoś skrywający swoją twarz za fasadą maski.W następstwie dziwnych i niepokojących zdarzeń Jase poprzysięga zrobić wszystko, aby ochronić May. Wkrótce jednak przekona się, że to obietnica niemożliwa do spełnienia.
Drugi zeszyt Douze Grandes tudes de Concert a Sujets Dvelopps, Op. 60 Wojciecha Sowińskiego zawiera sześć rozbudowanych etiud, które w pełni ukazują możliwości brzmieniowe fortepianu i pozwalają pianiście olśnić publiczność imponującą wirtuozerią. Te efektowne kompozycje doskonale sprawdzają się jako popisowe utwory na bis, łącząc techniczną brawurę z artystyczną głębią. Sowiński w swoim podejściu do idei wirtuozerii zdaje się bliższy Lisztowi, którego koncertowa energia rozkwitała w pełnych salach, niż Chopinowi, preferującemu subtelną ekspresję w kameralnym gronie. Etiudy te są świadectwem dziewiętnastowiecznego ideału pianistycznej wirtuozerii, który łączy techniczną perfekcję z efektownością sceniczną.
Utwór Fantaisie sur des themes de lopra "Don Giovanni" Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego to dzieło o wysokim poziomie trudności, przeznaczone dla zaawansowanych pianistów. Kompozycja oparta na motywach z opery Mozarta wyróżnia się wirtuozowskim charakterem, łącząc techniczne wyzwania z głęboką muzykalnością. Fantazja stanowi doskonały wybór repertuarowy dla uczniów ostatnich klas szkół muzycznych II stopnia, studentów akademii muzycznych oraz profesjonalnych wykonawców.
Sonata op. 22 na altówkę i fortepian. Kompozycja powstawała najprawdopodobniej pod koniec XIX wieku i ma istotne znaczenie historyczne jako pierwszy znany utwór kameralny z wykorzystaniem altówki. Jest to niezwykle ciekawa pozycja, którą otwiera temat polonezowy. A zatem, drodzy altowioliści, jeśli nie macie jeszcze tej publikacji w swoich zbiorach koniecznie uzupełnijcie swoją bibliotekę!
Etude-trille, Op. 53 Józefa Nowakowskiego, skomponowana w 1859 roku, to etiuda koncertowa utrzymana w romantycznym stylu. Tytuł wskazuje na główną trudność wykonawczą precyzyjną artykulację tryli, które stanowią centralny element techniczny utworu. Kompozycja zdaje się inspirowana finałem Sonaty C-dur, Op. 53 Ludwiga van Beethovena, co nadaje jej wyrazisty i dynamiczny charakter. Etiuda rozwija temat w sposób gradacyjny, zarówno pod względem fakturalnym, jak i dynamicznym, co jest typowe dla twórczości fortepianowej Nowakowskiego. Opracowanie tekstu nutowego uwzględnia współczesne wymagania techniczne, dostosowując palcowanie do specyfiki współczesnych instrumentów. Pedalizacja w utworze pochodzi w całości od kompozytora, co podkreśla jego indywidualne podejście do formy i ekspresji.
Fragmenty ''Litanii'' (op.59) sa przedostatnim dziełem Karola Szymanowskiego. Powstały one w latach 1930-1933 do słów litanii autorstwa poety Jerzego Lieberta. Jest to ważne ze względu na styl dzieło kompozytora.
Niniejsze wydanie Sonaty g-moll Fryderyka Chopina to wersja na fortepian i skrzypce. Oryginalną partię wiolonczeli zaadaptował na skrzypce słynny wirtuoz Michael Vaiman. Partia fortepianu została zaczerpnięta z Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina tom nr 23: Utwory na fortepian i wiolonczelę pod redakcją Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego. "Pomysł stworzenia skrzypcowej wersji Sonaty wiolonczelowej Chopina przyszedł mi do głowy już dawno. Uświadomiłem sobie, że ten wspaniały utwór świetnie brzmiałby także na wybranym przeze mnie instrumencie. Myślę, że dzięki zastosowaniu takiego zabiegu dzieło zyska nowy koloryt. Co więcej, chciałbym zaznaczyć, że bogata polifonia muzyki Chopina, dostrzegalna zwłaszcza w Sonacie, nabiera przejrzystości w zestawieniu ze skrzypcami. Niestety polski wirtuoz nie napisał żadnej kompozycji na ten instrument oprócz tria fortepianowego (...) " Michael Vaimantranslated by Jolanta Bujas-Poniatowska
W 1881 I.J. Paderewski wydał własnym nakładem 3 utwory fortepianowe: Gavotte, Mlodie oraz Valse Mlancolique. Wybitny polski skrzypek i pedagog, Stanisław Barcewicz, zainteresował się jednym z nich i dokonał jego transkrypcji. Tak powstała Melodia w opracowaniu na skrzypce i fortepian. Barcewicz często wykonywał ją podczas swoich występów, prezentując jej liryczną śpiewność. Dzięki temu weszła ona na stałe do repertuaru wiolinistycznego.
''Capriccio - Valse'', zaliczamy do gatunku popisowych kompozycji salonowych, należy do młodzieńczych dzieł Wieniawskiego. Taneczny, lekki ton łączy się w nim z błyskotliwą wirtuozerią. W Capricciu środki wirtuozowskie służą przede wszystkim ukazaniu sprawności i możliwości technicznych skrzypka. Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Souvenir de Posen op.3 powstało prawdopodobnie w pierwszej połowie 1854 roku w Poznaniu, w okresie, gdy dziewiętnastoletni Henryk Wieniawski koncertował wspólnie z młodszym bratem, pianistą Józefem. Henryk zadedykował op.3 Jeanette de Niemojowskiej, córce Ludwika Niemojowskiego. Mazurek ten wywarł szczególnie silne wrażenie na publiczności poznańskiej podczas koncertów braci Wieniawskich, z których ostatni odbył się 4 lipca 1954 roku. Utwór mimo swej prostej budowy i mniejszej niż w innych dziełach Wieniawskiego liczby trudności technicznych, nosi wyraźne cechy indywidualnego stylu kompozytorskiego słynnego wirtuoza przedstawiciela francusko-belgijskiej szkoły skrzypcowej. Słychać w utworze temperament i żywiołowość, piękno kantyleny wdzięcznej i bezpretensjonalnej, grę wielodźwiękową, pojedyncze i podwójne flażolety oraz fragmenty grane na wybranej strunie aż do najwyższych pozycji wszystko to, co znamionuje styl utworów Wieniawskiego: połączenia piękna melodii z błyskotliwością chwytów wiolinistycznych dla uzyskania całości poruszającej, niekiedy wzruszającej i zachwycającej. Magdalena Chylińska
Polonez na obój, klarnet i fagot Józefa Świdra to zwarta, jednoczęściowa miniatura, która może stanowić doskonały materiał koncertowy, ale też edukacyjny. Zważywszy na fakt, że wspóczesnych polskich kompozycji przeznaczonych na tria stroikowe jest stanowczo za mało, utwór ten niewątpliwie wzbogaci literaturę na tę obsadę wykonawczą. Kompozycja idealnie nadaje się do kształcenia w zakresie kameralistyki w szkołach muzycznych II stopnia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
