Ostatnia powieść królowej fantastyki!
Lawinia, księżniczka Lacjum, bardzo chciałaby żyć w spokoju. Jej marzenia przekreśla jednak wielka polityka i starania matki, Amaty, by zaręczyć dziewczynę z przystojnym, ambitnym Turnusem. Na drodze do małżeństwa staje przepowiednia: Lawinia ma poślubić cudzoziemca, który przyczyni się do rozpoczęcia okrutnej wojny, a następnie w niej zginie. Tymczasem do Italii przypływają uciekinierzy z opanowanej wojną Troi, a wraz z nimi tajemniczy Eneasz… Zainspirowana „Eneidą” opowieść to jedna z najbardziej wyjątkowych historii w dorobku Ursuli K. Le Guin. Zrodziła się z refleksji nad postacią Lawinii, współzałożycielki przyszłego imperium, która u Wergiliusza nie wypowiedziała nawet słowa. Autorka „Ziemiomorza” po latach oddaje sprawiedliwość legendarnej kobiecie, opisując jej pełne namiętności i okrucieństwa losy w mistrzowski, pełen lirycznego piękna sposób.
Ursula K. Le Guin (1929–2018) nazywana jest królową światowej fantastyki. Była córką znanego antropologa Alfreda L. Kroebera i badaczki indiańskiego folkloru Theodory Kroeber. Le Guin z domu wyniosła znajomość rytuałów, obrzędów i szamańskich praktyk, a także szacunek wobec kulturowej odmienności. Miało to ogromny wpływ na jej twórczość, utrzymaną w konwencji science fiction i fantasy. Opowieści pisarki są wysoko cenione również poza kręgiem miłośników tych gatunków („Czarnoksiężnik z Archipelagu” od lat znajduje się na liście lektur szkolnych). Obok bardzo sugestywnych wizji rzeczywistości zawierają one niezwykle interesujące portrety psychologiczne bohaterów oraz niebanalne przesłania. Książki Ursuli K. Le Guin przekładali m.in. Stanisław Barańczak, Paulina Braiter i Piotr Cholewa.
Zachwycająca interpretacja jednej z najważniejszych ksiąg w dziejach ludzkości w mistrzowskim przekładzie Justyny Bargielskiej i Jerzego Jarniewicza.
„Księga Drogi i Dobra” to wyjątkowa, niezwykle inspirująca poetycka interpretacja starożytnego tekstu stworzonego dwa i pół tysiąca lat temu przez twórcę taoizmu. Według jej mądrości żadna z naszych cech nie różni się od cech doskonałego władcy, genialnego myśliciela czy wielkodusznego filantropa. W tej przełomowej współczesnej interpretacji starożytnego klasyka Ursula Le Guin przedstawia uświęconą i zadziwiająco potężną filozofię chińskiego myśliciela. Książka zawiera obszerne osobiste komentarze autorki, podkreślające wartość tekstu – zwłaszcza w naszych trudnych, niespokojnych czasach. Przekładu tej mistrzowskiej interpretacji dokonali Justyna Bargielska i Jerzy Jarniewicz, a notę o autorce przetłumaczyła Kaja Gucio.
Spośród wielu tłumaczeń „Księgi Drogi i Dobra” wersja Ursuli K. Le Guin jest szczególnym skarbem. Prawdziwą rozkoszą.
Chianglian Al Huang, twórca fundacji Living Tao
„Księga Drogi i Dobra” powstała prawdopodobnie dwadzieścia pięć stuleci temu. Napisał ją ktoś, kto być może nazywał się Lao Tzu, a żył mniej więcej w tym samym czasie co Konfucjusz. Nic pewnego o tej „Księdze” powiedzieć nie sposób, poza tym, że to dzieło chińskie, bardzo stare, i że przemawia do czytelników na całym świecie, jakby je napisano zaledwie wczoraj. Miałam wielkie szczęście, że odkryłam go w tak młodym wieku i mogłam żyć z jego księgą przez całe swoje życie. Autorzy naukowych przekładów „Księgi Drogi i Dobra” jako podręcznika dla władców używają słownictwa, które podkreśla wyjątkowość taoistycznego „mędrca”, jego męskość, władzę. Ja zaś chciałam stworzyć wersję „Księgi” taką, która byłaby przystępna czytelnikom współczesnym, niewyrafinowanym, niesprawującym władzy, i być może też nie-męskim. Takim, którzy nie szukają ezoterycznych tajemnic, ale nasłuchują głosu przemawiającego wprost do duszy. Chciałabym, żeby zrozumieli, dlaczego tak bardzo kochano tę „Księgę” przez dwadzieścia pięć wieków.
(ze wstępu Ursuli K. Le Guin)
Ursula K. Le Guin (1929-2018) – powieściopisarka amerykańska. Córka znanego antropologa Alfreda L. Kroebera (śladem panieńskiego nazwiska jest litera K po imieniu) i wywodzącej się z polskiej rodziny Krakowów badaczki indiańskiego folkloru i pisarki Theodore Kroeber. Wyniesiona z domu znajomość rytuałów, obrzędów i szamańskich praktyk, a także zainteresowanie i szacunek dla kulturowej odmienności i różnorodności wywarły duży wpływ na pisarstwo Le Guin, której utrzymana w konwencjach literatury science fiction i fantasy twórczość jest wysoko ceniona również poza kręgiem miłośników fantastyki. Jej powieściowy debiut, „Świat Rocannona” (1964, „Rocannon’s World”), otwiera fantastycznonaukowy tzw. „cykl haiński” – należące doń powieści i opowiadania dzieją się w świecie przyszłości, w którym planety zasiedlone przez humanoidalnych przedstawicieli pradawnych cywilizacji Hain po tysiącleciach izolacji nawiązują wzajemne kontakty, tworząc galaktyczną Wspólnotę. Wybitnym osiągnięciem artystycznym Le Guin jest tetralogia fantasy o świecie „Ziemiomorza”, na którą składają się „Czarnoksiężnik z Archipelagu” (1968, „A Wizard of Earthsea”), „Grobowce Atuanu” (1972, „The Tombs of Atuan”), „Najdalszy brzeg” (1972, „The Farthest Shore”) oraz „Tehanu. Ostatnia księga Ziemiomorza”, (1990, „Tehanu. The Last Book of Earthsea”). Prócz niezwykle sugestywnej wizji rzeczywistości, w której miejsce i funkcje zarezerwowane u nas dla nauki zajmuje magia, powieści te przynoszą interesujące portrety psychologiczne głównych bohaterów, a zwłaszcza bohaterek (pisarstwu Le Guin nieobce są umiarkowane tendencje feministyczne), a także niebanalne myślowe przesłania. Przez całą twórczość Le Guin przewija się wątek równoważących się przeciwieństw (światła i ciemności, dobra i zła, życia i śmierci); mądrość i dojrzałość w tworzonych przez nią światach opierają się na świadomości, że dopiero taka równowaga stanowi ideał pełni i warunek harmonijnego istnienia. Niewątpliwie w jej pisarstwie można odleźć wpływy Wschodu, szczególnie taoizmu, a także m.in. idee psychologii głębi Junga. Le Guin nie unikała problematyki społecznej, politycznej, o czym świadczą dwie jej książki, mające charakter literackich utopii: „Wydziedziczeni” i „Wracać wciąż do domu” (1985, „Always Coming Home”) – powieść będącą wszechstronną panoramą życia i kultury stworzonej przez pisarkę ludzkiej nacji, zamieszkującej w odległej przyszłości dzisiejszą Kalifornię. Przeważająca część jej twórczości została przełożona na polski dzięki staraniom m.in. takich tłumaczy, jak St. Barańczak, P. Braiter, P.W. Cholewa, M. Dutkiewicz, L. Jęczmyk, A. Sylwanowicz, Z. Uhrynowska-Hanasz. Była wielokrotnie nagradzana, zdobyła po kilka nagród Hugo i Nebula, zaś jej książki są chętnie ekranizowane.
Opowiadania zawarte w zbiorze „Długa dolina. Jasny płomień” Johna Steinbecka ukazują różne oblicza jednego z największych amerykańskich pisarzy.
Opublikowana po raz pierwszy w 1938 roku „Długa dolina” to doskonałe wprowadzenie do twórczości laureata literackiej Nagrody Nobla. Opowiadania, osadzone w kalifornijskiej dolinie Salinas, pokazują życie prostych ludzi i ich zmagania z losem, odzwierciedlając charakterystyczne dla Steinbecka skupienie na napięciach i konfliktach zarówno międzyludzkich, jak i społecznych.
Opublikowany po raz pierwszy w 1950 roku „Jasny płomień” to ostatnia (po książkach „Myszy i ludzie” z 1937 roku i „Księżyc zaszedł” z 1942 roku) podjęta przez Steinbecka próba stworzenia nowej, eksperymentalnej formy literackiej, noweli dramatycznej, wariacji na temat średniowiecznego moralitetu. Jest to pierwsze wydanie tej książki w języku polskim.
John Steinbeck (1902–1968) – amerykański powieściopisarz, laureat literackiej Nagrody Nobla z 1962 roku za „realistyczny i poetycki dar, połączony z subtelnym humorem i ostrym widzeniem spraw społecznych”. Jego najbardziej znane powieści to „Grona gniewu”, „Myszy i ludzie” i „Na wschód od Edenu”.
Pierwszy tom kultowej serii o księżniczce Mii.
Cześć, jestem Mia. Mam czternaście lat, metr siedemdziesiąt pięć wzrostu, duże stopy i zagrożenie z algebry, innymi słowy – nic specjalnego. Razem z moją najlepszą przyjaciółką, genialną Lilly Moscovitz, zajmujemy miejsce na samym dole szkolnej hierarchii… choć ja mogę niedługo spaść jeszcze niżej, bo moja matka, zwariowana artystka, właśnie zaczęła randkować z nauczycielem. I to – uwaga! – naszym nauczycielem algebry (przypominam – zagrożenie). Gdy mi o tym powiedziała, byłam naprawdę wściekła – bo chyba nie może być już gorzej? A nie, wróć… może. Ojciec właśnie stwierdził, że ten tragiczny moment w moim życiu to idealny czas na to, żeby wyjawić mi, że jest księciem małego europejskiego państwa. Księciem, który nie może mieć więcej dzieci. Świetnie, co nie? Teraz on i grand-mere próbują przekonać mnie do wyjazdu do ich kraju, Genovii, nauki manier i wszystkiego, co wiąże się z byciem następczynią tronu (!). Moje zdanie niezbyt ich interesuje… A ja kocham Nowy Jork i nie chcę go opuszczać, nawet jeśli od teraz będę musiała ukrywać prawdę na swój temat. Chociaż, szczerze mówiąc, nie wiem, kto by uwierzył w tę porąbaną historię. Bo jak to brzmi? Sami zobaczcie: Cześć, jestem Mia. Mam czternaście lat… i chyba zostałam księżniczką.
Meg Cabot (właściwie Meggin Patricia Cabot) urodziła się w ten sam dzień co księżniczka Stefania z Monako… tylko że dwa lata później. Na koncie ma dziesiątki powieści, napisane zarówno pod własnym nazwiskiem (Meg Cabot i Patricia Cabot), jak i pseudonimem Jenny Carroll. Na pewno kojarzycie jej cykle „Pośredniczka”, „1800-Jeśli-Widziałeś-Zadzwoń” i „Dziewczyna Ameryki” – historie o młodych, silnych dziewczynach, w których życiu dzieje się coś niesamowitego. Meg jest również autorką kultowej serii „Pamiętnik księżniczki”, opublikowanej w ponad 38 krajach i zekranizowanej (dwukrotnie!) przez Disneya. Obecnie pisarka mieszka razem z mężem w Key West na Florydzie. Uwielbia koty – być może dlatego ulubionym prezentem, jaki kiedykolwiek dostała od fana, jest naturalnych rozmiarów Gruby Louie z papier-mâché.
„Pokochaj Bieszczady” to prosty przewodnik, który zawiera tylko naprawdę potrzebne informacje i prowadzi przez szlaki oraz najważniejsze miejsca w tej części Karpat. Równocześnie jest to bedeker bardzo osobisty – oparty na wieloletnim doświadczeniu autora i jego fascynacji tymi górami.
W środku:
Informacje praktyczne, czyli co trzeba wiedzieć, zanim się przyjedzie w Bieszczady.
Krótki rys historyczny regionu.
Plan na 7 dni i 7 wycieczek górskich, a każda w dwóch wariantach, wraz z mapami.
Propozycje wypraw pieszo-samochodowych: nad Solinę, do Łopienki, śladem nieistniejących wsi, szlakiem dawnych cerkwi, przejażdżka Bieszczadzką Kolejką Leśną.
„Jest to także złożony obraz Bieszczadów, pozwalający zobaczyć je z różnych stron i w pełni przeżyć. Prowadzi przez tutejsze fabuły i wątki, opowiada nie tylko o tym, co łatwo dostrzec, ale i o rzeczach, które zobaczą tylko świadomi tego, gdzie patrzeć i czego szukać. Z tą książką w dłoni można się samemu Bieszczadami zachwycić i je pokochać. Do czego bardzo zachęcam”.
Adrian Markowski
Adrian Markowski – pisarz i poeta, autor zbioru opowiadań „Sąsiady” (zekranizowanego przez Grzegorza Królikiewicza), tomiku piosenek „Niebo nad Caryńską”, książek o Bieszczadach: „Bieszczady dla tych, którzy lubią chodzić własnymi drogami” i „Bieszczady dla tych, którzy chcą je poznać naprawdę” – oraz licznych opowieści dla dzieci, w tym przewodników „Warszawa. Przewodnik dla młodszych i starszych podróżników” i „Bieszczady. Przewodnik dla małych i dużych odkrywców”.
Pierwszy tom kryminalnego cyklu „Komisariat wyrzutków”.
Kryminalna atmosfera, tajemnice, zamknięta społeczność i trudne relacje w niewielkiej policyjnej ekipie.
Komisarz Kruk zostaje warunkowo przywrócony do służby i wysłany do Nawidowa, gdzie zmowa milczenia kryje oprawcę. Tu każdy nowy jest obcy, a mieszkańcy zamykają przed nim drzwi, usta i duszę. Tajemniczy przestępca ma jeszcze jedną potężną broń – legendy. W Nawidowie zła nie czyni człowiek, lecz słowiański demon. Mamuna, leszy, szeptucha, wieszczy, a może sam diabeł, z zemsty dla zemsty. Według mieszkańców to demony stoją za ich tragedią, dlatego by ich bardziej nie rozzłościć, akceptują swój los. Choć dzieją się niepokojące rzeczy, nikt nie prosi o pomoc.
Kto tajemnic szuka, ten diabła spotyka.
Komisarz Kruk nie tylko chce go spotkać, ale i złapać, co nie podoba się zarówno mieszkańcom, jak i miejscowym stróżom prawa. To komisariat policyjnych wyrzutków, do którego trafiają funkcjonariusze i funkcjonariuszki z przeszłością. W dodatku Sęp, teraz na służbie w BSW, chce przyskrzynić Kruka, dawnego przyjaciela z dzieciństwa.
„Mamuna” to powieść o tym, jak zło wpływa na ludzi, jak zatruwa ich umysły i jak pochłania tych, którzy go doświadczyli.
Krystian Stolarz – policjant, magister prawa, sportowiec amator i miłośnik książek. Prowadzi na Instagramie konto @policjant_czytaipisze, na którym promuje czytelnictwo i recenzuje książki. Dba o autentyzm języka, atmosfery panującej w policji i szczegółów śledztwa. Prawda o policyjnej robocie jest znakiem rozpoznawczym jego powieści.
Rok 1866. Apolonia Mazurek, panna na wydaniu, żyje w niewielkiej polskiej społeczności osiadłej w Teksasie. Na wyżynie niedaleko San Antonio znajduje się kilka wsi założonych przez polskich emigrantów, którzy nieustannie borykają się z nędzą, niechęcią Teksańczyków i Meksykanów oraz atakami Indian.
Danny Wittlif jest kawalerem, mieszka w sąsiedztwie Apolonii na rancho swego ojca, który go nienawidzi. Po niedawno zakończonej wojnie secesyjnej, w której walczył po stronie Konfederacji, na twarzy pozostała mu oszpecająca blizna. Danny topi żal w alkoholu i wyładowuje wściekłość na głupich Polaczkach.
Arcybiskup teksański na prośbę emigrantów sprowadza z Rzymu polskich księży z zakonu zmartwychwstańców, by nieśli osadnikom posługę duchową i chronili ich przed wszelkim złem. Wszyscy byli kapelanami w powstaniu styczniowym, a przybyli do Ameryki „z różańcem w jednej ręce i rewolwerem w drugiej”.
Ksiądz Andrzej Rzańca zostaje proboszczem w miejscowości, w której mieszkają Apolonia i Danny.
Kiedy drogi życiowe tych trojga się krzyżują, wszystko się musi odmienić.
Nienawiść zamieni się w miłość, rozpacz w nadzieję, a zemsta w przebaczenie.
Weronika Wierzchowska – z zawodu chemiczka, dawniej związana z przemysłem farmaceutycznym i kosmetycznym. Lubi mieszać, zarówno w reaktorach chemicznych, jak i w losach wymyślonych postaci. Fascynuje się historią nauki, zwłaszcza medycyny, kultury materialnej i ulubionego XIX wieku. Dociekliwie zgłębia historie kobiet, najbardziej tych zapomnianych lub lekceważonych, które chętnie przypomina w powieściach. Perypetie postaci historycznych zestawia z losami współczesnych dzielnych i niezwykłych Polek, tworząc opowieści o życiu kobiet.
„Las Przeznaczenia” to finałowy tom „Opowieści Żmudzi” – poruszającej historii o miłości, stracie i odwadze, która rodzi się wtedy, gdy nie ma już dokąd uciec.
Wiosna 1401 roku. Uwięziona przez Krzyżaków Sonka zmierza pod strażą do Malborka. Gdy konwój zostaje rozbity w puszczy, dziewczyna trafia w ręce ludzi Medysa i szybko przekonuje się, że ocalenie nie zawsze oznacza wolność.
Ginwił, namiestnik Gaury, poruszy niebo i ziemię, by odnaleźć swą podopieczną, choć dla bojarów i kniaziów nie jest to teraz najważniejsze. Wszyscy wokół mówią o nadchodzącej wojnie, a wśród sprzymierzeńców kryje się zdrajca. Po raz pierwszy Ginwił pojmuje, że bez Sonki jego życie nic nie znaczy.
A tymczasem samotna wśród obcych Sonka, przetrzymywana w leśnej osadzie, stara się zdobyć zaufanie tych, którzy wcześniej widzieli w niej tylko wroga. Bo są miejsca, gdzie krzyżują się wszystkie drogi – i gdzie los wystawia człowieka na ostateczną próbę.
Magdalena Kawka – pisarka z zamiłowania, z wykształcenia socjolog. Autorka książek o tematyce obyczajowej i historycznej. Spod jej pióra wyszły m.in. „Alicja w krainie konieczności”, „Rzeka zimna”, „W zakątku cmentarza, czyli koniec wieczności”, „Wyspa z mgły i kamienia”, „Na jedną noc” oraz saga „Lwowska odyseja”. Współautorka czterotomowego cyklu „Kobiety nieidealne” i powieści „Tuż za rogiem”. Kiedy nie pisze, czyta, a gdy nie czyta – redaguje teksty innych autorów.
Rozmowa, którą prowadzi Artur Nowak ze Stanisławem Obirkiem, łączy wątki autobiograficzne z głęboką refleksją nad tym, co dzieje się przez ostatnie lata z polskim Kościołem. Czytając tę książkę, miałam wielką przyjemność i radość z obcowania z tak otwartym, szerokim i wolnym umysłem. Bardzo ich nam potrzeba w tych niespokojnych i pełnych chaosu czasach.
Olga Tokarczuk
Stanisław Obirek, jeden z niepokornych polskiego Kościoła, w szczerej rozmowie o swoim życiu prywatnym, ale także chłodnej, rzeczowej i krytycznej analizie polskiego katolicyzmu. Były jezuita opowiada o molestowaniu, życiu zakonnym, pontyfikacie Jana Pawła II, instytucji Kościoła, poszukiwaniach i rozczarowaniach.
Artur Nowak (ur. 1974) – adwokat, publicysta i pisarz, m.in. współautor wraz z profesorem Stanisławem Obirkiem bestsellerowych reportaży „Babilon. Kryminalna historia Kościoła”, „Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele”, „Skandaliści w sutannach” oraz „Antysemickie chrześcijaństwo”, a z filozofem Ireneuszem Ziemińskim książki „Chrześcijaństwo. Amoralna religia”. Napisał też „Kroniki opętanej” – powieść, w której przedstawił opartą na faktach historię nastolatki molestowanej przez egzorcystów. Jest również autorem reportażu „Adwokaci. Zraniony zapał”. Współautor podcastu „Kryminalna historia Kościoła”, nagrodzonego Bestsellerem Empiku za 2022 rok. Kolejny sezon tego podcastu otrzymał w roku 2023 nagrodę Best Audio. Od 2021 roku na kanale Sekielski Brothers Studio prowadzi autorski podcast „Wysłuchanie”.
Stanisław Obirek (ur. 1956) – antropolog, teolog, publicysta. Pracuje w Instytucie Ameryk i Europy Uniwersytetu Warszawskiego. Były jezuita – wyświęcony w 1983 roku, w 2005, po serii krytycznych ocen polskiego katolicyzmu i nałożeniu na niego nakazów milczenia, wystąpił ze stanu duchownego. Wydał m.in. „Polak katolik?” oraz „Umysł wyzwolony. W poszukiwaniu dojrzałego katolicyzmu”. Współautor z Arturem Nowakiem bestsellerowych reportaży: „Babilon. Kryminalna historia Kościoła”, „Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele”, „Skandaliści w sutannach” oraz „Antysemickie chrześcijaństwo”.
Mroczna, elektryzująca powieść o tym, co może istnieć po drugiej stronie życia… Ponad pół wieku temu w niedużej miejscowości w Nowej Anglii na małego chłopca bawiącego się żołnierzykami pada cień. Jamie Morton podnosi głowę i widzi intrygującego mężczyznę – jak się okazuje, nowego pastora. Charles Jacobs wraz ze swoją piękną żoną odmieni miejscowy kościół. Mężczyźni i chłopcy skrycie podkochują się w pani Jacobs; kobiety i dziewczęta – w tym także matka Jamiego i jego ukochana siostra Claire – tym samym uczuciem darzą wielebnego Jacobsa. Jednak kiedy rodzinę Jacobsów spotyka tragedia, a charyzmatyczny kaznodzieja wyklina Boga i szydzi z wiary, zostaje wygnany przez zszokowanych parafian. W dorosłym już życiu Jamie walczy z wewnętrznymi demonami. Od wielu lat gra na gitarze w zespołach na terenie całego kraju i wiedzie tułaczy żywot rockandrollowego muzyka, uciekając od rodzinnej tragedii. Po trzydziestce – uzależniony od heroiny, pozostawiony na pastwę losu i kompletnie zdesperowany – Jamie ponownie spotyka Charlesa Jacobsa, co ma głębokie konsekwencje dla nich obu. Ich więź przeradza się w pakt, o jakim nawet diabłu się nie śniło, a Jamie odkrywa, że słowo „przebudzenie” ma wiele znaczeń. Ta bogata, niepokojąca powieść prowadzi czytelnika przez pięć dekad do najbardziej przerażającego zakończenia, jakie kiedykolwiek wyszło spod pióra Stephena Kinga. To arcydzieło Kinga, nawiązujące do twórczości takich wybitnych amerykańskich pisarzy, jak Frank Norris, Nathaniel Hawthorne i Edgar Allan Poe. „Przebudzenie to kwintesencja horroru. Przygotujcie się na… najlepsze!” Stephen King Stephen King (ur. 1947) nazywany jest Królem Horroru. Sławę i awans z pracownika pralni na najbogatszego pisarza Ameryki przyniosła mu „Carrie” (1974). To od niej zaczęło się pasmo prawdziwych bestsellerów – wśród nich znalazły się chociażby kultowe „Miasteczko Salem” (1975), „Lśnienie” (1977), „Bastion” (1978), cykl „Mroczna Wieża” (1982–2012), „Cmętarz Zwiężąt” (1983), „To” (1986), „Misery” (1987), „Zielona mila” (1996), „Dallas ’63” (2011), a także najnowsze powieści – „Billy Summers” (2021), „Holly” (2023) i „Nie wymiękaj” (2025). Dzieła Kinga, łączące gatunki takie jak horror, science fiction, sensacja, thriller i fantasy, rozeszły się w setkach milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Były też wielokrotnie ekranizowane. Stephen King i jego żona Tabitha mają córkę i dwóch synów – pisarzy Owena Kinga („Śpiące królewny”) i Joego Hilla („Locke & Key”).
Kiedy w wypadku samochodowym ginie szwagier Marleny, a jej starsza siostra Dorota zapada w śpiączkę, kobieta zmuszona jest zająć się ich pięcioletnią córką Mają. Sytuacja całkowicie zmienia plany życiowe bohaterki. Urodzona globtroterka i duchowo wolny strzelec staje nie tylko wobec konieczności opieki nad dzieckiem, ale i pomocy ojcu, z którym jest w nienajlepszych stosunkach – po tym, jak ten zostawił jej matkę po trzydziestu latach małżeństwa. Czy Marlena podoła wyzwaniom, które burzą jej plany i całe dotychczasowe życie? Pasjonująca, pełna emocji powieść o rodzinnych więzach, wyborach i uczuciach. Anna Karpińska – autorka poczytnych książek obyczajowych, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę. Piętnaście lat temu porzuciła dotychczasowe życie zawodowe, całkowicie oddając się pisaniu powieści. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci i troje wnucząt. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. „Nie wyobrażam sobie życia bez moich bohaterów, ale tworzę dla czytelników. To ich zainteresowanie stanowi dla mnie źródło satysfakcji i motywuje do pracy”.
Marta, kobieta po czterdziestce, zostaje sama z dorastającymi bliźniakami, córką i synem. Rozstanie z niewiernym mężem jest dla niej dramatyczną decyzją, bo nigdy nie przestała go kochać. Jej życie rozsypuje się jak domek z kart, i tylko tajemniczy Szymon, znajomy z internetowego forum, zdaje się ją rozumieć. Okazuje jej wsparcie, pomaga pokonywać trudności, podejmować wyzwania zawodowe i rodzinne. Marta staje się silniejsza i pewniejsza siebie. Postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i uwolnić się od rodziny, która nie stanęła po jej stronie, zrobić wreszcie coś dla siebie. Znajduje piękny dom i marzy, by kiedyś zamieszkać w urokliwej orłowskiej willi. Marta wiąże nadzieje na przyszłość z Szymonem. Internetowy ideał odwleka jednak termin spotkania. Kto kryje się po drugiej stronie sieci? Czy wiara w tę ulotną znajomość jest naiwnością? A może marzenie o wielkiej miłości się spełni? Anna Karpińska – autorka poczytnych książek obyczajowych, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę. Piętnaście lat temu porzuciła dotychczasowe życie zawodowe, całkowicie oddając się pisaniu powieści. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci i troje wnucząt. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. „Nie wyobrażam sobie życia bez moich bohaterów, ale tworzę dla czytelników. To ich zainteresowanie stanowi dla mnie źródło satysfakcji i motywuje do pracy”.
Marzenia są niebezpieczne. Biada tym, którzy stoją na przeszkodzie zdesperowanym marzycielom! Rynek nieruchomości to pole bitwy. Wygrywa ten, kto ma więcej pieniędzy… albo nie ma żadnych skrupułów. Margo Miyake ma prosty plan: najpierw idealny dom, potem dziecko i spokojne życie. Tyle że po długich miesiącach starań co najmniej dwa cele coraz bardziej się oddalają. Jej małżeństwo chwieje się w posadach, a frustracja rośnie. Kiedy Margo znajduje wreszcie swój upragniony dom, postanawia działać skuteczniej niż wcześniej. Ale w chwili, gdy marzenie zmienia się w obsesję, granice rozsądku przestają istnieć. Mroczny thriller, w którym głośno wybrzmiewa pytanie: jak daleko można się posunąć, by osiągnąć to, czego się pragnie. Marisa Kashino przez kilkanaście lat pracowała jako dziennikarka, m.in. w „Washington Post”, gdzie w magazynie „Washingtonian” pisała reportaże oraz nadzorowała dział poświęcony nieruchomościom i projektowaniu wnętrz. Ukończyła wydział dziennikarstwa oraz nauk politycznych na Uniwersytecie Waszyngtońskim. Mieszka w okolicach Waszyngtonu z mężem, dwoma psami i dwoma kotami. „Zabójcza oferta” to jej debiutancka powieść.
Gdy jedna wiadomość od szejka zmienia w życiu wszystko… Natalia zniknęła. Zmieniła kraj, numer telefonu, rytm życia. Cisza miała być końcem historii – dowodem na to, że można wyrwać się z układu, który wciągał coraz głębiej. Ale są ludzie, którzy nie uznają słowa „koniec”. Są relacje, które trzeba przeciąć. Gdy szejk wraca z propozycją „ostatniego zadania”, Natalia staje przed decyzją, w której żaden wybór nie jest dobry. Ma zrekrutować nowe asystentki: kobiety idealnie pasujące do świata władzy, pieniędzy i niepisanych zasad. Każda wchodzi do gry z własnym bagażem ambicji, kłamstw i pragnień. Żadna nie wie, jaką cenę naprawdę przyjdzie jej zapłacić. To opowieść o mechanizmach kontroli, granicach lojalności i iluzji wyboru. O tym, jak łatwo pomylić bezpieczeństwo z zależnością. I o tym, że czasem największą odwagą nie jest wejście do luksusowego świata, lecz odejście z niego na własnych warunkach. Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Czy odważysz się odgadnąć, gdzie przebiega granica między rzeczywistością a literacką fikcją? Anna Kolasińska-Szemraj – mama Zoi, twórczyni popularnego podcastu „Kolasińska Podcast”, w którym porusza tematy związane z życiowymi wyborami, rozwojem osobistym i nieoczywistymi ścieżkami kariery. W „poprzednim życiu” stewardesa i asystentka szejka, która przez trzy lata mieszkała w Abu Zabi. Jej debiut „Byłam asystentką szejka” podbił listy bestsellerów.
Książka, którą powinien przeczytać każdy mężczyzna. I którą powinna przeczytać także każda kobieta, żeby zrozumieć swojego partnera, szefa czy przyjaciela. Dlaczego kobiety tak dobrze rozumieją siebie i stawiają na swoje potrzeby, podczas gdy wielu mężczyzn czuje się zagubionych w swojej roli? Czy bycie mężczyzną oznacza ukrywanie emocji? Czy manifestacja siły skazuje na samotność? Kim jest współczesny mężczyzna, a kim chciałby być? I jak można go w tej drodze wesprzeć? Jacek Masłowski i Anna Maruszeczko rozmawiają o szkodliwych mitach i stereotypach na temat męskości. Zapraszają do dialogu o autentyczności, wrażliwości i bliskości. Zachęcają do wyrażania emocji i sięgania po wsparcie oraz poszukują recepty na zdrowe relacje między mężczyzną a kobietą. Do uwolnienia męskości, której wszyscy potrzebujemy. Jacek Masłowski – absolwent Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego, gdzie uzyskał tytuł magistra filozofii. Kształcił się jako trener grupowy w Laboratorium Psychoedukacji. Studiował psychologię w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończył szkołę trenerów i terapeutów w Instytucie Terapii Gestalt w Krakowie. Jest współzałożycielem i prezesem Fundacji Masculinum oraz Instytutu Psychoterapii Masculinum. W ramach tych organizacji prowadzi liczne warsztaty mające na celu rozwój mężczyzn. Pracuje w nurcie EMDR i Gestalt. Jest autorem licznych artykułów, które publikowane były m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Urodzie Życia”, „Sensie”, „Newsweek Psychologii”, a także współautorem książek poświęconych psychologii relacji (m.in. „Czasem czuły, czasem barbarzyńca”; „Czasem święta, czasem ladacznica”; „No, bez jaj. W poszukiwaniu męskości”; „Syndrom tatusia” oraz „Mężczyzna na zakręcie”). W swojej pracy koncentruje się na problematyce męskości i roli mężczyzn we współczesnym świecie Anna Maruszeczko – dziennikarka i freelancerka z wyboru. Tematyka społeczna i psychologiczna to jej żywioł. Od lat rozmawia na łamach prasy, w telewizji, radiu, online i offline. Była autorką lub współautorką programów telewizyjnych. W TVN Style pracowała przy cyklu „Kobieta na zakręcie”, współtworzyła magazyn „Miasto Kobiet” oraz serię dokumentalną „Bez oporów”. W TVN tworzyła pierwsze w Polsce reality show „Wybacz mi” oraz „Zielone Drzwi” w DDTVN. W Canal+ współtworzyła talk show „Na gapę”, a w TVP1 – magazyn „AlternaTivi” oraz cykl dokumentalny „Program jubileuszowy. Polska 50, 40, 30, 20, 10 lat temu”. Wcześniej stworzyła koncept i przez lata (2013–2019) jako redaktorka naczelna prowadziła magazyn dla kobiet „Uroda Życia”, gdzie m.in. publikowała rozmowy w cyklu „Przełamując fale”. Pisała też do magazynu „MaleMen”, „Elle”, dwutygodnika „Viva!”, „Tygodnika Literackiego”, tygodnika opinii „Ozon”, „Machiny” i epizodycznie do „Newsweeka” oraz „Wprost”. Pisze felietony dla „Krainy Bugu” i innych.
Na górze gołębie, na dole monstery, Anielka Jasna kręci nowe afery! Wracamy do świata Anielki! Wracamy na osiedle! Absurd, groza, dużo humoru, wyraziści bohaterowie i współczesne problemy, które prowokują do dyskusji. Wiedźma balkonowa Aniela Jasna próbuje poskładać swoją codzienność po starciu z Kościejem Suchotnikiem, jednak świat za bardzo jej w tym nie pomaga. Tymczasem matka Anieli zamienia szpilki na sandały i próbuje ratować córkę… kakao ceremonialnym. Kot Grażyna potajemnie mobilizuje swoją armię. Do Rady Osiedla dołącza wiedźma prasowa – Anka Feliet dolewa oliwy do ognia wszędzie, gdzie się pojawi. Do tego babcia Demonicjusza, Demonowefa Wolff, wjeżdża w życie Anielki z gracją walca drogowego. Wszystko jednak naprawdę staje na głowie, gdy na osiedlu powstaje nowa inwestycja. Blok objawia się za oknem Anieli pewnego ranka, wciśnięty między starą zabudowę z fantazją ambitnego patodewelopera. Szybko jednak się okazuje, że tym razem chodzi nie tylko o budowanie mieszkań rozmiarów kociej kuwety – na budowie zaczynają bowiem dziać się niepokojące rzeczy. Zupełnie jakby mieszał tam ktoś, kto zna się na magii… Gdy do gry wracają starzy wrogowie i nowi przyjaciele, Aniela znów musi stanąć na polu walki. Czy odnajdzie to, czego szuka, zanim świat zniknie w paszczy żarłocznego potwora? Po najgorętszym debiucie 2025 roku Sylwia Dec nie zwalnia tempa i zaprasza na kolejne spotkanie z bohaterką, która podbiła serca Czytelników. To jazda obowiązkowa dla fanów szalonych opowieści, które potrafią jednocześnie rozbawić i wzruszyć, a do tego z mistrzowską precyzją wyławiają skrywane na dnie serca lęki i marzenia. Sylwia Dec – pisarka i opowiadaczka. Jako pisarka tworzy decologie – magiczne historie urban fantasy, które z uśmiechem opowiadają o uniwersalnych sprawach. Do tej pory ukazały się jej dwie powieści: „Do Jasnej Anielki. Balkony i demony” – historia wiedźmy balkonowej, oraz „Krystyno, uspokój się!” – opowieść o emerytowanej południcy, która trafia do sanatorium dla upiorów i demonów. Jako opowiadaczka przywraca do życia dawny rytuał wspólnego doświadczania historii i występuje z warszawską grupą Kolektyw Opowieści Tamdarym oraz solo. Krąży po Polsce, zwiedza pociągi, gości na dużych festiwalach, w domach kultury i bibliotekach lub w nietypowych, kameralnych przestrzeniach – tam, gdzie potrzeba magii słowa i dobrej opowieści. Opowiada baśnie na żywo dla dorosłych, bo wierzy, że w dzisiejszych czasach potrzebujemy rytuału wspólnego bycia w kręgu i dzielenia się historiami. Pisze fantastykę, bo kocha tworzyć magiczne światy, które pokazują wszystko to, co gra w ludzkich sercach. Opiekuje się trzema kotami, całą chmarą kwiatów i bohaterami książkowymi, którzy przychodzą do niej w snach. Mieszka na Podlasiu, gdzie szuka inspiracji wśród zieleni i na leśnych szlakach.
Zamość, 2022 rok. Starsza schorowana kobieta, Alicja, otrzymuje z biblioteki książkę. Na jej kartach odnajduje Martę, przyjaciółkę sprzed siedemdziesięciu lat, z którą jako dziecko dzieliła we Wrocławiu powojenny los. Każda ocalała z innej pożogi. Marta z sowieckiej, Alicja z wołyńskiej. Wspomnienia prowadzą Alicję na Wołyń, do Krzemieńca, miasta pozornie spokojnego, ale już naznaczonego nadchodzącą katastrofą. Krzemieniec na Wołyniu, lata trzydzieste XX wieku. Helena Krzemieniecka, młoda, pewna siebie inżynier chemik, dąży do niezależności i zdobycia własnego miejsca w męskim świecie. Chce więcej, niż przewidziano dla kobiety jej czasów. Dlatego konsekwentnie odrzuca kolejnych kandydatów do małżeństwa, których wynajduje dla niej wychowana w dawnych ideałach matka. Wbrew rodzinie i konwenansom Helena zabiega o pieniądze na spełnienie swoich marzeń. U jej boku stoją przyjaciele: Ukrainiec Dmytro oraz żydowskie małżeństwo Zuzanna i Szymon. Łączy ich przyjaźń silniejsza niż różnice narodowościowe, a także obietnica, że niezależnie od okoliczności zawsze będą mogli na siebie liczyć. Tymczasem atmosfera na Wołyniu gęstnieje od nieufności, napięć polsko-ukraińskich i niechęci do Żydów. Do tej pory przemilczane konflikty ujawniają się nagle. To opowieść o przedwojennych Kresach. O miłości, ambicji, marzeniach i świecie, który jeszcze nie wie, że za chwilę zapłonie. Wioletta Sawicka urodziła się i mieszka na Warmii. Z wykształcenia jest pedagogiem, ale zawodowo realizuje się jako dziennikarka. Jej specjalnością są reportaże. Wyciszenia od zgiełku życia szuka w warmińskich lasach i w Bieszczadach, które niezmiennie ją fascynują. Autorka osiemnastu powieści i reportażu historycznego „Wilcze dzieci”.
Porywające śledztwo, które pokazuje, jak członkowie Opus Dei – ultrakonserwatywnej sekty katolickiej – forsowali swój radykalny program wewnątrz Kościoła i na całym świecie, wykorzystując miliardy dolarów wyprowadzonych z jednego z największych banków. Przez ponad pół wieku hiszpański Banco Popular był jednym z najbardziej dochodowych banków świata – aż do 2017 roku, gdy nagle, z dnia na dzień, upadł. Kiedy dziennikarz śledczy Gareth Gore został wysłany, by opisać tę historię, spodziewał się znaleźć kolejny przypadek nieokiełznanych kapitalistycznych ambicji zakończonych finansową katastrofą. Zamiast tego odkrył oszustwa, które skrywały jeden z najbardziej niesłychanych przypadków korporacyjnej kradzieży w historii – dokonywanej przez grupę mężczyzn zwanych numerariuszami, żyjących w celibacie i umartwiających się, którzy potajemnie kontrolowali Banco Popular i nadużywali swoich stanowisk, by pomóc rozszerzać wpływy Opus Dei. Korzystając z dostępu do dokumentów bankowych i relacji osób z wewnątrz oraz wypowiedzi sygnalistów z samego Opus Dei, Gore ujawnia, jak pieniądze z banku wykorzystywano do budowania potęgi organizacji i w jaki sposób z kobiet z biednych środowisk robiono darmową siłę roboczą, służącą numerariuszom. Śledzi także wzrost znaczenia Opus Dei w Stanach Zjednoczonych, pokazując jego rolę w finansowaniu wielu prawicowych inicjatyw. Gore opowiada wstrząsającą historię pieniędzy i władzy, rozciągającą się na dekady i kontynenty. Dokumentując po raz pierwszy tajemną historię Opus Dei, ten porywający reportaż śledczy stawia ważne pytania o mroczne siły kształtujące nasze społeczeństwo. Gareth Gore jest brytyjskim dziennikarzem finansowym z niemal dwudziestoletnim doświadczeniem. Pracował dla Bloomberga, Thomson Reuters i International Financing Review.
Krwawe porachunki za przyzwoleniem strażników, broń palna w celach, handel narkotykami, wszechobecna korupcja – oto La Picota, jedno z najcięższych więzień świata; zakład karny, do którego trafiają największe „gwiazdy” międzynarodowego podziemia kryminalnego, od camorry po Clan del Golfo. Artur Górski, który – po wielu miesiącach starań o zgodę – przybył do tego miejsca, aby spotkać się z osadzonym tu Polakiem, pokazuje świat trudny do wyobrażenia i zrozumienia; rzeczywistość brutalnej walki o przetrwanie, gdzie odkupienie win jest chyba sprawą najmniej istotną. Chociaż Kolumbia kojarzy się wielu z realizmem magicznym Gabriela Garcíi Márqueza, to jednak współcześnie bliższy prawdy o niej jest realizm penitencjarny. Autor relacjonuje również swoje spotkanie z Nicolasem Escobarem, ukochanym bratankiem Pabla, osławionego szefa kartelu z Medellín. Okazuje się, że wszystko, co wiemy na temat kolumbijskich narcos, jest kreacją świata filmu i ma niewiele wspólnego z rzeczywistością. Chcecie wiedzieć, jak jest naprawdę? Sięgnijcie po „Byłem w kolumbijskim więzieniu”. Artur Górski – reporter, autor wielu książek o tematyce kryminalnej, laureat nagrody Bestseller Empiku za pierwszy tom serii „Masa o polskiej mafii”. Od lat zajmuje się problematyką międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, czego efektem są takie książki, jak „Ruska mafia” (wywiad z byłym rezydentem rosyjskiej ośmiornicy w Polsce) czy „Gangi Izraela”. Ma na koncie również pozycje beletrystyczne oparte na faktach, takie jak „Spowiednik mafii”, a także serial audio „Dorwać gangstera”. Niedawno ukazały się trzy tomy jego najnowszej serii „Polscy gangsterzy”. Występuje w programach telewizyjnych, m.in. „Interwencja”, „Miasto gniewu” i „Polska – największe tajemnice”. Jest twórcą podcastu „Zbrodnia 22.05” i jego prowadzącym.
Omnibusy Terry’ego Pratchetta to pierwsza edycja książek autora podzielonych na cykle tematyczne. Pierwszy tom cyklu „Straż Miejska” zawiera tytuły: „Straż! Straż!”, „Zbrojni” oraz „Na glinianych nogach”. Straż! Straż! Służba na Straży Nocnej bynajmniej nie należy do zajęć zapewniających splendor i powszechny szacunek, a cóż dopiero mówić o dowodzeniu tą formacją. Niestety, kapitan Vimes nie ma wyboru, szuka więc pociechy na dnie butelki, jego dwóm podwładnym nie pozostaje zaś nic innego, jak starannie unikać miejsc, gdzie może zostać popełnione jakiekolwiek przestępstwo. Wszyscy zdążyli przywyknąć do tej sytuacji, lecz pewnego dnia wybucha potworne zamieszanie: oto do Ankh-Morpork przybywa gigantyczny krasnolud Marchewa i postanawia zostać najlepszym strażnikiem w historii miasta – akurat wtedy, gdy w mieście pojawia się smok. Powieść tłumaczy, dlaczego z pewnych względów można to uznać za zdarzenie pozytywne, z innych – za negatywne. Marchewa nie ma co do tego wątpliwości. Zbrojni „Zostań prawdziwym mężczyzną w Straży! Straż Miejska potrzebuje ludzi!” Ale ci, których naprawdę dostaje, to między innymi kapral Marchewa (formalnie krasnolud), młodszy funkcjonariusz Cuddy (naprawdę krasnolud), młodszy funkcjonariusz Detrytus (troll), młodsza funkcjonariusz Angua (kobieta… na ogół) i kapral Nobbs (wykluczony z rasy ludzkiej za faule). Przyda im się każda pomoc. Bo zło unosi się w powietrzu, mord czai za progiem, a coś bardzo paskudnego na ulicach. Dobrze by było, gdyby wszystko udało się załatwić do południa, ponieważ wtedy właśnie kapitan Vimes oficjalnie przechodzi w stan spoczynku, oddaje odznakę i się żeni. A że wszystko to dzieje się w Ankh-Morpork, wiele rzeczy może się wydarzyć w samo południe. Na glinianych nogach Kto morduje nieszkodliwych staruszków? Kto próbuje otruć Patrycjusza? Kiedy jesienne mgły spowijają Ankh-Morpork, Straż Miejska musi schwytać mordercę, którego nie może zobaczyć. Może golemy coś wiedzą – ale poważni ludzie z gliny, którzy pracują całe dnie i noce i nigdy nikomu nie wadzą, nagle zaczęli popełniać samobójstwa. Zresztą straż ma także własne problemy. Pewien wilkołak cierpi na syndrom napięcia przedpełniowego. Kapral Nobbs zaczyna bywać wśród jaśniepaństwa, a u nowego rekruta-krasnoluda można dostrzec pewne bardzo dziwne cechy – zwłaszcza kolczyki i cienie do oczu. Komu można zaufać, kiedy motłoch krąży po ulicach, spiskowcy kryją się w mroku, a wszystkie ślady wskazują niewłaściwy kierunek? W nocnych ciemnościach komendant straży, sir Samuel Vimes, przekonuje się, że gdzieś tam, być może, wcale nie ma prawdy. Prawda może być wśród słów w jego głowie. Terry Pratchett (1948–2015) – brytyjski pisarz fantasy. Jego najsłynniejszym dziełem jest liczący 41 tomów cykl „Świat Dysku”, zapoczątkowany w 1983 roku powieścią „Kolor magii”. Ostatnia powieść cyklu, „Pasterska korona”, ukazała się w sierpniu 2015 roku, już po śmierci pisarza. Na świecie sprzedano ponad 100 milionów książek Pratchetta, które zostały przetłumaczone na 43 języki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
