Książka skierowana jest przede wszystkim do osób cierpiących na coraz częstsze ostatnio zakażenia grzybami drożdżakowymi Candida albicans (kandydozę). Zakażenia te charakteryzuje mnogość, ale i mała specyficzność objawów, a nieleczone mogą przejść w formę przewlekłą i stać się przyczyną wielu stanów chorobowych. Autorka opisuje najczęstsze kliniczne formy zakażenia: kandydozę błon śluzowych gardła, skóry, okolic płciowych. Wymienia grupy osób ze zwiększonym ryzykiem zakażeń. Przedstawia też wiele wypróbowanych ( zwłaszcza niefarmakologicznych) metod leczenia kandydozy, m.in. stosowanie odpowiednich diet, przyjmowanie witamin i minerałów.

Nieprawidłowe odżywianie się – nadmierne spożycie tłuszczów zwierzęcych, cukru i słodyczy oraz ograniczenie błonnika i witamin – prowadzi do miażdżycy, nadciśnienia, zawału serca i zakrzepicy krwi. Autorka, zachęcając do dbania o własne zdrowie, zaleca stosowanie odpowiedniej diety i podaje liczne przepisy, które w tym pomogą.

Autorzy są w większości pracownikami naukowymi i dydaktycznymi Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Książka zawiera wiedzę na temat anatomii i fizjologii narządu rodnego oraz procesów patologicznych zachodzących w tym narządzie, m in. zespołów bólowych miednicy mniejszej, nieotrzymania moczu, niepłodności i chorób onkologicznych. Przedstawiono te przebieg prawidłowej ciąży, porodu i okresu połogowego, a także powikłania występujące podczas ciąży, porodu i połogu. Omówiono szczegółowo zastosowanie fizjoterapii w ginekologii i położnictwie, jej znaczenie profilaktyczne i lecznicze w tych dziedzinach, odpowiednie zabiegi i ćwiczenia. Podręcznik przeznaczony jest dla studentów kierunku fizjoterapia na uczelniach medycznych i akademiach wychowania fizycznego. Będzie też przydatny dla lekarzy, pielęgniarek i położnych.

Książka poświęcona jest leczeniu napięć mięśniowych (przykurczów) za pomocą terapii manualnej. Technika ta bazuje na koncepcji terapii manualnej szeroko rozpowszechnionej w medycynie manualnej, osteopatii i kinezyterapii. Każdy z 9 rozdziałów tej książki został poświęcony jednej okolicy ciała (szyi, klatce piersiowej, barkowi, stawowi łokciowemu, nadgarstkowi i ręce, okolicy brzuszno-lędźwiowej, stawowi biodrowemu, stawowi kolanowemu, przegubowi stopy i stopie) i opisuje ją według następującego schematu: działanie mięśni w warunkach funkcjonalnych poszukiwanie napięcia mięśniowego przez badanie palpacyjne interpretacja badania palpacyjnego i diagnostyki leczenie napięcia mięśniowego. Całość bogato ilustrowana zdjęciami obrazującymi działania terapeutyczne, pogrupowanymi tematycznie. Zdjęciom towarzyszą bardzo szczegółowe opisy kolejnych etapów każdego manewru zarówno w zakresie badania, jak i znoszenia napięcia. W celu omówienia biomechaniki posłużono się szkicami.

Jak wspomagać rozwój psychoruchowy W ostatnich latach dokonała się znacząca zmiana w podejściu do osób niepełnosprawnych doprowadzając do weryfikacji dotychczasowych sposobów usprawniania. Obecnie nikt już nie podważa konieczności wieloprofilowego usprawniania dzieci bez odrywania ich od domu rodzinnego i środowiska, w którym się wychowują. W tym poradniku rodzice i opiekunowie dzieci niepełnosprawnych znajdą wyczerpujące informacje na temat rehabilitacji, najczęściej stosowanych metod usprawniania ruchowego, a także postępowanie leczniczo-usprawniające w codziennych czynnościach.

Publikacja, będąca kolejną pozycją cyklu Biblioteka Położnej, nawiązuje treścią do polskiego standardu opieki okołoporodowej. W poszczególnych rozdziałach omówiono m.in.: nowe techniki porodowe, takie jak poród ?w wodzie? czy poród w pozycji wertykalnej, a także alternatywne miejsca porodu, np. poród w domu. Wiele miejsca poświęcono nauce w szkole rodzenia przygotowującej przyszłe matki do porodu oraz psychoprofilaktyce i metodom łagodzenia bólu. Cennym uzupełnieniem treści jest bogaty materiał ilustracyjny, przedstawiający liczne ćwiczenia służące zarówno przygotowaniu do porodu, jak i odzyskaniu kondycji po urodzeniu dziecka.

W książce przedstawiono podstawowe zagadnienia z zakresu zdrowia psychicznego, najważniejsze zaburzenia i choroby psychiczne oraz metody ich farmakologicznego leczenia. Ponadto omówiono metody usprawniania stosowane współcześnie u osób z zaburzeniami psychicznymi, m.in. Zabiegi fizjoterapeutyczne, różne formy psychoterapii, terapię przez zabawę, przez sztukę (arteterapię), muzykoterapię i rehabilitację neuropsychologiczną.

Autorzy są znanymi i cenionymi specjalistami z różnych ośrodków w kraju. Publikacja wydana pod patronatem Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego Kolejna publikacja z serii wydawniczej dotyczącej diagnostyki obrazowej obejmująca choroby gardła, przełyku, żołądka, jelit oraz wątroby, trzustki i śledziony. W jej opracowaniu wzięło udział wielu wybitnych, mających wieloletnie doświadczenie kliniczne specjalistów reprezentujących różne dziedziny patologii układu trawiennego. Podręcznik adresowany jest przede wszystkim do lekarzy radiologów, szczególnie tych, którzy przygotowują się do egzaminu specjalistycznego. Zainteresować może również lekarzy innych specjalności, głównie gastroenterologów oraz lekarzy pracujących w podstawowej opiece medycznej, a także wszystkich, którzy chcą poszerzyć wiedzę dotyczącą patologii układu trawiennego.

Nowa, niezwykle cenna publikacja na rynku wydawniczym. W pierwszej części omówiono zagadnienia ogólne dotyczące budowy skóry i jej starzenia, część druga zawiera charakterystykę surowców farmakognostycznych z uwzględnieniem mechanizmów działania składników roślinnych i ich zastosowania w kosmetykach przeciwstarzeniowych, w części III przedstawiono produkty i półprodukty kosmetyczne stosowane w kosmetykach przeciwstarzeniowych oraz w leczeniu dermatologicznym. Kosmetyka i kosmetologia stanowią coraz ważniejszą dziedzinę medycyny, a zarazem coraz istotniejszą gałąź przemysłu. Coraz częściej stają się też przedmiotem zainteresowania naukowców: poszczególne uczelnie powołują zakłady, katedry, a nawet wydziały kosmetyki i kosmetologii. W Polsce Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego ds. Nadawania Stopni i Tytułów Naukowych wprowadził tytuł magistra kosmetologii dla absolwentów wyższych studiów z zakresu kosmetyki i kosmetologii, a także absolwentów szkolenia podyplomowego (dla farmaceutów, lekarzy dermatologów, biologów i biotechnologów). W kosmetyce i kosmetologii ważną rolę odgrywają wyciągi roślinne oraz substancje pozyskiwane z roślin. Niniejszy podręcznik jako pierwszy na polskim rynku wydawniczym omawia surowce roślinne i substancje naturalne stosowane w kosmetologii geriatrycznej i w kosmetykach przeciwstarzeniowych. W części pierwszej książki opisano budowę i czynności skóry oraz procesy starzenia się, np. wolnorodnikowe procesy komórkowe, zaburzenia melanogenezy czy alergie i fotoalergie. Część druga podręcznika zawiera szczegółową charakterystykę podstawowych surowców farmakognostycznych ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów działania farmakologicznego najważniejszych składników roślinnych i możliwości ich zastosowania w kosmetykach przeciwstarzeniowych. W części trzeciej podano przykłady handlowych produktów i półproduktów kosmetycznych (kosmeceutyki, dermokosmetyki). Książka adresowana jest do studentów kosmetologii, farmacji, medycyny, biotechnologii oraz biologii. Będzie przydatna również dla specjalistów pracujących w tych dziedzinach, zwłaszcza lekarzy dermatologów. Autorzy – przedmowa Rośliny w kosmetyce i kosmetologii przeciwstarzeniowej Początki kosmetyki i sztuki makijażu Kosmetyka istnieje od niepamiętnych czasów. Sam termin pochodzi prawdopodobnie od greckiego „kosmeo", co oznacza „zdobić", a wywodzący się od tego czasownika przymiotnik „cosmeticos" określa „kosmetice techne", czyli sztukę upiększania i porządkowania. Według niektórych filozofów i estetyków kosmetyka wiąże się z kosmosem w rozumieniu ładu, porządku, harmonii. Również polski filozof, estetyk i historyk sztuki profesor Władysław Tatarkiewicz uważał, że piękno polega na ładzie, harmonii, na właściwej proporcji i zgodności części. Historia kosmetyki sięga początków cywilizacji. Już w jaskiniach z epoki lodowcowej znaleziono pierwsze, wykonane z barwnika roślinnego, barwidła służące do malowania ciała i twarzy. Jedną z najstarszych kultur, w których umiejętność upiększania wyglądu odgrywała dużą rolę, była kultura sumeryjska. Świadczy o tym wymodelowana na podstawie znalezisk w grobach królewskich w Ur głowa ówczesnej królowej - widać, że nie była jej obca sztuka makijażu. Wykopaliska sumeryj-skie pochodzące sprzed 3000 lat p.n.e. zawierają m.in. klejnoty, ozdoby i przedmioty do pielęgnowania urody. Najstarszym z dotychczas znalezionych dokumentów medycznych i kosmetycznych jest tabliczka zapisana przez lekarza sumeryjskiego pismem klinowym. Jest to właściwie podręcznik leczenia za pomocą różnych środków pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego. Niektóre z nich miały znaczenie wybitnie kosmetyczne, jak muł ze świętych rzek, z którego wykonywano upiększające okłady na twarz, czyli dzisiejsze maseczki kosmetyczne! Starożytne ludy Azji najwcześniej poznały i wykorzystywały liczne gatunki roślin leczniczych, używając ich także do celów kosmetycznych. Świadczą o tym najstarsze traktaty filozoficzno-medyczne związane z początkami tradycyjnej medycyny chińskiej, japońskiej medycyny Kampo czy indyjskiej Ayurwedy, które sięgają kilku tysięcy lat przed urodzeniem Chrystusa. Równie starożytne korzenie ma lecznictwo ludów zamieszkujących dorzecza azjatyckich rzek Tygrysu i Eufratu. Stamtąd wiedza medyczna rozprzestrzeniała się na inne terytoria, także południowej Europy, docierała do starożytnej Grecji i Rzymu. Część tej wiedzy medycznej dotyczyła również kosmetyki. Ludy znad Eufratu i Tygrysu znały dobroczynne działanie rumianku, kopru, piołunu, nagietka, mirtu, tymianku czy szałwii w leczeniu i usuwaniu defektów skóry oraz włosów. Do najstarszych produktów kosmetycznych, będących zarówno lekami, jak i pożywieniem, należą proste przetwory, np. soki czy przeciery, sporządzane z miejscowych owoców jadalnych: daktyli, jabłek, pigwy, fig, granatów czy moreli. Wykorzystywano też w starożytnych kosmetykach inne surowce roślinne, np. w aromatycznych balsamach służących do nacierania ciała, włosów, paznokci czy zębów - wonne surowce olejkowe pozwalające przez drugie lata zachować zdrowy i piękny wygląd, jak drewno sandałowe lub żywice niektórych drzew (mirra, galbanum, olibanum). Spośród surowców pochodzenia zwierzęcego stosowano skórę węża, skorupę żółwia, róg nosorożca, piżmo i cybet (wydzieliny gruczołów niektórych zwierząt), a także mleko oślic, wielbłądów, kóz czy owiec. W celach kosmetycznych stosowano je w postaci wywarów (z których robiono okłady lub które wlewano do kąpieli odmładzających), maści i kremów. Jako podstawy kremów używano przede wszystkim tłuszczów zwierzęcych oraz sproszkowanego (po wysuszeniu) mułu rzecznego i bliżej niezidentyfikowanego, pływającego po wodzie „oleju rzecznego" (być może była to nafta i jej oleiste pochodne, do dzisiaj sporadycznie używane w kosmetyce włosów i skóry głowy). Z braku lepszych środków oczyszczających skórę, takich jak mydła, lekarze babilońscy początkowo polecali do mycia (a właściwie szorowania) ciała piasek rzeczny zwilżony wodą zwykłą lub aromatyzowaną pachnącymi kwiatami; później — różne pasty, np. z popiołu i tłuszczu. Do pielęgnacji skóry podrażnionej owym „myciem" i wysuszonej gorącym powietrzem konieczne było stosowanie środków nawilżających i natłuszczających skórę. Tak prawdopodobnie odkryto pierwsze mazidła i maści kosmetyczne. Babilończycy jako pierwsi zastosowali tłuszcz wielbłądzi i tłuszcz z dzika, perfumowane płatkami róż, jako maści pielęgnujące skórę. Z czasem do wyrobu mazideł i maści oraz pierwszych kremów kosmetycznych zaczęto używać i innych tłuszczów zwierzęcych — cielęcego i koziego — oraz różnorodnych ziół o właściwościach leczniczych, np. usuwających szpecące wypryski na twarzy i ciele, gojących drobne i większe zranienia skóry, w tym rany po ukąszeniach węży czy skorpionów, a także powstrzymujących „więdnięcie" skóry w starości. Kobiety w starożytnym Babilonie upiększały też swoje paznokcie, barwiąc je na purpurowo lub na czarno, wydłużały „szminkami" brwi i rzęsy, używały pudru i różu (z wysuszonych i roztartych kolorowych kwiatów czy owoców) oraz farb do włosów pochodzenia roślinnego (henny). O równie starej kosmetyce starożytnego Egiptu, w tym o sztuce mumifikacji i upiększania zmarłych, czyli tzw. nekrokosmetyce, dowiadujemy się z malowideł naskalnych wewnątrz grobowców faraonów oraz z samych zmumifikowanych zwłok (np. analiza pyłku kwiatowego wykazała, że jednym z głównych składników mazidła do balsamowania ciała faraona Ramzesa II, zmarłego w 1224 r. p.n.e., był rumian szlachetny Chamaemelum nobile). Szczególnie bogatym źródłem wiedzy o roślinach używanych w medycynie i kosmetyce starożytnego Egiptu jest tzw. papirus Ebersa (pochodzący z około 2000 r. p.n.e.). W nim właśnie znajduje się wiele przepisów dermatologiczno-kosmetycznych, m.in. sposoby wygładzania skóry i usuwania zmarszczek przy zastosowaniu pumeksu (specjalnych porowatych kamieni wyciąganych z wody morskiej), alabastru (białego marmuru), mleka (najlepiej kobiecego) oraz miodu. Widzimy więc, że współczesna metoda złuszczania naskórka, czyli peeling, miała swój początek już w starożytności. [...] Mapy myśli w biznesie Spis Treści Wykaz skrótów Wstęp Początki kosmetyki i sztuki makijażu CZĘŚĆ PIERWSZA Skóra i jej starzenie się 1. Budowa skóry, błony śluzowej i przydatków Cezary Chwała Budowa naskórka Budowa skóry właściwej Budowa tkanki podskórnej Budowa błony śluzowej Budowa przydatków skóry 2. Czynności skóry Cezary Chwała Funkcje oraz metabolizm białek, cukrów i lipidów skóry 3. Procesy komórkowe starzenia się skóry Eliza Lamer-Zarawska, Cezary Chwała, Antoni Gwardys Starzenie się organizmu Starzenie się skóry – rola czynników endogennych i egzogennych Procesy komórkowe związane z fotostarzeniem się skóry. Ochrona skóry przeciwpromieniowa Kliniczne i epidemiologiczne aspekty oddziaływania promieniowania ultrafioletowego 4.   Alergia Cezary Chwała 5. Melanogeneza i jej regulacja Cezary Chwała, Eliza Lamer-Zarawska CZĘŚĆ DRUGA Surowce i substancje naturalne w kosmetyce i kosmetologii 6. Węglowodany i surowce węglowodanowe Eliza Lamer-Zarawska Lamer-Zaraw-Rosl w kosmetyce.indd Polisacharydy Substancje bioaktywne w algach Substancje i produkty kosmetyczne z glonów stosowane w kosmetyce Substancje i surowce polisacharydowe o działaniu immunomodulacyjnym i przeciwstresowym Śluzy i pektyny Gumoza i gumy roślinne Żywice, gumożywice i balsamy 7. Lipidy i woski Eliza Lamer-Zarawska Tłuszcze roślinne Ceramidy. Budowa i właściwości Lipidy oraz witaminy występujące w glonach Oleje kosmetyczne o wysokich właściwościach promieniochronnych Fosfolipidy Oleje roślinne stosowane w kosmetyce i kosmetologii Woski roślinne i zwierzęce stosowane w kosmetyce 8. Aminokwasy, peptydy i białka Eliza Lamer-Zarawska Aminokwasy Peptydy i białka 9. Polifenole i surowce polifenolowe Eliza Lamer-Zarawska Flawonoidy Fenolokwasy (kwasy fenolowe) Organiczne kwasy roślinne Garbniki 10. Saponozydy i surowce saponinowe Eliza Lamer-Zarawska 11. Olejki eteryczne i surowce olejkowe Eliza Lamer-Zarawska 12. Witaminy i surowce witaminowe Eliza Lamer-Zarawska Witamina A Prowitamina A Witaminy z grupy B Witamina C Witamina E Witamina F Witamina P 13. Hormony roślinne (fitoestrogeny) Eliza Lamer-Zarawska Lamer-Zaraw-Rosl w kosmetyce CZĘŚĆ TRZECIA Wybrane handlowe produkty i półprodukty kosmetyczne – kosmetyki, kosmeceutyki i dermokosmetyki 14. Kosmeceutyki Eliza Lamer-Zarawska 15. Dermokosmetyki Eliza Lamer-Zarawska 16. Preparaty kosmetyczne z glonów i roślin nasiennych z europejskiego wybrzeża morskiego Eliza Lamer-Zarawska 17. Handlowe kosmeceutyki – substancje aktywne otrzymane z roślin, ekstrakty, hydrolaty, witaminy, preparaty biotechnologiczne Eliza Lamer-Zarawska 18. Handlowe preparaty kosmetyczno-dermatologiczne (dermokosmetyki) stosowane w chorobach skóry, włosów i paznokci Eliza Lamer-Zarawska 19. Balneoterapia – kąpiele lecznicze i kosmetyczne (przeciwświądowe) Eliza Lamer-Zarawska Aneks. Zastosowania w kosmetyce krajowych roślin leczniczych Słownik terminów kosmetycznych Skorowidz

W piśmiennictwie polskim i światowym brak jest publikacji na temat opieki nad pacjentką niepełnosprawną w ciąży, w trakcie porodu i w połogu. Opieka ta musi być dostosowana do potrzeb tej grupy pacjentek. Ich potrzeby są związane z deficytami fizycznymi i sensorycznymi. Odbiorcami książki będą studenci studiów licencjackich i magisterskich na kierunku położnictwo i pielęgniarstwo, położne i pielęgniarki, studenci wydziałów lekarskich, ginekolodzy i położnicy, lekarze rodzinni i poz, rehabilitanci.

Podskórna droga nawadniania łagodnie i średnio odwodnionych chorych na całym świecie jest coraz bardziej rozpowszechniana i włączana m.in. do zaleceń postępowania lekarzy rodzinnych, a także polecana w zakładach opieki długoterminowej i szpitalach. Jest ona szeroko stosowana głównie w ramach medycyny rodzinnej, geriatrii, medycyny paliatywnej oraz onkologii - w warunkach domowych, a także szpitalnych. Zgodnie z wynikami dotychczasowych badań oraz korzyściami płynącymi z umiejętnego jej stosowania metoda ta zasługuje na szeroką popularyzację.

Jest to praktyczne kompendium chorób i problemów zdrowotnych występujących u dzieci, przeznaczone dla rodziców i opiekunów. W pierwszej części książki znajdują się wiadomości ogólne, dotyczące rozwoju dziecka, od życia płodowego do wieku szkolnego, zasad prawidłowego odżywiania, najważniejszych objawów chorobowych, profilaktyki chorób zakaźnych oraz zapewnienia bezpieczeństwa w domu i poza nim. Druga część publikacji stanowi leksykon chorób wieku dziecięcego, podzielonych na poszczególne specjalności medyczne, w tym m.in.: alergologię, chirurgię, dermatologię, gastroenterologię, endokrynologię, kardiologię nefrologię, okulistykę, ortodoncję, psychiatrię, psychologię, pulmonologię i reumatologię. W przystępnie napisanych hasłach uwzględniono przyczyny i objawy chorób oraz metody ich leczenia, a także praktyczne wskazówki dla rodziców. W książce, napisanej przez zespół wybitnych specjalistów, uwzględniono polskie realia i normy rozwoju oraz specyfikę zachorowań spotykaną w naszym kraju.

W publikacji omówiono m. in. zagadnienia dotyczące: - patogenezy i epidemiologii astmy oskrzelowej - obrazu klinicznego - rozpoznawania i monitorowania - klasyfikacji choroby - leczenia przewlekłego i zaostrzeń - zasad postępowania w stanach szczególnych - w przypadku ciąży, astmy zawodowej, indukowanej wysiłkiem czy aspirynowej. Przydatne w codziennej praktyce lekarskiej okażą się z pewnością zamieszczone na końcu książki tabele z grupami leków stosowanych w leczeniu astmy oskrzelowej.

Książka w wygodnym, kieszonkowym wydaniu jest przeznaczona dla osób, które stosują dietę niskoenergetyczną. Autorki omawiają grupy produktów spożywczych i ich udział w codziennej diecie, a także zapotrzebowanie na energię, białko, węglowodany i tłuszcze w zależności od płci i wieku. Dla czytelników dbających o swój wygląd i przestrzegających ściśle parametrów podano sposób obliczenia BMI, czyli wskaźnika masy ciała. W tabelach można znaleźć wartość odżywczą popularnych produktów spożywczych wyrażoną w gramach i porcjach, co ułatwia korzystanie z tabel na co dzień. W trzecim, uaktualnionym wydaniu książki - zgodnie z nowymi krajowymi oraz wspólnotowymi przepisami prawnymi do obliczania wartości energetycznej - zastosowano współczynnik przeliczeniowy dla błonnika pokarmowego.

Z przyjemnością oddajemy do rąk Czytelników publikację pt. "Zarys dziejów chirurgii polskiej" pod redakcją prof. Wojciecha Noszczyka. Redaktor i zarazem współautor, z zawodu chirurg, z zamiłowania humanista i historyk, po ponad 20 latach podjął się uaktualnienia i uzupełnienia dzieła. Treść książki została wzbogacona o rozdział poświęcony rozwojowi chirurgii polskiej na przełomie XX i XXI wieku. Poprzednie wydanie spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem środowiska, o czym świadczą przytoczone poniżej wybrane fragmenty opinii luminarzy polskiego świata medycznego.

Pierwsza polska monografia na temat guzów śródpiersia. Zagadnienia dotyczące guzów śródpiersia maja charakter interdyscyplinarny; mieszczą się w obszarze zainteresowań nie tylko torakochirurgii, onkologii i pulmonologii, ale też chirurgii ogólnej, interny, chirurgii dziecięcej, anestezjologii oraz radiologii. Książka adresowana jest zarówno do przedstawicieli specjalności zabiegowych, jak i niezabiegowych, w tym także radiologów oraz patomorfologów.

Węglowodany, indeks glikemiczny i inne składniki odżywcze W niniejszej publikacji obok zawartości węglowodanów zamieszczono wskaźniki dla indeksu glikemicznego (IG) oraz ładunku glikemicznego (ŁG) w produktach spożywczych. Uwzględnianie tych wskaźników odgrywa ważną rolę w żywieniu osób z nadwagą, otyłością, a także z zaburzeniami przemiany lipidowej, u chorych na cukrzycę i choroby układu krążenia. Książka z pewnością przyda się do planowania jadłospisów także osobom zdrowym, jeśli chcą odżywiać się racjonalnie. Indeks glikemiczny to wskaźnik zawartości cukru w produkcie węglowodanowym. Wartość IG, określa wzrost glukozy we krwi, po spożyciu danego produktu. Dzięki tej informacji, możemy wybierać produkty o niskiej wartości IG i ograniczyć poziom glukozy we krwi. W profilaktyce tych chorób związanych z zaburzeniami przemiany materii, takich jak: nadwaga i otyŁość, cukrzyca, miażdżyca, choroby układu sercowo-naczyniowego, czy nowotwory ważna jest znajomość danych zarówno dotyczących udziału węglowodanów w prawidłowym żywieniu na tle zalecanych norm spożycia, jak i znaczenia w zaburzeniach przemiany materii związanych z ich nadmiarem lub niedoborem w diecie. Niniejszy poradnik zawiera indeksy glikemiczne i inne wartości odżywcze najczęściej spożywanych produktów. Jest niezbędną pozycją  w kuchni każdego diabetyka, ale też będzie nieoceniony dla wszystkich, którzy chcą dbać o prawidłowo zbilansowaną dietę.

W publikacji omówione są zasady postępowania w przypadkach par z nawracającymi utratami wczesnych ciąż; możliwości leczenia, standardy postępowania (wg SIG ESHRE) w 1. trymestrze w ciąży nieprawidłowej oraz badania, jakie należy wykonać. Często postępowanie diagnostyczne jest wyrywkowe i niekompletne, a leczenie zbyt agresywne. Książka jest adresowana do lekarzy położników, ginekologów, endokrynologów i innych specjalistów współuczestniczących w procesie diagnostyczno-leczniczym par.

Książka opiera się na badaniach własnych autora, mających na celu porównanie efektów analgetycznych dihydrokodeiny i tramadolu u chorych na nowotwory oraz ocenę wpływu tych leków na jakość życia leczonych pacjentów. Autor podaje definicję oraz zasady leczenia bólu nowotworowego. Omawia szczegółowo farmakokinetykę, dawkowanie, objawy niepożądane oraz badania kliniczne tramadolu i dihydrokodeiny. W drugiej części książki czytelnie prezentuje przebieg oraz wyniki badań własnych dotyczących obu tych leków, koncentrując się m.in. na badaniu korelacji ich dawek i stężeń z natężeniem bólu i ulgą w bólu. Książkę uzupełniają obszerny wykaz piśmiennictwa oraz streszczenia w języku polskim i angielskim, a także załączniki, obejmujące kwestionariusze dotyczące jakości życia i skale aktywności chorych, Krótki Inwentarz Bólu oraz Zmodyfikowany ESAS.

Ten od lat znany i ceniony podręcznik całościowo przedstawia zagadnienia dotyczące chirurgii szczękowo-twarzowej. Obecne wydanie jest całkowicie zmienione i unowocześnione, zgodnie z postępem wiedzy. Wiele miejsca poświęcono w nim chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej, a także replantacji zębów. Rozszerzono omówienie zagadnień dotyczących najnowszych kierunków leczenia w zakresie onkologii, urazów twarzowej części czaszki i ich następstw oraz współczesnych metod obrazowania radiologicznego. Szerzej przedstawiono problemy, których znajomość umożliwia skuteczne wykonywanie specjalistycznych czynności diagnostycznych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych. Książka została wzbogacona w ilustracje - fotogramy, radiogramy, scyntygramy i inne metody obrazowania, które niewątpliwie przyczynią się do ułatwienia i przyswojenia wielu zawiłych problemów chirurgicznych. Podręcznik jest przeznaczony dla studentów wydziałów stomatologicznych, a także dla lekarzy specjalizujących się w chirurgii szczękowo-twarzowej. Może być przydatny również w pracy lekarzy innych specjalności, np. neurochirurgów, okulistów itp. Jego treść jest zgodna z programem nauczania przed- i podyplomowego.