KATEGORIE [rozwiń]

Mechthild Scheffer

Okładka książki Oryginalna terapia kwiatowa Bacha dla początkuj.

30,00 zł 22,05 zł

Artykuł chwilowo niedostępny

Mechthild Scheffer, prekursorka oryginalnej terapii kwiatowej Bacha, w łatwy i praktyczny sposób przybliża nam wiedzę na temat kwiatów Bacha, przez co staje się ona dla nas bardziej przystępna. Ta czołowa międzynarodowa ekspertka w jasny i klarowny sposób pokazuje nam, jak 38 kwiatów Bacha wymienionych w książce może służyć nam pomocą. Pokazuje jak zamienić postawy negatywne w pozytywne możliwości rozwoju. Wybrane zagadnienia z książki: • 20 najważniejszych pytań i odpowiedzi dla początkujących • ankieta przypisująca odpowiednią terapię kwiatową Bacha do danej sytuacji życiowej • dobór odpowiednich mieszanek w terapii kwiatowej Bacha • krople ratunkowe – pierwsza pomoc dla duszy w sytuacjach kryzysowych • sposoby korzystania z terapii kwiatowej Bacha w stosunku do dzieci w różnym wieku • korzystanie z pomocy kwiatów Bacha w leczeniu ostrych stanów u zwierząt domowych O autorce: Mechthild Scheffer zyskała międzynarodową sławę jako prekursor oryginalnej terapiii kwiatowej Bacha i założycielka Instytutu Terapii Kwiatowej Bacha, Badań i Praktyki w Hamburgu, Wiedniu i Zurychu. W roku 1981 wprowadziła dzieło dr. Edwarda Bacha do niemieckiego obszaru językowego i od tamtego czasu systematycznie to dzieło rozwija. Od kilkudziesięciu lat jest przedstawicielem angielskiego Centrum Dr. Edwarda Bacha na Niemcy, Austrię i Szwajcarię. Jej niemieckojęzyczne fundamentalne prace, a także wyniki trzydziestu lat badań, przetłumaczono na wiele języków. Środkiem ciężkości jej dzisiejszej działalności, w tym jako członkini Bach Foundation Network przy Centrum Dr. Edwarda Bacha w Anglii, jest wykładanie i upowszechnianie terapii kwiatowej Bacha w autentycznej postaci. Ponadto istotny jest przede wszystkim wkład Mechthildy Scheffer do współczesnego rozwoju wiedzy o terapii Bacha i jej integracja z przyszłościowymi inicjatywami w dziedzinie profilaktyki zdrowotnej. br/> Fragment Książki Przedmowa Podjęte już przez starożytną filozofię próby zrozumienia natury ludzkiej, skupione wokół jej cielesnego i duchowego wymiaru, do dnia dzisiejszego nie przyniosły wyczerpującej, i powszechnie akceptowanej, odpowiedzi na pytanie, kim jest człowiek. Platon, na przykład, uważając materię za odbicie doskonałego świata idei, opisywał ciało jako przeszkodę i więzienie dla duszy pragnącej wyzwolenia. Z kolei Arystoteles, a po nim choćby św. Tomasz z Akwinu, złagodził nieco tę ostrą dychotomię, postrzegając wprawdzie duszę jako element ożywiający ciało, ale nie mogący funkcjonować niezależnie od niego. Zapoczątkowany przez Platona dualistyczny podział między tym, co duchowe i cielesne, przypieczętowała myśl nowożytna poprzez szerokie oddziaływanie pism Kartezjusza, który uważał, że umysł i materia to dwie oddzielne i niezależne substancje. Aby leczyć organizm, wystarczy - podobnie jak w skomplikowanej maszynie - poznać dokładnie jego strukturę i funkcje poszczególnych systemów, podsystemów oraz związki między nimi. Poglądy oparte na dualizmie kartezjańskim, budujące potęgę racjonalizmu, jednocześnie redukcjonistyczne i mechanicystyczne, wywarły silny wpływ na nauki medyczne. W opartym na tych poglądach modelu biomedycznym skupiano się głównie na materii, wnikliwie badając poszczególne, systemowe ogniwa organizmu. Rozwój nauk medycznych w tym duchu doprowadził do coraz większej specjalizacji - aby objąć cały ogrom wiedzy szczegółowej, uczeni koncentrowali się na starannie wyznaczonym przez siebie obszarze, np. układzie pokarmowym, oddechowym, wieńcowym itd. Zabrakło jednak w tym modelu miejsca dla emocji, uczuć i przeżyć. Uznano, że nie warto zajmować się psychiką, skoro nie ma ona wpływu na organizm i vice versa. Dopiero w ostatnich dziesięcioleciach, wraz z rozwojem psychologii i wpływem nauk humanistycznych na medycynę, zaczęto podkreślać, jak istotny jest związek ciała i ducha. Już w latach trzydziestych XX wieku (kiedy nauki psychologiczne były wciąż słabo rozwinięte, a w leczeniu panował model biomedyczny) dr Edward Bach głosił, że źródło choroby tkwi w psychice. Co ciekawe, chorobą nazwał rozmaite postawy egotyczne i wypływające z nich negatywne emocje: złość, zazdrość, lęki, itd. Symptomy fizyczne natomiast traktował jako ich cielesną ekspresję. W zmianie postaw (przekonań, sposobów przeżywania i zachowania) dostrzegał klucz do harmonii i zdrowia. Swoje Poglądy opisał w książce pt. Heal Thyself („Uzdrów sam siebie"), wydanej po raz pierw-SZV w roku 1931.
  • Poprzednia

    • 1
  • Następna

Promocje

Uwaga!!!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
TAK
NIE
Oczekiwanie na odpowiedź
Dodano produkt do koszyka
Kontynuuj zakupy
Przejdź do koszyka