Książkę traktujemy jako głos polemiczny w dyskusji na temat pożądanego kształtu polityki fiskalnej w warunkach kryzysowych. Adresujemy ją do aktywnych uczestników tej debaty w Polsce, gdzie argumenty krytyczne wobec rozważań wobec głównego nurtu ekonomii nie wybrzmiewają z wystarczającą mocą. Ponadto monografia może być użytecznym i przystępnym źródłem wiedzy dla studentów kierunków ekonomicznych, szczególnie na poziomie magisterskim i doktorskim. Mamy szczerą nadzieję, że zawarta w tej publikacji argumentacja pozwoli nadać dynamikę dyskusji, w której agregaty fiskalne, ale również pieniężne nie będą stanowić jedynego punktu odniesienia dla postulatu zrównoważenia finansów publicznych, lecz będą rozpatrywane z perspektywy funkcjonalnej. Dyskusja ta toczy się już od co najmniej dziesięciu lat w krajach zachodnich jako konsekwencja kryzysu finansowego 2008 roku i spowodowanej przez niego potrzeby dogłębnej refleksji nad stanem nauk ekonomicznych i praktyki gospodarczej. Warto, z uwzględnieniem polskiej specyfiki, wyciągnąć z niej lekcje i dokonać reewaluacji pozycji ideologicznych.
Michał Możdżeń
Jan J. Zygmuntowski
Autorka stawia pytanie o to, kim jest ekspert, i przeprowadza badania ilościowe i jakościowe w zakresie reprezentacji ekspertów trzech telewizyjnych magazynów informacyjnych: TVP1, TVN i TV Trwam. Próbuje zrekonstruować typologię i funkcje ekspertów w tych obszarach. Następnie pyta o ich legitymację do sprawowania rządu dusz. () Wreszcie o to, jakie obrazy mediów konstruowane są w narracji i języku ekspertów. () Monografia Aldony Guzik stanowi ambitną próbę wyznaczenia nowych kierunków metodologii badań szeroko pojętej audiowizualności. Jest sprawnie napisana, rozpoznać można własny styl autorki. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Wiesława Godzica Temat podjęty przez Aldonę Guzik jest jednym z ważniejszych nie tylko w dyskursie o mediach, lecz także we współczesnych naukach społecznych. Analiza procesu budowania statusu eksperta zasługuje na krytyczną refleksję i w niniejszej książce autorka dobrze się wywiązuje z tego zadania. Z recenzji wydawniczej dr hab. Małgorzaty Molędy-Zdziech, prof. SGH Aldona Guzik ukończyła socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest adiunktem w Instytucie Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie. Jej zainteresowania naukowe i badawcze dotyczą obszaru komunikacji, PR, socjologii mediów, opinii publicznej oraz socjologii kultury, w tym dziedzictwa kulturowego. Jest autorką wielu raportów, artykułów i monografii.
Karolina Pawlak – doktor habilitowany nauk ekonomicznych, profesor uczelni na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. W badaniach koncentruje się na zagadnieniach związanych z handlem międzynarodowym i konkurencyjnością międzynarodową sektora rolno-spożywczego oraz zastosowaniach modeli równowagi do oceny skutków zmian polityki rolnej i handlowej dla sektora rolno-spożywczego. Autorka lub współautorka około 150 prac naukowych. Kierownik lub wykonawca kilkunastu krajowych i międzynarodowych projektów badawczych. Stypendystka Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta (edycja 2010–2011). Stażystka na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie (Niemcy), Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis (USA), Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley (USA) oraz Uniwersytecie Jiangnan (Chiny). Jest członkiem: międzynarodowej sieci badawczej GTAP, International Institute of Social and Economic Sciences i zarządu Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu; a od 2019 roku Przewodniczącą Rady Naukowej Dyscypliny Ekonomia i Finanse Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.
W monografii podjęto aktualną i ważną z punktu widzenia badań naukowych problematykę handlu międzynarodowego artykułami rolno-żywnościowymi, ze szczególnym uwzględnieniem relacji transatlantyckich, postrzeganych z perspektywy europejskiej. Połączenie analiz empirycznych i szerokiego przeglądu literatury przedmiotu sprawia, że mamy do czynienia z wszechstronnym dyskursem naukowym w zakresie omawianej problematyki oraz interesującym źródłem inspiracji metodycznych i analitycznych.
Z recenzji dra hab. inż. Piotra Kułyka, prof. UZ
Autorka łączy w książce uporządkowanie i krytyczną ocenę dorobku naukowego ze znaczącym wkładem empirycznym i analitycznym w badane dziedziny. Wnosi też istotny wkład teoretyczny i poznawczy zarówno w ekonomię rolnictwa, jak i w ekonomię międzynarodową. Ze względu na szerokie odniesienie do dobranych teorii ekonomicznych oraz analizę zgromadzonych danych statystycznych, monografia zainteresuje naukowców, praktyków i studentów, zarówno takich, którzy posiadają już ugruntowaną wiedzę na zaprezentowany temat, jak i takich, którzy chcieliby rozpocząć jego zgłębianie.
Z recenzji dr hab. Renaty Marks-Bielskiej, prof. UWM
Chiny aspirują do miana państwa o największej gospodarce i potencjale rozwojowym, co wymaga wykształcenia i ciągłego podtrzymywania zdolności modernizacyjnych w wymiarze gospodarczym, społecznym, politycznym czy technologicznym. Zamiar ten może okazać się próżny, jeżeli nadal w Chinach obecne będą tak znaczące dysproporcje rozwojowe jak dotychczas, także w układzie regionalnym. Polityka rozwoju regionalnego stanowi specyficzny przykład koegzystencji interwencji publicznej i wykorzystania mechanizmów rynkowych. Powyższemu towarzyszą polityczna centralizacja i gospodarcza decentralizacja. We wdrażaniu polityki rozwoju regionalnego Chiny podążają drogą inwestycji, które w założeniu mają budować konkurencyjność słabiej rozwiniętych regionów. Strategia ta przyczyniła się do niebywałej rozbudowy infrastruktury, wciąż jednak bez przełożenia na sukces w zakresie spójności. Dysproporcje nadal stanowią wyzwanie nie tyle dla autorytarnego systemu sprawowania władzy, ile dla rozwoju społeczno-gospodarczego kraju jako całości. Marek Świstak, dr hab. w zakresie nauk o polityce, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Specjalizuje się w badaniach nad politykami publicznymi w Europie i Azji. Autor bądź współautor ośmiu książek, ostatnio opublikował: Azjatycki model polityki rozwoju społeczno-gospodarczego (2019), Polityka regionalna Unii Europejskiej jako polityka publiczna (2018), Wybrane polityki publiczne Unii Europejskiej stan i perspektywy (2015)
Sztuka publiczna funkcjonuje w zróżnicowanych formach i na styku różnorodnych dyscyplin. W zasadzie może przyjmować każdą postać wypowiedzi twórczej (może być pomnikiem lub antypomnikiem, rzeźbą społeczną, instalacją, akcją, interwencją itd.). Zwraca uwagę na podskórne i pomijane aspekty rzeczywistości społecznej. Kreuje miejsca. Generuje interakcje społeczne, a nawet więzi. Funkcjonuje jako medium, które przekazuje publiczny głos zmarginalizowanych i wykluczonych. Działa jak bodziec wyzwalający reakcje. Formułuje wiele ciekawych pytań i rozbudza dyskusje, staje się narzędziem protestu. Tego rodzaju praktyka często wychodzi poza granice tradycyjnie rozumianej sztuki i przejmuje dodatkowo funkcje pozaartystyczne społeczne, aktywistyczne, reporterskie, dokumentacyjne itp. Autorka z dużym znawstwem nie tylko próbuje dokonać charakterystyki sztuki publicznej jako zjawiska artystycznego, ale też wskazuje na ogromne trudności definicyjne z tym związane. Umiejętnie ukazuje przy tym bogactwo i różnorodność sztuki publicznej oraz rozwija w sposób bardzo interesujący wątki poboczne - dzięki temu sztuka publiczna nie została zredukowana i wtłoczona w sztywne ramy klasyfikacyjne.dr hab. Przemysław Kisiel, prof. Uniwersytetu Ekonomicznego w KrakowieRozważania Karoliny Izdebskiej na temat tego, czym jest sztuka publiczna, jaka jest jej współczesna rola i miejsce pośród innych rodzajów twórczości są z jednej strony efektem wnikliwej eksploracji dostępnej literatury, z drugiej stanowią rezultat autorskiego projektu badawczego. Takie zróżnicowane podejście pozwala na odtworzenie poglądów artystów na temat rozumienia przestrzeni publicznej jako areny dla pracy twórczej, a także pokazania jej ograniczeń i wyzwań dla artystycznej wypowiedzi.dr hab. Paulina Rojek, prof. Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie
Współczesna scholar mortis jest książką wyjątkową. Agnieszka Janiak ujmuje całościowo fenomen śmierci w jego indywidualnym i społecznym kontekście. Terminalna choroba, odchodzenie człowieka, opieka paliatywna i towarzyszenie przy umieraniu, wreszcie zgon oraz sytuacja i stany psychiczne osób, które pozostały w żałobie, a także formy niesienia im różnorakiego wsparcia indywidualne i instytucjonalne to zagadnienia stanowiące punkt wyjścia do refleksji nad przygotowaniem współczesnego człowieka do zmierzenia się z doświadczeniem śmierci bliskich, ale i własnej. Kolejne omawiane w książce zagadnienia to konieczność kształtowania odpowiednich środków komunikacji i form pomocy niesionej osobom dotkniętym doświadczeniem śmierci oraz odpowiednie przygotowanie służb pomocowych medycznych, psychologicznych, socjalnych i administracyjnych. dr hab. Stefan Bednarek, prof. em. UWr Książka jest zapisem podróży autoetnograficznej, która zajęła autorce piętnaście lat. Początek tej podróży wyznaczyły dramatyczne doświadczenia własne, a obrany kierunek i poszczególne etapy determinowane były przez poszukiwania naukowe i egzystencjalne, pragnienie zapobieżenia podobnym granicznym doświadczeniom u innych i udzielanie im wsparcia. Kto będzie czytelnikiem tej książki? Niewątpliwie osoby, dla których obecność przy umierającym człowieku jest trudnym, ale oczywistym zadaniem. Osoby, które podejmują się edukacji społecznej w tak ważnym obszarze i zabiegają o wysoką jakość komunikacji. Studenci ukierunkowani na pomoc cierpiącemu człowiekowi w wymiarze medycznym, pielęgnacyjnym czy wychowawczym. Wreszcie ci, którzy znajdują się w trudnej sytuacji życiowej, podobnej do tej, której doświadczyła Autorka. Oby i oni potrafili przejść swoja drogę poszukiwania odpowiedzi na niełatwe pytania i odnaleźć sposoby wspierania innych cierpiących. dr hab. Grzegorz Godawa, prof. UPJPII Agnieszka Janiak, kulturoznawczyni i filolożka, adiunktka na Wydziale Studiów Stosowanych Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu, prowadziła badania na Stanford University, wykładała w John Ernest Foundation w Kalifornii. Jej zainteresowania badawcze tanatoedukacja, komunikacja w sytuacjach trudnych, a także terapeutyczne funkcje pisania są wynikiem doświadczeń życiowych i praktyki społecznej.
Świat to skomplikowane miejsce, a my jesteśmy w gruncie rzeczy dość prości. Jak proste istoty radzą sobie z narastającą złożonością świata? Oto pytanie, które stawiamy sobie, prowadząc badania nad kulturą wernakularną. Obszarem zawartych w tym tomie analiz jest właśnie przestrzeń rozciągająca się pomiędzy złożonością współczesnej kultury (relacji społecznych, ekonomii, polityki itd.) a prostotą narzędzi, którymi dysponujemy, by urządzić się w niej i działać sprawnie. Interesowały nas procesy upraszczania rzeczywistości, w ramach których jednostki ją postrzegają i opisują, planują i podejmują działania, a także budują swoją tożsamość i synchronizują wysiłki w większych grupach. Kultura wernakularna, jaką opisujemy w tej książce, stanowi próbę radzenia sobie prostymi środkami w skomplikowanym świecie. Ze Wstępu Jest to praca o solidnej podbudowie teoretycznej i metodologicznej, równocześnie odwołująca się do najnowszych ustaleń faktograficznych. Zawodowi naukowcy, przyzwyczajeni do suchych jak kurz, opasłych tomów, znajdą w tej lekturze miłą odmianę. Ze względu na swój język książka może zyskać odbiorców poza wąskim gronem profesjonalnych humanistów. Powinna trafić do studentów i doktorantów, którzy odniosą z niej duże pożytki, ale także do szerszej czytającej publiczności. dr Piotr Majewski Uniwersytet SWPS
Nie będzie przesadą stwierdzenie, że dla wielu osób pierwszy kontakt z wiedzą o filmie następował dzięki publikacjom Jerzego Płażewskiego. O dziejach kina uczyliśmy się z jego Historii filmu dla każdego (jej tytuł zmieniał się w kolejnych wydaniach), dzięki wcześniejszej książce poznawaliśmy Język filmu. Tysiące obejrzanych filmów, nieprawdopodobna wręcz liczba tekstów (publikował przez prawie 70 lat!): książek, recenzji, korespondencji z międzynarodowych festiwali, których był stałym bywalcem, artykułów narzucających niekiedy sposób myślenia o kinie, prowadzenie Kina Dobrych Filmów Wiedza w warszawskim Pałacu Kultury i Nauki, wreszcie wieloletnie członkostwo w Filmowej Radzie Repertuarowej przy Centrali Wynajmu Filmów wszystko to miało niewątpliwy wpływ na świadomość filmową kilku pokoleń polskich kinomanów. Bycie krytykiem nie oznaczało dla niego jedynie określenia dotyczącego zawodu, który wykonywał. Stanowiło sposób życia, które przepełniała ciekawość kina oraz przekonanie o jego doniosłej roli jako sztuki. Kolejne tomy serii dotyczyć będą innych ważnych dla polskiej krytyki filmowej postaci, m.in. Krzysztofa Teodora Toeplitza, Bolesława Michałka, Zygmunta Kałużyńskiego. Zamiarem redaktorów jest naszkicowanie obrazu krytyki oraz zrekonstruowanie roli, jaką niegdyś odgrywała. Być może okaże się to pomocne dla podjęcia dyskusji o specyfice, funkcji, a nawet zasadności istnienia krytyki filmowej w dzisiejszej rzeczywistości. Barbara Giza i Piotr Zwierzchowski W tomie publikują: Andrzej Bukowiecki , Barbara Giza, Marta Hauschild, Barbara Hollender, Karol Jachymek, Krzysztof Kornacki, Arkadiusz Lewicki, Tadeusz Lubelski, Piotr Pławuszewski, Barbara Szczekała, Adam Wyżyński, Krzysztof Zanussi, Piotr Zwierzchowski.
Międzynarodowe trybunały karne mają już wprawdzie dosyć długą historię, ale ich szczególny rozwój nastąpił w latach dziewięćdziesiątych XX wieku, a swoistym zwieńczeniem tego procesu było podpisanie Statutu Rzymskiego i powołanie Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze. Jurysdykcja tego organu obejmuje cztery podstawowe typy zbrodni międzynarodowych: ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne oraz agresję i zbrodnie przeciwko pokojowi. [] Na podstawie wnikliwej lektury pracy Andrzeja Bryla mogę sformułować trzy podstawowe wnioski: po pierwsze, rozprawa jest skonstruowana poprawnie pod względem metodologicznym; po drugie, przeprowadzona analiza jest szczegółowa, wszechstronna, wyczerpująca, wnikliwa i rzetelna; po trzecie, praca koncentruje się wprawdzie na orzecznictwie międzynarodowych trybunałów karnych w kontekście jego historycznego rozwoju, ale niewątpliwą zaletą dzieła jest też interdyscyplinarne połączenie perspektywy dogmatycznoprawnej z perspektywą teoretyczno- i filozoficznoprawną. prof. dr hab. Jerzy Zajadło Andrzej Bryl - doktor nauk prawnych, absolwent na wydziałów prawa (2004) i socjologii (2007) na Uniwersytecie Wrocławskim oraz zarządzania na University of Minnesota (2010). Autor wielu publikacji z zakresu doktryn politycznych i prawnych oraz międzynarodowego prawa karnego.
Marzena Sasnal przybliża sylwetkę polskiego specjalisty pracującego w Dolinie Krzemowej, światowym centrum zaawansowanych technologii. Celem przeprowadzonych przez autorkę badań i analiz było pogłębienie wiedzy na temat sytuacji zawodowej i życiowej wysoko wykwalifikowanych migrantów przybyłych do Stanów Zjednoczonych wraz z najnowszą falą migracji: ich doświadczeń migracyjnych, trudności oraz wyzwań, jakim na co dzień stawiają czoła, a także możliwości wynikających z życia na obczyźnie.
To pierwszy portret zbiorowy polskich specjalistów zatrudnionych w Dolinie Krzemowej. Dotarcie do zapracowanych, dobrze wykształconych pracowników byłoby trudne dla krajowych socjologów. Autorka przedstawia się jako insiderka środowiska, które badała. Dzięki swojej pozycji mogła nie tylko dotrzeć (…) do respondentów, ale też zdobyć ich zaufanie i przekonać do udzielenia obszernych wywiadów. (…) Książka napisana jest w sposób lekki i przystępny.
Z recenzji wydawniczej prof. Anny Sosnowskiej
Marzena Sasnal, doktor nauk społecznych, socjolożka, badaczka. Interesuje się migracjami oraz metodologią badań społecznych (w tym integracją metod jakościowych i ilościowych). Pracuje na Uniwersytecie Stanforda, gdzie zajmuje się interdyscyplinarnymi projektami badawczymi z zakresu nauk społecznych, edukacji i zdrowia publicznego. Od wielu lat mieszka w słonecznej Kalifornii.
Książka rzuca światło na aktualne dyskusje dotyczące procesów kształtowania się klas społecznych w Polsce, tego, czy i na ile pozycja społeczna wiąże się ze sposobem, w jaki żyjemy: Co lubimy, gdzie bywamy, co nas interesuje? Kto słucha muzyki poważnej, a kto disco-polo? Kto łączy skrajne upodobania? Czy awans społeczny wywołuje zmianę preferencji i nawyków? Czy pochodzenie społeczne ma znaczenie dla tego, co nam się podoba, a może ważniejsza jest szkoła? Odpowiedzi na te oraz wiele innych pytań znajdzie czytelnik w tej książce. Lektura adresowana jest do przedstawicieli nauk społecznych z takich dyscyplin jak socjologia, antropologia, kulturoznawstwo, psychologia czy pedagogika i do wszystkich zainteresowanych społecznym życiem muzyki. (…)
Mocne strony książki to: solidny warsztat metodologiczny, wszechstronność analiz (od preferencji do praktyk), podejmowanie nowych wątków, takich jak przenikanie się kultur klasowych na skutek ruchliwości społecznej czy wzorów zawierania małżeństw, swoboda w korzystaniu z najnowszych badań z obszaru stratyfikacji kulturowej.
dr Michał Cebula, Uniwersytet Wrocławski
Autorzy operują kategoriami pojęciowymi dobrze osadzonymi w zebranym materiale badawczym. Wskaźniki operacyjne i ich wykorzystanie są znakomicie statystycznie weryfikowane a wyprowadzane tezy nie budzą zastrzeżeń na poziomie spójności i rzetelności analizy. (…) Zaletą zebranego materiału empirycznego jest losowa reprezentatywność danych zgromadzonych na próbie 2007 osób w wieku od 15 roku życia.
dr hab. Adam Bartoszek, prof. Uniwersytetu Śląskiego
Nuda jest zjawiskiem powszechnym w szkołach, jednak dotychczas słabo zbadanym i opisanym. Wynika to częściowo z jego niejednoznaczności i złożoności , częściowo z braku zainteresowania badaczy. Książka Igi Kazimierczyk wypełnia tę lukę, pokazując, że zjawisko nudy zasługuje na uwagę i wymaga reakcji zarówno tych, którzy decydują o systemie edukacji, jak i rodziców i opiekunów. Praca powstała na podstawie analizy setek wywiadów przeprowadzonych z uczniami i nauczycielami. To ważny głos w dyskusji o obecnym stanie polskiego szkolnictwa i potrzebie jego zmian w przyszłości. Książka ma bardzo spójną i logiczną strukturę, zarówno w części teoretycznej, jak i empirycznej. Napisana jest komunikatywnym językiem. Autorka ukazuje wielowymiarowość tylko pozornie oczywistego zjawiska nudy i wielość jego uwarunkowań.dr hab. Jacek Pyżalski, prof. UAM Iga Kazimierczyk, prezeska Fundacji "Przestrzeń dla edukacji", od 15 lat związana z sektorem pozarządowym i organizacjami działającymi w sektorze edukacji. Prowadzi zajęcia ze studentami na Wydziale Pedagogicznym UW, a także szkolenia dla nauczycieli. Autorka materiałów edukacyjnych na temat wspierania funkcji wychowawczej szkoły. Nauczycielka mianowana, inicjatorka i koordynatorka kampanii społecznych związanych z edukacją.
Konstrukcja opracowania, zakres problemowy, wnikliwość zawartych analiz i przejrzystość przytoczonych i omówionych wyników badań, w tym własnych, sprawiają, że opracowanie stanowi kompendium wiedzy na temat rolnictwa ekologicznego w wymiarze globalnym, europejskim i krajowym. dr hab. Katarzyna Brodzińska Rozważania prowadzone w pracy wpisują się w jeden z aktualnych i budzący szerokie zainteresowanie nurt dyskusji nad kształtem, rolą i znaczeniem rolnictwa ekologicznego we współczesnym rozwoju społeczno-gospodarczym państw i regionów świata w kontekście niekorzystnych zjawisk i pilnych potrzeb środowiskowych. dr hab. Dorota Komorowska
Tekst ten stara się przedstawić, z lewicowej perspektywy, problemy, przed którymi stoi obecnie nasz kraj. Wszakże owa perspektywa ujęta jest tu inaczej, niż była ujmowana dawniej w programach partii socjalistycznych i socjaldemokratycznych.ze WstępuWitam z uznaniem ten projekt - pierwszą od lat próbę całościowego oglądu, rozpoznania i projektowania naszej rzeczywistości, przedstawioną przez środowisko tzw. instytucjonalnej lewicy. Jest on bogaty, wydaje się prawie kompletny w rejestrze głównych problemów, fragmentami analityczny, pobudza do dyskusji i to jest jego główna zaleta. Dyskusja taka musi być krytyczna, co nie powinno dziwić - niczego bardziej bowiem nam nie trzeba jak wytworzenia procesu dyskusyjnego, w którym projekty będą stale unowocześniane, doskonalone, przekształcane w programy działania. Programy te również powinny być dyskusyjne i procesualne - a nie doktrynalne i schematyczne.zkomentarza prof. Andrzeja Mencwela
Określenie roli prawa w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi zadanie trudne, wymagające odwołania się do zróżnicowanych (także nie zawsze wzajemnie spójnych) punktów widzenia. W niniejszej książce przedstawiono kluczowe dla tego zagadnienia perspektywy i problemy. Ze Wstępu Prawa planowania i zagospodarowania przestrzennego nie da się opisywać w oderwaniu od zjawisk urbanistycznych, geograficznych, kulturowych, ekonomicznych czy socjologicznych. Niniejsza książka z powodzeniem wypełnia próżnię, która tworzy się na styku doktryny prawa i innych nauk. Przedstawione zagadnienia ukazano z perspektywy prawno-porównawczej, z wykorzystaniem dorobku krajowego i międzynarodowego. dr hab. Marta Woźniak To kolejny, aktualny i mocny głos w dyskusji na temat znaczenia i roli prawa w gospodarowaniu przestrzenią. prof. dr hab. Barbara Szulczewska Autorki i autorzy: Renata Giedych, Jerzy Hausner, Hubert Izdebski, Piotr Lorens, Tadeusz Markowski, Paweł Mickiewicz, Łukasz Mikuła, Maciej J. Nowak, Jacek Szlachta, Anna Aneta Tomczak, Igor Zachariasz, Magdalena Załęczna
Prestiż zawodowy jest jednym z klasycznych tematów socjologii już od początków XX wieku. Jest to pojęcie niejednoznaczne i trudne do zdefiniowania. Co więcej, znaczna część badań dotyczących prestiżu uwzględnia jedynie perspektywę makrostrukturalną jak poszczególne grupy zawodowe są postrzegane przez ogół społeczeństwa i którym z nich przypisywany jest najwyższy prestiż. Opisane w tej książce badanie (przeprowadzone w ramach pracy doktorskiej autorki) miało na celu uzupełnienie dotychczasowej refleksji nad prestiżem o perspektywę indywidualną. Projekt badawczy, łączący ilościowe i jakościowe techniki zbierania danych, pozwolił na przeanalizowane w jaki sposób prestiż zawodowy jest odczuwany i przeżywany przez osoby należące do wysoko prestiżowych grup zawodowych. Na podstawie zebranych danych zaproponowana została definicja prestiżu zawodowego oparta na trzech binarnych opozycjach: prestiż zewnętrzny / prestiż wewnętrzny, prestiż zawodu / prestiż osoby, prestiż funkcjonalny / prestiż niefunkcjonalny. W badaniu uwzględniona została perspektywa płci kulturowej jako ważnego czynnika wpływającego na całokształt funkcjonowania jednostek na rynku pracy. Olga Anna Czeranowska socjolożka, absolwentka Międzywydziałowych Środowiskowych Studiów Doktoranckich przy Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Obroniła pracę doktorską dotyczącą prestiżu zawodowego w perspektywie indywidualnej. Jej zainteresowania badawcze obejmują socjologię pracy, badania nad migracjami i mobilnością, gender studies oraz metodologię badań ilościowych. Od 2020 roku pracuje na Uniwersytecie SWPS w Warszawie.
W analizach, których wyniki prezentujemy w niniejszej publikacji, odchodzimy od systematycznego prezentowania danych EVS, skupiając się na wydobyciu tego, w jaki sposób wartości wplatają się w życie jednostek i funkcjonowanie społeczeństwa w wybranych obszarach. Interesuje nas tu zarówno poszukiwanie czynników interweniujących w zależność między wartościami i działaniami, jak i strategie zarządzania wartościami, przyjmowane przez jednostki w sytuacjach gwałtownych przemian społeczno-kulturowych, rozpadu dominujących obrazów świata i wyzwań stawianych przez wciąż nowe kryzysy polityczne, gospodarcze, zdrowotne, klimatyczne. Staramy się również odchodzić od dominującego przy badaniu wartości paradygmatu modernizacyjnego, poszukując wyjaśnień w koncepcjach teoretycznych rzadziej wykorzystywanych w tym obszarze. ze Wstępu Mirosławy Marody Monografia Wartości w działaniu jest ważną propozycją r e i n t e r p r e t a c j i wybranych wyników projektu Europejskie Systemy Wartości, pozwalającą zobaczyć w nowym świetle przemiany świadomościowe społeczeństwa polskiego. Jest również interesującą propozycją teoretyczną, będącą nie tylko odważną r e k o n c e p t u a l i z a c j ą socjologicznego ujęcia wartości, ale również próbą wskazania na nowe, niedostrzegane lub niedoceniane napięcia strukturalne wyznaczające pole większości dzisiejszych (i prawdopodobnie większości przyszłych) konfliktów społeczno-kulturowych. z recenzji prof. dr. hab. Rafała Drozdowskiego W tomie publikują: Jerzy Bartkowski, Marzena Cypryańska, Michał Główczewski, Aleksandra Grzymała-Kazłowska, Agnieszka Karlińska, Joanna Konieczna-Sałamatin, Sławomir Mandes, Mirosława Marody, Maja Sawicka, Adrian Dominik Wójcik, Patrycja Ziółkowska.
Jest to kolejna monografia powstała w związku z jubileuszem 55-lecia psychologii na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Niniejszy tom w przeważającej części poświęcono zagadnieniom stresu oraz strategii radzenia sobie z nim. Stres jest rozpatrywany tutaj jako reakcja biologiczna pojawiająca się w odpowiedzi na czynniki-stresory. Ponadto przedstawiane są strategie i techniki radzenia sobie z narastającym napięciem – tak w aspekcie adaptacyjnym, jak i nieadaptacyjnym. (…)
Monografia posiada bardzo wysokie walory naukowe i dydaktyczne. Prezentowane wnioski wypływające z badań mają charakter uprawniony, są rzetelne i mogą być wykorzystane w codziennej praktyce pracy z pacjentem. Wzbogacają warsztat zarówno lekarza, jak i psychologa. Co ważne, Autorzy „jednym głosem” wskazują, że lekarze i psycholodzy ze sobą nie konkurują, a się uzupełniają, pracując w zespole. Dzięki współpracy zwiększa się efektywność terapii, compliance, podnosi się jakość życia pacjenta, zwłaszcza w odniesieniu do chorób przewlekłych.
Gorąco rekomenduję monografię lekarzom i psychologom, ale też wszystkim osobom ze specjalnościami medycznymi.
z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Ewy Mojs
W tomie publikują:
Izabela Fijałkowska, Tomasz Krasuski, Marta Kulpa, Krzysztof Owczarek, Hanna Rozenek, Marta Rzadkiewicz, Dorota Włodarczyk, Stanisław Wójtowicz, Urszula Ziętalewicz.
Jakub Motrenko pokazuje, na czym może polegać metanaukowa zmiana w naukach społecznych. Opisuje, jak rodzi się, rozwija, broni, a w końcu obumiera paradygmat i jak w łonie obumierającego paradygmatu rodzi się nowy program badawczy. Przedstawia historię kręgu myślowego Stefana Nowaka, jego uczniów i współpracowników, którzy dokonali rewolucji teoretycznej w polskiej socjologii w latach 70. i 80. XX w. – odrzucili ankietowy model socjologii i stworzyli nowy styl myślowy. Przełom antypozytywistyczny był wynikiem kryzysu epistemologicznego socjologii scjentystycznej, adaptacji nowych nurtów myślowych pochodzących z Zachodu i doświadczenia ruchu społecznego Solidarność. Młodzi badacze zidentyfikowali kryzys, odkryli jego przyczyny, sformułowali nowy program badawczy i napisali na nowo historię tradycji, w której byli zanurzeni.
Książka jest istotnym przyczynkiem do historii polskiej socjologii, przykładem solidnej socjologii nauki. Łączy walory historii nauki z analiza? teoretyczna?, wystrzegaja?c sie? łatwych redukcjonizmów i prostych wyjas´nien´. Pozwala postawić wiele waz˙nych pytan´ teoretycznych i empirycznych (…), ale stanowi też wkład do debaty mie?dzy róz˙nymi doktrynami w filozofii nauki. (…) W swojej pracy Jakub Motrenko piele?gnuje najlepsze tradycje warszawskiej socjologii.
dr hab. Michał Kaczmarczyk, prof. ucz.
Książka zaświadcza o talencie analitycznym autora, dokumentuje jego erudycję, znajomość rzeczy oraz wysoką kulturę teoretyczną i metodologiczną. (…) Ukazuje frapującą historię intelektualną Zakładu Metodologii w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. (…) Od strony „substancjalnej” jest to jedna z ważniejszych kart polskiej socjologii, z istotnym odniesieniem do socjologicznego mainstreamu, debat wokół teorii i metodologii.
prof. dr hab. Aleksander Manterys
Zapiski starca to ważne źródło do historii dziewiętnastowiecznej Polski, polsko-rosyjskich stosunków, historii Syberii, a także dziejów miast: Witebska, Smoleńska, Moskwy i Jenisejska. Dotychczas wspomnienia Maksymiliana Marksa [18161893] były badane i publikowane jedynie fragmentarycznie przez badaczy zajmujących się lokalną historią. Godny podkreślenia jest barwny język autora, pełen ironii i pasji literackiej. Był to bez wątpienia nie tylko erudyta, który odebrał staranne wykształcenie, lecz również świetny obserwator i gawędziarz. Marks to przykład Polaka, który świetnie się odnalazł w warunkach Cesarstwa Rosyjskiego. Polskie pochodzenie nie przeszkadzało mu w nauczycielskiej karierze w Smoleńsku i Moskwie. Nawet na zesłaniu potrafił realizować się jako meteorolog, którego działalność została dostrzeżona przez naukowców na całym świecie. Z pewnością jego perspektywa jest inna niż większości zesłańców. We wspomnieniach opowiadał o swoim życiu na tle wydarzeń historycznych, ornamentując je licznymi dygresjami, opowiadaniami i lokalnymi ciekawostkami ().
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
