Marnotrawstwo jest zjawiskiem bezpośrednio związanym z konsumpcją, globalizacją ekonomiczną, usuwaniem odpadów oraz użyciem pestycydów. Jest jednocześnie tak samo szkodliwe, jak i niezbędne do funkcjonowania i reprodukcji życia społecznego oraz systemu kapitalistycznego. Współistnienie tych dwóch przeciwnych wymiarów stanowi niesamowity paradoks, który potęguje rozwój oraz krytykę zjawiska marnotrawstwa w tym samym czasie. Społeczeństwo marnotrawców? to praca dokonująca imponującego wysiłku intelektualnego, aby ten paradoks wyeksponować. Jest to książka, która bada funkcje społeczne marnotrawstwa, a także równoległą proliferację krytyki tego zjawiska. Co więcej, monografia, badając te dwa aspekty, obejmuje w istocie wszystkie wątki związane z tym zjawiskiem. Ariel Modrzyk prowadzi czytelnika w szybkim, ale nienarzucającym się tempie po ścieżkach zazwyczaj pełnych uprzedzeń i normatywnych wskazówek – od tradycyjnych perspektyw filozoficznych na temat marnotrawstwa do współczesnych praktyk dzielenia terytorium w ramach zjawiska freeganizmu.
Z recenzji dr hab. Adriany Micy
Ariel Modrzyk - doktor nauk społecznych, fizjoterapeuta, adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor licznych publikacji w opracowaniach zbiorowych oraz czasopismach, takich jak: „Kultura i Społeczeństwo”, „Kultura Współczesna”, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”, „Kultura Popularna”, „Czas Kultury”, „Praktyka Teoretyczna”. Zainteresowania naukowe: socjologia życia codziennego, teoria socjologiczna, socjologia jedzenia, socjologia ciała, posthumanizm. Autor książki Pomiędzy normatywizmem a realizmem. Od teorii uznania Axela Honnetha do radykalnie refleksyjnej krytyki społecznej.
Czytelniczki i czytelnicy odnajdą w książce krytyczną analizę dorobku teoretycznego Axela Honnetha oraz innych teoretyków i teoretyczek uznania, takich jak Chantal Mouffe, Michael Walzer, Nancy Fraser czy Jürgen Habermas. Korzystając z bogatych analiz wspomnianych badaczy i badaczek, autor diagnozuje stan współczesnego fachu socjologicznego oraz przekłada kategorie, z których korzysta na język dyrektyw zakotwiczonych w krytycznej teorii społeczeństwa. Uznanie – centralna kategoria rozprawy – jest pojęciem odsyłającym do dwóch porządków. Skupia w sobie treści „realistyczne”, pozwalające na socjologiczny opis empirycznych zjawisk wykluczania i inkluzji; zawiera też w sobie komponent normatywny, wyrastający z teorii sprawiedliwości, pozwalający na szkicowanie wizji dobrze urządzonego ładu społecznego. Wyraźne zaakcentowanie wymiaru normatywnego pojęcia uznania przekształca się w wyzwanie, skierowane do socjologów i filozofów, o zaangażowaną praktykę naukową – przez autora określoną mianem radykalnie refleksyjnej krytyki społecznej. Ten rodzaj krytyki oparty jest na maksymalnej uczciwości w badaniu życia społecznego oraz niezafałszowanym, wyrażanym wprost interesie politycznym, w który badania społeczne są najczęściej uwikłane. Rezultatem ma być krytyka świadoma własnych ograniczeń, nie tracąca przy tym wiary w swój sens.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
