U steru opowieści

Samolubny gen

Szkieletowa załoga

Serca Atlantydów

Skandale Watykanu. Władza, sekrety i upadek pa

Modlitwa za Owena

Opisując z pozoru nieprawdopodobne perypetie swoich niezapomnianych bohaterów, John Irving piętrzy i ujmuje w karykaturalnym skrócie problemy, lęki i zagrożenia obecne we współczesnym świecie. Z wyrozumiałością, choć w krzywym zwierciadle, ukazuje nasze – zwykle żałosne – próby zapanowania nad żywiołem, który nas przerasta: życiem. John Irving (ur. 1942) – jeden z najwybitniejszych amerykańskich pisarzy. Debiutował w 1968 roku powieścią „Uwolnić niedźwiedzie”. Jego czwarta książka, „Świat według Garpa”, przyniosła mu rozgłos na skalę światową, została też z sukcesem sfilmowana.

Piekło pocztowe

W swojej książce Stephen King proponuje czytelnikom pięć wypraw w niezbyt odległą przeszłość: lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte. Senna atmosfera amerykańskich prowincjonalnych miasteczek, zwyczajne troski i radości zwyczajnych ludzi, mało ważne wydarzenia, owocujące mało istotnymi konsekwencjami... Nie dajmy się jednak zwieść pozorom: spokój jest tylko udawany a zwyczajność powierzchowna. Pod cienką warstwą spokoju kipią niebezpieczne namiętności, uważny czytelnik bez trudu zaś ułoży z porozrzucanych przez autora fragmentów i wskazówek obraz co najmniej równie mroczny i groźny jak te, które mistrz literatury grozy kreślił w swoich wcześniejszych, bestsellerowych powieściach.

Najnowsza powieść Stephena Kinga Dallas '63, która trafi do polskich czytelników w dniu światowej premiery 8 listopada 2011, odwołuje się do klasycznego motywu literatury fantastycznej, czyli podróży w czasie. Korzystając z tajemniczego portalu, główny bohater opowieści cofa się do 1958 roku i podejmuje próbę powstrzymania zamachu na prezydenta Johna F. Kennedy'ego. Ten prosty pomysł w rękach Kinga staje się pretekstem do odmalowania klimatu Stanów Zjednoczonych lat 60., reinterpretacji mitu o śmierci amerykańskiego prezydenta oraz stworzenia alternatywnej wersji historii. Dallas '63 to znakomita powieść zadająca pytanie: "co by było, gdyby..." i badająca granice nieuchronności, elastyczności losu. A przy tym pasjonująca historia mężczyzny, który podejmuje walkę z czasem. I choć los po wielokroć odkrywa przed nim swoje złowrogie oblicze, bohater zawalczy zarówno o życie JFK, jak i o własne - odnalezione w innym wymiarze - szczęście. 22 listopada 1963 roku w Dallas padły trzy strzały, które zabiły prezydenta Kennedy'ego i zmieniły świat. A gdyby tak można było temu zapobiec? Gdyby można było ocalić JFK i zmienić bieg historii? Jake Epping to trzydziestopięcioletni nauczyciel angielskiego w Lisbon Falls w stanie Maine, który dorabia, prowadząc kursy przygotowawcze do matury zaocznej dla dorosłych. Od jednego ze swoich uczniów, Harry'ego Dunninga, dostaje wypracowanie - makabryczną, wstrząsającą opowieść w pierwszej osobie o tym, jak pewnej nocy przed pięćdziesięciu laty ojciec Harry'ego zatłukł na śmierć jego matkę i braci, a siostrę pobił tak bardzo, że nigdy nie odzyskała przytomności. Od tego wszystko się zaczyna... Wkrótce potem przyjaciel Jake'a, Al, właściciel lokalnego baru, zdradza mu tajemnicę: jego spiżarnia jest portalem do roku 1958. Powierza Jake'owi szaloną - i, co jeszcze bardziej szalone, wykonalną - misję ocalenia Kennedy'ego. Tak oto Jake zaczyna swoje nowe życie jako George Amberson, życie w świecie Elvisa i JFK, amerykańskich krążowników szos i wczesnego rock and rolla, gniewnego samotnika nazwiskiem Lee Harvey Oswalda i Sadie Dunhill, pięknej szkolnej bibliotekarki, która zostaje miłością życia Jake'a - życia wbrew wszelkim normalnym regułom czasu. Dallas '63 to hołd złożony prostszym czasom i poruszająca opowieść pełna gwałtownie narastającego suspensu, to Stephen King w swoim najlepszym epickim wydaniu. Stephen King (ur. 1947) napisał ponad pięćdziesiąt książek i wszystkie zyskały status światowych bestsellerów. Znajdują się między nimi: Lśnienie (1998), Miasteczko Salem (1998), Misery (2004) czy Pod kopułą (2010). Powieści Kinga doczekały się wielomilionowych nakładów, tłumaczeń na przeszło 30 języków, a na całym świecie można znaleźć ponad 300 milionów egzemplarzy książek z jego nazwiskiem na okładce. Stephen King mieszka w stanie Maine z żoną, powieściopisarką Tabithą King. Dallas '63 zostanie przeniesione na wielki ekran przez Jonathana Demme'a, który kupił prawa filmowe do książki.

Jeden z najpopularniejszych pisarzy wszech czasów powraca! Devin Jones, student college’u, zatrudnia się na okres wakacji w lunaparku, by zapomnieć o dziewczynie, która złamała mu serce. Tam jednak zmuszony jest zmierzyć się z czymś dużo straszniejszym: brutalnym morderstwem sprzed lat, losem umierającego dziecka i mrocznymi prawdami o życiu – i tym, co po nim następuje. Wszystko to sprawi, że jego świat już nigdy nie będzie taki sam... Życie nie zawsze jest ustawioną grą. Czasem nagrody są prawdziwe. Bywają też cenne. Pasjonująca opowieść o miłości i stracie, o dorastaniu i starzeniu się – i o tych, którym nie dane jest doświadczyć ani jednego, ani drugiego, bo śmierć zabiera ich przedwcześnie. „Joyland” to Stephen King w szczytowej pisarskiej formie, równie poruszający jak „Zielona Mila” czy „Skazani na Shawshank”. To jednocześnie kryminał, horror i słodko-gorzka powieść o dojrzewaniu, która poruszy serce nawet najbardziej cynicznego czytelnika. Znakomita, złożona psychologicznie powieść. Stephen King jest tak powszechnie uznawany za mistrza grozy i horroru, że zapomina się, że jego największym darem jest zmysł opisywania codzienności. „New York Times Book Review” King napisał powieść tyleż wzruszającą, co po prostu niesamowitą… To jedna z najbardziej świeżych i przerażających książek w jego dorobku. „Entertainment Weekly” Imponujący majstersztyk, subtelne studium charakteru, od którego nie sposób się oderwać. „Playboy” Stephen King jest jak zwykle znakomity. „Time” King daje czytelnikowi odczuć tęsknotę i żal zrodzone z tragedii, i wprawnie oddaje życzliwość i małostkowość, które często cechują małomiasteczkową rzeczywistość. „Wall Street Journal” King jest mistrzem konstruowania opowieści i oddawania ducha opisywanych miejsc. „USA Today” Stephen King (ur. 1947) napisał ponad pięćdziesiąt książek i wszystkie zyskały status światowych bestsellerów. Znajdują się między nimi: „Miasteczko Salem”, „Misery”, „Pod kopułą”, „Dallas’ 63” czy „Lśnienie”, którego kontynuacja ukaże się niebawem nakładem Prószyński i S-ka. Powieści Kinga doczekały się wielomilionowych nakładów, tłumaczeń na przeszło 30 języków, a na całym świecie można znaleźć ponad 300 milionów egzemplarzy książek z jego nazwiskiem na okładce. Stephen King mieszka w stanie Maine z żoną, powieściopisarką Tabithą King.

Czarny dom

Dwunastoletni Jack Sawyer wyjeżdża z matką – chorą na raka aktorką – z Kalifornii do opustoszałego miasteczka letniskowego w New Hampshire. Nie chce dopuścić do świadomości choroby matki. Chłopiec poznaje dozorcę wesołego miasteczka, który wyjawia mu zdumiewającą prawdę. W równoległym do naszego świecie, zwanym Terytoriami, Dwójniczka jego matki, Laura DeLoessian, również jest śmiertelnie chora. Tylko Jack może uratować obydwie kobiety, jeśli pójdzie na drugi koniec kontynentu, gdzie w groźnym, pełnym zła czarnym hotelu znajduje się Talizman o uzdrawiającej mocy. Jego wyprawa ma jeszcze bardziej doniosłe znaczenie, niż sobie pierwotnie wyobrażał. Stephen King (ur. 1947) nazywany jest Królem Horroru. Sławę i awans z pracownika pralni na najbogatszego pisarza Ameryki przyniosła mu „Carrie” (1974). To od niej zaczęło się pasmo prawdziwych bestsellerów – wśród nich znalazły się chociażby kultowe „Miasteczko Salem” (1975), „Lśnienie” (1977), „Bastion” (1978), cykl „Mroczna Wieża” (1982–2012), „Cmętarz Zwiężąt” (1983), „To” (1986), „Misery” (1987), „Zielona mila” (1996), „Dallas ’63” (2011), a także najnowsze powieści – „Billy Summers” (2021), „Holly” (2023) i „Nie wymiękaj” (2025). Dzieła Kinga, łączące gatunki takie jak horror, science fiction, sensacja, thriller i fantasy, rozeszły się w setkach milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Były też wielokrotnie ekranizowane. Stephen King i jego żona Tabitha mają córkę i dwóch synów – pisarzy Owena Kinga („Śpiące królewny”) i Joego Hilla („Locke & Key”).

Dziennik w formie listów do przyjaciela? Poukrywane zapiski? Tylko Agnieszka Osiecka może tak zaskakiwać! Oddajemy w ręce Czytelników zbiór najbardziej tajemniczych zapisków Agnieszki Osieckiej. Prowadzona przez ponad piętnaście lat (1964–1980) jednostronna korespondencja, której adresatem jest Janusz Minkiewicz, odkrywa najbardziej intymne zakamarki życia pisarki. Eksperymentalna forma wytworzyła przestrzeń dla autoterapii, a z notatek tych wyłania się obraz kobiety nie tylko genialnej, ale i targanej słabościami. Autorka podróżuje, odwiedza teatry, spotyka się z czytelnikami, urządza dom, zostaje matką. W natłoku codziennych wydarzeń coraz częściej wspomina o alkoholu – cichym bohaterze książki. „Kochany Misiu!” – to zapis życia prywatnego i towarzyskiego jednej z największych polskich pisarek, w którym wielkie nazwiska przeplatają się z piciem – z czasem coraz mniej kontrolowanym. Dojrzała Agnieszka Osiecka jest bezkompromisowa, uwodzicielska i błyskotliwie szczera. Nie oszczędza nikogo, zwłaszcza siebie. Agnieszka Osiecka (1936–1997) – poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka, reżyserka teatralna i telewizyjna, dziennikarka. Od 1954 roku związana była ze Studenckim Teatrem Satyryków (STS), gdzie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek. Prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad pięćset piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady. Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi. Pośmiertnie została odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

27 lat – tyle potrzebował Pennywise, żeby wrócić do Derry. My wracamy z antologią konkursową pisma „Nowa Fantastyka” równie mocnym uderzeniem. W kolejnych konkursach „Fantastyki” i „Nowej Fantastyki” znaleźli się m.in. Andrzej Sapkowski, Feliks W. Kres, Marek S. Huberath i Marcin Podlewski. Na ogłoszony w połowie 2024 roku konkurs literacki „Nowej Fantastyki” nadesłano 1267 tekstów. Rozstrzygnięcie go zajęło jury prawie półtora roku. W tej antologii znajdziecie czternaście opowiadań - nieco ponad jeden procent ogółu - które nadały tej robocie sens. Mam nadzieję, że docenicie je tak jak my, a dla ich autorów ta publikacja będzie nie finałem, tylko początkiem - pięknej literackiej kariery. Jerzy Rzymowski redaktor naczelny „Nowej Fantastyki” Opowiadania rekomendują: Anna Brzezińska, Istvan Vizvary, Magdalena Salik, Łukasz Kucharczyk, Anna Hrycyszyn, Marcin Zwierzchowski, Wojciech Chmielarz, Michał Cholewa, Paweł Majka, Marta Krajewska, Aleksandra Janusz-Kamińska, Krzysztof Rewiuk, Łukasz Orbitowski i Michał Cetnarowski. Autorzy: Rafał Łoboda – lubi skakać po różnych odmianach fantastyki: od pokręconych horrorów po humorystyczne pastisze. Jego opowiadania były wydawane w rozmaitych antologiach oraz trzykrotnie w „Nowej Fantastyce”. Obecnie kończy powieść dark urban fantasy. Mieszka w Kołobrzegu z żoną, synem i psem, który miał towarzyszyć mu w bieganiu, ale okazał się zbyt leniwy. Łukasz Borowiecki – absolwent inżynierii mechanicznej (Akademia Górniczo-Hutnicza) oraz filozofii (Uniwersytet Jagielloński). Swoje teksty publikował dotychczas w antologiach, między innymi w „Snach Umarłych” i „Weird fiction po polsku”. Jest również autorem scenariuszy komiksowych. Jeden z laureatów konkursu Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej za rok 2025. Żaneta Siemsia-Pindur – zawodowo zajmuje się tworzeniem gier komputerowych, a dla przyjemności pisze fantastykę i ogląda filmy animowane. W 2024 r. zadebiutowała powieścią „Imperium Kolibra”, historią osadzoną w podbitej przez Azteków industrialnej Europie, której kontynuacja, „Słońce Londynu”, miała premierę w lutym 2026 r. Na łamach „Nowej Fantastyki” opublikowano jej dwa opowiadania: „Rzeźnicy statków” (nr 7/2025) oraz „Świt nad Adramelechem” (nr 2/2026). Anna Fijałek – studentka polonistyki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, debiutantka. Interesuje się absurdem, groteską oraz popkulturą lat 90. i 2000. Magdalena Anna Sakowska – dziennikarka, anglistka, antropolożka kultury, redaktorka prowadząca w wydawnictwie książkowym. Publikowała m.in. w antologiach „Epidemie”, „Gruzy”, „Na zawsze, do jutra, już nigdy”, „Fantazje Zielonogórskie”, „Sny Umarłych”, w „Magazynie Biały Kruk”, gdzie – ku udręce redaktora naczelnego – pomaga na co dzień. Od 2026 r. jest także członkinią redakcji prozy polskiej w „Nowej Fantastyce”. W 2022 r. ukazała się jej powieść „Fuga”, nominowana do nagrody im. Janusza A. Zajdla. Niestrudzenie wierzy w moc opowieści. Hubert Jan Bereś – debiutant. Pasjonat i hobbysta sztuk wizualnych, projektowania gier, beletrystyki i etnografii. Jeszcze chwilę studiuje na Uniwersytecie Warszawskim. W dobie sztucznej inteligencji naiwny luddysta. Okazjonalnie można go spotkać w sieci pod pseudonimem @efemerowisko. Michał Puchalski – rocznik 1994. Urodzony na Warmii, obecnie grasujący na Pomorzu. Biotechnolog, w życiu codziennym stara się łączyć pasję do nauki z pasją do fantastyki. Z zamiłowania entuzjasta kina klasy Z, ze szczególnym uwzględnieniem nurtu filmów o krwiożerczych rekinach. Oddany fan mocnej muzyki i mocnej herbaty. Od lat związany ze społecznością portalu fantastyka.pl – początkowo jako użytkownik i czytelnik, potem organizator konkursów literackich, obecnie administrator portalu. Jego opowiadania ukazywały się m.in. w antologiach Fantazmatów („Ja, legenda”; „Retrowizje”), wydawnictwa Fabryka Słów („Gladiatorzy”) czy rocznikach polskiego weird fiction „Sny Umarłych”. Marek Kolenda – debiutował w 2005 r. na łamach Fahrenheita. Po długiej przerwie wrócił do pisania, publikując w licznych antologiach, m.in. „Nowoświaty” (SQN), „Sny Umarłych” (2024), „Ku gwiazdom” (2024), „Insekcje” (Wydawnictwo IX) i „Exterra. Antologia science fiction” (Planeta Czytelnika), a także w „Nowej Fantastyce”. Poza wyróżnieniem w konkursie „NF” może się pochwalić trzecim miejscem w konkursie Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej na opowiadanie SF. Mieszka w Szkocji, pisze powieść, ale pozostaje wielkim miłośnikiem fantastycznych krótkich form oraz antologii. Adrianna Filimonowicz – urodzona w 1990 r., autorka tekstów fantasy, SF i realizmu magicznego. Dotychczas wydała dwie powieści („Odejścia” i „Taniec gór żywych”) i publikowała opowiadania, m.in. w „Nowej Fantastyce”, antologiach oraz e-zinach. Mieszka w Warszawie, ale serce zostawiła gdzieś na Orlej Perci. Kocha taniec w jego najróżniejszych odsłonach – od flamenco po rock’n’rolla, prowadzi sesje RPG i próbuje swoich sił we wspinaczce. Ewa „Srebrna” Marczyńska-Goldstein – Krakowianka mieszkająca w Warszawie. Z wykształcenia i zawodu informatyczka, uprawia rękodzieło, uczy się rysunku, akwareli i języka włoskiego. Podczas pisania słucha Adiemusa, Loitumy oraz nocnych odgłosów miasta. Żywi się herbatą imbirową, miętówkami i zdjęciami ładnych kamienic. Lubi fan fiction (czytać i pisać). Debiutowała w „Nowej Fantastyce” (nr 11/2025) opowiadaniem „O przewadze safianowych trzewiczków”. Sasza Hady (właśc. Aleksandra Motyka) – autorka kryminałów: „Morderstwo na mokradłach” i „Trup z Nottingham”, powieści o polskim gamedevie „Na końcu wchodzą ninja”, powieści fantasy „Zefiryna i Księga Uroków” oraz powieści obyczajowej dla młodzieży „Same dobre wróżby”. Współtworzyła scenariusz i dialogi do gry Wiedźmin 3: Dziki Gon oraz Cyberpunk 2077 . Napisała scenariusze do komiksów „Wiedźmin. Córka Płomienia” (rys. Marianna Strychowska) i „Twój głos. Cyberpunk 2077” (z Marcinem Blachą, rys. Danijel Žeželj). Adam Groth – sporadycznie tworzy krótkie formy z szeroko pojętej fantastyki. Pisanie stanowi dla niego sposób eksplorowania tematów takich jak zmiana, ponadczasowość, technologia czy dylematy egzystencjalne. Swoje teksty traktuje raczej jako pytania niż odpowiedzi. Debiutował w antologii „Ku gwiazdom”. Marcin Bartosz Łukasiewicz – z wykształcenia gitarzysta jazzowy, z zawodu narrative designer, muzyk i nauczyciel. Mieszka w Zielonej Górze, czyli idealnym połączeniu miasta oraz przyrody i lasów. Uwielbia psy, urbex, granie koncertów oraz ciszę. Autor ponad 30 opowiadań, opublikowanych m.in. w „Nowej Fantastyce”, „Szeptach Mokoszy”, „Nowoświatach”, „Snach Umarłych” oraz antologiach „Zapomnianych Snów”. Laureat nagród, w tym Brązowego Wyróżnienia od redakcji „Nowej Fantastyki” czy Nagrody Kapituły Fantazji Zielonogórskich. W sierpniu 2023 r. nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka ukazał się jego debiut powieściowy „Moja martwa dziewczyna” – miks kryminału, urban fantasy oraz paranormal romance. Druga powieść autora, „Żar”, stanowiąca połączenie postapo, romansu queer i fantasy, została wydana w marcu 2026 przez wydawnictwo KMH. Daniel Kordowski – człowiek_za_dużo_myślący_nie_o_tym_co_trzeba; zamiast skupić się na rzeczach pożytecznych, swoją uwagę kieruje ku fantastycznym światom i nieprawdopodobnym historiom. Wielokrotnie nagradzany pobłażliwymi uśmiechami bliskich, którzy już dawno uznali, że nie ma dla niego nadziei. Do tej pory dał się poznać jako autor opowiadań: dwukrotnie publikował w „Nowej Fantastyce”; pięć tekstów można przeczytać w antologii „Fantastycznych Piór” z lat 2020, 2021, 2022. Zajął trzecie miejsce w plebiscycie Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej w 2024 r., a wyróżnione opowiadanie ukaże się w nadchodzącej antologii „Ku gwiazdom”. Poza tym ma na koncie mniejsze sukcesy, jak publikacja w „Magazynie Biały Kruk” czy w antologii „Zapomnianych Snów” („Interwencja informatyka”).

„Czterech najbardziej wpływowych mężczyzn z czterech kontynentów. Każdy z nich miał swoje ciemne sekrety, swoje niewypowiedziane żądze, które Edward mógł zaspokoić. A w zamian otrzymał od nich coś o wiele cenniejszego niż pieniądze – władzę, wpływy i możliwość działania poza prawem”. Karierę Zofii już na starcie przerwała ciąża. Jako samotna matka skupiła się na zapewnieniu córce bezpiecznego domu, a jej determinacja i solidność sprawiły, że po kilku latach awansowała na stanowisko szefa produkcji w szwalni, w której pracowała. Aby dać córce Oliwii szansę, którą ona sama zaprzepaściła, zgadza się na propozycję jej wyjazdu modelingowego do Nowego Jorku. Oferta agencji brzmiała jak marzenie: mieszkanie, kieszonkowe, szkolenie. Ale ta jedna decyzja zmieni w życiu Oliwii wszystko. Dziewczynka stanie się przedmiotem zainteresowania ludzi, którzy świat mody traktują jako miejsce handlu żywym towarem. Czy z wyspy milionera można powrócić żywym? Świat najbardziej luksusowych pokazów mody skrywa… najmroczniejsze grzechy ludzi posiadających władzę i pieniądze. Eva Minge – jedna z najbardziej znanych na świecie polskich projektantek mody. Artystka, miłośniczka piękna. Na swoim profilu na Instagramie komentuje ważne zjawiska społeczne i staje w obronie osób atakowanych medialnie. Działa na rzecz osób z niepełnosprawnością. W 2015 roku założyła Fundację Black Butterflies, która stawia sobie za cel pomoc osobom chorym przewlekle i onkologicznie. Karierę kreatorki mody zaczynała na początku lat 90. Jej kolekcje prezentowane były na pokazach w Mediolanie, Nowym Jorku, Paryżu, Rzymie, Montrealu, Moskwie i Dubaju. W 2003 roku jako jedyna projektantka z Polski przedstawiła swoje kreacje na słynnych Schodach Hiszpańskich w Rzymie podczas „Donna sotto le stelle ” .

Wydanie rozszerzone zawierające dodatkowe teksty (w tym tekst „O radości”) i rozmowę Stephena Kinga z Joem Hillem. „Dużo czytać. Jeszcze więcej pisać. Nie poddawać się. Wyłączyć telewizor. Być uczciwym wobec siebie i swoich bohaterów. Nie bać się krytyków. Nie lekceważyć gramatyki. Oszczędzać słowa” – radzi początkującym pisarzom słynny autor horrorów. Ale „Pamiętnik rzemieślnika” to nie tylko porady dla twórców. Wielbiciele Kinga znajdą tutaj wiele szczegółów biograficznych, a także historie poszczególnych pomysłów, konkretnych tekstów i postaci. King nie próbuje kreować się na mentora początkujących literatów, nie mitologizuje też samego tworzenia, choć głęboko wierzy w magiczną siłę słowa pisanego. Stephen King (ur. 1947) nazywany jest Królem Horroru. Sławę i awans z pracownika pralni na najbogatszego pisarza Ameryki przyniosła mu „Carrie” (1974). To od niej zaczęło się pasmo prawdziwych bestsellerów – wśród nich znalazły się chociażby kultowe „Miasteczko Salem” (1975), „Lśnienie” (1977), „Bastion” (1978), cykl „Mroczna Wieża” (1982–2012), „Cmętarz Zwiężąt” (1983), „To” (1986), „Misery” (1987), „Zielona mila” (1996), „Dallas ’63” (2011), a także najnowsze powieści – „Billy Summers” (2021), „Holly” (2023) i „Nie wymiękaj” (2025). Dzieła Kinga, łączące gatunki takie jak horror, science fiction, sensacja, thriller i fantasy, rozeszły się w setkach milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Były też wielokrotnie ekranizowane. Stephen King i jego żona Tabitha mają córkę i dwóch synów – pisarzy Owena Kinga („Śpiące królewny”) i Joego Hilla („Locke & Key”).

W prywatnej klinice psychiatrycznej spotyka się niezwykła trójka pacjentów: ekscentryczna pisarka Aurelia, prywatny detektyw Rajmund i zbuntowana nastolatka Inez. Skazani na swoje towarzystwo, częściowo dla zabicia czasu, częściowo w ramach terapii, rozmawiają o swoich problemach. Kiedy przychodzi pora na Inez, ta zaczyna snuć opowieść o Magnolii, knajpie z pensjonatem w dalekich Bieszczadach. To miejsce, gdzie zdarzają się małe cuda, takie jak wzajemna życzliwość i bezwarunkowa przyjaźń. Opowieść Inez rozpoczyna się w momencie, gdy pewnego sierpniowego popołudnia w Magnolii pojawia się zjawiskowo piękna kobieta, Beata. Melduje się, idzie do pokoju, a potem wychodzi na spacer i znika bez śladu. Kilka dni później do pensjonatu przyjeżdża Daniel, jej narzeczony. Nie rozumiejąc powodu, dla którego znalazła się w tak dziwacznym miejscu, czeka, aż Beata wróci i wszystko wyjaśni. Mija miesiąc, dwa miesiące, rok… Życie w Magnolii toczy się swoim niezwykłym trybem, a świat mężczyzny staje na głowie… Grażyna Jeromin-Gałuszka – znana i ceniona autorka powieści obyczajowych, łączących romans i kryminał z magią. Jej książki to zaproszenie do podróży w głąb ludzkich serc, do poszukiwania prawdy o życiu. Od wielu lat jest zafascynowana powieściami Gabriela Garcíi Márqueza. Otoczona rodziną i zwierzętami, mieszka i tworzy pośród przepięknych krajobrazów podradomskiej wsi. Absolwentka bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim oraz scenopisarstwa w PWSFTViT w Łodzi. Publikowała utwory poetyckie i krótkie formy prozatorskie w czasopismach, a także w antologiach poetyckich. Laureatka ogólnopolskiego konkursu zorganizowanego przez Agencję Scenariuszową i magazyn „Film”. Jej debiutancka powieść „Złote nietoperze” (2007) otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie literackim „Kolory życia”. Pięciotomowa saga „Dwieście wiosen” podbiła serca polskich czytelniczek, a wydana w 2025 roku powieść „Skończyły mi się oczy” kilka tygodni nie schodziła z list bestsellerów.

Little Tall, mała wyspa u wybrzeży stanu Maine, przygotowuje się do nadejścia zimowej burzy, którą meteorologowie zapowiadają jako sztorm stulecia. Wraz z pierwszymi płatkami śniegu na wyspie zjawia się Andre Linoge i morduje jedną z najstarszych mieszkanek, Marthę Clarendon. Potem spokojnie zasiada w jej fotelu, trzymając zakrwawioną laskę ze srebrną głową wilka… Po aresztowaniu szaleńca horror nie ustaje – śmierć pochłania kolejne ofiary; więzień steruje nią z celi, odgrywając morderczą pantomimę. „Dajcie mi to, czego chcę, a odejdę” – informuje społeczność Little Tall. Stephen King (ur. 1947) nazywany jest Królem Horroru. Sławę i awans z pracownika pralni na najbogatszego pisarza Ameryki przyniosła mu „Carrie” (1974). To od niej zaczęło się pasmo prawdziwych bestsellerów – wśród nich znalazły się chociażby kultowe „Miasteczko Salem” (1975), „Lśnienie” (1977), „Bastion” (1978), cykl „Mroczna Wieża” (1982–2012), „Cmętarz Zwiężąt” (1983), „To” (1986), „Misery” (1987), „Zielona mila” (1996), „Dallas ’63” (2011), a także najnowsze powieści – „Billy Summers” (2021), „Holly” (2023) i „Nie wymiękaj” (2025). Dzieła Kinga, łączące gatunki takie jak horror, science fiction, sensacja, thriller i fantasy, rozeszły się w setkach milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Były też wielokrotnie ekranizowane. Stephen King i jego żona Tabitha mają córkę i dwóch synów – pisarzy Owena Kinga („Śpiące królewny”) i Joego Hilla („Locke & Key”).

Żydówka Dora jest drugą z dziewczynek, które przychodzą na lekcje do Marii Wilczyńskiej. Od początku postanawia zbudować sobie inne życie, niż wiedli jej rodzice i krewni. Po zdobyciu podstawowej edukacji w domu dziedziczki Dora uczy się w gimnazjum w Łucku. Chodzi też na lekcje niemieckiego, jakby przeczuwała, że wkrótce ruszy na podbój świata i osiągnie prawdziwy sukces. Pozornie chłodna, zdystansowana, a do tego piękna bizneswoman przez całe życie pozostaje wierna swojej jedynej miłości do mężczyzny, który mógłby być jej dziadkiem. Tworzy sieć hoteli w Europie i za oceanem, w Nowym Jorku, gdzie szaleńczo zakochany w niej syn rabina żyje wspomnieniami młodzieńczego uczucia, co w końcu doprowadza go do zaskakującej, groteskowej śmierci. Druga część „Wilczych córek” opowiada o namiętności, wierności i zdradzie, które niczym trzy Parki rządzą ludzkim życiem. Siedemnastoletni Rafał Wilczyński zostaje uznany za buntownika i zesłany na Sybir. Śladem konwoju wiozącego zesłańców podąża jego matka, Maria, która wcześniej w tajemniczych okolicznościach straciła męża. Na Syberii Maria odnajduje siebie. Nie kobietę, nie matkę, ale osobę zdającą sobie sprawę z własnej wartości. Ta nowa Maria podejmuje współpracę z rosyjskim naukowcem, biologiem badającym roślinność tajgi. Po powrocie do rodzinnego majątku dziedziczka Wilczyńska zaczyna dostrzegać warunki, w jakich żyją i dorastają wiejskie dziewczęta, traktowane bardziej jak użyteczne zwierzęta gospodarskie niż istoty ludzkie. Pochyla się nad losem pięciu z nich i zabiera je do dworu, gdzie uczy je czytać, pisać, liczyć, a także szyć, szydełkować i robić na drutach. Te ostatnie umiejętności uczyniły pobyt Marii na Syberii lżejszym i pozwoliły jej przetrwać. Mówi o swoich podopiecznych „córki”, a gdy nadejdzie czas, wypuszcza je w świat. Czteroczęściowa opowieść, której każdy tom poświęcony jest jednej z wychowanek Marii Wilczyńskiej i ich dalszym losom. Katarzyna Ryrych, autorka m.in. sag „Czarna walizka” i „Kobiety z rodziny Wierzbickich”. Ma również na swoim koncie kilkadziesiąt książek dla dzieci i młodzieży, za które zdobyła wiele prestiżowych nagród. Szuka tematów niekonwencjonalnych, niezgranych fabuł, zaskakujących narracji – jak w życiu. Wielu bohaterów jej książek to ludzie, których napotkała na swojej drodze.