Ulubiona lektura z lat młodości marszałka Józefa Piłsudskiego, przedstawiająca historię życia Napoleona. Napisana żywym językiem, skrząca się anegdotami książka jest świetnym popularyzatorem historii. Zamieszczone w tej pracy rysunki Julesa Davida znakomicie uzupełniają i uatrakcyjniają tekst autora. Historia Napoleona? jest jedną z tych książek, które tworzyły legendę Cesarza. " Biorąc do ręki Historię Napoleona chłońmy tę opowieść o dobrym Cesarzu jako świadectwo czasów w których powstała i nieustającej fascynacji losem wielkich ludzi i ich niepospolitego życia. A Napoleon, bodaj jedyna postać historyczna regularnie obecna w reklamach XXI wieku, jest ich wszystkich nieustającym symbolem... Andrzej Nieuważny
„Napoleon” Emila Marco de Saint-Hilaire to trzy oddzielnie wydane książki: „Zamach Maleta W 1812 roku”, „George, Moreau i Pichegru” i „Historia mieszkań Napoleona”. Skąd więc pojawił się wspólny dla nich tytuł: „Napoleon”? Otóż to właśnie wokół cesarza rozgrywają się wszystkie kluczowe wydarzenia, opisane w trylogii. Napoleon wyzwala emocje i wpływa zasadniczo na losy głównych bohaterów. Dzieło de Saint-Hilaire`a to jednak przede wszystkim pasjonująca literatura - podobnie jak wydana wcześniej „Historia Napoleona” jego autorstwa. Napisana wartkim i pełnym anegdot językiem trylogia wciąga czytelnika w fascynującą historię epoki napoleońskiej.
Historia najtchórzliwszego z łajdaków, kapitana Otto Kretschmera, największej armaty Kriegsmarine, człowieka, który zadał przeciwnikowi większe straty na morzu, niż jakikolwiek inny dowódca jakiejkolwiek marynarki w jakiejkolwiek wojnie. Został odznaczony najwyższymi orderami, jakie mogli przyznać Niemcy. Widokówki z jego podobizną były sprzedawane w Niemczech i całej okupowanej Europie, a na jego cześć skomponowany został marsz wojskowy. (Terence Robertson)
Bój o Archipelag Bismarcka (07. 1942 05. 1944) to jeden z mniej znanych epizodów wojny na Pacyfiku. Ale ani zaciętością walk, ani dramatyzmem zdarzeń nie ustępuje tym bardziej znanym kampaniom. Starcia okrętów, walka o panowanie w powietrzu, boje na lądzie wszystko to składa się na niezwykle intensywne działania, które trwały bez mała dwa lata. A do tego mistrzowskie pióro Samuela E. Morisona, który wspaniale w opisy walk wplata relacje jej uczestników, przez co odnosimy wrażenie, że oglądamy walkę na żywo. W tym przypadku rolę kamer pełnią oczy uczestników zdarzeń i to na różnych szczeblach od dowódców do prostych żołnierzy. Ten sposób pisarstwa sprawił, że oto oficjalną historię US Navy czytamy tak, jakbyśmy czytali najlepsze powieści wojenne. Jeden z recenzentów nazwał autora artystą wśród pisarzy historycznych. I nie ma w tym ani trochę przesady.
Wspomnienia Stanisława Grzegorzewskiego, uczestnika powstania styczniowego, walczącego między innymi w szeregach Żuawów Śmierci, są bardzo cennym źródłem do dziejów polskiej insurekcji 1863 i 1864 roku. Śmiało też można je nazwać kroniką jednego z najsłynniejszych oddziałów powstańczych. Żuawi, utworzeni przez Francuza, Franciszka Rochebrune`a, w kolejnych bojach wykazali się wielką odwagą i determinacją w walce z rosyjskim zaborcą, wzbudzając strach carskich żołnierzy. Stali się wręcz legendą owstańczych walk od Miechowa po Krzykawkę. (...) Nie ma wątpliwości co do wartości wspomnień Stanisława Grzegorzewskiego, przygotowanych i opracowanych do druku przez dra Kamila Kartasińskiego, dlatego w roku 160 rocznicy powstania styczniowego warto je udostępnić współczesnemu czytelnikowi. prof. dr hab. Dariusz Nawrot (Uniwersytet Śląski w Katowicach) O autorze opracowania naukowego: Kamil Kartasiński - doktor nauk humanistycznych, pisarz, publicysta, wykładowca, autor książek i artykułów naukowych. Miłośnik historii Powstania Styczniowego, a w szczególności oddziału Żuawów Śmierci.
"Massie jest mistrzem historycznej opowieści, imponuje niesamowitym literackim rzemiosłem" Max Boot, The New York Times Book Review "Przedstawił każdą postać z artystyczną wizją pisarza napisana z pasją opowieść o ludziach z epoki pierwszej wojny światowej" The Waszyngton Post Book World "Wspaniałe, niewyobrażalne osiągnięcie Książka napisana lekkim, świetnie się czytającym stylem oparta na benedyktyńskiej pracy historyka..." Milwaukee Journal Sentinel "Żywy opis postaci i wydarzeń mistrz gawędziarstwa w tym rodzaju historycznego pisarstwa wątpię, by Massie miał sobie równego." Paul Kennedy, Los Angeles Time Book Reviev "Półmisek wypełniony smakowitymi opisami postaci. Wielka, wspaniała lektura" New York Post
„Jedna z najbardziej fascynujących biografii ludzi wojny...”
New York Times
„Najpełniejsza biografia Yammamoto.”
David Kahn, autor „Łamaczy kodów”
„Yamamoto był według mnie największym admirałem od czasów lorda Nelsona.”
William Manchester, autor książki „Amerykański Cezar”
„Po wojnie albo zostanę zgilotynowany, albo wysłany na św. Helenę”
Yamamoto
ISOROKU YAMAMOTO (1884-1943) Podczas bitwy cuszimskiej w stopniu porucznika służył na krążowniku Nisshin, na którym został ranny. Przeciwnik wiązania się Japonii z państwami Osi. Autor planu ataku na Pearl Harbor. W wyniku złamania przez Amerykanów „purpurowego kodu”, zestrzelony przez myśliwce amerykańskie w 1943 roku. Legendarna postać marynarki japońskiej.
Kobiety w dywersji i sabotażu! Wysadzające mosty, tory kolejowe, niszczące samoloty i biorące udział w najsłynniejszych zamachach Armii Krajowej! Relacje uczestniczek tajnego specjalnego kobiecego oddziału dywersji („DYSK”) Komendy Głównej Armii Krajowej, złożone głównie na przełomie lat 60. i 70-tych, które stały się podstawowym źródłem wiedzy na temat działalności oddziału. Na jego czele staje w roku 1943 legendarna major Wanda Gertz, która w męskim przebraniu (ponieważ kobiet nie przyjmowano) wstąpiła w 1916 roku do legionów. Brała też udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Pasjonujące wspomnienia i relacje uczestniczek oddziału, które brały udział zarówno w samodzielnych akcjach dywersyjnych kobiet, jak i w akcjach wspólnych z mężczyznami.
„Włoch w śniegach Rosji” jest relacją absolutnie wyjątkową. Epopeja włoskiego Korpusu Alpejskiego - porzuconego i praktycznie zdra¬dzonego przez niemieckiego sojusznika - oraz jego tragiczne losy w czasie zimowego odwrotu znad Donu są jedną z najtragiczniejszych kart historii walk na froncie wschodnim. Osobiste relacje z tych wydarzeń są niezwykle rzadkie - bardzo niewielu zostało tych, którzy mogliby napisać wspomnienia. Jednak wartość chwytających za serce i przerażająco szczerych zapisków Mario Rigoniego jest podwójna. To nie tylko historia strzelców alpejskich, przejmujący opis ludzkich tragedii i donośny sprzeciw przeciwko absurdowi wojny. To przede wszystkim dowód na to, że nawet na dnie piekieł zawsze tli się nadzieja i człowiek, niezależnie od sytuacji i koloru munduru który nosi, wciąż może uchronić się przed ostatecznym szaleństwem - o ile nie zapomni, że jest człowiekiem.
Mario Rigoni Stern (01.11.1921 -16.06.2008) Żołnierz Batalionu „Vestone” 6 Pułku Strzelców Alpejskich w dywizji „Tridentina”. Walczył w Albanii, Grecji i w Rosji. Dwukrotnie odznaczony za odwagę. Uczestnik walk nad Donem i jeden z niewielu, którzy przetrwali tragiczny odwrót włoskiego korpusu alpejskiego zimą 1942/43 roku. Po kapitulacji Włoch więziony przez Niemców w Olsztynku (Stalag I B Hohenstein), skąd pieszo wrócił do Włoch. Swoje doświadczenia z walk na wschodzie opisał w wydanej w 1953 roku książce „Ił sergente nella neve”, którą jeden z krytyków zasłużenie porównał do „Anabazy” Ksenofonta. Laureat wielu prestiżowych nagród literackich, kandydat do literackiej Nagrody Nobla. Autor piętnastu książek i zbiorów prac. Pisarz, którego dzieła włączano do obowiązkowych lektur w szkołach oraz człowiek, który zawsze przedkładał niepowtarzalną samotnię włoskich gór i piękno surowego życia ponad literacką sławę.
Jeśli by mnie uśpiono na sto lat i po tych stu latach obudzono i zapytano jaka jest doktryna wojenna Rosji, odpowiedziałbym, że taka sama jak w drugiej wojnie światowej. Nic się nie zmieniło od tych czasów do dzisiaj i nie zmieni się w przyszłości" - Oleksiej Arestovicz, doradca prezydenta Zeleńskiego i najpopularniejszy komentator wojny rosyjsko-ukraińskiej. Gdy dają mi stu ludzi pod komendę, to wiem że po dwóch tygodniach walk z tej setki nie zostanie przy życiu prawie nikt. Ale przecież dostanę po nich następną setkę, która znowu starczy na dwa tygodnie... Wszak ludzi u nas dużo, więc dowództwo ich nie żałuje" - dowódca kompanii Szumilin, tytułowy Wańka-trep". Wstrząsające wspomnienia dowódcy kompanii piechoty, Szumilina. Książka inna niż wszystkie napisane z perspektywy rosyjskiej o drugiej wojnie światowej. Obalająca wiele mitów o Armii Czerwonej.
Jeden z żołnierzy, który wyleciał w powietrze na minie, ale przeżył, tyle że bez nóg, poprosił kolegów o spirytus, bo było mu zimno w... nogi. Podano mu kubek. Wypił. Podano następny, chciałoby się rzec, na drugą nóżkę", wypił. I tak zasnął na wieki z uśmiechem na ustach. W żadnej armii świata alkohol nie odgrywał takiej roli jak w Armii Czerwonej. Codzienny przydział żołnierza wynosił 100 gram wódki. Ale to było o wiele za mało na potrzeby rosyjskiego sołdata. Dlatego wódka stała się w Armii Czerwonej walutą wymienialną na wszystko. „Za nią można było otrzymać wszystko, nawet zegarki" -pisze Szumlin. Tragiczna „pijana wojna", w której życie prostego żołnierza było najtańszym towarem. Wstrząsający obraz wojny autora, któremu udało się przeżyć na pierwszej linii frontu ponad trzy lata... Ze wstępu Andrzeja Ryby
Nie dać się zabić - to naczelne hasło żołnierza frontowego Armii Czerwonej w II wojnie światowej. Nie ma tam mowy o jakimś heroizmie i ginięciu z imieniem Stalina na ustach! To są wszystko wymysły tzw. "tyłowników" - twierdzi autor. Wymysły tych, którzy nigdy nie byli na linii frontu. Żołnierz-frontowiec żył mniej więcej dwa tygodnie, wypełniając wciąż ten sam zbrodniczy rozkaz: "WPIERIOD" - bez względu na straty. Niezwykła książka Szumilina, "psa wojny", któremu udało się przeżyć cały rok 1943 na linii frontu jako dowódca zwiadu pułkowego.
Po drugiej stronie okopów to swoisty wywiad-rzeka z ukraińskim szpiegiem, który przeszedł na stronę rosyjską. Ale autor nie ogranicza się tylko do wywiadu. Przytacza szereg własnych treści, które pokazują czytelnikowi szerszy kontekst wojny rosyjsko-ukraińskiej, która de facto zaczęła się w 2014 roku. Autor pokazuje nam całą paletę postaci i organizacji, które pojawiły się na początku istnienia tzw. DNR. Są więc tu i zielone ludziki Armii Czerwonej, i Wagnerowcy, i organizacje które nie wiadomo komu służą w rzeczywistości. Opowieść szpiega jest wstrząsająca. Jest on świadkiem tortur stosowanych na jeńcach ukraińskich. Czytając jego opowieść, nie chce się wierzyć, że ludzie ludziom mogli zgotować taki los w XXI wieku. Iwan Bogdan całe swoje życie poświęcił historii współczesnej Ukrainy. Nie tylko ją opisywał, ale i ją tworzył. Jego DNA to pułk Azov. Z niego się wywodził i z nim uratował Mariopol przed zajęciem go przez zielonych ludzików Putina. Autor zginął od bomby lotniczej na terenie "Azovstali", broniąc jej wraz z pułkiem "Azov",którego był członkiem Prezydent Zeleński publicznie ogłosił, że przyznaje mu pośmiertnie najwyższe odznaczenie: Bohatera Ukrainy
Niezwykła książka Ivana Bogdana, oficera służb specjalnych Ukrainy, który osobiście aresztował ponad 100 szpiegów rosyjskich i zwolenników „ruskiego miru”. Okazuje się że „piąta kolumna” działała na Ukrainie już od 2014 roku, również i w wymiarze sprawiedliwości. Ukraiński tytułowy patriota musiał walczyć nie tylko z wrogiem zewnętrznym, ale i tym wewnętrznym. Doświadczył tego również i autor, przetrzymywany w areszcie na podstawie sfingowanych dowodów. Podział na Ukrainę patriotyczną jak i tą skorumpowaną i zdradziecką w latach 2014-2018 bardzo wyraźnie zarysowuje autor w tej książce. Żeby zrozumieć dzisiejszą Ukrainę trzeba koniecznie przeczytać tę książkę. Autor zginął w „Azowstali” od rosyjskiej bomby. Pośmiertnie został odznaczony przez prezydenta Zeleńskiego orderem „Bohatera Ukrainy”
Po drugiej stronie okopów to swoisty wywiad-rzekaz ukraińskim szpiegiem, który przeszedł na stronę rosyj-ską. Ale autor nie ogranicza się tylko do wywiadu. Przy-tacza szereg własnych treści, które pokazują czytelniko-wi szerszy kontekst wojny rosyjsko-ukraińskiej, która defacto zaczęła się w 2014 roku. Autor pokazuje nam całąpaletę postaci i organizacji, które pojawiły się na początkuistnienia tzw. DNR. Są więc tu i zielone ludziki ArmiiCzerwonej, i Wagnerowcy, i organizacje które nie wiado-mo komu służą w rzeczywistości. Opowieść szpiega jestwstrząsająca. Jest on np: świadkiem tortur stosowanychna jeńcach ukraińskich. Czytając jego opowieść, nie chcesię wierzyć, że ludzie ludziom mogli zgotować taki losw XXI wieku.Iwan Bogdan całe swoje życie poświęcił historii współ-czesnej Ukrainy. Nie tylko ją opisywał, ale i ją tworzył.Jego DNA to pułk Azov. Z niego się wywodził i z nimuratował Mariopol przed zajęciem go przez zielonych lu-dzików Putina.Ostatni rozdział jego życia był tragiczny. Obrońca Azo-vstali traci w boju stopę. Mimo to dalej bierze udziałw działaniach wojennych (jego zdjęcie bez stopy widniejena okładce). Pod sam koniec oblężenia Azovstali ginieod bomby lotniczej.Prezydent Zeleński publicznie ogłosił, że przyznaje mupośmiertnie najwyższe odznaczenie: Bohatera Ukrainy
Od Pearl Harbor do Colombo - pasmo niewiarygodnych sukcesów Japończyków w pierwszej fazie wojny i jedyny sukces Amerykanów: słynny nalot na Tokio pułkownika Doolittle'a. Morison jak zwykle przedstawia wojnę z różnych punktów widzenia. Fantastyczna analiza ośrodków władzy Japonii w drodze do wojny. Czy Stany Zjednoczone są odpowiedzialne za wybuch wojny z Japonią? Dlaczego doszło do tak spektakularnej klęski w Pearl Harbor? Jak to się stało, że Japonia odniosła tak wiele sukcesów w tak krótkim czasie? Na te i wiele innych pytań odpowiada ta książka. Jeden z 14 tomów historii US Navy w II wojnie światowej S.E. Morisona
Wspomnienia Mikołaja M. Krasnowa to obok Herlinga-Grudzińskiego czy Aleksandra Sołżenicyna najbardziej wstrząsająca lektura dotycząca Gułagów. Autor spędził w nich 10 lat.
O swoim losie dowiedział się już na długo przed ogłoszeniem wyroku od zarządcy więzienia w Lefortowie, Merkułowa, prawej ręki Berii: „Zabić Was od razu to mało. Wy i tak zginiecie, pracując jednak przedtem za 70 równoleżnikiem na rzecz naszej znienawidzonej przez Was, komunistycznej ojczyzny”.
Mikołaj Mikołajewicz Krasnow wraz ze swoim ojcem i dziadkiem został wydany już po wojnie władzom radzieckim przez Anglików, którzy w ramach porozumienia ze Stalinem, wszystkich Rosjan, którzy trafili do niewoli angielskiej, wydali sowietom.
Jego dziadek, ataman kozacki Piotr Nikołajewicz Krasnow był obok Denikina, Kołczaka czy Judenicza najsłynniejszym rosyjskim „białym” generałem walczącym z bolszewikami. W czasie II wojny światowej organizował oddziały kozackie walczące o wolną Rosję przy boku hitlerowskich Niemiec. Jego wnuk, autor książki, był oficerem armii jugosłowiańskiej.
W czasie spotkania w więzieniu lefortowskim dziadek autora powiedział mu, że o tym co przeżyje musi napisać książkę. „Pisz wyłącznie prawdę” – dał mu ostatnią radę. I Mikołaj Mikołajewicz, jego wnuk, napisał tylko prawdę. Wstrząsającą – o zdradzie Anglików, którzy wydali Kozaków sowietom i o zbrodniach Stalina.
Autor, prawdopodobnie za to, że napisał tę książkę, demaskującą zbrodniczy system łagrów, został zamordowany w Argentynie, zaledwie rok po tym jak połączył się ze swoją żoną.
Sześć najbardziej niezwykłych historii patroli amerykańskich okrętów podwodnych, napisanych na podstawie relacji członków załóg.
Dramatyczne sytuacje, zaskakujące zwroty akcji, heroiczna odwaga członków załóg - wszystko to napisane świetnym piórem.
William C. Chambliss - Weteran drugiej wojny światowej. Przebywał na lotniskowcu USS Wasp w 1942 roku, gdy został on zatopiony.
Wincenty Cygan urodził się w Berechach k. Ustrzyk Dolnych w 1917 roku. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Jaśle, gdzie jego rodzina osiadła ewakuując się w 1920 roku, uciekając przed zbliżającym się frontem wojny polsko-bolszewickiej, uczył się malarstwa pokojowego i artystycznego u Zdzisława Truskolaskiego. W 1937 roku wstąpił jako ochotnik do Marynarki Wojennej. Przeszkolenie rekruckie odbył na Oksywiu, na ORP Mazur i ORP Bałtyk.W czasie drugiej wojny światowej pływał na ORP Błyskawica i ORP Dragon. Od 1945 r. mieszkał w Szkocji. Pod koniec życia wrócił do Polski.Jego opowiadania ukazywały się na Zachodzie w prasie emigracyjnej, m. in. w paryskiej Kulturze.Granatowa załoga składa się z dwóch części: Z falą i pod falę obejmującą wspomnienia ze służby przed wojną w marynarce wojennej oraz z tytułowej Granatowej załogi w której autor zawarł swoje przeżycia wojenne.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
